فرمول های چاقی (قسمت هفتم)

لاغری با ذهن-احساس من به جلسه ی هفتم
سلام به همه ی دوستان با اراده و انگیزه که در راه سلامتی و آگاهی قدم برداشتند و استاد عطار روشن عزیز.
فایل جلسه ی هفتم به قدری برای من شیرین و دلچسب بود که هنوز از دیدنش سیر نشدم.بارها و بارها نگاه کردم و هربار جرقه ای از امید و آگاهی در ذهنم روشن شد.شاید برای کسانی که فایل ها و دوره رو دنبال نمیکنند خوندن این متن ها یه مقدار غیر قابل باور و کلیشه ای باشه،اما به اون دوستان میگم که اینطور نیست باور کنید و شک نکید که تمام این حرف ها و نوشته ها از حس یقین میاد.خود من زمانی که شروع نکرده بودم ،همین دو سه هفته پیش فقط گذری نگاه میکردم و متن ها رو میخوندم این حس رو داشتم که مگه ممکنه اینقدر تاثیر داشته باشه!؟به نظرم نوشته ها کمی اغراق امیز بود.اما الان بعد از دو هفته که من دوره لاغری با ذهن رو شروع کردم تمام نوشته ها برام قابل درک و ملموس هست،چون خودم هم دارم تجربه شون میکنم.بعضی وقتا انقدر حرف دارم برای نوشتن که یه گوشه یادداشت میکنم که یادم باشه راجع به این هم بنویسم.خیلی حس جالبیه،احساس میکنم مغزم در حال تخلیه اطلاعات هست.۶جلسه ی گذشته قبل از این فایل برای من حکم آماده سازی و پذیرش داشت و بعد از ۶جلسه تغییرات و جوانه ها رو جسته و گریخته توی رفتار و افکارم حس میکردم و باعث خوشحالی بود اما بعد از دیدن فایل جلسه ی هفتم و تکرار اون حس عجیبی داشتم نمیدونم چطور توصیف کنم،احساس کردم لاغری رو باور کردم احساس کردم به شنیده ها و دیده ها و نوشته ها و فکر هایی که توی سرم میچرخند ایمان آوردم..
خیلی شیرینه..خیلییی….
وقتی میبینم که رفتارم خیلی خیلی متفاوت تر از اون آدمی هست که دو هفته پیش بود!!!!
خیلی وحشتناکه اگه بگم تا دو هفته پیش من اصلا مرزی نداشتم برای خوردن..مرزی نداشتم برای تنقلات و شیرینی و شکلات و بستنی..گرسنه بودم میخوردم سیر بودم میخوردم ،قبل خواب یه سر سراغ یخچال میرفتم ،صبح بیدار میشدم اول توی آشپزخونه میرفتم،بیرون از خونه بلا استثناء یه نوشیدنی میگرفتم همیشه هم سایز بزرگ و با خامه!? توی ماشین همیشه تنقلاتی داشتم ،توی دانشگاه حتما تنقلات میخریدم،توی مهمونی حتما شیرینی میخوردم،از کنار کافه هیچ وقت رد نمیشدم همیشه و بلا استثناء میرفتم و خودم رو به یه نوشیدنی و کیک دعوت میکردم..عاشق طعم شیرین بودم ‌ حتی بعضی وقتا دل زده میشدم و باز هم میخوردم..اینایی که میگم برای ۶ماه و یه سال و دو سال پیش نیستااااا!!!! برای همین دو هفته پیش هست..
اما الان…دلم می‌خواد فقط از الان بگم نه اون آدم سیری نا پذیر دو هفته پیش..
کم کم و نا خود آگاه در طول همین دو هفته انقدر تغییرات مثبت داشتم که گاهی خودم باورم نمیشه..احساس میکنم ذهنم داره به آرامش میرسه یه بخش زیادی از انرژی مغزم که همیشه صرف خوردن و فکر کردن به خوردن بود الان داره ذخیره میشه و با رفتارها و افکار مثبت خودش رو نشون میده..الان صبح ها بدون هیچ رنج و عذاب و وسوسه ای از کنار کافه رد میشم،بعضی وقت ها هم میرم و خودم رو به چای سبز دعوت میکنم..
کمتر غذا درست میکنم و همگی به میزان متناسب تری غذا میخوریم..به خوردنم توجه میکنم به انتخاب هام توجه میکنم به احساسم موقع خوردن توجه میکنم،وقتی میبینم واقعا سیرم و میلی ندارم ادامه ی غذام رو نمیخورم..و به جای اینکه بگم حیفه این چند قاشق رو هم بخورم،میگم سلامتیم حیف هست و بقیه ی غذا رو اگر میل نداشته باشم میذارم برای وعده ی بعد..سعی میکنم آب بیشتری مصرف کنم به جای اینکه از سر تشنگی سراغ آب میوه و چای و ..برم..سعی میکنم به ارزش مواد غذایی توجه کنم و انتخاب های بهتری داشته باشم..این ها همه تغییرات خوب و مثبتی هست که من توی این دو هفته داشتم.قطعا این زمان کوتاه مشکلات ریشه ای من رو حل نمیکنه و من نیاز به تمرین و یادگیری خیلی بیشتری دارم اما واقعا شگفت انگیز هست که طرز فکر آدم اینقدر زود تغییر کنه..این نشون دهنده ی قدرت و نیروی عجیب ذهن هست..
یکی دوتا مثال در ذهنم هست که دوست دارم حتما اینجا به اشتراک بگذارم..
امروز توی کافه ی کتابخونه نشسته بودم و مشغول درس خوندن بودم،توی اون فضای محدودی که مربوط به کافی شاپ بود ۲۷نفر نشسته بودند،دقت میکردم به چهره ها و رفتارهاشون و نا خودآگاه به انتخاب هایی هم که برای خوردن داشتن و میخریدند دقت کردم..
واقعا اختلاف از زمین تا آسمون بود..
توی اون جمع غیر از من یه پسر چاق بود و خداروشکر بقیه ی بچه ها همه متناسب بودند (من هم به
زودی میرم توی اون دسته ی متناسب ها و امیدوارم همه ی چاق ها به این مسیر هدایت بشن).دقت میکردم اکثر بچه هایی که توی اون جمع بودند یه نوشیدنی ساده مثل قهوه و چای و دتاکس میخوردند یا میوه و ماست و .. و اون پسر چاق و بقیه کسانی که چاق بودند و از اونجا خرید می‌کردند نوشیدنی های خامه ای و شیرین و شکلاتی و بسنتی و کیک و پاستا و …
(من هم اون وسط یه چاق هدایت شده بودم که چای سبز و خرما میخوردم?)
دیگه ازین واضح تر؟؟؟؟ فرق یک آدم چاق و متناسب رو از رفتار و انتخاب هاشون میشه فهمید.حتی شاید اون آدمی که متناسب هست هیچ شق القمری هم نمیکنه نه ورزش داره نه رژیم داره اما خیلی از کارهایی رو که یه آدم چاق انجام میده اون انجام نمیده..به همین راحتی اون هم زیبا تر هست هم متناسب..
و یه چیز دیگه که من از توجه کردن به چهره ها فهمیدم این بود که اغلب آدم های متناسب شاد و سرحال بودند و اول صبح میگفتند و میخندیدند اما آدم‌های چاق کسل و خوابالود و بی انرژی نشسته بودند..
چقدر با ارزش هست دونستن این مسئله..چاقی چقدر از انرژی و روحیه و شادی و اعتماد به نفس و اراده ما رو تسخیر کرده..!!!
روزهایی رو از عمر و جوانی‌مون رو داریم سپری میکنم که باید سرشار از شادی و لذت بردن باشیم اما در عوض…
درست میشه من به خودم قول میدم که درست میشه،من اراده میکنم و تمام این احساس های خوب رو به خودم و زندگیم و آینده م هدیه میدم..
یه نکته ی دیگه رو هم بگم که دلیل موفقیت خودم را تا به اینجای دوره،تکرار میدونم.من فایلها رو چندبار گوش میدم روشون فکر میکنم و برای خودم مثال میارم.از هر فرصتی استفاده میکنم برای اینکه چند دقیقه بیشتر این صحبت های با ارزش رو گوش بدم..
به زودی تمرین های مربوط به این جلسه رو هم ارایه میدم استاد

سلام .
لیستی از کارهایی که من به واسطه ی اضافه وزنم نتوانستم انجام دهم .لذتهایی که همه ی آنها به خاطر چاقی و احساس بدم از من گرفته شد:
اول : بیماری . به واسطه ی اضافه وزنم کبد چرب گرفتم و دور اندامهای داخلی بدنم مثل قلب و کبد و … چربی گرفت و همین چربیها باعث بچه دار نشدن من شد . کم کم از سلامتی جسمی و روحی فاصله گرفتم و خدارو شکر میکنم در این سن با راه درست آشنا شدم و ایمان دارم تمام اندامهای داخلی من در این مسیر به سلامت اولیه ی خود دست می یابند . چاقی مرا از لذت سلامتی دور کرده بود و من روز به روز افسرده تر و غمگینتر بودم.
دوم: نارضایتی همسرم و این که اون زمان از نظر او یک فرد بی اراده ای بودم که نمیتوانستم در مقابل غذا مقاومت کنم . چیزی به من نمیگفت ولی یکبار علت بچه دار نشدنمون رو هم چاقی من عنوان کرد که من اونقدر گریه کردم که بالش زیر سرم همش خیس شده بود .
سوم : در عروسیها و مجالس نمیتوانستم لباس زیبا بپوشم و همواره باید لباسهایی میپوشیدم که چربیهای مرا پنهان میکرد ‌. عادت کردم که همواره از بدنم خجالت میکشیدم این خصوصیت هنوزم درونم هست از چاقی ام خجالت میکشم . خیلیها با این که چاقن اصلا از نگاه بد دیگران خجالت نمیکشن و هرطور دلشان میخواهد لباس میپوشند اما من بدم می آمد کسی مرا ببیند و بگوید وای چه شکمی چقدر چاقی و..‌‌‌. خجالت من چون از کودکی با من همراه است هنوز نتوانسته ام آن را از خود بزدایم ولی ایمان دارم در این راه آن نیز ناخودآگاه درست میشود .
چهارم : بیزاری از ورزش و کلاسهای ورزش و … که امروز فهمیدم از کجا نشئت میگیرد هرگز نگذاشت من لذت دویدن را حس کنم . گرچه این سه ماه باتمام وجودم کودک شدم و لذت بردم از راه رفتن . به یاد زمانهایی که در کودکی با خواهرم و دختران دیگر در کوچه ها میدویدیم و بدون هیچ فکری فقط لذت میبردیم .
پنجم: سختی در سوار شدن ماشین و پیاده شدن از آن که یادمه نگاه بد همسرم در آن زمان همیشه آزارم میداد که چرا نمیتوانم سریع از ماشین پیاده شوم . موقع سوار شدن حس سنگینی که در یک طرف ماشین میامد و باز هم نگاه همسرم . اگرچه ممکنه اون چیزی نمیگفت اما این حس من بود .
ششم : با دوستان و آشنایان هرگز به استخر نرفتم حتی قبلا که معلم بودم و با بچه های مدرسه به استخر میرفتیم من هرگز نتوانستم مانتوام را در بیارم و لذت ببرم از آب . البته بچه های چاق و یا معلمان چاق راحت این کار را میکردند اما خجالت من مانع از این کار میشد .
هفتم: بالا رفتن از پله های مترو که توانم را از من میبرید
هشتم : کوهنوردی . من وقتی ۱۸ سالم بود با اینکه چاق بودم اما از کوهها خوب بالا میرفتم و واقعا علاقه داشتم اما به مرور که چاق ترشدم دیگر توان سربالایی رفتن را نداشتم و نفسم بند میامد و خیلی عذاب میکشیدم برای همین آن را هم کنار گذاشتم .
نهم: پرخوری کردن
غذا خوردن یکی از لذتهاست که در جای خود خوب است اما به خاطر اینکه هیچ سرگرمی دیگری نمیتوانستم برای خودم درست کنم به پرخوری و ریزه خواری روی آوردم و عذاب وجدان پس از آن حس مرا خیلی بد میکرد به خدا اگه بخوام دروغ بگم من یکبار حس کردم معده ام فریاد میزند توروخدا بسه تا کی انقدر ظلم دیگر نمیتوانم و بعد گلاب به رویتان از پرخوری زیاد بالا آوردم . وای خدا چه زجرهایی که به خاطر چاقی کشیدم و نمیدانستم لاغر شدن انقدر ساده و راحت است . خدایا بی نهایت سپاسگزارت هستم که مرا با مسیر صحیح آشنا کردی .
استاد دیگه الان خاطرم نیست که چه زجرهایی کشیدم . ولی یادآوری چاقی چیزی جز عذاب برای من نیست . ان شاء الله دوستان این تمرین رو انجام میدن و من با خواندن آنها یادم میاید . چون همه ی ما دقیقا مشکلاتی مشابه هم داشتیم . قسمتهای بعدی تمرینات شما باز هم باقی مونده که دوباره خواهم نوشت . بازم از لطفتون بی نهایت سپاس . خدایا من دیگه نمیخوام مسیر چاقی رو برم اون مسیر بده اون مسیر رنج آوره اون مسیر فقط باعث عذابم شد . خدایا من دیگه نمیخوام چاق باشم نمیخوام برم به سمت چاقی . ذهن من ای ذهن توانایم میبینی چاقی چقدر عذابت داد . دوباره حسش کردی . این رنج را ببین و لذت لاغری را هم که چشیدی . کدام بهتر است ؟ میدانم که تو لذت را انتخاب میکنی چون همواره لذت را برایم خواستی و اکنون تناسب انتخاب توست . چون لذت آسانی آن را چشیدی . از تو ممنونم ذهن فعال و پر انرژی من . دوستت دارم ‌.