خیلیها که اضافه وزن دارن، یه دلیل تکراری رو دائم تکرار میکنن: پرخوری عصبی. 😖🍰
میگن: “وقتی زندگی فشار میاره، اعصابم خرد میشه، ناخودآگاه دستم میره سمت یخچال!” 🧠➡️🧊
انگار غذا براشون شده یه پناهگاه موقت… 🛑🍫
جایی برای فرار از اون احساسات سنگینی که نمیدونن چطوری باید باهاش کنار بیان یا رهاش کنن… 😞💭
🎯 نقش اعصاب در چاقی چیست؟
هر موضوعی وقتی از نظر علمی یا منطقی معتبر شمرده میشود که نتیجهی آن برای همه انسانها یکسان باشد.

مثلاً نیروی جاذبه زمین را در نظر بگیرید. فرقی نمیکند شما در ایران باشید یا آمریکا 🌍؛ اگر چیزی را از دستتان رها کنید، بدون شک به سمت زمین سقوط خواهد کرد.
یا تصور کنید سوزنی به انگشتتان برخورد کند.
فرقی نمیکند زن باشید یا مرد، سیاهپوست یا سفیدپوست، چاق یا لاغر؛ در هر صورت واکنش طبیعی بدن، ایجاد احساس درد است. 😖🩹
اینجاست که یک قاعدهی مهم شکل میگیرد:
“اگر یک باور یا ادعا درباره شرایط ما صحیح باشد، باید برای همه انسانها در همان وضعیت، نتیجهی مشابهی ایجاد کند.”
حالا بیاییم به موضوع پرخوری عصبی نگاه کنیم.
اگر باور داریم که «عصبی بودن» باعث پرخوری و چاقی ما شده، باید این قاعده را هم بپذیریم که هر کسی که عصبی میشود، دچار پرخوری عصبی و در نتیجه چاقی میشود. 🤔
اما با یک نگاه ساده به اطرافمان میبینیم که اینطور نیست.
خیلی از دوستان، فامیلها یا همکاران ما در شرایط استرسزا عصبانی یا مضطرب میشوند، اما همچنان متناسب میمانند. بعضیها ممکن است دچار استرسهای شدید شوند، اما نه به سمت پرخوری کشیده میشوند، نه چاق میشوند. ✨
پس سوال بزرگ اینجاست:
چرا بعضیها عصبی میشوند ولی پرخوری نمیکنند؟
و چرا بعضی دیگر وقتی عصبی میشوند، مستقیم سراغ یخچال میروند؟
🔎 تحقیقات علمی درباره پرخوری عصبی چه میگویند؟
طبق مقاله منتشر شده در انجمن ملی پرخوری (NEDA)، پرخوری عصبی بیشتر زمانی رخ میدهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد.
به عبارت دیگر، همه در شرایط استرسزا قرار میگیرند، اما آنهایی که به پرخوری عصبی مبتلا میشوند، غذا را به عنوان راه فرار انتخاب کردهاند. 🍕🍫

تاثیر اعصاب بر افراد لاغر
🤔 چرا بعضی افراد متناسب حتی وقتی عصبی میشوند، پرخوری نمیکنند؟
بیایید با یک سوال ساده شروع کنیم:
آیا عصبی شدن، به طور مستقیم دکمهی پرخوری را در بدن انسان فشار میدهد؟
جواب کوتاه این است: نه!
🔵 همهی انسانها استرس و فشار روانی را تجربه میکنند، اما واکنش هر فرد به این احساسات، محصول یادگیریهای قبلی اوست.
کسی که در کودکی یاد گرفته با ناراحتی سراغ غذا برود 🍩🍔، احتمال بیشتری دارد که در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن، با پرخوری عصبی واکنش نشان دهد.
در حالی که فرد دیگری ممکن است آموخته باشد که احساساتش را از راههای دیگری مثل پیادهروی 🚶🏻♀️، گفتوگو، یا حتی نوشتن تخلیه کند.
👶🏻 شاید این ترفند رایج در بسیاری از خانوادهها که برای آرام کردن بهانهگیریها یا گریههای کودک، به او هلههوله میدهند 🍭 یا وعدهی خرید خوراکیهای خوشمزه میدهند، در ظاهر کار ساده و بیضرری باشد…
اما همین رفتار به ظاهر کوچک، میتواند تاثیر مستقیم و عمیقی بر شکلگیری باورها و عادتهای ذهنی کودک بگذارد.
📚 کودک به تدریج یاد میگیرد که:
“هر وقت ناراحت بودم، باید چیزی بخورم تا حالم بهتر شود.”
این الگو اگر بارها و بارها تکرار شود، به یک مسیر عصبی پایدار در مغز کودک تبدیل میشود.
نتیجه؟
سالها بعد، همان کودک بزرگسال ممکن است هنوز هم در واکنش به احساساتی مثل عصبانیت، غم یا استرس، ناخودآگاه سراغ غذا خوردن برود — حتی اگر سیر باشد! 🍔😣
🔵 به همین دلیل است که خیلی از ما، بدون اینکه آگاه باشیم، هنگام ناراحتی دلمان شکلات، بستنی یا فستفود میخواهد — نه به خاطر گرسنگی واقعی، بلکه چون مغزمان از کودکی اینطور شرطی شده است.
📚 طبق پژوهشی در Journal of Eating Disorders، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً یک الگوی ذهنی دارند که احساسات منفی را به غذا خوردن گره زده است. یعنی مغزشان به آنها یاد داده: “وقتی ناراحتی، غذا بخور تا آروم بشی.”
در حالی که این تسکین، کوتاهمدت است و در درازمدت احساس گناه، نارضایتی از بدن، و حتی تشدید اضطراب را به دنبال دارد.
🌟 وقتشه پرخوری عصبی رو بذاری کنار!
دیگه وقتشه که با اشتهای بیموقع و پرخوریهای بیدلیل خداحافظی کنی! دورهی ویژهی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز» کمکت میکنه کنترل غذا خوردنت رو با قدرت ذهن به دست بگیری و آرومآروم به تناسبی که همیشه آرزوش رو داشتی برسی. 🧡🌿
با آموزشهای این دوره، بدون رژیم گرفتن، بدون استرس، و فقط با تغییرات سادهی ذهنی، راه رهایی رو یاد میگیری. 🌸

نقش باورها در پرخوری عصبی
بعضی وقتها باورها میتوانند راههای جدیدی را برای تغییرات بزرگ باز کنند و گاهی هم… مثل یک زنجیر به دستتان بسته میشوند.
باور «من پرخوری عصبی دارم» یکی از این باورهاست که میتواند مثل یک مانع بزرگ، جلوی شما را بگیرد و نه تنها از لاغر شدن شما جلوگیری کند، بلکه ممکن است حتی باعث چاقتر شدن شما شود. 😔
چرا من چاق شدم؟ 🤔
شاید این سوال همیشه توی ذهنتان چرخیده باشد. حقیقتش این است که بیشتر از هر چیز، عادتها هستند که تعیین میکنند چطور به سمت چاقی پیش میروید.
هر فردی که به طور منظم در زندگیاش عادات خاصی دارد، در مسیر خاصی از زندگی خود قرار میگیرد. به زبان ساده، این عادات، چه خوب و چه بد، میتوانند شکلدهنده وضعیت بدنی شما باشند.
پرخوری عصبی؛ یک عادت، نه اختلال 🍫
پرخوری عصبی را خیلیها به عنوان یک اختلال جدی میبینند، اما باید بگوییم که در حقیقت، این یک عادت است که وقتی عصبانی میشوید یا تحت استرس قرار میگیرید، به طور ناخودآگاه به سراغ غذا میروید.
یعنی این چیزی نیست که از درون بدنتان بخواهد شما را به پرخوری سوق دهد، بلکه رفتاری است که در شرایط خاص، تکرار شده و تبدیل به یک عادت میشود.
مثلاً تصور کنید که وقتی تلویزیون تماشا میکنید، همیشه به سراغ تخمه یا تنقلات میروید.
خب، این شما را در دسته “پرخوری تلویزیونی” قرار نمیدهد، بلکه فقط نشاندهنده یک عادت است که به خاطر لذت بیشتر از تماشای برنامه تلویزیونیتان ایجاد شده است.
عادتها، نه اختلالها 🧠
هر رفتاری که از ما سر میزند، یک نتیجه از عاداتی است که در طول زمان شکل گرفتهاند.
وقتی که مغز یک رفتار را تکرار میکند و آن رفتار به نوعی برای ما لذت یا آرامش به همراه دارد، به مرور زمان تبدیل به یک مسیر عصبی ثابت میشود.
در واقع، پرخوری عصبی هم به همین شکل، به عادت تبدیل شده و از آنجا که مغز همیشه از «لذت» خوشش میآید، این عادتها ممکن است گاهی از کنترل خارج شوند.
چطور میتوانیم عادتها را تغییر دهیم؟ 🔄
از آنجایی که این رفتارها عادت هستند و نه اختلالهای غیرقابل تغییر، میتوانیم با آگاهی و تمرین، آنها را از نو بسازیم.
به یاد داشته باشید که هیچ چیزی در بدن ما ثابت و غیرقابل تغییر نیست؛ حتی عادتی که شاید سالهاست با شما همراه بوده و از دوران کودکی شکل گرفته است. ✨
در دورهی آموزشی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز یاد میگیرید چطور عادتهایی را که فکر میکنید عامل اصلی چاقی و پرخوری شما هستند، بهدرستی شناسایی و بازنویسی کنید.
با شرکت در این دوره، نهتنها متوجه میشوید چرا برخی رفتارها همیشه شما را به سمت غذا هل میدهند، بلکه راهکارهای عملی برای اصلاح این عادتها و ساختن الگوهای تازه به دست میآورید.
✨ یادتان باشد: شما اسیر عادتها نیستید؛ بلکه میتوانید استاد و خالق عادتهای تازهای باشید که شما را به سمت اندامی متناسب و زندگی سالم هدایت میکنند.
🔑 همین امروز تصمیم بگیرید عادتهایی که سالها مانع شما شدهاند را تغییر دهید و با آگاهی، آیندهی تازهای برای خودتان بسازید.🌱 و بدانید که با هر انتخاب جدید، یک گام به سمت لاغری و سلامت واقعی نزدیکتر میشوید.
✨ تمرین طلایی برای تغییر پرخوری عصبی ✨
دوست خوبم 👋🏻
اگر دوست داری یک قدم واقعی و ماندگار برای درمان پرخوری عصبی برداری، این تمرین مثل یک پل نجاته! ⛅️
با نوشتن جوابها، ذهنت رو شفافتر و انگیزهات رو قویتر میکنی. قول میدهم که حس فوقالعادهای بعدش خواهی داشت! 💖
🌱 مرحله اول:
با دقت و به صورت شرح انشایی به سوالات زیر پاسخ بده:
- 🍽 به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
- 😞 پرخوری چه احساسی در شما ایجاد میکند؟
- 🔗 چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن میبینید؟
- 📏 از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمیشود و بعد از آن پرخوری به حساب میآید؟
- 🧠 به نظر شما برای اندازهگیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟
✍️ پاسخهای خودت رو در بخش نظرات همین جلسه با عشق ثبت کن!
🌟 مرحله دوم:
حالا وقتشه که دیدگاه خودت رو درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق با ما به اشتراک بذاری! 🍏🍔
- 🔍 انواع روشهای غذا خوردن افراد چاق را نام ببر.
- 📝 برای هر روش توضیح بده که آیا این رفتار در تو وجود داره یا نه، و اگه هست، یک مثال واقعی از زندگی خودت بیار.
یادت باشه دوست خوبم 🌈، همین لحظه که در حال فکر کردن، نوشتن و آگاهتر شدن هستی، قویترین قدم رو برای تغییر مسیر پرخوری عصبی و ساختن یک زندگی جدید برمیداری. 💪🏻💖
منتظر خوندن نوشتههای ارزشمندت هستم! 🌸✨
منتظر خواندن نوشته های شما هستم
همراه همیشگی شما: رضاعطارروشن
امتیاز 3.96 از 234 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!


نشان های دریافت شده
سلام ودرود به استاد عزیزم و دوستان متناسبم
پرخوری عصبی چیست؟
همه ی افراد چاق سبب چاقیشون رو پرخوری عصبی میدونن
و باور دارن که وقتی عصبی میشن زیاد باید غذا بخورن
در صورتی که افراد متناسب اینجور رفتاری رو ندارن
پس این دلیل چاقی نمیشه
من این باور رو نقض میکنم
و این خوردن ها از سر عادت هستش
تکرار رفتارهای اشتباه به عادت تبدیل میشه
و بعد از چند وقت باور میکنی که من وقتی عصبی میشم میخورم
و بارها و بارها این رفتار رو تکرار میکنی و چاق و چاقتر میشی
خب افراد چاق مجبورن دلیل هر چیزی رو به خوردن ربط بدن
راه و چاره ای ندارن
دوست داریم لذت ببریم باید بخوریم
تو عروسی ها باید بخوریم که عروسی بهمون بچسبه
تولدی باید بخوری
دور همی ها باید بخوری
تو عصبانیت باید بخوری که آروم بشی
مسافرت رفتن باید بخوری که لذت ببری
همه ی این رفتارهای اشتباه به عادت تبدیل شدن و عادت ها هم به باور
پس تفاوت بین افراد لاغر و چاق در ذهن اوناست
افراد چاق از ۵کانال برای خوردن استفاده میکنند و لی افراد لاغر از راه دهان
پس مسلمه که آدم های که از ۵کانال غذا میخورن چاق باشن و چاق بمونن
خیلی تفاوت داره با افراد لاغر
افراد لاغر فقط از طریق دهان
مثل بوشکه ی آب میمونه که اگه از یه لوله آب بریزی داخلش
و بوشکه ی دیگه از ۵لوله استفاده کنن
خب مشخصه که اون بوشکه ای که لوله ی بیشتر ی در آن گذاشتن زود پر بشه
پس به این نتیحه میرسم که خوردن آدم و چاق نمیکنه
اون رفتارهای اشتباه که سالیان سال انجام دادم و باور کردم که دیگه لاغر نمیشم منو به عذاب انداخته
اتفاقا خوردن برای ادامه ی زندگی لازمه ما به این دنیا اومدین که زندگی کنیم و لذت ببریم از زندگی
نه اومدیم که زجر و سختی بکشیم
تمام افراد چاق اول لذت میبرن و بعد رنج
رنج از بیماری رنج از چاقی رنج از بی عزت نفسی
اعتماد به نفس نداشتن
و در کل اصلا لذتی نمیرن در برابر این همه رنج
اون لذت بردن هم محو میشه
پس افراد چاق برای لذت بردن از زندگی
زندگی نمیکنن
برای رنج و سختی در این دنیا زندگی میکنن .و این هم انتخاب خود فرد چاق هستش که چاق بمونه و حسرت بخوره و یا لاغر بشه و لذت ببره از زندگی
خدایا شکرت که برای هدفم تلاش میکنم
دوست دارم باورهامو تغییر بدم و آگاهی پیدا کنم
ممنونم که به این مسیر منو هدایت کردی
تا به هر آنجه چیزی که میخام دست پیدا کنم
من به این دنیا نیومدم که سختی و عذاب بکشم
نیومدم که در حسرت زندگی کنم
در ناآگاهی
من نیومدم که با استرس غذا بخورم تا خفگی غذا بخورم و بعدش عذاب وجدان داشته باشم
من به این دنیا نیومدم که لباس های سایز بزرگ بپوشم
لباس های رنگ تیره
من به این دنیا نیومدم که نتونم از زندگی لذت ببرم
من به این دنیا نیومدم که همیشه قرص و دارو بخورم
نتوتم راه برم
مدام بیمار باشم
من به این دنیا نیومدم که نتونم لباس های رنگ مورد علاقه ام بپوشم
عزت نفس نداشته باشم
من عاشق خدایم هستم و خدایم عاشق من
من به خودم افتخار میکنم که به این دنیا اومدم تا از همه نعمت های خداوند لذت ببرم و شکرگزار باشم و
خداوند بهم قدرت تفکر داد تا از طریق تفکرم به هر آنچه که دلم میخاد برسم
من خالق زندگی خودم هستم
من زندگی خودم رو خلق میکنم به همان روشی که دلم میخاد
خدایا شکرت 🤲🥰🌹
با سلام وقت بخیر امیدوارم حال همه عزیزان خوب باشه خیلی از مواقع برام آرام شدن غذا میخورم و وقتی زیاد میخورم میگم چرا خوردم و مشکلی هم حل نمیشود در این مواقع سعی میکنم آدامس بخورم و سر خودم گرم کنم با موسیقی و فعالیت ذهنی راهکار های استاد گرامی مفید است انشاالله بتوانم انجام بدم سپاسگزارم توجه کردید .
نشان های دریافت شده
سلام درک تفاوت بین حس سیری وخفگی خیلی خیلی جذاب بود که من تا پیش ازین در ک نکرده بودم وبه آن فکر نکرده بودم هرموقع دوست داشتم می خوردم خوردن همان طور که گفتن عیر از دهان از بینی گوش وتجربه وچشم هم بود چقدر خوشحالم این اطلاعات را بدست آوردم وقتم بالا رفت
خداوند متعال تمام نعمت هایش را برا ارامش راحتی لذتی انسان افریده .
خوردن مواد غذایی هم به منظور لذت و ادامه حیات انسان است.
اما متاسفانه در افراد چاق ادامه حیات وجود دارد اما بدون لذت .
نه از خوردن لذت میبرن نه از سیر شدن و نه از ادامه زندگی.
چرا چون در ذهن افراد چاق فقط خوردن وجود دارن خوردن در حد ترکیدن خوردن در هر لحظه.
این افراد دقیقا برعکس افراد متناسب تنها از یک طریق تغذیه نمیکنن کلی بخوایم بگیم هم خوردن افراد چاق از روی عادت است نه تغذیه کردن.
افراد چاق تنها یک دهان برای خوردن ندارند . وقتی بحث خوردن باشد.چشم.گوش.بینی.و حتی دستان انها هر کدام تبدیل به دهان میشوند و خوراکی کع وجود دارد را میبلعد.
و این یعنی فرد چاق هیچ کنترلی روی اعضای بدنش خودش ندارد .
من با گوش دادن به این فایل ها درسته هنوز خیلی کار دارم من مدت هاست زندگی کردم و مدتی زمان میبرد تا به این هنر برسم که خوردن برای رفع نیاز بدن است نه سرگرمی .
خوردن برای ادامه زندگیه
خوردن تا زمانی معنایی داره که از ان لذت ببری .
زمانی که دیدی غذایی خوراکی بهت لذت نمیده نخور .
و من الان چند وقتی هست سعی دارم روی این بخش تمرین کنم .
تا زمانی که من سیر هستم گران ترین مواد دنیا کمیاب ترین خوراکی و هم بخوام بخورم هیچ ذوق و لذتی در من به وجود نمیاد.
هیچ یک از نعمت های خدای مهربانم قرار نیست تمام بشن و من هر زمان بخوام میتونم ازش استفاده کنم پس زمانی ازش میخورم که ازش لذت ببرم.
دو تا از تمرین های مهمی که الان دارم انجام میدم یکی اینه که بعد خوردن هیچ احساس فشار ناراحتی یا فکر کردن بن این که چقدر خوردم را نداشته باشم .
و دیگری هر چیزی را پشت سرم نخورم هیچ چیزی قرار نیست برای همیشه تموم بشه پس خیلی عادی میتوانم در یک فرصت مناسب بخورم و از مزه ان لذت ببرم.
وزن من ۷۹ کیلو است جسم عزیز من دچار اضافی های شده است که هر صدم ثانیه در حال تلاش برای بهبود و حذف اضافی ها است .طبق گفته دیگران تا حدود زیادی هم موفق شده و مرا به وزن ایدهآلم یعنی ۶۹ کیلو نزدیک تر کرده است❤️
نشان های دریافت شده
به نام خداوند جان و دل
سلام خدمت شما بزرگوار و همه عزیزان
از شما بابت تک تک فایل های رایگان بی نهایت سپاسگزارم چقدر تغییر کردم در این مدت چقدر راحت غذا میخورم و لذت و میبرم یادش بخیر قبلنا وقتی غذا میخوردم بعدش میرفتیم بستنی بخوریم من یک آیس پک گنده سفارش میدادم ولی الان اصلا میل ندارم بعد از شام چیزی بخورم صبح که میشه به همسرم میگم شب بریم بستنی بخوریم شب که میشه میگه بریم میگم والا میل ندارم چیزی که جز محالات زندگی من بود هر روز دارم بهتر و بهتر میشم دیشب در یخچال باز کردم دیدم ارده هست قبلنا لب نمیزدم چون فکر میکردم خیلی چرب و روغنی ولی دیشب بدون هیچ نگرانی گفتم اخجون فردا صبحانه ارده میخورم با کره صبح زود بیدار شدم ولی تا الان میل به خوردن نداشتم وقتی گرسنم شد کمی ارده و کره خوردم و لذت بردم ازش دیگه مثل قبل تصاویر منو تحریک به خوردن نمیکنه و خیلی کم شده در ذهنم این کار مثل قبل خودمو مجبور نمیکنم غذا را تا ته بخورم و به راحتی باقیمانده غذا را یا میریزم دور یا میریزم پرنده بخوره به راحتی از عبارت میل ندارم استفاده میکنم و کلا این حس در جسمم بوجود آمده و خس میکنم هر لحظه و هر روز دارم لاغر و لاغرتر میشم خدا را شکر از شما بابت این فایل زیبا سپاسگزارم خدایا شکرت بابت همه چیز
نشان های دریافت شده
به نام خالق یکتا
سلام و خدا قوت
الهی شکر که باز هم گامی برداشتم و حالم خوبه
خب بی مقدمه میخوام برم سراغ تمرینات، الهی به امید خودت:
اگه بخوام خیلی خلاصه بگم میتونم بگم که به نظر من پرخوری یعنی بیش از حد نیاز بدن خوردن و به خاطر این عمل احساس بدی داشتن
به نظر من هنگام پرخوری کردن حتی همان موقع هم حال ما خوب نیست
چون همون موقع ذهن ما رو سرزنش میکنه و هی حالمون بد میشه که چرا دست از غذا نمیکشیم کم بود درد جسم هم بهش اضافه میشه
و حالا دیگه بیا و جمعش کن
من فکر میکنم که پرخوری باعث اضافه وزن میشه چون این عقیده رو دارم که اگر بیش از حد غذا بخوریم باعث تجمع چربی بین ماهیچهها میشه
البته این هم به عقیده برمیگرده و اگر کسی این عقیده رو نداشته باشه پرخوری نمیتونه اون رو چاق کنه
تا زمانی خوردن پرخوری محسوب نمیشه که درد جسم و فشار جسمی به ما وارد نشه
و هنوز احساس گرسنگی داشته باشیم
بعد از اینکه میل من به اون غذا کمتر شد
یا به عبارتی سیر شدم دیگه نباید بخورم که فشار جسمی به من وارد بشه
تا زمانی که گرسنه نشدیم نخوریم و تنها از راه دهان بخوریم و به رفتار خودمون ناظر باشیم که عالی عمل کنیم انشالله
مغز افراد چاق و افراد لاغر کاملاً شبیه هم هست اما تفاوت از فرمولهای ذهنی آغاز میشود
و ما این رو میدونیم که جسم ما فقط نمایش دهنده نتیجه فرمولهای ذهنی ماست پس تفاوت افراد چاق و لاغر در فرمولهای ذهنی است
و خب همین فرمولهای ذهنی تفاوت خیلی زیادی بین افراد چاق و لاغر در هنگام خوردن ایجاد کرده
افراد لاغر هر چیزی نمیخورند
اما افراد چاق کاملاً برعکس هستند و میخورند
افراد لاغر تنها از دهان خود برای خوردن استفاده میکنند
اما افراد چاق از تمام حواس پنجگانه برای خوردن استفاده میک
در این زمان مغز دستور خوردن نداده بلکه با تحریک کردن آن از طریق حواس پنجگانه دستور خوردن صادر میشود
و افراد چاق از طریق بینایی ،شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی مغز تحریک به خوردن میکنند.
به نوعی واقعاً در من وجود داره و من همین امروز با این حالی که اصلاً گشنم نبود با دیدن ماکارونی تحریک به خوردن اون شدم
در حس بویایی فکر میکنم که اگر سیر باشم تحریک نمیشم و این واقعاً جای شکر داره
در حس شنوایی هم به همین شکل اگر گشنم باشه تحریک میشم اما اگه سیر باشم و واقعاً در حال خفگی باشم تحریک به خوردن نمیشم مگر اینکه سیر شده باشم ولی حالت خفگی نداشته باشم و جای خوردن اون رو داشته باشم
و اما وای از حس لامسه که انگار مکمل همه این حسهاست
شده بارها دلم نمیخواسته چیزی رو بخورم اما تا لمسش کردم و حالا ویژگی خوبش رو موقع لمس کردن فهمیدم دیگه واویلا بود، میخوردم و اگر دیگه مزه اش هم خوب بود دیگه بدتر
و واقعاً سخته که ذهن انسان تحریک بشه و فرمان خوردن صادر بکنه بعد بخوای جلوش رو بگیری
انشالله دیگه از اینجا به بعد میخوام سه نفری برم جلو
یکی الله که در وجودم هست و مرا تنها نمیگذارد
یکی همون فردی که تحریک میشه
و دیگری فردی که نظارهگره
البته خدای من یک کس نیست همه کسمه و توی اونجا سرده دیگر هم حضور دارد و همراهیم میکند
الهی شکرت که همراهمی و تنهام نمیگذاری
ممنون استاد
یا حق مدد
ب استفاده از غذا بیش از نیاز بدن پرخوری محسوب می شود. در صورت نیاز بدن به تامین انرژی ، ترشح هورمون ها در بدنباعث ایجاد احساس گرسنگی می شود . در این هنگام فرد اقدام به خوردن غذا می کند . طبیعتاً استفاده بیش از اندازه از غذا بعد از سیری پرخوری محسوب می شود. اولین احساسی که بعد از پرخوری ایجاد می شود از نظر جسمی احساس سنگینی در معده است . بار ها و بارها در سال های گذشته به دلیل پرخوری احساس سفتی و سنگینی در ناحیه معده کردم . احساسی که ساعت ها طول کشید تا بر طرف شود و این احساس ناخوشایند جسمی همراه با عذاب وجدان همراه با سرزنش گری خودم در درجه اول و اطرافیان همراه بود . خوب از اونجایی که ما افکار چاق کننده ای در ذهن خود داریم پس بر اساس این فرمول ها هر آنچه که مازاد بر نیاز بدن استفاده شود به شکل چربی در بدن ذخیره شده و باعث ایجاد اضافه وزن می گردد. عموماً برای افراد چاق سیری برابر با ایجاد حس خفگی می باشد. گاها افرادی رو دیدم که از شدت غذا خوردن و ایجاد حس خفگی به سختی نفس می کشیدن و عرق می ریختن انگار که یک فعالیت سنگین بدنی انجام دادن! اگر از یک فرد متناسب بپرسید که چه روشی برای اندازه گیری غذای مورد نیاز خود برای مصرف دارد بدون شک اول بهت زده می شود و بعد حتما خواهد خندید . چون یک فرد متناسب وقتی گرسنه شود غذا می خورد و سیری در یک فرد متناسب مساویست با رفع نیاز بدن . عمل یک فرد متناسب رابطه کاملا مستقیم با فرمول های صحیح ذهنی او دارد . اگر قبل از آشنایی با دوره لاغری با ذهن از من می پرسیدید که غذای مصرفی خودت رو چطور اندازه گیری می کنی قطعا اولین چیزی که (با افتخار !) مطرح می کردم این بود که من برنامه غذایی دارم و غذاهای مصرفی خودم رو با دقت وزن می کنم 😐 اما در حال حاضر ایمان دارم بهترین راه برای اندازه کردن میزان غذای مصرفی اصلاح و تغییر فرمول های اشتباه ذهنی است . با توجه به توضیحات استاد و مقایسه غذا خوردن خودم با افراد متناسب در گذشته خودم متوجه شدم که من در گذشته وقتی گرسنه می شدم با بی احترامی کامل نسبت به جسمم و روحم با بدن زیبا و ارزشمندم همچون سطل زباله رفتار می کردم . هر چیز بی ارزشی رو می خوردم بدون توجه به سالم بودن ماده غذایی . از نان خشک گرفته تا ریزه خواری های فاجعه بار . در اصل در تمام مدت اختیار من نه دست خودم که دست شکمم بود . اونقدر هول می زدم که حتی نمی تونستم بفهمم چی می خورم . شاید در نود درصد مواردی که اقدام به خوردن می کردم به جای مغزم چشمم ، بینی و گوشم منو تحریک به خوردن می کردن بدون اینکه گرسنه باشم . و وقتی چشم و بینی همزمان وارد عمل می شدن برای صدور دستور خوردن واقعا در ضعیف ترین حالت ممکن قرار می گرفتم . به چه صورت ، به این شکل که مثلاً ناهار یا شام خورده بودم . ظرف ها رو جمع می کردم و می بردم در آشپزخونه که بشورم . کاملا سیر هم بودم . در قابلمه رو باز می کردم تا غذای اضافه رو به درون قابلمه برگردونم . چشمم غذا رو می دید و در اوج سیری باز چند قاشق از غذای داخل قابلمه رو می خوردم . یا غذا درست می کردم ، عطر غذا به مشامم می رسید با اینکه گرسنه نبودم می رفتم سر قابلمه و بار ها و بارها ریزه خواری می کردم . دو راه بعدی تحریک به خوردن رو خوشبختانه تجربه نکردم اما همکاری داشتم که تقریبا تمام رستوران های شهر رو می شناخت و جزو اولین کسانی بود که رستوران های جدید رو کشف و برای خوردن غذا حتما به اون رستوران می رفت و به دیگران توصیه می کرد. جالبه که ایشون با لمس مواد غذایی هم تحریک به خوردن میشد. همیشه سعی می کرد بزرگترین شیرینی یا میوه رو برداره و به زبان ساده دست رد به هیچ خوراکی نمی زد . این شخص به شدت دچار اضافه وزن بود .
برای خودم خیلی جالب بود ! در متن قبلی که یاداشت کردم گفته بودم که با اینکه یک سری عادت های نادرست رو ترک کردم اما نمی دونم چرا کاهش وزن پیدا نمی کنم . الان متوجه شدم که من یک سری ابزار رو فقط حذف کردم اما کار اصلی که تغییر فرمول های ذهنی بود رو انجام ندادم . درست مثل آشپزی که تمام مواد غذایی رو در قابلمه ریخته و قابلمه رو روی گاز هم گذاشته ، اما شعله گاز رو روشن نکرده و بعد مستأصل هست که چرا غذا نمی پزه یا راننده ای که ماشین رو روشن کرده و تو دنده هم گذاشته اما پاش رو از روی کلاج بر نمیداره که ماشین حرکت کنه و بعد شاکیه که چرا ماشین راه نمیره . برای انجام هر کاری یک سری شرط لازم وجود داره و یک سری شرط کافی . حذف عادات اشتباه جزو شروط لازم برای تناسب اندام هست اما کافی نیست ، شرط کافی تغییر تغییر و اصلاح فرمول های ذهنی هست . بعد از گذشت سی و سه روز عضویت در این سایت ارزشمند خوشحالم که هنوز اینجا هستم . مطالب رو با جان و دل مطالعه می کنم و می نویسم . خدای مهربانم سپاسگزارم به خاطر این موهبت ارزشمند. استاد عزیز ، هم مسیران دوست داشتنی در نور و آرامش جاری باشید.
نشان های دریافت شده
سلام آزاده ی عزیز
ممنون که با دقت تجربیاتتون رو گفتید ، من هم مواردی داشتم که با خوندن نوشته ی شما بهش آگاه شدم .
من هم وقتی غذا راببینم حتما یک ناخنک میزنم ، به نظرم برای اکثر ما کار سختی نیست و حتی قدرت تصویرسازی بالایی هم دارم که باعث میشه از جام بلند شم و چیزی را بخورم ، تصویرش در ذهنم میاد و حس خوبی که درحین انجام خوردن به من میاد باعث میشه اقدام به اون کار کنم . (اسمش را گذاشتم هوس کردن )
موفق باشی
به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
اینکه نیاز ب غذا نداشته باشی و بخوری
+پرخوری کردن چه احساسی در شما ایجاد میکند؟
ریلکس شدن همراه عذاب وجدان
+بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود داره ؟
مستقیم
+تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمیشه و بعد اون پرخوریه؟
تا جایی ک یه حس شیرین و مطبوع تو معدت ایجاد میشه اوکیه
+برای اندازه گیری میزان غذایی ک باید بخورم به چه طریق باید عمل کنم؟
باید فرمول های ذهنیمو اصلاح کنم و ب بدنم اعتماد کنم
نشان های دریافت شده
به نام خداوند جان و دل
سلام خدمت شما استاد بزرگوار و همه عزیزان
تمرینات این جلسه:فرق پرخوری با سیری این هست که ما تا حد خفگی میخوریم نه تا جایی که سیر بشویم و در نهایت به حالتی میرسیم که نفس کشیدن هم از شدت پری معده سخت میشود گاهی وقتها آنقدر میخوریم که حس میکنیم اگر یک قاشق دیگه بخوریم حالمون بهم میخورد ولی در نهایت با وارد شدن یک چیز جدید شروع به خوردن آن میکنیم پرخوری احساس بسیار بدی به ذهن و جسم ما میدهد و ما را اذیت میکند و باعث خیلی از مشکلات گوارشی میشود.از نظر من وقتی پرخوری میکنیم به بدن خودمون فرصت برای هضم غذا نمیدهیم همچنین غذاهایی را میخوریم که دوست نداریم ولی پشت سر هم غذا میخوریم بدن برای هرکاری نیاز به تجربه و تحلیل داره ولی ما صبح تا شب با دادن خوراک به بدن فرصت تجزیه و تحلیل نمیدهیم بخاطر همین بدن کم می آورد و دچار اضافه وزن میشویم.
یک فرد لاغر فقط و فقط زمانی که احساس گرسنگی و نیاز به انرژی میکند غذا میخورد ولی یک فرد چاق کمی که احساس خفگی میاد پایین غذا میخورد یک فرد چاق از دهان و دماغ و لمس و بو و گوش غذا میخورد ولی یک فرد لاغر فقط از دهان غذا میخورد تفریحات ما شده غذا خوردن انگار در دنیا هیچ تفریح و سرگرمی دیگری وجود ندارد و فقط باید غذا بخوریم تا به حس خوب برسیم ولی در حقیقت این طور نیست واقعا بدن من بیشتر از یکبار ورودی در طول روز به غذا نیاز ندارند چون زن انسان همین هست مثلا من همیشه اول صبح صبحانه میخوردم ولی الان به این نتیجه رسیدم که من واقعا گرسنه نیستم و فقط از روی عادت صبحانه میخورم پس بدن من به صبحانه نیاز ندارد. و کم کم دارم عادت های غذایی ام را عوض میکنم خدایا هزار مرتبه شکرت
نشان های دریافت شده
وقتی سیر هستی و نیاز به غذا نداری ‘ غذا بخوری
وقتی پرخوری می کنیم غذای اضافه وارد بدن می کنیم و این غذای مازاد بصورت چربی ذخیره میشه
و باعث اضافه وزن و چاقی می شود