رمز و راز انگیزه برای لاغری: چگونه شروع کنیم و ادامه دهیم؟ (گام ۱۷)

سلام استاد 

دقیقا ۳۱ روز پیش که من اومدم اینجا بزرگترین سایز شلواری که داشتم یعنی سایز ۵۰ دکمه ش بسته نمیشد و من که نمی‌خواستم برم سایز ۵۲ بخرم موقع نشستن تو ماشین دکمه و زیپ شلوارمو زیر مانتو موقع نشستن باز میزاشتم کسی هم متوجه نمیشد ولی وقتی پیاده میشدم سریع میبستمش ایستاده بسختی بسته میشد و کمی گوشت شکمم رو اذیت میکرد ولی چاره نداشتم 

اونموقع که با لاغری با ذهن ناخودآگاه آشنا شدم و فهمیدم دیگه رو ترازو هم نباید برم پیش خودم گفتم ببین همین که همین شلوار سایز ۵۰ براحتی تنم بشه  برای من دستاورد بزرگیه 

یکفهته نشده بود که دیدم شلوار پنجاه بهم گشاد شد 

هفته بعدش شلوار سایز ۴۸ رو بزور تنم میکردم تو تنم آزاد نبود اونم بزور بسته میشد ولی خوب من خوشحال بودم اینکه سایز کم کرده بودم 

ده روز گذشت و من دیدم سایز ۴۸ تو تنم گشاد شده و شاید باورش برای بعضیا اینجا سخت باشه و فکر کنند من خالی می‌بندم حق میدم بهشون 

شاید خودمم اگه یکی می‌گفت باور نمی‌کردم ولی الان که باهاتون صحبت میکنم ۳۱ روزه من اینجا هستم و الان شلوار سایز ۴۶ تنم میکنم البته اینم بهم تنگه و فیت تنمه و آزاد نیست 

ولی خوب من هدفم رو خورد کردم مطمئنم بعد ده روز دیگه همین سایز  ۴۶ تو تنم آزاد میشه 

و چه بسا برم سراغ سایز ۴۴ 

شاید از همون ابتدا که اومدم بهمتون اعلام کردم که بابا من چهل کیلو اضافه وزن دارم ولی حقیقتا هیچ وقت ازهمون اول به کم کردن چهل کیلو فکر نکردم 

با خودم گفتم اگه من ماهی پنج شش کیلو هم کم کنم یا یک تا دو سایز کم کنم عالی میشه 

خوب الان می‌بینید دیگه تو ۳۱ روز حدودا هفت کیلو و از سایز ۵۰ رسیدم به ۴۶ 

الان تقریبا بظاهر متناسب شدم و ازون چاقی مفرط درومدم 

خوب الان فقط به دو کیلوی بعدی فکر میکنم هدفم کم کردن دوکیلوی بعدی و رسیدن به سایز ۴۴ هست 

خوشبختانه یکبار گفتم من از بس چاق و لاغر کردن برای همه ی سایزهام شلوار و لباس دارم 

و همیشه هم نگهشون داشتم چون میدونستم دائم در نوسان خواهم بود 

تو زندگیم هم مثلا من عاشق بدمینتون بازی بصورت حرفه ای و شرکت تو مسابقات هستم ولی مثلا امکان گرفتن مربی خصوصی رو بخاطر مالی و …نداشتم 

چیکار کردم یه دوره کوتاه با مربی کار کردم اصول رو یاد گرفتم بعد با دیدن کلیپ های آموزشی خارجی و .‌‌آموزش میدیدم و بعد فردای اون روز میرفتم پارک تنیس جهانشهر کرج باغ فاتح و با یکسری بازیکن حرفه ای که صبحا میان تمرین و مسابقه میدادم 

الان ۱۸ سال میگذره و من هر روز صبحا به صورت مستمر و تقریبا بیشتر سال میرم پارک و تمرین میکنم طوری شده که من به یه بازیکن حرفه ای تبدیل شدم و تقریبا حتی تمام آقایون حرفه ای پارک رو هم میبرم 

و همه در تعجب بودند که من با این همه اضافه وزن چطوری همه رو تو بدمینتون شکست میدم 

خوب من از اول انتظار یک شبه قهرمان شدن رو نداشتم و پله پله هر روز با سرعت کم فقط تمرین کردم و بازی کردم اونم با عشق و لذت 

چون من با بدمینتون حالم خوبه چون عاشق این ورزشم هم ذهنم درگیر میشه تو این بازی هم جسمم 

بیجورایی مثل شطرنج که بازی میکنم بازی فکری هستش 

الان که به درجه ای از حرفه ای شدن رسیدم شاید با گرفتن یک دوره مربی حرفه ای اون حرکات طلایی و سخته این بازی رو هم دوره و آموزش بیشتر ببینم 

پس می‌بینید من با قدم‌های کوچک ولی مستمر ۱۸ سال طول کشیده تا الان به اینجا برسم و هنوزم مشتاقم با ذوق و شوق بدمینتون رو ادامه بدم نمیگم بابا من سنم بالا رفته ۴۳ سالمه ،برو به بچه داریت برس غذاتو درست کن 

نه من شبا ناهار فردا مو درست میکنم صبحش میرم بازی میکنم و خوشبختانه پسرم هم تو درس و تحصیل موفقه و مثل خودم تو تیزهوشان درس میخونه و یه گیتاریست و هنرمند حرفه ای هستش که آهنگم میسازه 

پس هیچ مانعی حتی مالی نتونست جلوی پیشرفت من رو تو بدمینتون بگیره 

همون طوری که الان هیچ مانعی نمیتونه جلوی کم کردن سی و سه کیلو اضافه وزنم رو بگیره اولش چهل کیلو بودا الان شده ۳۳

من با ذوق با شوق با اشتیاق کامل میرم جلو ،هی نمیگم چرا و چگونه من با ذهن لاغر خواهم شد مگه میشه مگه داریم 

نه قبول میکنم دیدم نتیجه رو تو این یکماه دیگه 

چه دلیلی ازین قوی تر که من تو این ۳۱ روز حضورم اینهمه تغییر کردم 

بابا اینهمه حال دلم خوب شده اینهمه سرحال شدم اینهمه آرامش پیدا کردم اینهمه تازه فهمیدم زندگی فقط فکر کردن به رژیم و لاغری نیست 

تازه دنبال بیداری خدایی هستم دنبال مطالعه در مورد شمس و مولانا هستم دنبال پاک کردن ذهن ناخودآگاه برای جای دادن روح الهی درآنجا هستم 

آره من چقدر خل بودم قبلا میشستم ساعتها فکر میکردم که چرا مثلا خواهر شوهرم به همسرم پیام میده و ازش بیگاری می‌کشه و نمیزاره این طفلک یه مغازه ش برسه 

تو ذهنم همش اون فرد رو لعنت و نفرین می‌فرستادم خودمو اذیت میکردم اس مس هاش رو یواشکی تو گوشی همسرم چک میکردم و مدام حرص می‌خوردم 

الان یاد گرفتم رهاش کنم اصلا ببخشمش ،یاد گرفتم ببین مژگان تو نمیتونی آدمای اطرافت رو تغییر بدی حتی از تلاش برای  تغییر دادن همسرم هم دست برداشتم 

روحم به آرامش رسید الان رو خودمو رو جسم و روح و روان خودم کار میکنم سعی میکنم خودم انسان بهتری بشم بتونم برای جامعه مردمم مفید باشم 

بتونم به جای فکر کردن به خواهر شوهر ،مادرشوهر تو ذهنم به خدا فکر کنم 

به داشته هام فکر کنم 

از کوچکترین داشته های زندگیم شکر کنم 

صبح که پا میشم لبخند بزنم از نور پنجره اتاقم که می‌تابیده به صورتم تشکر کنم 

از جسم سالمم از اعضای بدنم از تشک و رختخوابم از تشکر کنم 

از لمس یه گربه لذت ببرم از لمس تن درختان در طبیعت لذت ببرم 

مهر بدم عشق بدم شادی و رقص بدم به آدمها 

یاد گرفتم های کنم نور بیاد تو ذهنم نور خدا بر من جاری بشه همون طوری که الان شده 

نمیدونید از وقتی که ذهنم از فکرهای بد منفی انسانهای بد خالی کردم همه جوره انسانهای خوب رهنما سر راهم قرار میگیرند 

مثلا خدا استاد روشن رو در مسیر لاغری سر راهم قرار. داد تو اینستاگرام استاد مزدافر و دکتر قریشی و شمس و مولانا رو تو مسیرم قرار داد شعرهای خیام رو سر راهم قرار داد 

و من دارم تازه به تازه جوانه میزنم و سبز  میشم 

میدونید این اتفاقها کی افتاد بعد سختی از دست دادن پدرو مادر بعد گرفتن سرطان بعد فوت عزیزانم تو کرونا

بعد کلی اشتباه در زندگی بعد اینهمه چاق و لاغر شدن و شکست تو لاغر موندن

میخوام بگم بعضی وقتا نورو روشنایی و آگاهی ذهنی درست بعد اینکه تو درمانده و خسته و ناامید شدی اتفاق میفته

گاهی وقتا فکر میکنم من باید اینهمه سختی رو می‌کشیدم تا الان قدر سلامتی م رو بدونم 

من باید مواد مذاب شیمی درمانی از گلوم پایین می‌رفت موهام می‌ریخت دندونام رو از دست میدادم و کلی وزن اضافه میکردم 

تا الان به این درجه از آگاهی برسم و رشد کنم و از ترسام عبور کنم 

من از رانندگی میترسیدم الان نمی‌ترسم سوار میشم 

من از پارک دوبل میترسم ولی دارم روش کار میکنم درستش کنم و دیگه از پارک دوبل نترسم 

من قبلاً از غذا و کالری و چاق شدن میترسیدم ولی الان نمی‌ترسم من اصلا دیگه به کالری و این چرت و پرتها و خاصیت و …فکر نمیکنم 

راحت به اندازه طبق میلم میخورم سیر شدم دیگه نمی‌خورم 

راحت هله هوله و ریزه خواری نمیکنم 

راحت بستنی که اینهمه سال عاشقش بودم نمی‌خورم چون نمی‌دونم چطوری ولی میلم دیگه بهش نمی‌کشه 

بابا خودمم نمی‌دونم بخدا نمی‌دونم ولی میلم به نون خامه ای بستنی نوشابه پنیر پیتزا کرانچی پفک چیپس تخمه نمی‌کشه 

نه که بزور نخوام بخورم نه 

من الان میلی به خوردن آت آشغال ندارم 

من تازه ارزشمندی خودمو فهمیدم من نمیگم حیفه اومدی مهمونی یا پولشو دادی یا اضافه غذای پسرمه نه نمی‌خورم 

من تغییر کردم روح من فکر من ذهن من و حالا جسم من تغییر کرده 

اونقدر این کم کردن باقی اضافه وزنم برای راحت و کوچیک شده که دنبال هدفهای دیگه ای تو زندگیم میگردم 

رسالت منه مژگان از اومدن به این دنیا چیه 

من چه نقش هرچند کوچکی میتونم رو هم نوع هام بزارم 

الان تو پیجم فقط از شادی و روحیه و رقص و آواز خوب و انرژی مثبت دادن حرف میزنم مطلب میزارم 

برام مهم نیست جنگ شده همه از جنگ میگن من از جنگ و استرس حرف نمی‌زنم من راه خودمو میرم 

من همون تاثیر کوچیکه مثبت تو زندگی شاید یکی تو این دنیا باشم 

خیلی حرف زدم فعلا بسه برای امروز 

دوستتون دارم و مطمئنم هیچ جایی به اندازه حضور در این سایت و دورهمی تلگرام افراد همدیگرو درک نمی‌کنند 

از استاد روشن عزیز خیلی خیلی سپاسگزارم که چراغ راه من و خوردن اون جرقه روشنایی در من شدند