خیلیامون دلیل چاقیمون رو پرخوری میدونیم. انگار که اضافهوزن فقط یه اثر جانبی از خوردن زیاد باشه. یه سری دیگه اما داستانشون فرق داره. میگن:
“ما که زیاد نمیخوریم، پس چرا چاقیم؟!” 🤷♀️
واقعیت اینه که توی ذهن اکثر ما، پرخوری مساوی چاقیه. درست مثل دو دو تا چهار تا! اما این معادله به ظاهر ساده، یه بخش پنهان داره؛
یه بخشی که خیلیا هنوز درست نمیشناسن: 🎯 ارتباط مغز و پرخوری عصبی!
🧠🍽️ پرخوری جسمی و ذهنی؛ دو روی یک سکهی چاقی!
اگه فکر میکنی دلیل چاقی فقط زیاد غذا خوردنه، اجازه بده یه رازی رو برات فاش کنم! 😏
خیلی از افراد چاق فقط به خاطر پرخوری جسمی چاق نشدن، بلکه یه نوع دیگهای از خوردن هم هست که خیلی بیصدا و پنهان، آدمو به سمت اضافهوزن میکشونه:
اونم چیزی نیست جز پرخوری ذهنی! 🌀🧠

🍕 پرخوری جسمی یعنی چی؟
خب، این یکی رو همهمون میشناسیم. همون حالتی که بعد از یه دیس پر برنج و دو تا تیکه تهدیگ، میرسی به مرز «وا نمیکنه دیگه!» 😵
تو پرخوری جسمی، بدن واقعاً غذا رو دریافت میکنه. یعنی غذا خورده میشه، معده پر میشه، بعدش احساس سنگینی، خوابآلودگی و حتی درد شکمی پیش میاد.
بدن داره داد میزنه: «بابا بسه دیگه، جا ندارم!» 🙄
اما نکته جالب اینجاست که ارتباط مغز و پرخوری عصبی فقط به پر شدن شکم ختم نمیشه! چون گاهی مغز، حتی وقتی شکم پره، باز هم دنبال لذت بیشتره و این یعنی ممکنه به خوردن ادامه بدیم، فقط به خاطر پیامهایی که از سیستم پاداش مغزی میگیریم.
🧠 پرخوری ذهنی چیه؟! 🤯
اینجاست که ما وارد قلمروی جذاب اما پیچیدهی مغز میشیم… 🧠✨
در پرخوری ذهنی، شاید هیچ غذایی وارد بدن نشه، اما مغز درگیر یه مهمونی مفصل میشه! 🎉
شما فقط داری فکر میکنی به خوردن، مرور میکنی که چی بخوری، یا حتی داری با خودت کلکل میکنی که «بخورم یا نخورم؟»… ولی مغز اینو به چشم یه اتفاق واقعی میبینه.
چرا؟ چون مغز نمیتونه فرق اصل و بدل رو تشخیص بده! 😐
یعنی برای مغز، اینکه واقعاً یه کیک شکلاتی خوردی یا فقط تصورش کردی، فرقی نداره. در هر دو حالت، سیستم پاداش مغزی فعال میشه و دوپامین ترشح میشه 🧪🍫
و نتیجه؟ بدون اینکه حتی لقمهای بخوری، ممکنه دچار احساس پرخوری و رضایت کاذب بشی… این یعنی پرخوری ذهنی، و نشونهی دیگهای از ارتباط مغز و پرخوری عصبی!
❌ رژیم گرفتن و این دور باطل
حالا تصور کن یه نفر میخواد با رژیم گرفتن جلوی چاقی رو بگیره…
چه اتفاقی میافته؟
بدن از نظر فیزیکی در حال محروم شدنه، اما ذهن؟ هی داره صحنههای خوشمزه رو مرور میکنه! 🤤🍟
و این یعنی شروع یه تناقض بزرگ بین جسم و ذهن…
جسم گرسنه نیست، ولی ذهن درگیر خوردنه. و همونطور که گفتیم، مغز نمیفهمه که این فقط فکره! اینجا دقیقاً ارتباط مغز و پرخوری عصبی خودش رو به بدترین شکل ممکن نشون میده!
پس سیستم پاداش دوباره فعاله، دوپامین میپاشه، و پرخوری ذهنی مثل یه فیلم تکراری هر روز پخش میشه. 📺
در ظاهر شاید چیزی نخوری، اما از درون، مغز داره تجربه غذا خوردن رو بارها و بارها تکرار میکنه… و این یعنی حتی بدون لقمه، داری ذهنی چاق میشی — یکی از مهمترین نتایج ارتباط مغز و پرخوری عصبی!

🧩 کلید حل معما: شناخت مغز چاق
حالا که فهمیدیم پرخوری جسمی و ذهنی چطور باعث اضافه وزن میشن، وقتشه با مغز وارد مذاکره بشیم! 🤝🧠
چون مغز ما، این ژنرال پشتپرده، داره دستور پرخوری میده تا دوپامین بیشتری بگیره و حالش خوب بشه.
و این یعنی جنگیدن با پرخوری از راه رژیم و اراده، مثل اینه که بخوای شیر رو با آبپاش بترسونی! 🐅💦
واقعیت اینه که ارتباط مغز و پرخوری عصبی اونقدر عمیق و پیچیدهست که نمیشه فقط با حذف خوراکیها یا برنامههای غذایی حلش کرد.
راهحل واقعی اینه که بریم سراغ منبع دستور، یعنی خود مغز. باید فرمول چاقی مغز و خطاهای ذهنی رو پیدا کنیم، ارتباطهای نادرست رو شناسایی کنیم و با تمرین، بازنویسیشون کنیم.
وقتی این کار رو انجام بدیم، قدم به قدم داریم ارتباط مغز و پرخوری عصبی رو اصلاح میکنیم… و این یعنی شروعی تازه برای متناسب شدن، بدون جنگ و زور و فشار. 💫
🔄 مغز قابل برنامهریزیه، نه با جراحی، با تکرار!
شاید اولش فکر کنی این غیرممکنه!
ولی خبر خوب اینه که مغز ما، برخلاف اون چیزی که فکر میکنیم، کاملاً قابل برنامهریزیه. بدون جراحی، بدون قرص، فقط با تمرین و تکرار! 🧘♀️🔁
📌 اگه تا امروز فکر میکردی پرخوری عصبی یه چیز کنترلناپذیره، وقتشه بدونی ارتباط مغز و پرخوری عصبی مثل یه نرمافزار برنامهپذیر عمل میکنه؛ فقط کافیه یاد بگیری چطور باهاش کار کنی.
مثل یاد گرفتن رانندگی یا دوچرخهسواری، مغز با تمرینهای ذهنی به تدریج فرمانهای جدیدی یاد میگیره.
و این یعنی قدم به قدم، مغز یاد میگیره که برای شاد شدن، لازم نیست به خوردن پناه ببره.
وقتی ارتباط مغز و پرخوری عصبی رو دوباره تنظیم کنی، حتی وسط استرس یا تنهایی، دیگه دنبال یخچال نمیدوی… دنبال خودت میگردی. 🧠❤️🔥
✨ نتیجهگیری خوشمزه!
برای رهایی از پرخوری، باید بفهمیم که ما فقط با غذا چاق نمیشیم، بلکه با فکر غذا خوردن هم چاق میشیم!
🔹 پرخوری جسمی و ذهنی هر دو خطرناکن
🔹 راهحل، تغییر مغزه، نه تغییر فقط رژیم غذایی
🔹 ارتباط مغز و پرخوری عصبی دقیقاً همون چیزیه که باید بشناسیم و تغییرش بدیم
🔹 مغز با تمرین و تکرار قابل آموزش دادنه
🔹 و مسیر رسیدن به تناسب اندام، از مغز میگذره، نه از سفرهی شام!
📌 وقتی ارتباط مغز و پرخوری عصبی رو درست درک کنی، میفهمی چرا بارها رژیم گرفتی و باز برگشتی سر خونهی اول…

🎯 گام نهایی: وقتی مغزت رو بشناسی، پرخوری دیگه نقشه نمیکشه! 🧠💥
اگر تا اینجای مقاله همراه ما بودی، حالا احتمالاً متوجه شدی که پرخوری عصبی فقط یک اتفاق بیرونی نیست.
پشت این میلهای شدید، این گرسنگیهای بیوقت و این حملههای بیرحمانه به یخچال، یک ریشهی پنهان وجود داره:
👇
💡 ارتباط مغز و پرخوری عصبی نقش کلیدی در رفتارهای ما داره!
وقتی مغز یاد میگیره که با خوردن پاداش بگیره، دیگه برای هر احساس ناخوشایند – از استرس و بیحوصلگی گرفته تا اضطراب و خستگی – تنها یک نسخه میپیچه: «یه چیزی بخور!»
اما آیا میشه این فرمانهای مغزی رو خاموش کرد؟
بله! ✅ اما نه با رژیم. نه با زور زدن. نه با احساس گناه.
فقط و فقط با بازنویسی برنامههای ذهنی برای تغییر ارتباط مغز و پرخوری عصبی.
🎓 معرفی دورهی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز»
🧠🍽️ یک تمرین ذهنی، هزار گام به سوی رهایی از پرخوری
این دوره، دقیقاً برای کسانی طراحی شده که میدونن مشکلشون فقط غذا نیست؛ بلکه ارتباط مغز و پرخوری عصبی باعث شده که مغزیه شرطی بشه برای خوردن.
در این دوره یاد میگیری:
🔹 مغز چطور با ترشح دوپامین، تو رو به سمت پرخوری میکشونه
🔹 چطور پرخوری ذهنی، حتی بدون لقمهای غذا، مغزت رو درگیر میکنه
🔹 چطور با تمرینات ساده اما عمیق ذهنی، فرمانهای اشتباه مغز رو خاموش کنی
🔹 چطور مغزت رو دوباره برنامهریزی کنی تا خودش، اشتها و نیاز به غذا رو تنظیم کنه
در واقع تو در این دوره یاد میگیری «روانشناسی تغذیه» خودت رو به دست بگیری، بدون رژیم، بدون اجبار و بدون جنگ با غذا به سادگی و در آرامش ارتباط مغز و پرخوری عصبی رو اصلاح کنی.
🌱 چرا این دوره مهمه؟
چون اگر بخوای پرخوری عصبی رو متوقف کنی، باید مغزت رو از حلقهی شرطیسازی پاداش نجات بدی.
و این فقط از طریق آموزش و تمرینهایی ممکنه که در این دوره با دقت، علم و عشق طراحی شدهان.
✨ پس اگر از پرخوری خستهای…
✨ اگر بارها رژیم گرفتی و شکست خوردی…
✨ و اگر باور داری که تغییر از ذهن شروع میشه…
🧠 این دوره برای توست.
میتونی همین الان به جمع کسانی بپیوندی که یاد گرفتن ارتباط مغز و پرخوری عصبی رو اصلاح کنند و مغزشون رو به جای پرخوری، به شادی، آرامش و تعادل هدایت کنن.
🔗 برای آشنایی بیشتر با دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز کلیک کن
✍️ تمرین آموزشی – ارتباط مغز و پرخوری عصبی 🧠🍽️
برای درک عمیقتر ارتباط مغز و پرخوری عصبی، پیشنهاد میکنیم ابتدا محتوای نوشتاری این جلسه را با دقت بخوانید، سپس ویدیوی آموزشی را ببینید و بعد از آن، با تمرکز بالا به سؤالات زیر پاسخ دهید. پاسخهایتان را بهصورت یک متن انشایی در بخش نظرات این جلسه بنویسید ✨
- نگرش شما درباره پرخوری چیست؟ آیا آن را تنها دلیل چاقی میدانید یا ارتباط عمیقتری بین مغز و پرخوری عصبی میبینید؟
- آیا خودتان را فرد پرخور میدانید؟ یا بیشتر درگیر پرخوری ذهنی هستید؟
- با توجه به محتوا، چقدر از پرخوریهای شما فیزیکی است و چقدر ذهنی است؟
- تجربهتان از رژیم گرفتن در گذشته چه بوده؟ آیا باعث کاهش پرخوریتان شده یا ذهن شما را بیشتر درگیر کرده؟
- آموزشهای لاغری با ذهن تا اینجا چه تأثیری در درک و اصلاح پرخوری عصبی شما داشتهاند؟
- براساس ویدیوی آموزشی، تمرینی برای خودتان طراحی کنید و در بخش نظرات همین جلسه بنویسید. 📝
یادتون نره! وقتی تمرینات ذهنی برای اصلاح ارتباط مغز و پرخوری عصبی به شکل مستمر انجام بشن، مغز یاد میگیره که به جای پرخوری برای دریافت حس خوب، راههای دیگهای رو انتخاب کنه 🌱
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.09 از 93 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!


به نام خدای هستی بخش
سلام وهزاران دورود بر بهترین استاد
ارتباط مغز و پرخوری عصبی
بحث بسیار جالبی است من چندین بار مقاله رو خوندم و چندین بار فابل آموزشی رو دیدم تا مطلب برام خوب جا بیفته
پرخوری بر دو بخش است :
پرخوری جسمی
پرخوری ذهنی
پرخوری جسمی همان پرخوری واقعی است که بیش از حد غذا میخوریم از شدت خوردن دل درد میگیریم و دل درد به ما میگه بابا بس دیگه من دیگه جا ندارم
بعدش دچار خواب آلودگی و کسالت میشیم و نتیجه ای جز چاقی نداره
من خودم آدم پر خوری هستم که با استفاده از این سایت تونستم کمی سکان خوردنم رو در دستان خودم بگیرم
گرچه حتی با استفاده از این مباحث گاهی پر خوری میکنم
چقدر زیبا اسناد مطرح کردند پرخوری رو که حتی از خوردن برگ مو هم دریغ نمیکردند
در واقع وقتی استاد مثال میزنند گویی از دل ما سخن میگویند
واقعا من هم از هیچ خوراکی نمی گذشتم
داستان من اینجوریه که وقتی که خیاطی میکنم و دچار چالش میشم دلم میخواد همه چیز بخورم میرم سر یخچال هرچی که موجود باشه بهش رحم نمیکنم از مربا گرفته تا میوه و ترشی همه رو میخورم
دومین مورد که دچار پرخوری میشم حین انجام کار های سخت مثل خانه تکانی
وقتی عصبی هستم
وقتی خوشحالم
در واقع میشه گفت بیشتر اوقات مشغول خوردنم که با استفاده از مطالب این سایت کمی کنترل دارم
یادمه استاد در گامهای قبلی توضیح دادند که در این مواقع باید دقت کنیم که الان عصبی هستیم احتیاج به ارامش داریم نه غذا
یا الان خسته هستیم احتیاج به استراحت داریم نه غذا
اینها باورهای نادرست است
و این باورهای نادرست از بچگی در ما شکل گرفته وقتی زمین خوردیم گریه میکردیم والدین برای اینکه ما رو آروم کنند به ما خوراکی میدادند حالا واکنش ما در مقابل استرس ترس خستگی و…به خوردن پناه میبریم
باید ریشه یابی کنیم .
پر خوری ذهنی
درواقع چیزی نمیخوریم اما همش در مورد خوراکی ها فکر میکنیم مثلا فکر خوردن لیمو ترش بزاق دهان ترشح میشه فقط با فکر کردن به لیمو ترش فقظ اسمش رو از ذهن گذروندیم
مغز تفاوت خوردن واقعی و فکر کردن درباره خوردن رو متوجه نمیشه
و این موضوع سبب میشه فقط با فکر کردن به انواع خوراکی چاق بشیم
دوستان همین الان من خودم در حیرتم از این موضوع که چگونه فقط با فکر کردن چاق میشیم؟
چه رسد به این موضوع که بعضی ها فقط فکر میکنند چاق هستند در واقع آنها با وزن استاندارد خودشون سه چهار کیلو اضافه وزن دارند ولی آنچنان در گیر اضافه وزن هستند که که گویی سی چهل کیلو اضافه وزن دارند
این تیپ افکار آنچنان فرد رو دچار پریشانی میکنه که سه کیلو اضافه وزن رو سی کیلو اضافه وزن میبینه
اینها همه فکرهای چاق کننده است
در میان کسانی که از مطالب سایت استفاده میکنند کسانی هستند که میگن ما دیگه مثل قبل پرخوری نمیکنیم ولی هنوز از غذا می ترسیم اینها جز افرادی که با اضافه وزن کم ولی همش در استرس هستند که ما دچار اضافه وزن هستیم تقسیم بندی میشن
مغز پیچیدگی های خودش رو داره اما میتوان با شناخت عملکرد مغز به آسانی لاغر شد
نشان های دریافت شده
سلام، همه ما ها عادت داشتیم به پرخوری وهمش برمیگرده به اون ذهن چاق ما هی مغز فرمان داده وماخوردیم ومن طبق اون ده تا نکته که استادگفتن دهن چاق نیم ساعت بعدخوردن غذا فرمان میده بخور اگردوتاشوجواب میدم یکیشوجواب نمیدم ،وقتی میگیم اشتهاداریم اصلا اشتهاوجودنداره همش یجورکشش روانی ذهن چاق هست سالها عادت درمانهادینه شده وهی تکرارش کردیم وملکه ذهن ماشده سوال اول نگرش من درباره پرخوری طبق اموخته هام فهمیدم یجور کشش روانی ذهن هست دستورداده ومن اجراش کردم الانم بااینکه روش ذهنی رواجرامیکنم فرمان میده من توجه نمیکنم مثل قبل چقدر سخته فرمان های ذهن چاق ادموکلافه میکنه بخوردن تااروم بشه وبعدش عذاب وجدانه ول نمیکنه ولی من ازخودم میپرسم گرسنه هستم یاازرواحساسات هست اگرگرسنه بودم یکم میخورم نبودم توجه نمیکنم چون ذهن متناسب ارام هست ولی ذهن چاق همش دنبال سیرکردن ذهن ناارامشه غذا روبرا تامین انرژی میدونن درروش ذهنی ولی چاق ها مسکن براتسکین گرسنگی ،توهرحالت نبایدرفت غذارفت پرخوری دلیل چاقی نیست این نگرش هاهستن عامل چاقی هستن بایدترمزذهنی روشناخت واصلا حش کردسوال دوم من بیشتردرگیر پرخوری ذهنم هستم اگر نون وبرنج ازاون مقدار که میخورم یکم شد دیگه نگرش ولم نمیکنه من عادت دارم ازخواب عصربیدارمیشم فکرمیکنم گرسنه هستم یکم مکث میکنم میبینم نه گرسنه نیستم ،هستن افرادی که پرخورنیستن درگیری ذهنی خودش عامل چاقیه باخوردن هرلقمه حس وحال بدمیشه وفکرکردن بچاقی خودش عامل چاقیه ومرورافکار مغز تصویریه ونبایدتوذهن مرورکردبااموزش ها مدام میشه این نگرش ذهن رواصلاح کردسوال سوم برامن فیزیکی کمه بیشترذهنی هست ومن بایدبیشتر فایل گوش کنم وبنویسم ذهن ارام بشه لاغری خودبخودی اتفاق میفته سوال چهارم رژیم انگارازسراجباربودبرامن وهیچ خاطره خوشی ندارم وهمیشه حالم بدبودوذهنم درگیر لاغرنشدن وگرسنگی ودوست داشتم بعداتمام رژیم شروع کنم به خوردن ودوباره وزنم بیشترمیشد سوال پنجم خیلی عالیه کمک کرده تاحدودی ایرادموبشناسم واصلاحش کنم ومثل متناسب ها رفتارکنم ترس کمرنگ شده غذارووسیله ارامش نمیدونم وافکارم تغییرکرده همینکه سبکم وحس وحال خوب دارم عالیه سوال ششم چاقی ذهن روباگوش کردن بیشترفایل واجراتکنیک میشه اصلاحش کرد مثل متناسب رفتارکرد وتغییرات بایدازدرون بوجودبیاد نه بیرون دنبال رژیم نباشیم لاغری رواسان کنیم ومرورنکردن افکارچاقی
بنام خداوند بخشنده و مهربان سلام خدمت استاد گرامی و دوستان هم مسیر چرا آدمها چاق نمیتواند جلوی پر خوری خودشون بگیرند واقعیت اینه که ارتباط مغز و پرخوری عصبی اونقدر عمیق و پیچیدهست که نمیشه فقط با حذف خوراکیها یا برنامههای غذایی حلش کرد.راهحل واقعی اینه که بریم سراغ منبع دستور، یعنی خود مغز. باید فرمول چاقی مغز و خطاهای ذهنی رو پیدا کنیم، ارتباطهای نادرست رو شناسایی کنیم و با تمرین، بازنویسیشون کنیم.سوالات مطرح شده • ۱نگرش شما درباره پرخوری چیست؟ آیا آن را تنها دلیل چاقی میدانید یا ارتباط عمیقتری بین مغز و پرخوری عصبی میبینید؟نگرش من اینکه چون مغز ناتوانایی تشخیص واقعیت یا خیال ندارد دوپامین ترشح میکند و همین باعث میشه که ما چاق شوم من خودم عصرها که از خواب بیدار میشم آنقدر گرسنم بود باید حتمامیوه یا کلوچه بیسکویت کیک میخوردم ولی الان که دارم این عادت رو در مغز و ذهنم اصلاح میکنم با اینکه گرسنم نسیت ولی ذهنم یه چیزی میخواد اول دو لیوان آب می خورم بعد از روبع یا بیست دقیقه اگر گرسنه بودم یه چیزی می خوردم اگر بهانه ذهن بود یکم تخمه میخورم و آرام میشه یا ذرت برای خودم درست میکنم بله همیشه در حالی پر خوری ذهنی هستم در فکرم که چه درست کنم و چه بخورم چند سال که رژیم بودم خیلی دوست داشتم نون گرم بخورم چون دو یا سه تا می خوردم سعی می کردم نون گرم نکنم ولی الان یکی دوبار نون گرم کردم همون نصفه نونم ودوکفدست را میخوردم وخیلی خوشحال شدم نه اینکه نون گرم خوردم خوشحال که چقدر نون خوردم کم شده بود همیشه دنبال یه چیزی برای خوردن بودم اگر غذای از بچهها اضافه میماند می خوردمش ولی الان خدا رو شکر کم شده فقط غذای خودم رو می خورم بعضی روزها غذا زیاد می خورم ولی • سعی میکنم زود خودم رو جم جور کنم ۳ با توجه به محتوا، چقدر از پرخوریهای شما فیزیکی است و چقدر ذهنی است؟بنظرم ۳۰ درصد فیزیکی هست و هفتاد درصد ذهنی من اونقدر رژیم گرفتم که غذا م خیلی کم شده بود یعنی بیشتر از ده قاشق غذا نمیخورم چون پر خوری های ذهنی زیاد داشتم یا بیشتر چاق میشدم یا استاپ وزنی بودم پر خوری ذهنی آدم را خیلی اذیت میکند من الان غذا م کم شده ولی پر خوری ذهنی دارم • ۴تجربهتان از رژیم گرفتن در گذشته چه بوده؟ آیا باعث کاهش پرخوریتان شده یا ذهن شما را بیشتر درگیر کرده؟ هم باعث پر خوری میشد هم در گیری ذهنی خیلی زیادتر و بیش از حد اذیت بودم خدا رو شکر که تمام شد رژیم های سخت و طاقت فرسا ورزشهای سنگین برای یک بدن سبک و راحت راه رفتن یا نشستن برخاستن لاغر هم میشدم اولین رژیم که گرفتم حدود یک سال ادامه دادم و پنچاه وسه کیلو کم کردم وبه ۷۵کیلو رسیدم وقتی رهایش کردم برگشتیم سر جای قبل یادمیاد کار شناسی تغذیه گفت بود در هفته یک روز آزاد که هر غذایی یا هر چیزی که دوست داری رو بخورید معمولان روز جمعه را برای آزادی انتخاب می کردم در آن روز هر چیزی را که در طول هفته نیمتونستم بخورم رو می خوردمیا حالم بده میشد یا از شکم درد نیمتونستم به خوابم • ۵ آموزشهای لاغری با ذهن تا اینجا چه تأثیری در درک و اصلاح پرخوری عصبی شما داشتهاند؟ بله تاثیر خیلی خوبی در همه جنبه های زندگی دارد الان بعضی روزها دچاری پر خوری می شومبعضی از عادتها در ذهن من تغییر کرد یعنی کم شده است مثل ساعت ۱۰یا۱۱صبح حتمان یه چیزی می خوردم یا بعد از ظهر کلوچه بیسکویت میوه میخوردم ولی الان دیگر مثل گذشتهحله هوله دیگه نمیخورم و دارم آموزش های رو ادامه میدم ودر مسیر قرار دارم، لاغری با ذهن آسانترین کار دنیاست ولی اگر درست عمل کنیم. ۶همه کارهای بدنی من از مغز فرماندهی میشه من هر کاری فیزیکی انجام میدم ب از مغز دستور میگیرد مثل تپش قلب حرف زدن راه رفتن وخیلی چیزهای دیگر که مغز در آن نقش دارد آدمها چاق یا متناسب همه از مغز خود دستور مگیرد ولی مغز هر انسانی متفاوت برنامهریزی شده است ودر مغز وذهن آدمها لاغر خبری از چاقی یا ترس از خوردن مواد غذایی یانیست ولی آدمها چاق از غذا خوردن یا چاق شدن ترس از مواد غذایی دارند آدمها چاق همیشه استرس و اضطراب پر خوری دارند ولی لاغرها نه چاقها یا پر خوری هایی عصبی یا فیزیکی دارن من خودم بیشتر پر خوری ذهنی دارم غذا م خیلی کم شده با تشکر از استاد عزیز وبه امید روزهای بهتر برای همه دوستان هم مسیرم در پناه خدا