تصویرسازی ذهنی لاغری (گام پانزدهم)

همه ی افرادی که اضافه وزن دارن از تصویرسازی  ذهنی برای چاق شدن  استادانه استفاده میکنن اما در متناسب شدن این مهارت رو ندارن چرا ندارن چون مدتها دارن از این امکان فوق العاده برای چاق شدن استفاده میکنن و سمت متناسب شدن کمرنگ شده  .و از این توانایی در لاغر شدن استفاده نمیکنن .

چاق شدن باعث ایجاد تصویر ذهنی در ذهن  ما  میشه هر وقت ما روی ترازو میریم و عدد وزنی خودمون  رو میبینیم  این تصویر ذهنی رو در ذهن ما  پر رنگ میکنه و با این کار  ما به وضوح تصویر ذهنی خودمون  کمک میکنیم

اوضاعت رو با ترازو نمیشه تعیین کنی ؟اوضاع رو با ذهنت باید ببینی   وقتی  هنیشه  بری روی ترازو و وزنت رو  که هی کمی بالاتر نیره رو ببینی  به ذهنت  تصویر  واضح  میدی  و چون با  دیدن عدد روی ترازو  حال   ما بد میشه این اوضاع رو  برای ما خرابتر میکنه و درواقع اون ذهن اون  احساس رو به همراه شکل فرد  رو ذخیره میکنه .

حالا ساختن تصویر ذهنی  طریقهای مختلف دیگه هم داره :

فرد  در آینه هی خودش رو میبنه  و  داره به اندام  چاق خودش نگاه میکنه و داره تصویر ذهنی چاق ذخیره میکنه 

بعضی ها  به حرفها و نگاه های دیگران عکس العمل نشون میدن که  میگن این به چاقی من نگاه میکنه  و روز ی صد بار چاقی رو به یاد خودشون میارن و این فوق العاده خطر ناکه 

و یه کار دیگه که استاد میکرد از تکون خوردن شکمش حین رانندگی بدش میومد و حواسش رو میزاشت روی چاقی شکمش،و میدونست این کار خوبی نیست و تمام حواسش رو از لرزشها و نگاهش برداشت چون این کارها تصویر چاقتر در ذهنش  به وجود میاره .

باید  بتونی تصویر های ذهنی متناسبتر داشته باشی  .

هر کس به هر وسیله ای حال خودش رو بد میکنه باید اول جلوی خراب شدن اوضاع رو بگیری  و اوضاع رو کنترل کنی بعد شروع به ساخت و ساز و ترمیم  کنی پس اول باید  ستاد بحران  تشکیل بدی 

حق نداری به حرف دیگران واکنش نشون بدی 

حق نداری به چاقیهاتو نافرمی های خودت  نگاه کنی و تاسف بخوری 

حق نداری اگه لباس میپوشی هی  اونها رو زیر و رو کنی که لباس رنگ تیره رو پیداکنی که   تو رو لاعر تر نشون بده 

هر کاری هر فکری که چاقی رو به یاد  تو میا ره اون تصویر ذهنی تو رو پررنگتر میکنه و این گام مهمی هست و باید توجهی به علایم اضافه وزن نداشته باشی و بعد خود به خود باید تصاویر لاغری به وجود بیاری باید از درون احساس سبکتری پیدا کنی   و از اون موقع به بعد تصویر لاعری هم میتونی به وجود بیاری .

برداشت من از فایل :

هر کاری هر فکری که باعث میشه من چاقی خودم برام پررنگتر بشه رو حق ندارم انجام بدم مثلا  :

رفتن روی ترازو  ممنوع 

رفتن جلوی آیینه و توجه به چاقی اندام هاممنوع 

پوشیدن لباسهای رنگ تیره و خاص برای لاعر تر نشون دادن ممنوع 

از اینکه  فعالیت نکنم و جایی حاضر نشم از ترس حرف  مردم که  در مورد چاقی من حرف نزنن ممنوع 

 خوردن غداهای خاص برای اینکه چاقتر نشم ممنوع 

خوردن غدا در زمانهای  خاص برای اینکه چاقتر نشم ممنوع 

ورزش کردن برای اینکه چاقتتر نشم ممنوع 

…

و اما هنوز من گه گاهی به چاقی خودم در آیینه و یا لباسها نگاه میکنم و حالم بد میشه اما سریع به خودم میام  (همین دیروز موقع  رفتن به مهمانی مانتو کوتاه پوشیدم و بعد زیرش جین آبی رنگ روشن پوشیدم و اما رفتم داخل آیینه خودم رو دیدم  خواستم سریع عوضش کنم چون از رانهای چاقم که پیدا بودن یکم جا خوردم    و اما  سریع به خودم گفتم که  کار خطر ناکی  و غلطی هست  باید خودم رو بپدیرم و دوست داشته باشم و به اندام های چاقم خیلی توجه نکنم  پس  گفتم من با همین مانتو وشلوار میرم مهمونی  و بسیار هم اندام خوبی دارم و اندام الان من  از گدشته ی خودم بسیار متناسبتر و عالی تر شده پس با همین لباسها میرم  و زودی حواسم رو به سمت اینکه الانم خوبم و عالیم و کلی کاهش وزن داشتم و سالم و سلامتم و … بردم و گفتم  من که الان  حالم خوبه و تا حدی هم متناسب تر شدم  و زندم و سلامت هم هستم و   هر روز در مسیر لاغری هم دارم  قدم برمیدارم پس هیچ عجله ای برای لاعر تر شدن  ندارم  و  من با حال خوب ادامه میدم و در نهایت چه بخوام چه نخوام لاعر تر میشم ) اما به هیچ عنوان خودم رو وزن نمیکنم   و خاطره ی خوبی از وزن کردن ندارم چون قبل از اشنایی من با دوره  کار من ورزش شدید و غذای رژیمی بد مزه بود و در نهایت عدد روی ترازو همیشه یکم بیشتر از دفعه ی  قبل بود  و من خیلی زجر  میکشیدم و ناراحت میشدم  و به همه میگفتم لا اقل ثابت بمونم هم گلایه ای ندارم ای کاش ثابت میموندم و لی نمیشه نمیدونم دیگه چی کار کنم اگر به رزیم و ورزش باشه که من دیگه ته این دو تا هستم  اخه باید چی کار کنم و همیشه ترازو  حال بد و ناراحتی بیشتر رو  به من هدیه میداد و وقتی وارد دوره شدم و از شر این هیولا رها شدم ارامش پیدا کردم و حال خوب پیدا کردم و دیگه استرس و نگرانی نداشتم  و هنوز  هم بعد گدشت ۱۸ ماه من هیچ وقت به روی ترازو نرفتم و نمیدونم دقیق چند کیلو هستم  و تمایلی هم به رفتن روی اون ندارم .

و اما  من چون خیلی از وقتها در  حال رژیم گرفتن و کم کردن وزن بودم و  همیشه موفق هم شدم که بسیار  خوب وزن کم  کنم اما  هیچ وقت ماندگار نبوده و سریع برگشته برای همین خیلی تصویر و فیلم از گدشته ی نه چندان  دور  خودم دارم  که لاغر هستم  برام چیز محالی نیست که دوباره به اون  اندام برسم و بارها میگم من که  تا ۵ سال پیش در این وزن بودم و اما از دستش دادم و حالا دوباره میخوام از راه درست  به اون وزن ۵۹ کیلو  برسم و بارها به تصاویر لاعر خودم در گذشته  نگاه میکنم و لدت میبرم  حتی از صورت لاغرم هم لدت میبرم چون اون موقعها واقعا حالم از دیدن صورتم بد میشد و همیشه صورت لاغر و کشیده ی خودم رو  دوستش نداشتم و میگفتم خیلی لاعر شده و لی حالا بسیار لدت میبرم