مهم ترین دلایل چاقی چیست؟ (قسمت دوم)

سلام وقت بخیر
من خانوم شهربانو ۵۲ ساله که ۲۲ ساله گرفتار چاقی شدم و تا قبل از این لاغر بودم نمیگم متناسب بودم میگم لاغر بودم جوری که هر کی منو می دید فکر می کرد چیزی برای خوردن ندارم و از بی غذایی اونقدر لاغر شدم
وقتی ازم می پرسیدن که ‌چته چرا این همه لاغری چرا چاق نمیشی سرحال بیای
می گفتم بچه ها کوچیک و اذیت کنن
وقت و انرژیمو می گیرن
شوهرم مرد بداخلاقیه حرص و جوشم می ده
دلش نمی آد بیاره بریزه زیر دستم خسیسه

با این اوضاع من چطوری چاق بشم ؟

به این ترتیب‌از نظر ذهنی در خودم آمادگی چاق شدن
نمی دیدم حسرت خانومای توپول توی دلم بود
لا غریمو دلیلی بر فقر و نداری می دونستم
دلیل دوست نداشته شدن از سوی همسرم چرا که اگه دوستم داشت می آورد می ریخت زیر دستم حرص و جوشم نمی داد منم با خوشی می خوردم و چاق می شدم
از طرفی هم با وجود دوتا زایمان و تولد دو فرزندم اصلا چاق نشدم تازه لاغرترم شدم بهم می گفتن لاغریت طبیعیه چون داری بچه شیر می دی

خلاصه که رویای چاق شدن تا سی سالگی با من بود و من در خودم آمادگی از نظر ذهنی و فیزیکی نمی دیدم که کمی چاق بشم‌ خوب اینم باورهای من برای لاغریم بود
از طرفی همیشه کلمه چاقی رو می ذاشتن کنار سرحال بودن و اینکه بله طرف داره که بخوره
اما ‌تا دلتون بخواد کنار کلمه لاغری توصیفات منفی می شنیدم لاغر مردنی لاغرو مث پلنگ صورتی یا مث نی قلیون یا مث چوب پرچم یا لاغره استخونی و خشکیده و از این دست توصیفات

اما بعد از سی سالگی تمام اوضاع و شرایطم تغییر کرد
بچه ها بزرگ شدن استراحتم بیشتر شد وفور نعمت شد دیگه از حرص و جوش خبری نبود از همسرم جدا شدم به منزل پدرم برگشتم
خوشحالی از چند جهت بود یک دور شدن از یک همسر ناسازگار بدخلق و مریز دوم گرفتن حضانت بچه ها سوم در کنار مادر قرار گرفتن و بهره مند شدن از توجه و‌محبت مادرم چهارم ازدواج با مردی که کم و بیش مورد موافقتم بود و دوستم داشت و آزارم نمی داد

همه ی اینا دست به دست هم داد که شرایط اضافه وزن برام فراهم شد خوشحال بودم خیلی

اما این خوشحالی بعد از چند سال تبدیل به نگرانی شد از سال ۸۳ به بعد کم و بیش برای رفع نگرانیم از چاقتر شدن دست به یک اقداماتی زدم
کتابهای کاهش وزن و رژیم و آشپزی رژیمی خریدم

بوشور کالری شماری دکتر کرمانی و کم کم به فکر استفاده از وسایل ورزشی توی خونه و پیاده روی های اجباری و برنامه های کم خوری و تهیه قرصای چربی سوز و کپسولای کم کردن اشتها و اینا اومد وسط

ولی همه ی اینا با شکست مواجه شدن چون جسم و ذهن من از خوردنهای چرب و شیرین و بدون محدودیت لذت برده بود
و هر روشی رو انتخاب کردم برای کاهش وزن در حقیقت منو محدود می کرد و از خوردنی های مورد علاقه ام دور می کرد

ذهنم قبول نمی کرد که‌ازلذت به رنج متمایل بشه
این یکی از مهمترین دلایلم برای استمرار چاقی بود …

الان با خودم میگم مگه‌‌لاغرا از خوراکشون لذت نمی برن مگه ‌خودشونو محدود می کنن سر سفره ی غذا

کم‌کم عوامل دیگه ای رو دخیل در مسیله کردم
بهم می گفتن تو خیلی با اشتها می خوری خوش خوراکی هر چی می خوری گوشت تنت میشه …

ولی نمی تونستم به ذهنم بقبولونم که از خوردن لذت نبر و یا با بی میلی بخور ……
بهم گفتن چون برنج زیاد می خوری و طبع برنج سرده
پس تو نمی تونی لاغر شی باید برنجتو کم کنی نون اندازه کف دست بخوری
چای شیرین صبحاته اتو ترک کنی
هفته یک بار بستنی بخوری
خوراکتو آب پز کن سرخ کردنیا کره خامه چاقت می کنه ولی من ‌نمی تونستم اینارو ترک‌کنم چون برام لذت بخش بودن اراده ی ترک لذت نداشتم

ولی الان در حال حاضر با تحقیقی که کردم‌افراد لاغر و متناسب زیادی رو پیدا کردم که‌ تمام این شرایط رو دارن و چاق نشدن
الان می دونم که غذا مایه ی حیات و انرژی‌ بدنه وخدا به همین‌منظور اونارو برای ما فرستاده هم لذت ببریم هم انرژی بگیریم اصلا به منظور چاق کردن یکعده ی خاص آفریده و خلق و تولید نشدن

اگر غیر این باشه ما یک آدم لاغر نباید ببینیم همه باید چاق باشن چون اونام دارن از همین مواد غذایی مصرف
می کنن پس چطو اونا چاق نشدن فقط زجر و زلالت و
محرومیت مال ما چاقهاس اینو نمی تونم بپذیرم

بهم میگن خوابت زیاده خوشخواب و بی خیالی راحت چاق میشی استعداد داری آب کم‌می خوری

ولی اینا هم دلیل منطقی واسه چاق شدنم نیست بازم آدمایی هستن که هم زیاد می خوابن هم آب کم می خورن هم تحرک ندارن اما لاغرن
پس تمام این دلایل چیزی جز توجیه چاقی نیستن
این افکار و باور و احساس ماست که غذایی که‌می خوریم چاقمون می کنه نه طبیعت فطری اون غذا

پس این دلایل مردودن

گفتن توی بیمارستانی که به مدت سه سال بهیاری کردم توی غذای کارکنان کافور می ریزن مخصوصا در طبخ برنج که‌میشه سردی در سردی باعث چاقی میشه من اینو باور کرده بودم
اما‌حالا که یادم می آد می بینم همه کارکنان چاق نبودن و خیلی هاشون لاغر و خوش اندام بودن پس ربطی نداشت به موضوع چاقی
اینو گفتن و‌ما شنیدیم و باور کردیم اصلا وجهه درستی نداشت

من فکر می کردم چون مث بعضیا که ‌کمر بند لاغری می بندن و توو هوای گرم میرن پیاده روی و دویدن و ورزش تا عرق کنن سوخت و سازشون بالا بره و چربیهاشون آب بشه نمی تونم به این روش رفتار کنم
پس طبیعیه که نتونم توی کاهش وزن موفق باشم

ولی مگه لاغرای طبیعی برای لاغریشون از اینکارا کردن که مام الگو بگیریم از این کارا اینقدر بخوایم با سختی لاغر شیم ‌‌‌
پس اینم مردود میشه
پسر عمه هام شوهر دختر عمه ام زن داداشم با وجود تولد دو فرزند خواهر آخریم و خواهر وسطیم
داداشم شوهر جاریم یکی از جاری هام دوتا از دختر عموهام و و و اینا همه متناسب و لاغرن و هیچکدوم از این نخوریا و روشهای لاغری رو طرفش
نرفتن پس اینا دلیل نمیشه

گفتن داری یایسه میشی طبیعیه که رو به چاقی بیشتر داری میری سوخت و سازت اومده پایین

ولی عمه ی مامانم که الان حدود هشتاد سال داره از سی سالگی یایسه شده ولی هرگز چاق نشد و همینجوری ترکه و لاغر باقی مونده

گفتن مصرف گوشت‌مرغت زیاده این مرغا هورمونی
هستن چاق می کنن
بازم این دلیل مردوده چون لاغرها هم به وفور دارن از این مرغا می خورن

میگم‌چرا فلانی لاغره و همه چی هم می خوره بدون‌محدودیت میگن اون تحرکش زیاده می سوزونه

میگم پس اون آقا که تحرکی هم نداره همه‌چی هم‌
می خوره اون‌چطور لاغر مونده میگن خوب اون‌‌ارثی از بابا بزرگش داره
میگم خوب اگر ارث مقصره په چرا برادرش چاقه
چطور این برادرش مث اون از ارث لاغری رو نگرفته
میگن‌خوب اون استعداد چاقی داره این نداره

من موندم مات و مبهوت از این همه توجبهات برای چاقی و لاغری

خلاصه من به این نتیجه رسیدم ‌که ‌چاقی و لاغری فقط و فقط منشاء ذهنی داره و بس هیچ دلیلی قابل قبول نیست چون براحتی میشه نقضش کرد
مسیول چاقیم خودمم و ذهنم
من با کنترل ذهنم می تونم براحتی لاغر شم منتها زمان می بره
لاغری طبیعت منه چون تا سی سال منو لاغر نگهداشته بود اگر موانع ذهنی رو که خودم براش درست کردم
با دلایل واهی و بی منطق ترمز دستی لاغریمو کشیدم

حالا می تونم یواش یواش ترمز دستی رو رها کنم و به بدنم و سیستم لاغری اجازه ی فعالیت دوباره ارو بدم‌

طی این ۲۰ سالی که چاقیم نگران کننده بوده و برای کاهش وزن از همین راههای اشتباه استفاده کردم یک بار تونستم سه کیلو و یک بار هم دو کیلو و نیم کم کنم برای این دو بار کاهش
که برام اتفاق افتاد یک بار یک ماه وقت گذاشتم برای کاهش بعدی دو ماه و نیم

دیگه هر بار از هر راه و روشی که رفتم فقط دو هفته
می تونستم ادامه بدم نه بیشتر

یک بارم که‌برای دو‌ماه روزی سه تا کپسول کم کننده اشتها و بالا بردن سوخت و ساز مصرف کردم هیچ فایده ای نداشت دل درد می شدم با اینکه گیاهی بود

من به خودم و توانمندی هام واراده ام برای کاهش وزن و اقداماتم برای این‌منظور آفرین میگم .من سعی می کنم خودمو خیلی دوست داشته باشم و متعهد میشم که خودم رو با قدرت خدایی که ذهنم داره و با حمایتهای استاد عزیز عطار روشن از ۸۰ کیلو
به ۶۵ برسونم و در این راه از هیچ تلاش و کوششی
دریغ نمی کنم ….

یک سوال گوشه ی ذهنمه
که چرا سیستم مغزی من به جای دستور خوردن صادر کردن صاف نمی ره از ذخیره چربیا برداره و منو دچار فشار گرسنگی نکنه ‌چه اشکالی این وسط هست
آیا ذهنم درگیر کمبود انرژی غذایی در جهانه

آیا باید من خودآگاهانه وقتی دستور خوردن بهم رسبد غذای کمتری به سیستم بدنم وارد کنم یا خیر

اخیرا فایلی از استاد گوش کردم که گفت درسته که خوردن نخوردن ربطی به‌چاقی و لاغری ما نداره

ولی ما باید به ذهنمون رفتارای صحیح غذا خورون رو یاد بدیم پرخوری نکنیم اگر لاغرهایی هستن که پرخوری می کنن دلیل نمیشه رفتار اشتباه اونارو ماهم داشته باشیم و بخوایم تبدیل به لاغرای این مدلی بشیم

راه درست الگو گرفتن‌از لاغرای کم خوراکتره
کمتر خوردن به روش صحیح رو با رژیم اشتباه نباید
گرفت
من امروز دو روزه دارم از روش ۱۰ دقیقه قبل غذا استفاده می کنم که در ابتدای کانال تلگرام لاغری با ذهن درباره اش توضیح داده شده

خیلی احساس خوبی بهم داده
و‌من خوشحال از اینکه ‌می تونم به این روش با مقدار غذای کمتری بخوبی احساس سیری کنم

به این روش ادامه می دم

البته عوامل روحی دیگه‌ای هم هستن که‌مانع لاغر شدن هستن که باید روی اونا کار بشه مثل حالت ترس از تغییر کردن که خیلی مهمه
و سود بردن از چاقی و ضرر کردن از لاغر شدن که هر دو محصول آموزش اشتباهه
و یا احساس عدم لیاقت و شایستگی برای موفق شدن که مربوط به اتفاقات دوران کودکی میشه

ممنون از استاد گرانقدری که به ما فرصت داده ‌حرفهامونو بزنیم و لاغری با ذهن رو یاد بگیریم

حقیقتا با این روش لاغر شدن آسانترین کار دنیاس

شب بر شما خوش ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹

Shahrzad کارورز انرژی درمانی:
استاد سلام واقعا ببخشید اینجا مزاحمتون میشم نمی دونم که این سوالی که می خوام بپرسم رو باید در کدام جلسه لاغری با ذهن می تونستم بپرسم

مجبورم اینجا مطرح کنم جوابش فوق العاده برام‌مهمه

راستش من یه کم گیج شدم
از یک طرف دارم به ذهنم میگم پرخوری و کم خوری تاثیری در چاقی و لاغری نداره و غذاهامو عادی دارم می خورم اینکه چیزی ازش کم یا زیاد کنم اندازه ی سیر شدنم مصرف می کنم

از طرفی در پاسخ بعضی از دیدگاهها می بینم دارید تشویق می کنید هنرجوهایی که‌میگن خودبخود کم خوراک شدن هله هوله نخوردن میلشون به فلان خوراکی نکشیده و خوشحالن از این موضوع

الان‌من واقعا نمی دونم بالاخره کمتر خوردن برای لاغری با ذهن لازمه یا بی تاثیره ؟

شما خودتون بهم بگید نظرتون راجع به مقدارها در مصرف مواد غذایی چیه کم کنیم نکنیم همینجوری ادامه بدیم یا خودمونو به سمت کمتر خوردن آگاهانه ببریم نبریم چه کنیم بالاخره ؟

اگر بخوام برگردم به برنامه کم خوری با ۱۶۰۰ کالری دکتر حیدری که قبل عید برام‌تجویز کرده بود کار درستیه یا نه کلا باید قید این محدودیت های خودخواسته ارو زد و بی خیالش شد ؟

باور کنید که گیجه گیجم‌‌‌‌نمی دونم‌تکلیفم‌چیه بالاخره ؟

احساس می کنم هنوز آمادگی پذیرش رژیم کم کالری رو ندارم ذهنم حالت تدافعی به خودش می گیره وقتی بهش فکر می کنم …. از طرفی بدمم نمی آد که آگاهانه غذامو کمتر کنم یه ندایی بهم میگه در کنار کار کردن روی موانع ذهنی لاغری می تونه تاثیر گذار باشه ..دیگه مثل سابق از رژیم حالت نفرت ندارم …ولی هنوزم دلم نمی خواد تن به این محدودیت بدم هنوز احساس لذت کامل باهاش ندارم

یا نمی دونم دوباره برنامه‌پیاده روی برای خودم بذارم یا بی خیالش بشم‌؟