مسیر لاغر شدن، جاده‌ای به سوی آزادی (گام ۱۲)

سلام دوستان با انگیزه و استاد مهربانم 

• امروز چه فکری درباره بدنم داشتم؟

من از وقتی که وارد سایت شدم کلا سعی کردم اون حس تنفر و بدبینی از روی اندامم بردارم 

و همش خودمو تصور کنم توی زمانی که ۵۸ کیلو بودم خداروشکر چون عکس از اون زمان دارم تصور کردنم راحته

اما امروز صبح دیدم شکمم ورم کرده و از حالت عادی بزرگ تره قبلا میگفتم صنم ببین باز ورم کردی نباید غذا بخوری شب نباید مثلا اب با غذا بخوری و…

ولی امروز گفتم صنم طبیعیه وقتی ادم چیزی میخوره شکمش یکم بیاد جلو چون یه حجمیو وارد معدش کرده و تو دیشب کلی هندونه خوردی اما چون شکم تو انقد گنده دیده میشه به علت چربی هاتم هست اگر شکم تو کوچیک بشه چربی اب شه اون ورم خیلی به چشم نمیاد و اصلا شاید وقتی استرس تو از خوردن برداشته شه کامل و ارامشت بیشتر شه ارون تر غذا بخوری دیگ انقد ورم نکنه 

• آیا آگاهانه غذا خوردم یا از روی احساسات؟
• آیا گفت‌وگوی ذهنی‌م منو به سمت تناسب اندام برد یا به سمت چاقی؟

من اخر هفته گذشته با دوستانمون رفتین کمپ یکی از دوستانم خیلی دختر خوش اندامو متناسبیه ولی همه چی ام میخوره اون دوروز سعی کردم به غذا خوردنش دقت کنم ببینم این که هنه چی میخوره حتی پفکو چیپسو نوشابه چرا لاغره دیدم مثلا وقتی داشتیم املت میخوردیم لقمه های خیلی کوچیکی میگرفت اروم بدون این که دنبالش کنن میخورد و با حجم کم زود سیر میشدو میرفت کنار بعد به خودم دقت کردم دیدم لقمه های من قشنگ اندازه ۴ تا لقمه اونه به زور میزارم تو دهنم جویده نشده میره پایی معلومه معدم راحت نمیتونه هضم کنه و شکمم باد میگنهو اصلا اجازه نمیدم مغزم بفهمه سیریو انقد تند تند میخورم از اون روز منم سعی کردم هر لقمه ای رو کوچیک تر خیلی کوچیک تر بگیرم ودیدم اقا هم قشنگ تر و شیک تر میخورم هم میفهمم چی میخورم هم راحت تر میجوم هم دیدم وای من با حجم کم تری نون سیر شدم نیاز به ادامه دادن نیست و یه چیز دیگم از دوستم دیدم این بود که مثلا ما صبونه املت خوردیم بعد چایی نبات بعد یه ساعت سیبزمینی اتیشی دلتون نخواد این دختر گفت من دیگ سیبزمینی نمیتونم بخورم جا ندارم از دیشب خیلی چیز میز خوردم دیدم نه من هنوز جا دارم بخورم خوردم ولی خیلی فک کردم دیدم این دختر تا عصر که ناهار درست کردیم هیچی میلش نکشید بخوره و ناهارم باز با لقمه کوچو ارومو کم خورد و سیر شد تازه متوجه شدم کجای کار من اشتباهه من یه تیک جوجه میزاشتم تو نون گنده بعد اون با نوشابه میدادم پایین بعد هنوز قورت نداده یه تیکه نون میزاشتم چون نون قبلی کم بود بعد یه تیک جوجه انگار از قحطی در رفته بودم 

ولی از اون روز دارم دقت میکنم و متوجه شدم ارومو حجم کم خوردن و لقمه گرفتن هم از نظر ظاهری قشنگه هم به خودم دارم احترام میزارم 

اگر پاسخ‌هات مسیر لاغر شدن رو نشون می‌ده، به خودت افتخار کن!

امروز که به خودم دقت کردم به تغییراتم به این که راحت چاییو بدون شکر و وعده های چایی روزو بدون نیاز به خرما یا شیرینی میخورم با یک قند کوچیک میخورم خیلی ام کاری ندارم که اقا اگر شیرینی بود بیشتر میچسبی بعد هی یه صدایی میاد میگه سوپری نزدیکه برو بدو برو یه کیک بخر حال میده با چایی تو که خرجی در روز نداری دیگ یه کیک حقته 

بعد بی محلی میکنم میگم نه کیک بخورم سنگین میشم نمیتونم ناهار بخورم خیلی حال نمیده شکمم پر میشه سنگین میشه شیرینیش اذیت میکنه همونجوری با یک قند سبک و کم رنگ بیشتر حال میده 

سلام وصدها سلام به استاد گرامی که دراین مسیر دست هر یک از ما رو گرفته و وارد مسیر لاغری با ذهن میکنه

ممنون از لطف بیکران شما  استاد عزیز 

سلام به تک تک افرادی که در این مسیر قدم گذاشته اند

دوستان امروز باید تکلیف خودمون رو با خودمون مشخص کنیم 

مسیر چاقی یا مسیر لاغری؟

مسیری که قبلا با نا آگاهی در آن بودیم و با یه عالمه باور نادرست .

که تمامی این باورهای نادرست سرانجامی جز چاقی نداشت 

همگی براین نکته واقفیم که همه ی ما یک شبه چاق نشدیم 

باور نادرست  اینکه هرچی سن بالاتر میره چاقی هم یواش یواش برامون اتفاق میفته

باورنادرست اینکه چاقی  در دوران بلوغ صورت میگیره

باور نادرست اینکه در بانوان بعداز بار داری و زایمان چاقی صورت میگیره

باور نادرست تحرک کم چاقی میاره 

ترس از غذا

ترس از استراحت پس از غذا 

ترس از خود چاقی 

ترس از خوردن غذاهای فست فود و چرب

ترس از چاقی بعداز رژیم گرفتن 

و هزاران ترس دیگر و باورهای نادرستی که از بچگی در ذهن ما جا خوش کرده

همه اینها مسیر چاقی هستند  ومسیر چاقی جاده‌ای سراشیبی است که ما رو هر روز چاق تر می‌کند 

حالا با نگرشی تازه می خواهیم مسیر جدیدی که به تازگی پای در این مسیر گذاشته ایم رو بیشتر بشناسیم و از این مسیر لذت ببریم

حالا می خواهیم با خیال راحت غذا بخوریم و اگاهانه انتخاب کنیم چه مقدار و چه وقت غذا بخوریم 

قدم گذاشتن در این مسیر مانند وارد شدن به جنگلی زیباست که دران بتوانیم مسیر جدیدی پیدا کنیم و از اینکه در ان مسیر قرار گرفته ایم لذت ببریم 

سبکبال در این مسیر قدم بزنیم از اینکه هر روز صبح دراین مسیر قرار گرفته ایم لذت ببریم

 از اینکه هر روز صبح نسیم ملایمی  در این مسیر  صورتمان رو نوازش می‌کند لذت ببریم 

هر روز دراین مسیر گام بر داریم حتی شده یه گام کوچک

گامی که امروز برمیداریم این باشد که آیا غذایی که امروز من خوردم واقعا گرسنه ام بود یا تحت شرایط هیجانات روحی ام این غذا رو خوردم  

این غذا رو با ارامش خوردم و ازش لذت بردم؟

اینها همان گام های کوچک ولذت بخش در مسیر لاغری با ذهن  میباشد 

روزی رو تصور کنید لباسی که دوست دارید بپوشید زمانی براتون  تنگ بود … الان همون لباس رو پوشیدید واییییییییییی چقدر قشنگ روی تنم نشسته 

 ما باید قدرت تصور خوبی هم داشته باشیم که خودمون رو بسیار متناسب ببینیم وقتی که اینکار رو می کنیم ذهن هم به این باور میرسه که این اتفاق بزودی برامون می افته

این همان مسیر لاغری است که این مسیر سر بالایی است و آهسته باید گام برداریم وهیچ عجله نداشته باشیم  و خسته نشویم ولی در عین حال این مسیر بسیار دلپذیر است 

دوستان همانگونه که ملاحظه می کنید چقدر این گام‌ها لذت بخش هستند نه ترسی از غذا داریم نه استرسی که نکنه این مقدار غذا یی که میخورم چاقم کنه و….

به همین راحتی و لذت بخشی در این مسیر گام بر میداریم 

من مطمئن هستم که با این روش گام نهادن در طول زمان از استرس‌ها و نگرانی های دیگر زندگی هم خلاص می‌شویم 

خدای را سپاس می‌گویم در این جاده زندگی با جناب استاد آشنا شدم  دوست دارم که باقی عمرم دراین مسیر همگام با استاد باشم 

جسارت منو بپذرید استاد بهتر است اینطوری بگم پایم رو در جای پای استاد بگذارم به امید آن روز 

تمرینات گام ۱۲

هر روز حتی یه گام کوچیک بردار

گاهی حس می‌کنم مسیر لاغری خیلی بزرگه و طاقت‌فرساست، اما بعد یادم می‌آید که لازم نیست همه چیز رو یک‌جا انجام بدم. همین که امروز یه سؤال ساده از خودم بپرسم — «واقعاً گرسنه‌ام یا از روی احساسات می‌خوام بخورم؟» — یه گام کوچیک اما قدرتمنده. همون لحظه ذهنم وارد مسیر درست می‌شود و می‌فهمم که کنترل با منه، نه با ترس یا عادت‌های قدیمی.

هر بار که این سؤال رو می‌پرسم، یه حس آگاهی توی وجودم روشن می‌شود. انگار چراغ کوچیکی توی تاریکی روشن می‌کنم و مسیرم رو نشون می‌دهد. هر قدم کوچیک، حتی اگه کم‌اهمیت به نظر برسه، تکرار بشه، کم‌کم یه جاده‌ی واضح و امن برام می‌سازه. مسیر لاغری ذهنی دقیقاً با همین گام‌های کوچک و مداوم ساخته می‌شود، نه با عجله یا فشار.

—

باورهای قدیمی‌ت رو بررسی و بازنویسی کن

سال‌ها به خودم گفته بودم «من ذاتاً چاقم» یا «اراده ندارم». هر بار که این‌ها رو تکرار می‌کردم، مسیر ذهنم به سمت چاقی تثبیت می‌شد، حتی وقتی همه چیز بیرون درست به نظر می‌رسید. حالا وقتشه با خودم روراست باشم، این باورهای قدیمی رو ببینم و جایگزین کنم. باورهایی که می‌گن من می‌تونم سبک و آزاد باشم، می‌تونم از بدنم مراقبت کنم، می‌تونم انتخاب درست داشته باشم.

هر بار که این افکار سازنده رو جایگزین می‌کنم، یه حس قدرت‌آور در درونم شکل می‌گیره. انگار ذره‌ذره دیوارهای محدودکننده فرو می‌ریزه و ذهنم شروع می‌کنه به همکاری با من. باورهای جدید مثل جاده‌ای صاف و روشن عمل می‌کنن، مسیر ذهن و بدنم رو هم‌سو می‌کنن و باعث می‌شن هر قدمی که برمی‌دارم، نزدیک‌ترم به سبک شدن و آرامش درونی.

—

تصویرسازی ذهنی رو جدی بگیر

چشمهام رو می‌بندم و خودم رو توی یه لباس مورد علاقه‌م، با بدنی سبک و پرانرژی تصور می‌کنم. حس می‌کنم انرژی بدنم آزاد شده، نفس راحت می‌کشه و سبک‌تره. این تصویر ذهنی باعث می‌شه ذهنم باور کنه که واقعاً می‌تونم به این حالت برسم و بدنم شروع کنه به هماهنگ شدن با اون تصویر.

هر بار که این تمرین رو انجام می‌دم، یه حس خوشایند و مطمئن بهم دست می‌ده. انگار دارم با آینده‌م ملاقات می‌کنم، با همون نسخه‌ای که سبک و سرشار از انرژی و آزادیه. ذهنم کم‌کم این تصویر رو واقعیت می‌بینه و بدون فشار، بدنم به سمتش حرکت می‌کنه. تصویرسازی ذهنی، کلید ورود به مسیر لاغری بدون جنگ و اجباره.

—

تمرین ذهنی کن و ادامه بده

لاغری با ذهن مثل ساختن یه جاده‌ی جدید توی جنگله؛ فقط با قدم‌های مداوم و پیوسته مسیر روشن می‌شه. هر روز یه تمرین کوچیک انجام می‌دم، حتی چند دقیقه، تا ذهنم یادش بیفته مسیرم چیه و بدنم آماده حرکت باشه. همین تکرارهای روزانه باعث می‌شه مسیر واضح و قابل اعتماد بشه و ذره‌ذره درونی‌سازی بشه.

هیچ روزی کوچیک یا بی‌اهمیت نیست. حتی یه لحظه‌ی کوتاه حضور، یه سوال ساده، یا یه تصویر ذهنی می‌تونه مسیر رو تغییر بده. هر قدمی که ادامه داده می‌شه، ذهن و بدن با هم هماهنگ‌تر می‌شن و سبک شدن به یه حس طبیعی و همیشگی تبدیل می‌شه، نه یه هدف دور و دست‌نیافتنی.

—مسیر لاغر شدن یا چاق‌تر شدن

صبح خودم رو سر یک دو راهی تصور می‌کنم، می‌فهمم که مسیرها فقط ظاهرشون فرق داره اما تاثیرشون روی ذهن و بدنم عمیقه. مسیر لاغر شدن پر از آگاهی و انتخاب‌های درست و گفت‌وگوهای مثبت با خودمه، جایی که به بدنم احترام می‌ذارم و با هر تصمیم کوچیک بهش اعتماد می‌کنم. در سمت دیگه مسیر چاق‌تر شدن هست، که پر از ترس، اضطراب، سرزنش و تکرار اشتباه‌های گذشته‌ست و هر قدم توی این مسیر ذهنم رو سنگین‌تر می‌کنه و حس منفی بهم می‌ده.

همین تصور ساده باعث می‌شه لحظه‌به‌لحظه آگاه باشم که الان کدوم مسیر رو انتخاب می‌کنم. حتی وقتی کوچک‌ترین فکر یا احساس سراغم میاد، می‌تونم تشخیص بدم که این منو به مسیر سبک و لاغر شدن هدایت می‌کنه یا دوباره به تکرار عادت‌های قدیمی می‌بره. این انتخاب آگاهانه همون چیزیه که مسیرم رو واقعی و ماندگار می‌کنه و حس قدرت و کنترل بهم می‌ده.

—

چه فکری درباره بدنم داشتم؟

وقتی به بدنم فکر می‌کنم، می‌تونم ببینم که ذهنم بیشتر روی نقاط ضعفش تمرکز کرده یا روی توانایی‌ها و ظرفیت‌هاش. اگه تمرکزم روی محدودیت‌ها و ایرادها باشه، یعنی ذهنم وارد مسیر چاقی شده و با هر فکر منفی، انرژی و اعتماد به نفس خودم کمتر می‌شه. اما اگه بتونم بدنم رو با مهربونی ببینم و بهش یادآوری کنم که من ارزشم و توانایی تغییر دارم، همین حس مثبت اولین قدم برای سبک شدن ذهن و جسمم می‌شه.

هر بار که به بدنم نگاه می‌کنم و حس می‌کنم می‌تونم باهاش مهربون باشم، ذهنم آرام می‌شه و ترس‌ها و سرزنش‌ها کمتر می‌شن. این آگاهی باعث می‌شه حتی وقتی هنوز تغییر بیرونی مشخص نیست، درونم سبک‌تر و هماهنگ‌تر باشه. پس هر فکر کوچیک درباره بدنم می‌تونه مسیر ذهنی امروزم رو مشخص کنه و نشون بده که در حال انتخاب مسیر لاغری هستم یا مسیر قدیمی چاقی.

—

آیا آگاهانه غذا خوردم یا از روی احساسات؟

وقتی  غذا می‌خورم، از خودم میپرسم آیا واقعاً گرسنه‌ام یا فقط از روی احساسات، تنهایی یا عادت دارم می‌خورم. اگه بدون فکر و بر اساس احساسات بخورم، ذهنم دوباره مسیر چاقی رو فعال می‌کنه و بدنم هم بدون اختیار واکنش نشون می‌ده. اما اگر آگاهانه و با تمرکز غذا بخورم، به ذهنم و بدنم احترام گذاشتم و این یعنی یه قدم در مسیر لاغر شدن برداشتم.

هر بار که تمرین می‌کنم آگاهانه غذا بخورم، ذهنم یاد می‌گیره که انتخاب درست می‌کنه و بدنم هم آرام‌تر و هماهنگ‌تر می‌شه. این کار ساده ممکنه در ظاهر کوچک باشه، اما تاثیرش عمیقه و مسیر ذهنی منو شکل می‌ده. این‌طوری حتی بدون رژیم یا اجبار، قدم کوچیک امروز من، ذره‌ذره مرا به سمت سبک شدن و هماهنگی با خودم هدایت می‌کنه.

—

گفت‌وگوی ذهنی من چه مسیری رو نشون می‌ده؟

هر بار که با خودم حرف می‌زنم، می‌تونم مسیر ذهنم رو تشخیص بدم. اگه ذهنم پر از سرزنش، نگرانی و افکار منفی باشه، یعنی دوباره دارم وارد مسیر چاق‌تر شدن می‌شم. اما اگه گفت‌وگوهای ذهنی‌م مثبت، امیدوار و پر از مهربونی باشه، یعنی دارم مسیر لاغری و سبک شدن رو انتخاب می‌کنم. این گفت‌وگوها دقیقاً مثل چراغ راهنما عمل می‌کنن و بهم نشون می‌دن کجا هستم و به کجا می‌رم.

آگاه بودن نسبت به گفت‌وگوی ذهنی امروزم باعث می‌شه حتی وقتی اشتباه کوچیکی هم کردم، با سرزنش و ناامیدی مواجه نشم و دوباره مسیرم رو تصحیح کنم. هر جمله‌ای که با خودم می‌گم، همون لحظه مسیر ذهنم رو روشن یا تاریک می‌کنه، و این قدرت انتخاب و توجه آگاهانه، مهم‌ترین ابزار من برای سبک شدن و رسیدن به لاغری ذهنیه.

—

تمرین امروز

 می‌خوام در مسیر لاغر شدن قدم بردارم چون می‌فهمم هر قدم کوچیک ذهنی، ذره‌ذره منو سبک‌تر می‌کنه و ذهن و بدنم رو با هم هماهنگ می‌کنه. هر فکر مثبت، هر انتخاب آگاهانه، هر تصویر ذهنی و هر گفت‌وگوی مهربون با خودم، مثل یه گل کوچیکه که در مسیر زیبای لاغری رشد می‌کنه و مسیرم رو روشن می‌کنه.

با این تمرین می‌فهمم که سبک شدن تنها از طریق رژیم یا ورزش نیست، بلکه از درون شروع می‌شه؛ از ذهنی که می‌تونه مسیر درست رو انتخاب کنه، از احساسی که به خودش اعتماد داره، و از گفت‌وگوی ذهنی‌ای که منو حمایت می‌کنه. امروز، همین قدم کوچیک، اولین قدم واقعی منه و هر روزی که این انتخاب آگاهانه رو ادامه بدم، مسیر لاغری ذهنی من روشن‌تر و پایدارتر می‌شه.