از زیر صفر تا بی‌نهایت ۳ (گام ۳۸)

سپاس ودرود خداوند مهربان که لطف و محبت او مایه تداوم من در این زندگی سخت و طاقت فرسا بوده است لحظه هایی که اگر یاد او نبود هر آینه مانند یه گلوله برف در پرتاب یک کودک بازیگوش متلاشی می شدم و ایمان  به یکتا خدای مهربان تنها امید من به جلو رفتن و ادمه زندگی است و مهم تر اینکه جوری زندگ کنم که لایق انسان بودنم باشد و زمانی که این سیاره خاکی را ترک میکنم سرشار از امید و رضایت خداوند متعال باشم اوکه به من همه خوبی ها را عطا کرد و من در مسیر این زندگی پنجاه ساله بارها و بارها نعمتهای او را فراموش کردم و از در گله و شکایت وارد شدم اما دستان نوازشگرش مرا رها نکرد وپیوسته دست حمایتش را بر روی شانه ام احساس میکنم  از او میخواهم باز هم دست این بنده سراپا تقصیر را رها نکند که قطعا اینگونه خواهد بود در پناه نور و عشق خداوند مهربان باشید