رهایی از افکار منفی (قسمت دوم)

سلام و درود 

رهایی از افکار منفی وقتی آغاز میشه که بهش توجه نکنیم . 

اولین مسیر تغییر زندگی تغییر دادن توجه ما هست .

یعنی مثلا یه اتفاق بد افتاده اگه ما بهش توجه کنیم تولید فکر منفی کردیم . توجه و فکر منفی رو ادامه بدیم در خودمون حس منفی ایجاد کردیم  و با توجه منفی ، فکر منفی و حس منفی رفتارهای پرخاشگرانه و بدبینانه و بدی ایجاد میکنیم  و با مجموع همه اینا عادات انسانهای بد رو به خودمون میگیریم و شخصیتمون یه شخصیتی از انسانهای جنگ طلب و لجباز  و خرابکار و … میشه و کم کم کل زندگیمون رو فقط از تکرار سنگریزه ای به نام توجه تبدیل میکنیم به زندگی یک انسان تبه کار . 

ما لایق زندگی در حال خوبیم . 

ما آفریده نشدیم که رنج بکشیم . 

پس باید تغییر رو  در هر لحظه انجام بدیم .

تا میتونیم به چیزهای خوب توجه کنیم . به چیزهایی که حالمون رو خوب می کنه . تا پروسه تغییر زندگی با استمرار ما در مسیر نیکیها اتفاق بیفته . 

امروز وقتی غذامو خوردم و سیر شدم یه فکری اومد توی سرم . داشتم فیلم میدیدم و هی توی سرم نجوای خوردن اومد . 

سیر بودم ولی نجوای خوردن داشتم . 

نشستم با خودم فکر کردم گفتم ببین ما به هزار دلیل ثابت کردیم نه خوردن و نه زیاد خوردن هیچ کدوم چاق نمی کنند تازه چون انرژی مصرف می کنند و هربار که گوارش انجام میشه بدن کلی کار و فعالیت انجام داده با اینحال که پیوند چاقی و پرخوری رو از هم جدا کردم اما من بازم از رفتار پرخوری و حس غذا  از دهن افتادن و پرخوریهای مکرر بدم میاد . 

چرا بخوام اینکارو انجام بدم . 

در ذهنم فهمیدم من به مصرف مواد غذایی اعتیاد دارم . 

من اعتیاد خودمو به چاقی تا حدود زیادی از بین بردم ولی اعتیاد خودم به مصرف بی رویه مواد غذایی از بین نبردم .

من پیوند پرخوری رو از چاقی جدا کردم اما دیدم پرخوری خودش یه اعتیاده . اصلا کاری به چاقی و لاغری ندارم . 

من از اینکه دائم دنبال غذا باشم خوشم نمیاد و همش سراغ خوراکیها رو بگیرم با این که میدونم بهش نیازی ندارم . 

فهمیدم این فقط یه وسوسه ی ذهنیه . 

پس به راحتی بهش اهمیت ندادم و ترکش کردم . 

خیلی راحت ترکش کردم . گفتم من معتاد نیستم . 

من اختیارم دست خودمه نه دست مواد غذایی . 

من دوست ندارم به مصرف مواد غذایی معتاد بشم و اختیارم دست عادتم باشه . 

من میخوام عادت به اندازه خوری کنم . 

و برای همین این موضوع هم به دلایل نخوردنم اصافه شد .

نمیخورم چون من معتاد نیستم . 

همین توجه به این عملکرد کوچیک اونقدر حس و حالمو خوب کرد که گفتم بیام و بنویسم که چقدر آگاهیهای ذهنم که از شما یاد گرفتم قشنگ خودشو داره تو زندگیم نشون میده . 

من قدرت اختیار و انتخاب دارم و به راحتی میتونم مصرف بی رویه مواد غذایی رو کنار بزارم فارغ از هرگونه تاثیری که بر من داره . 

چون وقتی بنا به هر دلیلی حال من بد میشه بنا به این اعتیاد من به مصرف مواد غذایی رو میارم . در حالیکه خوردن فعلی است فقط بر حسب نیاز و ما حتما و حتما باید قسمت معتاد گونه اون رو که فرمول ذهنیست از ذهنمون پاک کنیم با عمل نکردن به آن . وقتی ما آگاه باشیم خب خیلی می تونیم خوب عمل کنیم اما وقتی به هر دلیلی فکر ما منفی شد و ما تمرکزمون برداشته شد عمل کردن بر اساس اگاهیهای قبلی میاد روی کار و ما به تکرار رفتار پرخوری میپردازیم . 

پس  برای ترک اعتیاد پرخوری خیلی لازمه که از اتفاقاتی که افکار منفی در سر ما تولید می کنند دوری کنیم .