رهایی از افکار منفی (قسمت اول)

به نام خدایی که در این نزدیکیست ❤️ ❤️ ❤️ 

سلام 👋 

تمرین آموزشی ✍️ ✍️ ✍️ 

رهایی از افکار منفی ( قسمت اول)

بیشتر مواقع این دیگران و اطرافیان هستند که ما رو ناراحت می‌کنند و باعث می‌شوند که ورودی ذهن مون با افکار منفی پر بشه 

بعضی از اطرافیان همسرم و بعضی از اطرافیان خودم کارهایی انجام دادند و رفتارهایی از خودشون نشون دادن و میدن که باعث ناراحتی من و همسرم و فرزندان مون شدن و حتی بعضیا شونو نمیشه بخشید

مثلا یه مثال بزنم ما تازه ازدواج کرده بودم شاید تازه یه هفته بود یکی از جاری هام که جاری بزرگمه و همه خانواده ی همسرم از دستش عاصی هستند میخواست بره تهران واسه عمل چشمش و دوتا بچه داره که   دخترش اون زمان شاید سه ، چهار سالش بود و پسرش هشت،نه سالش که الان پسرش چند ساله از خدمت برگشته و جایی مشغول کار هستش و دخترش دانشجوی 

و با اینکه مادرش و خواهراش و برادرهاش که هفت ، هشت تا خواهر و برادر داره و همه شون به جز دو ، سه تای آخری ازدواج کردن و همه شون بودند ولی با وجود این دختر شو آورد خونه ما گذاشت بدون اینکه با من هماهنگ کرده باشند نمیدونم احتمالا به همسرم گفته بودن و اونم بدون اینکه به من بگه قبول کرده بود البته اون زمان هردو جوان و خام و بی تجربه بودیم شاید اونم تو رودر بایستی گیر کرده بود و قبول کرده بودو قبل از رفتن آوردن خونه ما گذاشتن و رفتند اینم بگم که این بچه خیلی شر و فضول بود تا این حد که حتی مادر بزرگ و خاله ها و دایی هاش این بچه رو گردن نمی‌گرفتند که یک ساعت نگه دارن اینا زنگ آیفون زدند و من فکر کردم که اومدن شب نشینی همسرمم خونه نبود چادر سر کردم در و باز کردم دیدم یه ساک دست برادر شوهرم و کفشای بچه هم دست جاریم بود ساک لباس بچه و  کفشاشو تحویل من داد و خداحافظی کردند وانگار گه سر راه بودن داشتن میرفتن و من بی خبر از همه جا خلاصه وار به من گفتن که دارن میرن تهران واسه مداوا و قراره که بچه یه فته پیش من باشه و من متعجب بچه و وسایل شو گرفتم و رفتیم داخل خونه آقا شب اول که هیچی بچه گرفت خوابید از فرداش بهانه گیری ها و دل تنگی های بچه واسه پدر و مادرش شروع شد و تمام زار و زندگی منو بهم می‌ریخت اونقدر منو اذیت میکرد که حد نداشت و من می‌نشستم از صبح تا شب گریه من از این طرف همه چیز و تمیز و مرتب میکردم این همه جا رو بهم می ریخت روزا همسرم می‌رفت سر کار من میموندم و شیطنت های این بچه دیگه روشم باز شده بود جواب منو هم می‌داد همسرم که از سر کار می یومد ما شروع میکردیم با هم دعوا کردن و عوض اینکه من و همسرم تازه ازدواج کرده بودیم باهم بگیم و بخندیم و خوش باشیم همش با هم قهر بودیم 

الان که فکر میکنم میبینم که اون زمان جاریم از خجالتی بودن و کم سن و سالی و بی تجربگی اون زمان من و همسرم سو استفاده کرد و چون مارو ناراحت کنه و روزهای اول ازدواجم و بهمون زهر کنه این کار کرد وگرنه که چه لزومی داشت وقتی مادر و خواهر و برادرهای خودش بودند بچه ی به اون کوچیکی و فضولی رو بیاره بزاره پیش ما تازه اون بچه که با مامان بزرگ و خاله ها و دایی های خودش که خیلی راحت تر بود ولی واسه اینکه اون راحت باشن و اذیت نشن آورد پیش ما که اذیت بشیم

و من هر زمان که یادم میاد اعصابم خورد میشه و ناراحت میشم اون سال‌های اول ازدواجم که هر وقت در موردش حرف میزدم گریه میکردم و حالم بد می‌شد الان اون بچه دانشجو هستش و هنوزم همون طور لجباز و شیطونه

این جاریم خیلی جاها به صورت نامحسوس من و همسرم و ناراحت کرده و با کارهایی که انجام داده دیدمن و همسرم نسبت بهش منفی شده اون اوایل که اصلا نمیتونستم ببخشمش ولی دیگه با گذشت زمان و بودن در این مسیر یاد گرفتم که باید کسانی که در حق مون بد کردن و بخشید نه به خاطر اینکه اونا لایق بخشش هستند نه اتفاقا افرادی که بقیه رو اذیت می‌کنند و با رفتار و اعمال شون اشک بقیه رو در میارند اصلا لیاقت بخشیده شدن و ندارند باید اینارو به خدا واگذار کرد تا خدا خودش جواب شونو بده ولی من یاد گرفتم که ببخشم چون خودم لایق داشتن آرامش هستم چون بخشیدن باعث میشه که آدم خطای دیگران و فراموش کنه و با فراموش کردن دیگه بهش فکر نمیکنی پس به آرامش میرسی 

خدایا همه ی ما رو ببخش و بیامرز 

استاد ممنون از راهنمایی های ارزشمند تون