تا حالا شده صبح که از خواب بیدار میشی، همون بدنی رو ببینی که ازش خستهای؟ 😞 بدنی که بارها سعی کردی تغییرش بدی ولی بازم برگشتی سر خونه اول؟
این حس ناتوانی، بیشتر از اینکه از ضعف اراده باشه، به خاطر عادت به چاقی توی مغزه. 🧠
مغزمون یاد گرفته با این وضعیت کنار بیاد، حتی اگه ما ناراحت باشیم.
مثل وقتی که به مسیر طولانی خونه تا محل کار عادت میکنی؛ اولش سخته، ولی بعد دیگه برات عادی میشه.
توی این مقاله میخوایم با هم بفهمیم چطور میشه از این عادت رها شد و دوباره شوق لاغر شدن رو زنده کرد. ✨
✨ عادت کردن به چاقی
تا حالا شده کلی تلاش کنی برای لاغر شدن ولی آخرش هیچ نتیجهای نگیری؟ 😣 اون موقع نهتنها انگیزهت کم میشه، بلکه کمکم عادت کردن به چاقی باعث میشه دیگه اون اشتیاق اول رو هم نداشته باشی. 😞
🧠 مغز ما خیلی سریع خودش رو با وضعیت جدید بدن هماهنگ میکنه.
مثلاً وقتی برای اولین بار عینک طبی میزنی، دنیا یهجور عجیبی دیده میشه! همه چیز مثل اینه که رو هوا معلقه 😵💫 و سرت گیج میره.
ولی فقط کافیه یکی دو روز بگذره، بعدش انگار هیچ اتفاقی نیفتاده! 😌 عینک بخشی از وجودت میشه.
چاقی هم دقیقاً همینطوره… اولش برای مغز یه وضعیت ناآشنا و غیرطبیعیه، اما وقتی ادامهدار میشه، مغز بهش عادت میکنه و اون رو به عنوان وضعیت “عادی” بدن میپذیره. 😐
خیلی وقتها میبینی یه نفر فقط ۴ یا ۵ کیلو اضافه وزن داره ولی شدیداً دنبال لاغر شدنه. چرا؟
چون مغزش هنوز به چاقی عادت نکرده و ذهنش از احساسهای بدی که درباره بدنش داره فرار میکنه. 😔
👣 البته یه جنبه مثبت هم داره! اگه مغز به چاقی عادت نمیکرد، راه رفتن، تنفس، حتی ایستادن برامون سخت میشد. مغز با تغییر عملکردها، مثل ضربان قلب یا سیستم تنفسی، سعی میکنه با شرایط جدید کنار بیاد.
❗ اما مشکل از جایی شروع میشه که این عادت کردن به چاقی باعث میشه آدم دیگه دنبال تغییر نباشه. کمکم باور میکنه “همینه که هست!” و این یعنی چراغ سبز برای چاقتر شدن. 🚨
پس حواسمون باشه؛ عادت کردن به چاقی یکی از اون موانع پنهانی ولی قوی لاغریه که باید خیلی جدی بهش نگاه کنیم. 🔍
🔥 تحمل کردن رنج
ما انسانها یه قدرت عجیب داریم: عادت کردن به رنج! 😮
شاید برات آشنا باشه… مثلاً محل کارت عوض میشه و باید هر روز مسیر طولانیتری بری 🚗. اولش کلی غر میزنی، خسته میشی، دیر میرسی و حتی حس میکنی وقتت داره تلف میشه.
ولی چند روز که بگذره، دیگه اون مسیر برات عادی میشه. 😐
نه اینکه مسیر کوتاهتر شده باشه، نه! فقط مغزت باهاش کنار اومده.
همین اتفاق برای اونایی هم میافته که هر روز از یه شهر دیگه میرن سر کار و برمیگردن! 😵 میگی “مگه میشه؟” ولی براشون عادی شده!
✅ مغز کاری به سختی و راحتی نداره؛ فقط با تکرار، به شرایط جدید عادت میکنه.
حالا بیا اینو وصل کنیم به عادت کردن به چاقی…
وقتی یه نفر مدتها چاق بمونه، حتی اگه اولش براش سخت بوده، کمکم مغزش باهاش کنار میاد. دیگه اون رنج ذهنی اولیه رو حس نمیکنه.
این یعنی: چون مغز دیگه رنجی حس نمیکنه، پس دلیلی هم برای تغییر نمیبینه. 😶
🔁 هر چی یه شرایط سخت (مثل چاقی، کار طاقتفرسا یا هوای گرم) بیشتر تکرار بشه، رنج اولیه کمتر میشه و مغز یاد میگیره باهاش کنار بیاد.
و این دقیقاً همون خطریه که باعث میشه خیلیها سالها چاق بمونن، حتی اگه از ته دل ناراضی باشن، چون مغزشون یاد گرفته با اون وضعیت زندگی کنه.
⚖️ معایب و مزایای عادت کردن
🧠 عادت کردن یکی از جادوییترین تواناییهای مغزه!
گاهی مثل یه فرشته نجات میمونه، و گاهی هم مثل یه دشمن پنهان 😈 که بیصدا مانع پیشرفت میشه.
🔹 تصور کن اگه مغز ما نتونه خودش رو با شرایط جدید هماهنگ کنه، چی میشه؟
یه تغییر ساده مثل رفتن به شغل جدید، نقل مکان یا حتی یاد گرفتن یه مهارت جدید، میتونه برامون طاقتفرسا بشه!
افکار منفی پشتسر هم میان و میگن: “نکن، نمیتونی، سخته!” 😩
اما وقتی مغز کمکم به اون تغییر عادت کنه، این افکار هم ساکت میشن و ما راحتتر ادامه میدیم.
✅ این یعنی: عادت کردن به شرایط خوب، یه فرصت رشد و موفقیته.
اما… (و این یه اما مهمه! ❗)
وقتی مغز وارد مسیر عادت کردن به چاقی بشه، دیگه اون شرایط رو دردناک یا غیرعادی نمیدونه!
همه چیز میشه بخشی از زندگی روزمره؛ از نفستنگی موقع بالا رفتن از پله گرفته تا خستگی زودهنگام و نارضایتی از ظاهر توی آینه… همهشون عادی میشن.
👀 مثلاً فردی که سالهاست چاقه و دیگه هیچ تلاشی برای لاغر شدن نمیکنه، نه بهخاطر اینکه از وضعیتش راضیه، بلکه چون وارد چرخهی عادت کردن به چاقی شده و مغزش دیگه زنگ خطر رو به صدا درنمیاره.
یا کسی که سالها تو یه محیط کاری پر استرس مونده، فقط چون باور کرده “همینه که هست” و مغزش با اون فشارها کنار اومده. 🚨
📌 اینجاست که عادت کردن به چاقی مثل یه زنجیره نامرئی عمل میکنه و ما رو توی وضعیتهای ناسالم نگه میداره، بدون اینکه متوجه بشیم!
پس باید حواسمون جمع باشه:
عادت کردن میتونه دوستت باشه یا دشمن پنهانت.
انتخاب با توئه که مغزت رو به چی عادت بدی… لذت، رشد و سبکی؟ یا رنج، تکرار و اضافه وزن؟ 🌱
🌟 معجزه لاغری با ذهن
وقتی میدونی مغز اینقدر راحت به شرایط تکراری عادت میکنه، دیگه واضحه که چرا رژیمها و ورزشهایی که بارها امتحانشون کردی، جواب نمیدن! 😫
چرا؟ چون مغزت به اون تلاشهای قبلی هم عادت کرده…
به سخت گرفتن، به محرومیت، به شکست!
و نتیجهاش این شده که حتی اگه دوباره رژیم بگیری، ذهن ناخودآگاهت میگه: “بیفایدهست، ولش کن!” ❌
🧠 اما اینجا یه راه جدید وجود داره، راهی که درست از درون شروع میشه:
لاغری با ذهن.
تنها روشی که به جای جنگیدن با بدن، با مغزت دوست میشه و همونجایی رو تغییر میده که ریشهی عادت کردن به چاقی اونجا شکل گرفته!
🌈 توی دوره “ورود به سرزمین لاغرها” اول از همه میایم سراغ ریشهها:
افکار، باورها و نگرشهایی که باعث شدن مغزت وارد چرخهی عادت کردن به چاقی بشه.
“مطالعات نشان دادهاند که رابطه ذهنیت و موفقیت طولانیمدت در لاغری نقشی کلیدی دارد و میتواند موجب حفظ وزن ایدهآل پس از رسیدن به آن شود.”
با تمرینات ذهنی یاد میگیری چطور این افکار رو شناسایی کنی و قدمبهقدم جایگزینشون کنی با باورهایی که همسو با لاغری هستن ✨
و اینجاست که جادوی واقعی اتفاق میافته…
💫 بدون زور زدن
💫 بدون رنج کشیدن
💫 بدون فشار روانی
تو لاغر میشی چون مغزت دیگه با احساس چاق بودن غریبهست و کمکم به حس سبکی و تناسب عادت میکنه؛
یعنی بهجای عادت کردن به چاقی، به لاغری و شادی و سبکی عادت میکنی 😍
پس اگه تا حالا عادت کرده بودی که به چاقی بسازی، وقتشه یه جور دیگه فکر کنی!
🌱 این بار قرار نیست بجنگی… قراره با ذهن خودت آشتی کنی و راه رو از درون باز کنی.
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.38 از 64 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
بنام خداوند بخشنده ومهربان
سلام خدمت استاد گرامی ودوستان هم مسیرم
واقعا همین طوره ذهن ما خیلی راحت به رنچ عادت می کنه بدون اینکه ما متوجه بشیم چطور این اتفاق افتاده تابستان سال گذشته رفته بودیم خونه خواهرم که شیراز زندگی می کنن روز اولی که خواستیم بریم بیرون از خونه اونا تا محل مترو نزدیک نیم ساعت پیاده رویی داشت وبعد اون تازه با مترو می رسیدی بازار واز اونجا تا بخوای بگردی تو خود بازار هم بیشتر یک ساعت باید راه می رفتی تازه من مسافت هارو نمی تونم دقیق بگم مطمعنم طولانی تر بود برای یکی مثل من که تو شهر کوچیک اونم تو دل بازار چندین ساله زندگی می کنم وهمه چی دم دستمه این حجم از راه رفتن خیلی سخت بود همون روز اول انگشت های پام تاول زد وهمش از خواهرم می پرسبدم شما چطور این همخ راه میرین وخسته نمی شین تازه اون هر روز صبح برای خرید نون هم باید مسافت طولانی رو راه می رفت تا برسه نونوایی وشوهرم از محل کارش تا خونه بیشتر یه ساعت راه می رفت من کلا در تعجب بودم واونا گفتن ماهم اولش برامون سخت بوده ولی الان دیگه عادت کردیم وتعحب می کنیم شما چطور خسته می شین من در مدت اون ده روز که اونجا بودم هر روز میرفتیم بیرون وخیلی راحت بدون اینکه خودم متوجه بشم برا روزهای آخر سریع تر از اونا راه می رفتم ودیگه نفس نفس نمی زدم وخیلی راحت بود برام واصلا قر نمی زدم یادمه خواهر زادم بهم گفت خاله دقت کردی عادت کردی توهم ببین چقدر راحته برات
عادت کردن به چاقی هم درست همین طور در ذهن من ایجاد شده وبا وجود اینکه همیشه از چاقی می نالم وآرزو دارم لاغر بشم ولی دیگه عادت کردم به چاقی واین خیلی خطرناکه برام عادت کردن به شرایط بد نیست تازه خیلی وقتا خوبه چون اگه ما نمی تونستیم به شرایط عادت کنیم زندگی خیلی برامون سخت می سد ومدام افکار در ذهنمون مرور می شد وعذاب می کشبدم ونمی تونستیم خودمون رو وقف بدیم تا جایی که گفته می شه انسان بنده عادته
ولی در مورد چاقی وعادت کزدن به جسم چاق واقعا مانع بزرگی بر سر راه لاغر شدن جالبه ما عادت کردیم برای لاغر شدن ورزش کنیم و رژیم بگیریم اگه اینطور نباشه قبول نداریم لاغر می شیم وبا آهن می شه لاغر شد چون در لاغری با ذهن قرار نیست هیچ کاری بکنیم وفقط باید چاقی رو فراموش کنیم
رژیم گرفتن وورزش کردن نمی تونن باعث لاغری بشن چون با این روش ها عادت چاقی از بین نمی ره تنها از طریق لاغری با ذهن می شه عادت به چاقی رو از بین برد چون روی ذهن کار می شه و اون عواملی که باعت شده عادت کنیم به چاقی ومانع شدن برای لاغری رو شناسایی می کنه وکنار گذاشته می شه
خودمن مدتیه دوره اصلاح اشتها پرخوری رو تهیه کردم اما هنوز نتونستم شروع کنم چون هنوز به لاغری با ذهن به چشم رژیم نگاه می کنم همش دنبال اینم شرایط فراهم بشه ودوره رو شروع کنم متلا می گم وقتی دوره رو شروع کنم باید از اون روز اول تا گرسنه نشم چیزی نخورم ووقتی هم خوردم قبل از سیر شدن دست از غذا بکشم این موضوع باعث شده من هر روز شروع دوره رو به تاخیر بندازم چون باز دارم برای ذهنم شرط می زارم ومثل رزیم محدودش می کنم وچون ذهن من عادت کرده به این روال. من نمی تونم دست از پرخوری بکشم نمی تونم هم دوره رو شروع کنم. واقعا مدتیه این برای ذهنم عادت شده
من می خوام دوره رو شروع کنم واین عادت رو در ذهنم بشکنم وهیچ شرط وشروطی هم نمی زارم براش اینو به خودم اول وبعد به شما قول می دم بهانه بی بهانه اینکه من نمی تونم وایسم تا گرسنم بشه وغذا می خورم واینکه قبل از سیری نمی تونم دست از غذا بکشم بهانه ای شده تا روی ذهنم کار نکنم ومانع هارو شناسایی نکنم
من می خوام لاغر بشم وتنها همین یک دلیل کافیه تا لاغر بشم
دیروز داشتم یه برنامه تلوزیونی رو نگاه می کردم مجری برنامه از مهمان پرسید تا حالا شده به کسی حسادت کنی بابت چیزی که دارن واون گفت اره همیشه به کسایی که زیاد می خورن وچاق نمی شم حسودیم می شه ومجری هم تایید کرد وگفت اره دیدی بعضی ها چقدر می خورن ولی لاغر هستن وهر دو گفتن اره اونا سوخت وسازشون بالاست ولی ما هوا هم بخوریم چاق می شیم وناراحت این بودن چرا چیزای خوشمزه چاق کننده هستند مثل شیرینی و….
من با خودم گفتم خدایا چقدر این باور در ذهن مردم قوی که چاقی دست اونا نیست وبراش دلیل دارن واین سوخت وساز که واقعا هنوز کسی نرفته آزمایشی انجام بده یا ثابتش کنه برای همه مهمه. اینکه چقدر فکر نکردن راحته وما دوست داریم یکی آماده به جای ما حرفی بزنه وما هم باور کنیم
اینکه کسی بخاطر سوخت وساز بالا لاغر باشه فقط یه فکره اگه باورش کنی اونوقت دیگه مانعی می شه بر سر راه لاغر شدن
من یا میمیرم یا لاغر می شم دیگه بهانه وحرف دیگه ای باقی نمی مونه بهانه بی بهانه همین یه دلیل کافیه خواست قوی من برای متناسب شدن هیچی بر سرراه این خواستن نباید مانع بشه استاد بابت این فایل های انگیزشی واقعا سپاسگزارم