زندگی با دنده اتوماتیک

سلام بر استاد عزیز وهم مسیران گرامی 

استاد عزیز چقدر عالی ساده وروان وبدون پیچیدگی موضوعی مهم رو بررسی کردید 

اینکه آموزش میدید چگونه براحتی بتوانیم شکرگزارباشیم و نگاه زیبایی شناسایی نسبت به زندگی راارائه میدهید 

واین جمله رو من ازشما  آموختم که سپاسگزاری به نوشتن وگفتن نیست اگرچه تاثیر دارد اما سپاسگزاری به احساسی است که درما بوجود میاید که قلبی وازاعماق وجود سپاسگزار خداوند متعال باشیم 

از نعمتهای کوچک وبظاهر دم دستی گرفته تا نعمتهای بسیار بزرگ مانند سلامتی ووجود عزیزانمان که واقعا ناتوانیم از شکرگژاریش نسبت به خداوند بزرگ ومهربان 

وراهکاریی هم همیشه پیشنهاد میکنید که اگر افرادی از روی بی انصافی میگویند چیزی برای سپاسگزاری وجود ندارد که خیلی بعید است 

فکرکنیم ببینیم اگر چه چیزهایی را نداشته باشیم زندگی مان از نظم وآرامش خالی میشود حداقل شکر گزارهمانها باشیم 

وتمثیلی زیبا و هوشمندانه ایی که بکار بردید که کافیست کمی بااحساس خوب وآرامش وایمان واعتماد بخدای مهربان شکر گزار باشیم که زندگیمان خودبخود واتومات وار روان وسرشارازشادی بشود 

شادی واقعی عمیق و درونی بدون نیاز به کسی وچیزی ازبیرون خودمان 

واگر این تبدیل به عادت شود عادتی که بیشتر اوقات زندگیمان رادربگیرد جهان گائنات وانرژی موجود در آن که توسط خدای یگانه همواره درحال هدایت است ما را بسمت آسانی عزت وسادگی خواهد برد 

فقط کافیست همواره سپاسگزار باشیم 

چشم که باز میکنیم 

به تعبیر استادی ما میزبانیم وخداوند میهمان ما دروجود ما درروح ما 

همین که  فرصت زندگی را روزانه دارییم 

دمتگرم خدایا شکرت