«چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم.» این جمله رو سالها به همه میگفتم. هر بار که رژیمم شکست میخورد، این جمله آماده بود تا همه چیز رو توضیح بده. امروز خیلیها جملهی دیگهای به کار میبرن که کار همون جملهی من رو میکنه: «مشکل از هورمون چاقیه دیگه… من که تلاشم رو کردم!»
بعضی از ما باور داریم دلیل اصلی اضافهوزنمون، به هم خوردن تعادل هورمونهاست؛ چیزی که توی حرفهای روزمره بهش میگن «هورمون چاقی» و اغلب مقصر اصلی شکستهای لاغری معرفی میشه. ولی آیا هورمون چاقی واقعاً همون دیواریه که جلوی لاغری ما رو گرفته؟ یا گاهی ازش مثل یه سپر استفاده میکنیم تا با اصل ماجرا، یعنی ذهن و باورها و عادتهامون، روبهرو نشیم؟
توی این مقاله با تجربهی خودم سراغ همین سؤال میرم: کجا باید جدی گرفتش، کجا ممکنه بهونه باشه و حتی اگه واقعاً مشکل هورمونی داری، از کجا میشه شروع کرد. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه میآموزیم:

🤔 چرا هورمون چاقی مقصر شناخته میشه؟
اگه تو هم بعد از یه رژیم ناموفق، با یه آه عمیق جلوی آینه ایستادی و گفتی «تقصیر هورمونهامه»، این مقاله برای توئه. میخوام یه بار برای همیشه تکلیفمون رو با این واژهی پرطرفدار روشن کنیم.
اضافهوزن اونقدر فشار روانی و احساسی داره که ذهن دنبال یه جواب ساده برای یه مسئلهی پیچیده میگرده. و چه جوابی بهتر از هورمونها؟ دیده نمیشن، پیچیدهان، علمی به نظر میرسن و مهمتر از همه، تقصیر ما نیستن. وقتی یه مقصر نامرئی پیدا کنیم، دیگه لازم نیست به رفتارهای خودمون نگاه کنیم.
من هم دقیقاً همین کار رو میکردم، فقط اسم مقصرم فرق داشت. جملهی «چاقی من ارثیه» رو به همه میگفتم تا بینتیجه بودن تلاشهام رو توجیه کنم. جالب اینکه ته دلم هنوز امید داشتم لاغر بشم. یعنی خودم هم کاملاً باورش نداشتم؛ فقط خیالم رو راحت میکرد.
توی این مقاله دو تا عینک میزنیم. یکی عینک واقعبینی، که قبول میکنه بدن ما پیچیدهست و بعضی مشکلهای پزشکی واقعیان. یکی هم عینک ذهن، چون هر لقمهای که میخوریم، قبل از رسیدن به دهن، توی ذهن انتخاب شده.

🧪 هورمون چاقی یعنی چی؟
هورمونها پیامرسانهای بدن هستن که بین اندامهای مختلف رفتوآمد میکنن. توی حرفهای روزمره، به بعضی از اونها لقب هورمون چاقی داده شده؛ اسمهایی مثل انسولین، لپتین، گرلین، کورتیزول و هورمون تیروئید رو احتمالاً زیاد شنیدی. توی شبکههای اجتماعی هم هر روز یه نفر یکی از اینها رو مقصر اصلی چاقی معرفی میکنه.
ولی من متخصص غدد نیستم و قرار هم نیست اینجا دربارهی کار دقیق این هورمونها حرف بزنم. چیزی که از تجربهی خودم و از نوشتههای هزاران نفر از همراهان سایت یاد گرفتم اینه که «هورمون چاقی» توی ذهن خیلیها از یه موضوع پزشکی به یه باور تبدیل شده؛ باوری که میگه «بدن من خرابه و کاری از دستم برنمیاد».
🩺 بیماری واقعی یا برچسب؟
بیایم منصف باشیم. بیماریهایی مثل کمکاری تیروئید، سندرم تخمدان پلیکیستیک یا مقاومت به انسولین واقعیان و تشخیص و درمانشون کار پزشکه، با آزمایش و معاینه. اگه به چنین مشکلی شک داری، حتماً به پزشک متخصص مراجعه کن و درمانت رو جدی بگیر. لاغری با ذهن جای درمان پزشکی رو نمیگیره.
ولی یه فرق بزرگ هست بین «من این بیماری رو دارم و دارم درمانش میکنم» و «من هورمون چاقی دارم، پس هیچ کاری فایده نداره». اولی یه واقعیته که باهاش کار میکنی. دومی یه برچسبه که پشتش میایستی. خیلیها حتی آزمایشی ندادن، ولی برچسب رو از قبل روی خودشون زدن.
یه نگاه به اطرافمون هم کافیه: آدمهای متناسبی هم هستن که با همین مشکلهای تیروئید و استرس زندگی میکنن. بدنشون با بدن ما فرقی نداره که فقط اونها شانس آورده باشن؛ فرق خیلی وقتها توی رابطهایه که با غذا و با بدنشون دارن.

🧠 ذهن کجای این ماجراست؟
حتی اگه بدن ما شرایط خاصی داشته باشه، یه چیز عوض نمیشه: تصمیم به خوردن توی ذهن گرفته میشه. هیچ هورمونی دست ما رو نمیگیره و نمیبره سمت یخچال. این ذهن ماست که میگه «الان وقتشه».
من از نوجوونی یه صدا توی ذهنم داشتم که بعد از تموم شدن هر کاری دعوتم میکرد چیزی بخورم: بعد از مشق، بعد از فوتبال، وقتی از مدرسه برمیگشتم یا بعد از خریدن نون. عاشق بازیهای کامپیوتری بودم و وقتی یه مرحلهی سخت رو رد میکردم، حس میکردم حتماً باید یه چیزی بخورم. غذا برای من جایزه بود و خیلی کم پیش میاومد که واقعاً از سر گرسنگی بخورم.
اگه اون موقع کسی بهم میگفت هورمونهات تو رو چاق کرده، با کمال میل قبول میکردم. ولی امروز میدونم اون خوردنها از یه الگوی ذهنی میومد، نه از یه دستور شیمیایی. خوردنهای شبانهام هم بیشتر هلههوله بود و بخش زیادیش، به نظرم، از خستگی میومد. آخر شب میوه یا تخمه انتخاب میکردم که کمتر احساس گناه کنم.
😔 چرخهی احساس گناه
بعد از هر پرخوری حس شکست داشتم و قول میدادم «فردا به جبران امروز هیچی نمیخورم». ولی فردا یادم میرفت و ذهن چاقم میگفت: «تو که خراب کردی، اونم بخور.» احساس گناه بعد از یه شام سنگین یا بعد از حرف یکی از فامیل توی مهمونی، همیشه من رو به خوردن بیشتر میکشوند.
ذهنی که پر از سرزنش و ترسه، دنبال سریعترین راه آروم شدن میگرده و برای خیلی از ما این راه غذاست. سالها که کار اداری دولتی با فشار و درگیریهای زیاد داشتم، خیلی سریعتر وزن اضافه کردم. اون موقع دنبال یه دلیل جسمی میگشتم؛ امروز میبینم ذهن زیر فشارم چطور هر روز من رو سمت خوراکیها میبرد.
وقتی ذهن آرومتر میشه و به جای سرزنش، با درک به خودمون نگاه میکنیم، این چرخه کمکم میشکنه. نه به این خاطر که یه معجزه اتفاق افتاده؛ به این خاطر که دیگه دلیلی برای فرار به سمت غذا نیست.

🛡️ چرا بعضیها پشت عنوان هورمون چاقی قایم میشن؟
چون قایم شدن راحتتره. گفتن «مشکل از تیروئیده، تقصیر من نیست» یه حس آسودگی میده. نه به این خاطر که آدم دروغ میگه، بلکه چون دیگه لازم نیست با بخش سخت ماجرا روبهرو بشه: تغییر عادتهایی که سالها باهاش زندگی کرده و فکرهایی که سالها توی ذهنش جا خوش کرده.
وقتی تمام مسئولیت رو گردن یه غده بندازی، دیگه لازم نیست بفهمی چرا هر شب سر یخچال میری دنبال چیزی که اصلاً گرسنهاش نیستی. این جملهها احساس قدرت نمیدن؛ آدم رو توی نقش قربانی قفل میکنن.
📋 فهرست مقصرهای من
من هم سالها یه فهرست بلند از مقصرها داشتم: غذاها، متابولیسم، ژنتیک، خانواده. خیلی از غذاها رو چاقکننده میدونستم و باز هم میخوردمشون، در حالی که دوستهای لاغرم توی همون مهمونی بدون نگرانی غذا میخوردن و وقتی سیر میشدن، دست میکشیدن. من هیچوقت مرز سیر شدن رو نمیفهمیدم؛ همیشه اشتها داشتم.
بهونههام هم آماده بود: «الان که با دوستام اومدم بیرون، نمیتونم برنامهام رو دنبال کنم.» «توی مهمونی حیفه رژیم بگیرم؛ امشب میخورم، از فردا.» رژیمهام رو همیشه از شنبه شروع میکردم. هر کدوم از اینها یه «هورمون چاقی» شخصی بود؛ یه دلیل بیرونی که من رو از مسئولیت معاف میکرد.
🔄 از «چرا من؟» تا «چه کاری ازم برمیاد؟»
ذهنی که خودش رو قربانی میبینه، انگیزهای برای تغییر نداره. ناخودآگاه میگه: «چه فایده؟ تقصیر من نیست که!» ولی ذهن مسئولیتپذیر، حتی توی شرایط سخت، دنبال راه میگرده و از خودش میپرسه: «با همین شرایطی که دارم، بهترین کاری که میتونم بکنم چیه؟»
این سؤال کوچیک، مسیر رو عوض میکنه. به جای «چرا بدن من اینطوریه؟» میپرسی «امروز چه انتخابی میتونم داشته باشم؟» و جواب این سؤال همیشه یه چیزی هست، حتی اگه کوچیک باشه.
🔍 بهونهای که پشت هر رژیم بود
برای اینکه ببینی یه برچسب چطور کار میکنه، بذار از تجربهی خودم بگم. رژیم گرفتن رو از حدود ۸۵ کیلو شروع کردم. هر رژیم پنج تا ده کیلو کمم میکرد و بعد وزنم بیشتر از قبل برمیگشت، تا جایی که حدود ۳۳ سالگی به ۱۳۵ کیلو رسیدم. هر بار که وزن برمیگشت، جملهی «ارثیه» محکمتر میشد؛ انگار هر شکست یه سند تازه بود برای اینکه بدن من با بقیه فرق داره.
ولی یه تجربه کمکم این سند رو زیر سؤال برد. وقتی به همسرم پیشنهاد ازدواج دادم، خانوادهاش که همه لاغر بودن، شرط گذاشتن که کمی وزن کم کنم. با یه رژیم سخت و ورزشی که یه دوست لاغرم پیشنهاد داده بود، وزن کم کردم. همون بدنی که به قول خودم «ارثی چاق» بود، وقتی یه انگیزهی قوی بیرونی داشت، وزن کم کرد. دو سه هفته بعد از اینکه موافقت کردن، وزنم برگشت؛ ولی دیگه خانوادهی همسرم راهی برای مخالفت کردن نداشتن😄.
اون موقع نفهمیدم، ولی بعدها برام روشن شد: لاغر شدن هیچوقت برام سخت نبود؛ لاغر موندن سخت بود. و لاغر موندن کار ذهن بود، نه کار ژن یا هورمون. ذهنم فقط منتظر بود رژیم تموم بشه تا به عادتهای قدیمی برگرده.
تصمیمهای من برای لاغری همیشه از بیرون میومد: یه حرف خجالتآور، یه مهمونی که نزدیک بود، یه لباسی که تنم نمیرفت. حتی عدد بالاتر ترازو ناراحتم میکرد، ولی تصمیمی نمیساخت. تصمیمی که از بیرون بیاد، با رفتن فشار بیرونی تموم میشه، و بعدش دوباره یه بهونه لازمه که توضیح بده چرا وزن برگشت.
🪞 ترس از برگشتن وزن
یه نکتهی دیگه هم هست که کمتر بهش توجه میکنیم. وقتی با رژیم چند کیلو کم میکردم، یه حس دروغین بهم دست میداد که انگار کاملاً لاغر شدم و همزمان یه ترس دائمی که نکنه برگرده. مادرم خیاط بود؛ وقتی لباسهام بعد از رژیم گشاد میشد و ازش میخواستم تنگشون کنه، میگفت: «صبر کن ببینیم میمونی یا نه.»
اون موقع از این حرف دلخور میشدم، ولی واقعیت این بود که خودم هم توی ذهنم باور نداشتم که این تغییر میمونه. و ذهنی که از قبل منتظر شکسته، وقتی شکست اتفاق میافته، فوراً دنبال یه دلیل بیرونی میگرده: ژنتیک، متابولیسم، یا همون هورمون چاقی. اینطوری چرخه کامل میشه و دفعهی بعد هم با همون ترس شروع میکنیم.
🗝️ مسئولیتپذیری؛ نقطهی شروع من
اولین قدم من در مسیر لاغری با ذهن این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. از اون روز غذاها، متابولیسم و ژنتیک از فهرست مقصرهای من خط خوردن. این پذیرش اول ترسناک بود، ولی بعد عجیب آزادکننده شد؛ چون اگه من مسئولم، پس تغییر هم دست خودمه.
تغییر اول در ذهنم شروع شد و بعد به رفتار و عادتهام رسید. با همین روش، بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم. اونقدر که بعضیها میپرسیدن عمل معده کردم یا نه. و من تنها کسی نیستم که این تغییر رو تجربه کرده؛ نتیجههای همراهان لاغری با ذهن رو هم میتونی ببینی.
مسئولیتپذیری به معنی سرزنش خود نیست. اوایل مسیر، ذهنم مسخرهام میکرد و میگفت «تو لاغر بشو نیستی». جوابش رو اینطوری میدادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم و وقتی به اندازهی کافی یاد بگیرم، روی جسمم هم اثر میذاره.» مسئولیت یعنی همین: قبول کنم که یاد گرفتن دست منه.
✅ پس بالاخره چی کار کنیم؟
چه مشکل هورمونی داشته باشی و چه نه، این قدمها برای شروع کمکت میکنن:
قدم اول: بدنت رو درک کن، نه سرزنش
دست از جنگیدن با بدنت بردار. حتی اگه واقعاً کمکاری تیروئید، تخمدان پلیکیستیک یا مقاومت به انسولین داری، تو قربانی بدنت نیستی. بدنت رو مثل یه همتیمی ببین، نه دشمن. تا وقتی باهاش بجنگی، هر لغزش یه شکست به نظر میرسه؛ ولی وقتی درکش کنی، هر قدم یه همکاریه.
قدم دوم: درمان پزشکی رو جدی بگیر
اگه برای بررسی تیروئید یا مشکل هورمونی دیگهای لازمه پیش پزشک بری، حتماً برو و درمانت رو با دقت دنبال کن. ولی کنارش حواست باشه ذهنت چی میگه. اگه ذهنت درمان رو بهونهای کنه برای «پس دیگه لازم نیست کاری بکنم»، داروها هم تنها نمیتونن همهی مسیر رو برات برن. درمان جسم و کار روی ذهن کنار هم معنا پیدا میکنن.
قدم سوم: تمرکزت رو از ترازو بیار روی عادتها
عدد ترازو فقط ظاهر ماجرا رو نشون میده. به جاش هر شب از خودت بپرس: «امروز چه رفتاری داشتم که از ذهن تازهام میومد؟» شاید وسط یه روز سخت سراغ خوراکی نرفتی، شاید به سیر شدنت توجه کردی یا شاید با آرامش غذا خوردی. من هنوز هم صبحها چای با شکلات یا بیسکویت میخورم؛ همیشه بهترین انتخاب رو ندارم، ولی انتخابهام از قبل بهتر شده. تغییرهای کوچیک ذهنی مثل بذرن که بعدها عادتهای تازه ازشون درمیاد.
قدم چهارم: از «باید» به «دوست دارم»
سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و یاد گرفتم کلمهی «باید» رو که برای من معنای جنگیدن داشت، با «دوست دارم … رو تجربه کنم» عوض کنم. «باید لاغر بشم» بوی ترس و اجبار میده؛ ترس از قضاوت، ترس از نگاه دیگران. ولی «دوست دارم سبکی رو تجربه کنم» از خواستن میاد. تصمیمهایی که از ترس ساخته میشن، با رفتن ترس از بین میرن؛ تصمیمهایی که از خواستن ساخته میشن، میمونن.
قدم پنجم: لغزش رو بخشی از یادگیری ببین
من هنوز هم بارها توی مسیر لغزش دارم. ولی امروز وقتی زیادهروی میکنم، به خودم عصبانی نمیشم و قول جبرانی نمیدم. قبول میکنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنشهام کار میکنم. لغزش دلیلی برای بهتر کردن تمرینه، نه رها کردن. با این نگاه، دیگه به هیچ «هورمون چاقی» برای توجیه نیاز نداری.
🎯 جمعبندی: قدرت تو بیشتر از یه برچسبه
هورمونها بخشی از بدن ما هستن و بیماریهای هورمونی واقعیان و باید زیر نظر پزشک درمان بشن. ولی «هورمون چاقی» وقتی به یه برچسب تبدیل بشه، میتونه سالها ما رو پشت خودش نگه داره؛ همونطور که جملهی «چاقی من ارثیه» سالها من رو نگه داشت.
تو خراب نیستی و ناقص هم نیستی. شاید مسیرت کمی متفاوت باشه، ولی شروعش از ذهنه: از جایی که تصمیم میگیری خودت رو سرزنش نکنی، قربانی هیچ برچسبی نشی و مسئولیت انتخابهات رو بپذیری. اگه میخوای باورهای قدیمی چاقی رو از ذهنت پاک کنی، دورهی پاکسازی چاقی ذهن دقیقاً برای همین ساخته شده.
✍️ تمرین: مقصرهات رو بنویس
همونقدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. یه برگه بردار و اینها رو بنویس:
- همهی چیزهایی رو که تا امروز مقصر اضافهوزنت دونستی بنویس؛ از هورمون و ژنتیک تا خانواده و شغل.
- جلوی هر کدوم بنویس چند بار این جمله رو به دیگران یا به خودت گفتی.
- کنار هر مقصر بنویس: «با وجود این، امروز چه کاری از دستم برمیاد؟»
- اگه به مشکل پزشکی شک داری، بنویس کی برای بررسی پیش پزشک میری.
- یه «باید» دربارهی لاغری پیدا کن و به «دوست دارم … رو تجربه کنم» تبدیلش کن.
📝 برام بنویس
تا حالا شده هورمون چاقی یا یه دلیل دیگه رو مقصر اصلی بدونی؟ جملهای که تو برای توجیه خودت میگفتی چی بود؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه با وجود یه مشکل پزشکی قدمهایی برای لاغری برداشتی، تجربهات رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
هورمون چاقی واقعاً وجود داره؟
بیماریهای هورمونی مثل کمکاری تیروئید یا تخمدان پلیکیستیک واقعیان و تشخیص و درمانشون کار پزشکه. ولی «هورمون چاقی» در حرفهای روزمره خیلی وقتها به یه برچسب تبدیل شده که آدم رو از مسئولیت انتخابهاش دور میکنه.
اگه مشکل تیروئید دارم، لاغری با ذهن به دردم میخوره؟
درمان پزشکیات رو زیر نظر پزشک ادامه بده. لاغری با ذهن جای درمان رو نمیگیره، ولی روی الگوهای خوردن، احساس گناه و بهونهها کار میکنه که در هر شرایطی بخشی از مسیرن.
چطور بفهمم هورمون بهونهی منه یا نه؟
از خودت بپرس آزمایش و تشخیص پزشک داری یا فقط حدس میزنی؟ و اینکه آیا این جمله باعث میشه کاری نکنی؟ اگه جملهای تو رو از انتخاب کردن دور میکنه، احتمالاً نقش بهونه رو داره.
اولین قدم برای رها شدن از نقش قربانی چیه؟
پذیرفتن مسئولیت انتخابهات، بدون سرزنش خود. به جای «چرا من؟» بپرس «امروز چه کاری ازم برمیاد؟»
امتیاز 4.03 از 32 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام،من خودم جزافرادچاق بودم سالها وطبق این مقاله چاقیموبه گردن تیروید مینداختم یامیگفتم من سوخت وسازبدنم پایینه دیرچربی هاماب میشن یاهورمون چاقیم بالاست یاهمون چاقیم ارثیه وبخاطرکم تحرکیه ولی من باخوندن این مقاله متوجه شدم چاقی روبه گردن هورمون نندازیم نتیجه سالها افکاربوده ماچقدرازحرف اطرافیان اومدیم استفاده کردیم بعنوان سندتابماگفتن فلانی چاقی لاغری کن گفتیم نه لاغرشدن سخته چون چاقیم ارثیه بعیدمیدونم لاغربشم همیشه ازکاه کوه ساختیم درسته هورمون ها توبدن انسان هرکدوم وظایفی دارن نه اینکه بخوان ماروچاقترکنن چاقی ازذهن انسان شروع میشه نتیجه افکاروباورمنفی وقتی من میگم میخوام لاغربشم توذهن نه ارامش دارم نه تمرکزرواعمال ورفتارم همش انرزی منفی همین هاخودش یجورسدهست برالاغرنشدن بایدحس وحال روخوب کردانرزی مثبت وتصویرسازی بهترانجام میشه ذهن ماقدرتمنده فقط کافیه ما بیام ازش درست استفاده کنیم رزیم وورزش نمیتونه عامل لاغری باشه چون مقطعی هست یه مدت کوتاه اجرامیشه زودکنارگذاشته میشه بایدناخوداگاه اموزش ببینه چجوری عمل کنه من بایدبخونم وبنویسم وفایل گوش کنم واجراکنم یادگرفته ها دنبال عددترازونباشیم لاغری به اون عددنیست به احساس خوب بستگی داره نه تاییددیگران بیام هرروزرفتارموبررسی کنم ببینم چی نخوردم چقدرتونستم روش ذهنی رواجراکنم ،جواب سوال اول منم تیرویددارم وسالها لاغری نشدن رومینداختم گردنش همیشه حرفم این بودنمیتونم لاغربشم تیرویدنمیزاره بسختی میتونیم لاغربشیم من رژیم های متعددی میگرفتم لاغرکردم ولی بعدمدتی چاقترشدم اون موقع ها روش ذهنی نبودفقط میگفتن کم بخورورزش کن همش کارروجسم بودهنوزم ادمها دنبال این روش هستن ۲،روش ذهنی خیلی خوبه بدون سختی هست فقط ماباید درست یادش بگیریم واجراش کنیم بعدیه مدت ذهن خودش یادمیگیره که بما یجورمیفهمونه تاحدی خوردی کافیه دیگه ترس ازشیرینی وفست نداریم چون یادگرفتیم غذاها قدرتی ندارنی وما بااستفاده ازقدرت ذهن راحت میتونیم یه جسم متناسب بسازیم من خودم وقتی شروع کردم اصلا حس وحال بدی نداشتم وخیلی خوشحالم تواین مسیرهستم وارامش دارم خداروشکرمیکنم لاغری روبراذهن اسان کنیم همش ذهن رودرگیرخوردن نکنیم مثل متناسب هاباشیم اصلا توذهن نه بچاقی فکرمیکنن نه خوردن
نشان های دریافت شده
سلام استاد عزیزم استاد مهربون و سرشار از عشق؛ سلام به دوستان گرامی
استاد با تمام وجودم حس میکنم نوشته های اخیرتان توی سایت شدیدا بر دوست داشتن خود و مهربانی و صلح با خود تاکید میکنن، و این نوشته ها ذهن رو برای درک و شروع و ادامه دادن محصولات سایت آماده میکنه…خیلی عشق تو نوشته هاتون موج میزنه این نوشته ها و ایموجی های زیباا و آهنگ بی کلام آرامش بخش، آدم رو میبره توی یه دنیای رویایی و خوشرنگ و لعاب و زیبا که امید به زندگی میده، عینمراقبه ان، خودِ مراقبه ان😇☕️
استاد پاراگراف آخر که توی کادر زرد زنگ نوشتین اینقدر حس خوب بهم داد اینقدر حس دوستی بهم داد که مجابم کرد بنویسم؛
من فکر میکنم خودم نمونه همین موضوعی هستم که در این فایل نوشته شده. من حدودا بیشتر از دوسال همراه آموزش های شما هستم و خدارو شکر از استمرار خودم راضی هستم.
اخیرا متوجه شدم تقریبا یک سال و نیم هست که درگیر تنبلی تخمدان هستم یعنی خدارو شکر اینقدر علائم من برعکس گذشته های خودم کم بود که لحظه ای شک نکردم که این مساله رو دارم و اخیرا با یک درد جزئی متوجه شدم باید به پزشک زنان مراجعه کنم. وقتی شرح حال منو شنید و سونو گرفت موضوع رو. گفت و بشدت تعجب کرد و هم خوشحال بود که چطور برعکس همه نه وزن اضافه کردم و نه مشکلات حاد دیگه برام پیش اومده بود و گفت حتما سبک زندگی سالمی داری که اینجوری پیش رفتی گفتمش همینطوره و حتی وقتی محض احتیاط برام یه آزمایش هورمونی نوشت باز هم شدیدا متعجب شد هم کلیییی از جواب آزمایش ذوق کرد و گفت دختر با وجود سنی که داری جواب آزمایش نه فقط خوبه بلکه عاااالیه عااالی به جورایی جواب آزمایش من در خور مثلا یک دختر ۱۸ الی ۲۰ ساله بود☺️☺️
خلاصه گفت همین سبک زندگی که داری ادامه بده ۸۰ درصد درمان من همین سبک زندگی هست که داری !
استاد میخواستم بگم در طول مدت زمانی که با شما هستم خیلییی طرز نگرش من میزان آرامش من تغییر کرد.من کسی بودم که در تمام روز از شدت استرس عضلات منقبض و جسم خسته ای داشتم. هر روز آرزوی آرامش میکردم .دوست داشتم به خودم کمککنم هق هق گریه میکردم که از شر دشمنی و تنفر از خودم رها بشم و بتونم خودم رو دوست داشته باشم اون زمان روش تغییر رو نمیدونستم اما تلاش هایی برای خودم داشتم تا اینکه با شما آشنا شدم.
انتخاب های من در زندگی از سر آگاهی و مراقبت از خودم شده.پرخوری و روهم خوری ندارم. تمایلات غذایی من بدون تلاشی بشدت دستخوش تغییرات خود به خودی شدن. حرص و ولع ندارم.از وقتی متناسب شدم بیشتر از یک سال و نیم هست که با عشق و ذوق به طور مستمر و مداوم تو خونه ورزش میکنم با برنامه ریزی خودم و در تایم مناسب خودم.
برای کمک به خودم حتی شده تو خونه موقع شنیدن فایل قدم میزنم .خود به خود تحرک من و جست و خیز من بیشتر شده اونم چون از یه زمانی متوجه شدم موقع نشست و برخواست و از پله ها بالا پایین رفتن راحت تر و سبک و فرز شدم.
بله قربانی تخمدان پلی کیستیک و تبلی تخمدان نشدن نتیجه همراهی با آموزش های شما استاد عزیزم بود.
با تمام وجودم برای ثانیه ثانیه زندگی تون آرامش و حال خوب و درک عمیق زندگی و آگاهی عمیق رو آرزو میکنم. آرزو میکنم خوب زندگی کنید و به ما هم کمک کنید خوب زندگی کنیم.🙏🏻🌹❤️
حال خوب و آرامش فکر و قلب رو برای دوستان عزیزم آرزو میکنم📚☕️💕❤️
نشان های دریافت شده
سلام من گذشته تاقبل سن ۴سالگی متناسب بودم ولی بعدش روزبه روزچاقترمیشدم وخودم علت رونمیدونستم خیلی میخوردم وهیچ رعایت نمیکردم تایکباربرا بیماری رفتم دکتربرام چکاب نوشت رفتم انجام دادم اونجابودفهمیدم تیرویددارم یه مدت کم قرص خوردم دیگه ادامه ندادم میدیدم زیرگلم متورم میشدروزبه روزبیشتر رفتم دکترگفتن گواترهست من دوباره قرص میخوردم باشگاه میرفتم ورزش میکردم ولی هیچ تاثیری نداشت همون ادم چاق بودم تازه بی حس وحال دکترم روتغییردادم واین دکترباقرص گواترمنودرمان کرد ومن همیشه نگرشم این بودتیروید دارم ولاغرنمیشم کسی این مشکل داره بدنش دیره لاغرمیکنه بدنم تاحدودی لاغرشد ولی بعدش وزنم برگشت من قرص مصرف میکنم ولی نگرشم اززمان ورودبه سایت تغییرکرده چون دارم اموزش هارودنبال میکنم چطورچربی هام اب شد تیروید مگه ندارم چرا مانع لاغرشدن من نشد چرا راحت بابدنم به صلح رسیدم واون همه چربی اب شدبدون اینکه من متوجه بشم چاقی ماربطی به هورمون نداره به اون افکارها ربط داره ازبس گفتن چاقی ارث هست والا همش اشتباهه ارث کجابودایناهمش توهمات ذهن انسانه کاش گذشته این روش ذهنی بوداینقدرعذاب نمیکشیدیم دنبال روش های ستت نمیرفتیم فقط بماگفتن برورژیم بگیرورزش کن سالادبخوروکاهوبخورپدرمعده دراومدازبس سالادخورد نمیدونمبدو فقط جسم بدبخت روتاتونستیم ازارش دادیم کسی نبودبگه بابا روافکارکارکنیدروناخوداگاه اون ناخدای کشتی نجاته اون باید اموزش ببینه باتصویرذهنی هماهنگ ومتناسبت کنه ازخوردن نخوردن نترس بابدنت صلح کن بزارخودش لاغربشه حرف اطرافیان ملاک قرارنده فقط لاغری رو باذهن ادامه بده
نشان های دریافت شده
سلام براستاد وهم مسیران گرامی ونازنین
خدارو شکر من هیچ گاه مشکلات هورمونی نداشتم وکلا اعتقادی هم به چنین چیزهایی ندارم و راستش اصلا اطلاعاتی دراین مورد نیز ندارم واصولا علاقه مندبه کسب چنین اطلاعات وآگاهیهایی نیز بهیچ وجه نیستم
وحتی مطالب علمی وجالب این متن رونیز سر سری و ازروی بی میلی واجبارخواندم
نکته جالب وشگفت انگیزش برایم این بود که بازهم قدرت ذهن وباور بر همه ی این حکایتهای علمی میچربد و تعیین کننده است وجمله ی مهم این متن که بدن ما فقط یک توده فیزیولوژیکی نیست بسیار جذاب وامیدوار کننده بود برای مایی که دانشجوی لاغری باذهن هستیم ومعتقد به فقط وفقط لاغری باذهن هستیم
واینکه قدرت درونمان مهم است ونمیبایست قربانی توهماتی مثل ژنتیک وهورمون وتیروییدو اختلالات چاقی ازاین قبیل چیزها شد
فقط خودمان وباورهایمان همین وبس
واینکه باعشق غذابخوریم نه باترس چقدراین جمله به من چسبید
وساخت نسخه ی جدیدی ازخودمان باافکارورفتاری کاملا متناسبانه
نشان های دریافت شده
به نام خدا
سلام خدمت استاد بزرگوارم و دوستان همراهم.
هورمون های بدن .
من به عنوان کسی که ۱۲ کیلو اضافه داره و مادری که الان متاسفانه ۱۱۵ کیلو وزن داره و خواهر کوچکم که ۶۰ کیلو هست ،کم کاری تیروئید داریم و دارو مصرف می کنیم .
اولین باری که متوجه شدم کم کاری تیروئید دارم متناسب بودم البته با رژیم غذایی و هر کس منو می دید باورش نمی شد من کم کاری تیروئید دارم .
همه می گفتن تو که لاغری .
من دارو مصرف می کنم و چند ساله تیروئیدم تحت کنترل هست ولی اصلا بخاطر این موضوع وزنم کم نشده .
مهم ترین مسئله درباره ی مادرم هست .
ما نمیدونستیم مادرم کم کاری تیروئید داره تا اینکه مادرم روی صندلی خوابش می برد ،شک کردیم که چرا اینهمه می خوابه بردیمش دکتر و تشخیص کم کاری تیروئید براش اومد اونم چطوری .
عدد کم کاری رو ۱۰۰ زده بود طوری وخیم بود که آزمایشگاه با ترس و لرز به من زنگ زد و صحبت کرد و گفت سریع برید دکتر که اوضاع جسمی خیلی وخیم هست .
مادرم رو بردیم پیش متخصص و مادرم اون زمان ۱۰۷ کیلو بود و شروع کرد به خوردن داروی تیروئید و اصلا کاهش نداشت که هیچ الان با تیروئیدی که داره درست کار می کنه وزن اضافه کرده .
من در واقع ندیدم که کم کاری تیروئید که اینقدر اسمش بد خونده میشه واقعا این همه مقصر باشه .
دوستی هم داشتم که کم کاری تیروئید داشت ،بسیار متناسب و خوش تیپ بود .
جالب بود که داروی تیروئید نمی خورد و می گفت تیروئیدم که درست کار می کنه و دارو بخورم چاق میشم .
خواستم بگم این باورش بود .
و درباره ی هورمون ها این ما هستیم که ازشون غول ساختیم و ترسیدیم .
این تجربه ی من بود و خواستم بگم شاید هورمون تا یکی ،دو کیلو تاثیر بذارن ولی نه به قدری که ما تصور داریم ،مثل داروها .
این چاقی که ما دوست داریم ازش رها بشیم فقط و فقط مسولیتش با ماست .
اطلاعات غلط ،عادت های نامناسب .
برای خود من که بارها رژیم گرفتم جای تعجب و شکر گذاری داره که این قدر بدنم سریع جواب میده .
شاید باورش سخت باشه ولی من هر روز که توی سایتم رفتارم کاملا متناسبه و بدنم به قدری دوست داره که خودم تعجب می کنم .
همین دوست داشتن بدن ،ترس نداشتن در آرامش بودن و تصویر سازی بزرگترین کمک کننده هست .
من واقعا از تصویر سازی نتایج خوبی گرفتم .
تا زمانی که در آگاهی بودم و حواسم جمع بوده تونستم بسیار خوب عمل کنم .
الان مهم ترین کار بودن در حال و هوای متناسبه .
من خودم عامل چاقی خودم هستم و خودم عاملی میشم برای متناسب بودنم .
استاد بسیار سپاسگزارم.
در پناه حق باشید .
نشان های دریافت شده
به نام خدایی بخشنده و مهربان
سلام خدمت استاد عطارروشن وهمه دوستان هم مسیر
اطلاعات این فایل برای شناخت هورمون وطریقه عمل کردش توبدن برای منآگاهی خوبی داشت من یاد کرفتم که هورمون تو بدنم چه کارهایی رو انجام میده
تو هربخش چه نقشی داران برای کار کرد بدنم
چوناطاعات کافی تواین موضوع خودم نداشتم هورمون تو جاقی من هیچ نقشی نداشت
شاید تو بخش دیکه تو تو جسم اشکالی داره از دیگران وبخصوص از دخترهام این زباد شنیدم که این مسئله از هومون است
بارها از دیگران شنیدم که اگه یی بخشی ازبدنم ازحد معمول بززگتر چاقتر هست علتش ژنتیک یا ارثی بودن ولی،ترس استرس 😓 زیاد شدن چاقی وبزرگتر شدن همون بخش داشتم همه ای این افکار دست به دست هم داد وهمون بخش بدنم که توجه بهش زیادتر شد واقعا چاقترین بخش بدنم من شکل داد
حالا دریافتم که برای ترمیم این بخش که داره توحسم به شکر خدا ارام ارام درست میشه اولین چیزی توجه نکردن بهش هست بد لمس نکردن اندازه نگرفتن به هرشکل مهم نیست ترازو یا متر یا نگاه یا لباس یا زیز چشمی دیدن همون بخش همه وهمه توجه هست نباید انجام بشه واین کار بسیاری سختی بود که تواین مسیر باهش روبرو شدم از جیزی که دوستش نداشتم وهمه فکر وتوجه من کلا به خودش اختصاص داده بود ازش بی خیالش بشم اون بی خیالی واقعی نه الکی تواهمی نباشه واقعی واقعی بد مراحله بدی تجسم جسم تو شرایطی که بدنم توتناسب کامل باشه خودم تو همون شرایط ،ببینم و حرکت کنم حسم خوب باشه قبول کنم که این رویا مال من هست که در اینده اون حتما خواهم داست
وفتی بخواهم کار برای خودم سخت کنم باید طریقه کارکرد هورمون تو جسم به شکل خودم پیدا کنم به ذهنم ثابت کنم که علت چاقی من چی بود واین برای من زمان بر هست نتیجه برامنداره
من امد کار برای خودم اسون راحت کردم کل توجه به این بخش ارام ارام کم کردم که برام هم سان سازی بهتری رو داشت چون تو جاقی من هیج زمانی بهش این شکل توحه نداشت چون حسم بد بود افکارم دائم تو هر مکانی که بودم تو همین بخش بود سعی این بود مخفی کنم به هرشکل ولی جای کم شدن حجم و وزن بزرگتر شد
حالا دارم بر عکس عمل میکنم اگه زمانی که حسم خوب هست ازخودم راضی هستم تواینه با اولین نکاه وآخرین نکاه زمانی کوتاهی بهش میدم سریع خودم از تکرار نکاه دور میکنم
وزمانی که حسم خوب نبود اصلا تو هیج اینه نگاه نمیکنم یا به اون بخش نکاه نمی کنم که مرور افکارش نداشته باشم
این عمل کرد من بود نا زمانی که جاکزین باورهای برای خودمطی زمان ساختم و قبول کردم برای خدایی من که توانی بی نظیری داره کم حجم کردن این بخش از بدنم مثل آب خوردن هست وهر جیزی که من تو ذهنم تو بخش چاقی ساختم تو مسیر قبلی یی دورغ بزرگ بیشتر نیود که خودم خیلی فبول داشتم اصلا واقعیت نداشت ولی من خیلی بهش بها داده بودم ودرسترین اگاهی اون حساب میکردم
پوشش دادم باورهای واقعی که درسترین بود زیر این باورها که ساخته خودم بودم و ازشون اصلا استفاده نکردم وازاین باورها دورغین استفاده کردم مروشون کرپم باره گفتم تکرارش کردم و بال بهش دادم
در نتیجه چاق چاقتر شدم
من تو دره پاک سازی ذهن یاد گرفتم که حرفی که نو ذهن من هست اصلا واصلا تو ذهن افراد متناسب نیست ولی تا ورد به این مسبر فکر این بود که هرجیزی که توذهن من هست صحبت فکر تکرار مرو تصویر فومول عین عین تو ذهن همه هست بخصوص افراد لاغر متناسب
حالا که به شکر خدا درک کردم هیج اشکالی تو من نیست من مثل افراد لاغر هستم چون ذهن من فرمانده بدنم هست درست مثل همین افراد
اگه همه انجه باعثجاقی من شد پاکش کنم که تو نکاهم قدرت مرور بسیار 💪 💪 💪 هست به این بخش بیشتر رسیدگی کنم برام تناسب به ارمغان میاره
حالا که وفتی هواس نیست شاید ساعتهای دارم افکاری که خوب هست توحال حاضر مرور میکنم حتما وحتما فبلا همین مرور داشتم جون حسم کاملا بد بود مهو بودم پس داشتم تو بخش چاقی به حای برطرف کردن بهبود بخشی داشتم اشکال هی بززگتر عمیق تر کسترده تر میکردم چونتوجسم همون به نمایش درآمد
کارگردانی کار دست ذهنم بود
فرماندهی و کارکردانی خوبی هم انجام داد در جهت هدف اشتباه که اونم چاقی بود
حالا ازهمین قانون اطاعت میکنم توحهت درست وحال هوایی خوب وهدف بهتری که تناسب هست همه سعی نکه دارایی از شخصیت جدیدم لاغری هست و اجازه دادن بهش که تومسیر تازهام بهترین عمل کرد برام انجام بده خدایا شکرت که همیشه کمک کردی و میکنی بی نهایت ازت سپاس گزار هستم
خدا پشت وپناهتون يا حق حق نگه دارتون
نشان های دریافت شده
به نام خداي هدايتگرم
سلامي گرم خدمت استاد گرانقدر
حقيقتش من تا حالا به اينكه هورمون چاقي باعث چاقي من هست فكر نكردم .ولي درباره اينكه تيروتيد دليل چاقي من هست زياد فكر كردم و حتي دارو كه ميخوردم خيلي بهتر شده بود وزنم …
درباره مطالب اين مقاله جا داره اضافه كنم ،یه نگرش جدید توی پزشکی سرو صدا كرده جديدا كه خلاصه اش ميشه///// زندگیتو درست کن، نه فقط قرص بخور!/////
چند سالیه یه موج تازه توی دنیای پزشکی راه افتاده که دیگه فقط دنبال نوشتن نسخه و قرص دادن نیست. اسم این نگرش رو گذاشتن «پزشکی سبک زندگی» یا همون Lifestyle Medicine. یعنی چی؟ یعنی به جای اینکه فقط با دارو بخوایم بیماریها رو کنترل کنیم، بیایم ریشهشون رو از بین ببریم؛ اونم با تغییر توی سبک زندگيمون.
..
به نظر من اگر اين طرز فكر رشد كنه انقلابي ايجاد ميشه در زمينه پزشكي و سلامتي
چون خیلی از ماها وقتی مریض میشیم، سریع میريم دکتر، یه مشت قرص میگیریم و خیالمون راحت میشه. اما واقعیت اینه که اون قرصا فقط علامتها رو کم ميكنن، نه خودِ دلیل بیماری رو………… مثلا فشار خون داری، قرص میخوری که نره بالا. ولی چرا اصلاً فشار خونت رفته بالا؟ به خاطر چی؟ سبک زندگيت،،،،،،، غذات، خوابت، استرست، بیتحرکیت… اینا همشون نقش دارن و ناديده گرفتنشون خنده دار هست .
.
.
پزشکی سبک زندگی دقیقاً چی میگه؟
میگه اگه این شش تا مورد رو جدی بگیری، خیلی از بیماریها اصلاً بهت نزدیک نمیشن، یا حتی اگه بيمار شدي، با رعايت همين موارد میتونی بهترشون کنی:
۱. تغذیه سالم
یعنی کمتر فست فود و غذاهای آماده بخوری، بیشتر بری سمت میوه، سبزیجات، غذاهای خونگی و سالم،،،،،،،،،،،،،، بهجای نوشابه، آب بخور،،،،،،،، بهجای چیپس، بادوم یا گردو،،،،،،،
۲. تحرک بدنی
لازم نیست بری باشگاه و بدنسازی سنگین. همین که روزی نیمساعت راه بری، پله استفاده کنی، یه نرمش سبک تو خونه انجام بدی، خیلی بهتر از بی تحرکیه.
۳. خواب کافی و باکیفیت
خیلی از ما شبها تا دیر وقت پای گوشی و سریال میمونیم. درحاليكه خواب خوب، یعنی بدن فرصت ترمیم پیدا کنه، مغز آروم بشه، هورمونها تنظیم بشن. پس یه خواب مرتب و کافی خیلی تاثیر داره.
۴. مدیریت استرس
استرس از اون دشمنهاي نامرئیه. فشار میاره به قلب، سیستم ایمنی رو ضعیف ميكنه. پس باید یاد بگیریم آرومتر باشیم؛ با نفس عمیق، مدیتیشن، دعا، پیادهروی یا هرچی که بهمون آرامش میده.
۵. روابط اجتماعی سالم
تحقيقات نشون داده ارتباطات خوب با خانواده و دوستای واقعی یه جور داروی طبیعی برای روحه. تنهایی و دوری از آدمها خودش باعث بیماری های روانی و جسمی میشه.
۶. دوری از چیزای مضر
سیگار، الکل، مواد مخدر و حتی مصرف بی رویه داروها، همه باعث بیماری ميشن. و باید آگاهانه ازشون فاصله بگیریم.
.
.
فرق اين لايف استايل جديد با پزشکی سنتی در اين هست كه، در پزشكي سنتي دکتر بیشتر تمرکزش رو میزاره روی بیماری و دارو. ولی توی این نگرش جدید، تمرکز روی خودته! تویی که باید آستین بالا بزنی و سبک زندگی خودت رو تغییر بدی. پزشک اینجا میشه مربی، نه فقط نسخهنویس.
مثلاً به جای اینکه فقط قرص دیابت بهت بده، باهات حرف میزنه ببینه چی ميخوري، چقدر ميخوابي، استرست از کجاست، آیا ورزش میکنی یا نه، بعد با کمک خودت یه برنامه درست ميكنه که از ریشه همه چيز درست بشه.
.
.
خيلي جالبه كه اين روش جديد با عمر كمي كه داره جواب داده …… تحقیقات زیادی هست که نشون میده با تغییر سبک زندگی، میشه بیماری هایی مثل دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، چاقی، کبد چرب، و حتی بعضی سرطانها رو پیشگیری کرد یا روندشون رو کند کرد یا برگردوند به حالتي كه بدن در تناسب كامل هست از هر نظر. یعنی یه بار برای همیشه از بدنت خارجشون كني هر چي كه تو رو از تناسب ذهني و بدني خارج كرده ….
مثلاً کسایی بودن که فقط با تغییر تغذیه و ورزش، قند خونشون رو نرمال کردن و دیگه نیازی به انسولین نداشتن.
.
.
چند تا دلیل هست كه اين روش داره با سرعت رشد ميكنه :
*آدمها دیگه از مصرف همیشگی دارو خسته شدن.
*بیماریهای مزمن زیاد شدن.
*آگاهی مردم رفته بالا.
*پزشکای جدیدتر خودشون دنبال درمانهاي ریشهای تر و ماندگار تر هستن.
.
واقعاً وقتشه که نگاهمون رو به سلامتی و تناسب اندام عوض کنیم. بهجای اینکه فقط وقتی مریض شدیم دنبال درمان باشیم، بیایم پیشگیری کنیم…به جاي اينكه الان كه اضافه وزن داريم دنبال مقصر بيروني باشيم، بدنمون رو بهتر بشناسیم…….. غذای سالم بخوریم، به موقع بخوابیم، تحرک داشته باشیم، آروم باشیم و با آدمای حال خوب ارتباط داشته باشيم….
سلامتی یه سرمایهست، نه فقط یه وضعیت.
پزشکی سبک زندگی داره بهمون یاد ميده که چطوری خودمون، دکترِ خودمون باشیم. به نظرم با رعايت همين نكات همون آرامشي كه هميشه در اين سايت ازش اسم برده شده هم به زندگيمون برميگرده و تمام هورمون ها تنظيم ميشه …نتيجه ميشه ما و يك بدن سلامت و نرمال …..
.
آخر همه اين نسخه ها و سبك جديد زندگي رو سهراب جوان سالها پيش برامون گفته :
.
.زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یادمن و تو برود
زندگی جذبه دستی است که می چیند
زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است
زندگی بعد درخت است به چشم حشره
زندگی تجربه شب پره در تاریکی است
زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
زندگی سوت قطاری است که درخواب پلی می پیچد
زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست
خبر رفتن موشک به فضا
لمس تنهایی ماه
فکر بوییدن گل در کره ای دیگر
زندگی شستن یک بشقاب است
زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است
زندگی مجذور اینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما
زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست”
زندگی، سبزترین آیه، در اندیشه برگ
زندگی، خاطر دریایی یک قطره، در آرامش رود
زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه، در باور بذر
زندگی، باور دریاست در اندیشه ماهی، در تنگ
زندگی، ترجمه روشن خاک است، در آیینه عشق
زندگی، فهم نفهمیدن هاست
زندگی، پنجره ای باز، به دنیای وجود
تا که این پنجره باز است، جهانی با ماست
آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست
فرصت بازی این پنجره را دریابیم
در نبندیم به نور، در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم
پرده از ساحت دل برگیریم
رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم
زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است
وزن خوشبختی من، وزن رضایتمندی ست
زندگی، شاید شعر پدرم بود که خواند
چای مادر، که مرا گرم نمود
نان خواهر، که به ماهی ها داد
زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم
زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت
زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست
لحظه آمدن و رفتن ما، تنهایی ست
من دلم می خواهد
قدر این خاطره را دریابیم.
― سهراب سپهری
با تشكر به خاطر اين مقاله
نشان های دریافت شده
سلام دوستان واستاد گرامی
مبحث علمی خیلی عالی بود
واقعا هورمون بدن خیلی کارها میکنند مسئولیت های بعهده دارند
من مقاله ای خونده بودم که کلا هورمون های بدن اختلال ایجاد بشه وکم کاری تیروتید درسال یک تا دوکیلو
اضافه وزن پیدا میکنی هرچند ماها دنبال بهانه های هستیم که چاقی بدنمون بندازیم گردن هورمون ها
خوردن بی حساب وبی رویه خوردن شیرینی جان
خوردن میوه جات وخوردن برنج وکربوئیدرات وعیره غیره
وقتی بیش از حد معمول استفاده کنیم به ناچار هورمون ها فرمان به دخیره سازی میشوند
ومن دراین مدت با فرمول های لاغری اشنا شدم
متوجه شدم هرچی باورهای لاغری رو در خودم بیشتر کنیم
هرروز مطالعه داشته باشیم
باورهای غلط شناسایی کنیم و بهشون توجه نکنیم
🗣️🗣️🗣️
ذهنمون درگیر مسائل خوب کنیم ومطالعه داشته باشیم خودمون مشغول کارهای هنری وباغبانی وسرکار وخیلی از سرگرمی های دیگه همین باعث میشه
شما تمرکزت روی خوردن برداری
اتفاق های خوبی برای بدنت میوفته
مرتب به خودت بگی واقعا الان می خوام بخورم واقعا گرسنه هستم هزاران فرمول های میتونی با اگاهی ذهنتو به ارامش برسونی
بدنت دست خوش اتفاق های خوبی میشه
هرچیزی باعث استرس تومیشه ازش فاصله بگیری
یواش یواس فرمول های لاغری بیشتر بشه
خود به خود میبنی بدنت دیگه عطش به خوردن. رو نداره
هرلقمه غذایی میخوری برای انرژی بدنت لازم میشه
واضافه غذا تبدیل به توده های چربی میشود
هرلقمه غذای اصافی تحدید برای سلامتی بدن
وقتی انبار بدن خیلی اضافه داره مجبور میشه اضافه های دربدن هست به جاهای دیگه بفرسته
همین باعث میشه کل بدنت تبدیل بشه به یه فریزر سیار
بازی های ذهنی خیلی قوی تراز هورمون هاست
هورمون ها انقدر تخریب نمیکنند
ذهن اشفته وبیمار تخریب میکنه
پس بادبگیریم باورهای لاغری بیشتر بیشتر کنیم
قدم هامون پررنگ تر میشه ومحکم تر
متیجه بسیار مطلوب خواهیم گرفت
🌷🌷🌾🌾🌾🌾
این فایل هم مثل همیشه بینظیر و پر از آگاهیه.
یکبار اونو مطالعه کردن بی انصافیه میخوام چندین و چند بار مطالعه اش کنم تا بتونم اصل مطلب رو درک کنم
خدایا ممنون که هرروز به ما فرصت زندگی کردن و آموزش دیدن از طریق استاد پر از نور(استاد عطار روشن)رو میدی
بنامخدا
سلام خدمتاستاد عزیزم.دوستان هم مسیر
من چند وقتیه فایلهای انگیزشی صبحگاهی. و میبینم و انصافا کلی آرامش پیدا کردم
امروز با خوندن این مطلب یادم اومد که قبل از شروع فایلهای صبحگاهی از خدا خواستم که در این راه تنهام نزاره و به بهترین شکل هدایتم کنه
حالا فهمیدم که خدای من خدای سریع الجوابم چرا منو به اون فایلها هدایت کرده😍
رشد کردن و تغییر کردن در این مسیر فقط فقط با آرامش ذهنی میسر میشه و بدست میاد و خدای مهربونم درخواست منو جواب داد و منو به فایلهای انگیزشی صبحگاهی هدایت کرد.
ممنونم خدای مهربونم🙏
ممنون استاد بینظیرم که اینقدر حساب شده و دقیق گامهای مارو هدایت میکنید به سرچشمه نور الهی🙏💚
همه چیز برای من فوق العاده است
من نگران هیچ چیز نیستم😍😘