سالها رمضان برای من به جای یه ماه، دو ماه طول میکشید. دو هفته قبل از شروعش، ذهنم پر میشد از نگرانی: «این بار قراره چقدر چاقتر بشم؟» و تا دو هفته بعد از تموم شدنش، حسرت پرخوریهای افطار مثل یه سنگ روی دلم سنگینی میکرد. امروز نگاهم به این ماه کاملاً عوض شده و میخوام از کاهش وزن در رمضان باهات حرف بزنم؛ نه با رژیم و گرسنگی، بلکه با آرامش ذهنی.
سفرهی افطار پهنه، بوی آش و زولبیا پیچیده و همه منتظر اذانن. ولی یه سؤال ته ذهنت هست: «امسال هم بعد از رمضان باید لباسهام رو یه سایز بزرگتر بخرم؟» برای خیلیها رمضان به جای سبکی، به یه ایستگاه چاقی تبدیل شده. توی این مقاله میگم چرا و چطور میشه این چرخه رو شکست. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه میآموزیم:

🔍 چرا خیلی از ما در رمضان چاق میشیم؟
در نگاه اول، رمضان باید آدم رو سبکتر کنه؛ بالاخره نصف روز چیزی نمیخوریم. ولی برای خیلیها رمضان مساوی اضافهوزنه. وقتی به تجربهی خودم نگاه میکنم، دلیلش بیشتر توی ذهن بود تا توی سفره:
- ولع لحظهی افطار: بعد از ساعتها نخوردن، ذهن با یه حس محرومیت سر سفره میشینه و انگار میخواد همهی روز رو یهجا جبران کنه.
- ترس از گرسنگی فردا: سحر و شب، ذهن با این فکر که «فردا گرسنه میمونم» بیشتر از نیاز میخوره.
- سفرهی پر از خاطره: شلهزرد، فرنی، حلیم، آش و زولبیا؛ هر کدوم یه حس نوستالژیک دارن که ذهن رو به خوردن دعوت میکنه.
- احساس گناه و جبران: بعد از هر افطار سنگین، احساس گناه میاد و همین احساس، فردا شب دوباره به پرخوری میرسه.
🍲 سفرهی رمضان و ذهن ما
در فرهنگ ما، رمضان با سفرههای رنگین و خوراکیهای مخصوص گره خورده. این خوراکیها خودشون مشکل نیستن؛ در لاغری با ذهن غذای خوب و بد یا چاقکننده و لاغرکننده نداریم. موضوع اصلی، نگاه ما به این سفرهست. ذهنی که آموزش ندیده، در برابر بو و رنگ و تنوع سفرهی افطار بیدفاعه و فرمان میده: «بخور تا تموم نشده!»
مادر من سر سفره همیشه اصرار داشت بیشتر بخورم و من هیچوقت مرز سیر شدن رو نفهمیدم؛ همیشه اشتها داشتم. حالا تصور کن این ذهن، بعد از یه روز روزه، به یه سفرهی افطار برسه. سر سفرهی افطار، اون اصرارها و اون اشتهای همیشگی چند برابر میشد.

🧠 رمضانهای من؛ قبل و بعد از لاغری با ذهن
سالها رمضان برام یه بازی فرسایشی بود. از دو هفته قبل نگران بودم و برای خودم برنامه میریختم که این بار کم بخورم. ولی همین برنامهها، ذهنم رو بیشتر درگیر غذا میکرد. لحظهی افطار که میرسید، همهی اون برنامهها کنار میرفت.
بعد از هر افطار سنگین حس شکست داشتم و قول میدادم «فردا شب کم میخورم». ولی فردا شب دوباره همون اتفاق میافتاد و ذهن چاقم میگفت: «تو که خراب کردی، اونم بخور.» تا آخر ماه، این چرخه هر شب تکرار میشد و بعد از رمضان، فقط حسرت میموند: «ای کاش اونقدر نخورده بودم.»
کمکم و با تغییر نگاهم فهمیدم مشکل فقط پر شدن شکم نبود؛ ذهنی بود که از ترس محرومیت فرمان پرخوری میداد. ذهنی که فکر میکرد با بیشتر خوردن داره ازم محافظت میکنه. ولی این ذهن قابل تربیت بود.
🔑 پذیرفتن مسئولیت سر سفرهی افطار
اولین قدم من در مسیر لاغری با ذهن این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. از اون روز غذاها، متابولیسم و ژنتیک از فهرست مقصرهای من خط خوردن؛ و «سفرهی رمضان» هم دیگه مقصر نبود.
مسئولیت با سرزنش فرق داره. امروز اگه یه شب سر افطار زیادهروی کنم، به خودم عصبانی نمیشم و قول جبرانی نمیدم. قبول میکنم انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنشهام کار میکنم. همین نگاه، رمضان رو از یه ماه پر از ترس، به یه ماه آرومتر تبدیل کرد.
🗝️ از «باید» به «دوست دارم»
سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و یاد گرفتم «باید» رو که برای من معنای جنگیدن داشت، با «دوست دارم … رو تجربه کنم» عوض کنم. «این رمضان باید کم بخورم» ذهن رو آمادهی جنگ میکنه. «دوست دارم این رمضان سبکی بعد از افطار رو تجربه کنم» ذهن رو به سمت یه خواسته میبره. من با همین تغییر نگاه، بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم.
🌙 فکر کردن به غذا در طول روز
من حتی بیرون از رمضان، تقریباً تمام روز به غذا فکر میکردم. صبحونهی فردا رو از شب قبل برنامهریزی میکردم و هر خوراکی یه ساعت مشخص توی روزم داشت. حالا تصور کن این ذهن، یه روز کامل روزه باشه. ساعتها فکر کردن به افطار، به اینکه چی درست میشه و چی میخورم، ذهن رو تا لحظهی اذان کاملاً آمادهی پرخوری میکرد.
روزه گرفتن خودش ذهن رو درگیر غذا نمیکنه؛ فکرهای ما دربارهی غذاست که این کار رو میکنه. وقتی این رو بفهمی، میتونی در طول روز حواست به فکرهات باشه. هر بار که دیدی ذهنت داره منوی افطار رو مرور میکنه، فقط متوجهش شو و به کاری که داری انجام میدی برگرد. همین توجه ساده، ولع لحظهی افطار رو کمتر میکنه.
👨👩👧 افطاریها و مهمونیها
رمضان ماه مهمونیها و افطاریهاست. و برای من مهمونی همیشه بزرگترین بهونه بود: «توی مهمونی حیفه حواسم به خوردنم باشه؛ امشب میخورم، از فردا.» توی مهمونیها حس میکردم همه دارن غذا خوردنم رو نگاه میکنن، ولی باز هم بیشتر از همیشه میخوردم.
احساس گناه بعد از یه شام سنگین یا بعد از حرف یکی از فامیل توی مهمونی، همیشه من رو به خوردن بیشتر میکشوند. هنوز هم گاهی متوجه میشم توی جمع بیشتر از وقتی که تنهام غذا میخورم. فرقش اینه که حالا فقط متوجهش میشم و بدون سرزنش ازش یاد میگیرم. همین نگاه بدون ترس، افطاریها رو برام آرومتر کرده.
دوستهای لاغرم توی همون مهمونیها بدون نگرانی غذا میخوردن و وقتی سیر میشدن، دست میکشیدن. اونها برای افطاری نقشهی جنگ نداشتن؛ فقط به خودشون گوش میدادن. و این مهارتیه که میشه یادش گرفت.
🗓️ بعد از رمضان چی؟
یه چیز دیگه هم بود که سالها نمیدیدم: هر بار که با یه رژیم یا یه برنامهی موقت کمی وزن کم میکردم، به محض تموم شدنش وزنم برمیگشت. با چند کیلو کم کردن یه حس دروغین داشتم که کاملاً لاغر شدم و همزمان یه ترس دائمی که نکنه برگرده.
تغییری که فقط به یه ماه یا یه برنامه وصل باشه، با تموم شدن اون ماه هم تموم میشه. لاغر شدن هیچوقت برام سخت نبود؛ لاغر موندن سخت بود. برای همین هدف از کاهش وزن در رمضان نباید فقط چند کیلو در یه ماه باشه؛ باید یه تغییر نگاه باشه که بعد از عید فطر هم همراهت بمونه.

💡 ۱۰ راهکار ذهنی برای کاهش وزن در رمضان
رمضان فرصت خوبیه برای اینکه بیشتر به خودمون و ذهنمون توجه کنیم. این ده راهکار کمکت میکنن این ماه رو با آرامش ذهنی بگذرونی:
۱. قبل از افطار با خودت حرف بزن
چند لحظه قبل از باز کردن روزه، چشمهات رو ببند و بپرس: «الان جسمم گرسنهست یا ذهنم به خاطر دیدن این سفره بیقراری میکنه؟» همین چند ثانیه مکث، قدرت انتخاب رو بهت برمیگردونه.
۲. با زولبیا نجنگ، باهاش دوست شو
وقتی چیزی رو کاملاً ممنوع کنی، ذهن حریصتر میشه. یه بار وسط یه رژیم سخت، یکی از فامیل یه جعبه شیرینی آورد و همین که دیدمش، حس کردم قراره بخورم و رژیم رو ول کنم؛ و همین هم شد. به جای جنگیدن، با آرامش و حضور ذهن بخور و از خوردنش لذت ببر؛ بدون عذاب وجدان.
۳. گرسنگی رو دشمن نبین
خیلی از ما از گرسنگی میترسیم و همین ترس ما رو سر سفره به پرخوری میکشونه. گرسنگی روزه یه حس گذراست، نه یه خطر که باید یهجا جبرانش کنی. وقتی تعریفت از گرسنگی عوض بشه، سفرهی افطار هم آرومتر میشه.
۴. هر شب خودت رو سبکتر تصور کن
هر شب قبل از خواب، چند دقیقه تصور کن عید فطر رسیده و تو سبکتری، لباس دلخواهت رو پوشیدی و حال خوبی داری. این تصویر، ذهن رو برای همراهی در طول روز آماده میکنه.
۵. قبل از خوردن، چند نفس عمیق بکش
چند نفس عمیق قبل از افطار، فاصلهای میسازه بین ولع و انتخاب. توی این فاصله میتونی آرومتر، آگاهانهتر و با لذت بیشتری غذا بخوری.
۶. حست رو بنویس
هر وقت هوس شدیدی سراغت اومد، به جای رفتن سر یخچال، دو خط دربارهی حست بنویس: خستهای؟ نگرانی؟ بیحوصلهای؟ خوردنهای شبانهی من بیشتر از خستگی میومد، نه از گرسنگی. نوشتن، این رو جلوی چشمت میاره.
۷. سفرهی افطار رو محل تمرین ببین
سفرهی افطار نه جای باختنه، نه میدون جنگ. به چشم یه محل تمرین نگاهش کن؛ جایی برای تمرین انتخابهای آگاهانه. هر بار که به سیریات توجه کنی، این مهارت قویتر میشه.
۸. جملههای تازه به ذهنت بده
در طول روز جملههایی مثل «دوست دارم سبکی بعد از افطار رو تجربه کنم» یا «دارم یاد میگیرم آروم غذا بخورم» رو تکرار کن. جملهای انتخاب کن که ذهنت بتونه قبولش کنه، نه جملهای که فوراً بهش بخنده.
۹. بعد از افطار یه مکث کوتاه داشته باش
بعد از افطار، قبل از اینکه سراغ دور دوم یا تنقلات بری، چند دقیقه مکث کن. یه قدم زدن کوتاه توی خونه، یه چای یا یه گفتوگوی کوتاه با خانواده، به ذهنت فرصت میده سیری رو حس کنه.
۱۰. هر روز یه جملهی مهربون برای خودت بنویس
هر روز صبح یه جمله برای تشویق خودت بنویس؛ مثلاً «امروز با آرامش و آگاهی غذا میخورم». این جملهها یادت میارن که داری یه نسخهی تازه از خودت میسازی.

📿 تغییر از درون؛ پیامی که رمضان یادمون میده
رمضان ماه نزول قرآنه و فرصتی برای رشد درونی. یکی از آیههایی که همیشه برام الهامبخش بوده اینه: «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ»؛ خدا حال هیچ قومی رو تغییر نمیده، مگر اینکه خودشون آنچه در درونشون هست رو تغییر بدن.
این دقیقاً همون چیزیه که در لاغری با ذهن تجربه کردم: تغییر واقعی از درون شروع میشه. روزه گرفتن خودش تمرین مدیریت خواستههاست؛ و چه تمرینی بهتر از این برای رابطهی ما با غذا؟ وقتی با بدنمون با احترام و اعتدال رفتار کنیم، تغییر هم آرومتر و ماندگارتر اتفاق میافته. دربارهی هماهنگی بین ذهن و بدن هم جداگانه نوشتم.
📢 دورهی لاغری و آرامش در رمضان
برای همین ماه، یه دورهی سیروزه آماده کردم تا بتونی با ذهنت آشتی کنی، رفتار غذاییات رو بشناسی و با آرامش جلو بری. این دوره شامل اینهاست:
- فایلهای صوتی و تصویری روزانه برای آموزش ذهن و تغییر نگرش به غذا.
- برداشتهایی از آیات قرآن دربارهی تغییر درونی.
- تمرینهای روزانه و فضایی برای نوشتن و همراهی با دیگران.
- پیامهای انگیزشی و ارتباط روزانه.
فایلها برای همیشه از طریق سایت در دسترسن. برای شروع، دورهی لاغری و آرامش در رمضان رو ببین.
🏁 جمعبندی
رمضان میتونه به جای ایستگاه چاقی، فرصتی برای آرامش و سبکی باشه. چیزی که سالها رمضان رو برای من به یه ماه پرخوری تبدیل کرده بود، سفره نبود؛ ذهنی بود که از محرومیت میترسید و بعد از هر افطار، با احساس گناه به جبران فکر میکرد. وقتی مسئولیت رو بدون سرزنش بپذیری، «باید» رو به «دوست دارم» تبدیل کنی و سر سفره به خودت گوش بدی، کاهش وزن در رمضان به یه نتیجهی طبیعی تبدیل میشه.
✍️ تمرین: رمضانهای تو
همونقدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. یه برگه بردار و اینها رو بنویس:
- قبل از شروع رمضانهای گذشته، چه فکرهایی دربارهی چاقتر شدن داشتی؟
- سر سفرهی افطار معمولاً چه حسی داری و چطور میخوری؟
- بعد از افطار احساس سنگینی یا پشیمونی داشتی؟ این حس روی روزهای بعدت چه اثری میذاشت؟
- کدوم عادت رمضان برات سختترین بوده؟
- برای این رمضان یه جمله با «دوست دارم … رو تجربه کنم» بنویس.
📝 برام بنویس
رمضانهای گذشته برای تو چطور بودن؛ قبل از شروعش، وسطش و بعد از تموم شدنش؟ سختترین لحظهی رمضان برای تو کدومه؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین رو انجام دادی، جملهات برای این رمضان رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
چرا در رمضان چاق میشیم؟
بیشتر به خاطر ذهنی که بعد از ساعتها نخوردن با حس محرومیت سر سفره میشینه، از گرسنگی فردا میترسه و بعد از هر افطار سنگین، با احساس گناه دوباره به پرخوری میرسه.
کاهش وزن در رمضان بدون رژیم ممکنه؟
بله. با شناختن ولع لحظهی افطار، کنار گذاشتن ممنوعیتها، توجه به سیری و پذیرفتن مسئولیت بدون سرزنش، رمضان میتونه ماه سبکی باشه.
سر سفرهی افطار چی کار کنم که پرخوری نکنم؟
قبل از افطار چند لحظه مکث کن و بپرس واقعاً گرسنهای یا ذهنت بیقراره، چند نفس عمیق بکش، آروم بخور و بعد از افطار قبل از دور دوم یه مکث کوتاه داشته باش.
اگه یه شب پرخوری کردم چی؟
به خودت عصبانی نشو و قول جبرانی نده. قبول کن انتخاب خودت بوده و ببین چی یاد گرفتی. احساس گناه خودش یکی از دلیلهای پرخوری شب بعده.
امتیاز 4.27 از 22 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام و درود
ماه مبارک رمضان حس و حال عجیبی داشت لذت میبردم خب از چه لذت میبردم از خوراکی های موقع افطار از خوردن افطار تا سحر
بخاطر اینکه همش بوی خوبی تو خونه میاد از صبح همه دنبال غذا تا پاسی از شب
همه دنبال تنوع غذا که برای افطار چه درست کنیم برای شب چه درست کنیم و انگار تو رقابت بودیم و موقع افطار همه عکس میفرستادیم و اون وله خوردن بیشتر میشد با دیدن و تصاویر خوراکی ها
دقیقا برای منم هم همین جور بود همین باور رو داشتم که ماه رمضان من چاقتر میشم و ترس داشتم از اومدنش و بعد از تموم شدن اون ماه باز پشیمانی و عذاب وجدان که چرا توی این ماه اینگونه رفتار کردم
در ماه رمضان ها خیلی سختی رو پشت سر گذاشتم و همیشه از خدا گله مند بودم که چرا یک ماه قرار دادند نمیشد یه هفته یا دو هفته میزاشت و ناراحت چون سهم من بود اون گرسنگی ها توی طول روز. اون تشنگی ها همش تو فکر این بودم کی شب میشه که بخورم و لذت ببرم
و تلافی اینکه از صبح تا شب چیزی نخوردم بکنم و تلافی هم میشد لامصب
و تا جایی میخوردم که بعدش گیج و از شدت خوردن می افتادم زمین و تا چند ساعت بی جون میشدم رمق هیچ کاری رو نداشتم دل درد شدید میگرفتم
و بارها از همه می شنیدم که میگفتن کی میگذره خیلی سخته همه می شمردن یک روز یک روز که کی تمام میشه طوری رفتارو فکر میکردیم که رمضان مثل یه غول بالای سرمون وایساده تا یه ماه تموم بشه و بره
توی این یه ماه اصلا هیچ لذتی نمی بردیم
توی طول روز میخوابیم که گرسنه نشیم و شب هم تلافی اینکه چند ساعت چیزی نخوردیم و باید تلافیش و در بیاریم و بخوریم
و اونم چه خوردنیی
ولی ولی ولی من دوره ی تناسب اندام در ماه رمضان رو خریداری کردم چقدر دوره ی عالی بود یه ماه رمضان متفاوت با تمام سال های که زندگی کردم رو تجربه کردم
خیلی حس و حال عجیبی داشت تازه متوجه شدم روزه گرفتن چه جوریه
حالم خوب بود احساس خوبی داشتم اصلا به خوراکی فکر نمیکردم به اندازه ی نیاز موقع افطار میخوردم پرخوری نمیکردم بدنی سبک داشتم خیلی زود میگذشت برام
چون هر روزش رو با لذت می گذروندم
صبح ها همه ی کارام رو انجام میدادم
مثل روزهای قبل رمضان رفتار میکردم به هرکاریم می رسیدم لذت میبردم نه تشنه نه گرسنه میشدم پر انرژی بودم
خیلی دوره ی عالی و متفاوتی بود
و در آرامش و آسایش زندگی میکردم و هر روزش رو با عشق سپری میکردم
ممنون و سپاس از استاد عزیز که این دوره ها رو آماده میکنند و این همه آگاهی ها رو در اختیار ما میزارن
خدایا شکرت 😍🥰