«سایز شما شلوار لی نیست که بیاریم.» این جمله رو اونقدر از فروشندهها شنیدم که دیگه کمتر میپرسیدم. من عاشق شلوار لی بودم، ولی هر بار که برای خرید شلوار به بازار میرفتم، آخرش یه شلوار پارچهای میخریدم که رنگش شبیه شلوار لی باشه. امروز که به اون روزها فکر میکنم، میفهمم تجربه لاغری موفق برای من فقط کم شدن عدد ترازو نبود؛ برگشتن حق انتخابی بود که سالها نداشتم.
همهی ما لحظههایی داشتیم که دنبال تغییر بودیم، مخصوصاً وقتی پای چاقی و اضافهوزن وسط بوده. ولی مسیر پرپیچوخم لاغری، با شکستها و ناامیدیهاش، گاهی آدم رو از ادامه منصرف میکنه. توی این مقاله داستان مسیر خودم رو تعریف میکنم؛ از ناامیدی تا تغییر، و اینکه چرا تجربهی لاغری موفق از ذهن شروع میشه. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه میآموزیم:

👖 از چاقی به تناسب: داستان تغییر من
زندگی گذشتهی من پر از دردسرهای چاقی بود، در حالی که همیشه رویای لاغر شدن رو داشتم. هر چند وقت یه بار که دیگه حسابی دلم شلوار لی میخواست، از چند تا فروشگاه میپرسیدم «اندازهی من شلوار لی دارید؟» و همیشه همون جواب قبلی رو میشنیدم.
یه بار یه آقایی بهم گفت: «باید بگی از کشورهای عربی برات بیارن؛ اونجا آدم چاق زیاده، حتماً شلوار لی سایز بزرگ هم دارن.» شاید از سر دلسوزی گفت، ولی اون روز با یه حس خیلی بد از اون مغازه بیرون اومدم.
فقط شلوار لی نبود. توی فروشگاهها فقط سایزهای بزرگ و رنگهای تیره بهم میومد. مادرم که خیاط بود، همیشه توصیه میکرد رنگ تیره بپوشم که لاغرتر نشون بدم، در حالی که من عاشق رنگ زرشکی و سبز بودم.
اون روزها نمیدونستم اینهمه سختی، نتیجهی فکرها و باورهای خودم دربارهی اضافهوزن و عادتهایی بود که سالها اسیرشون بودم. ولی امروز با اطمینان میدونم که اندام متناسب نتیجهی فکرها و عادتهای درسته و نه ژنتیک، نه شانس.
پژوهشها هم همین رو نشون میدن. مطالعهای که در PubMed منتشر شده تأکید میکنه موفقیت در کاهش وزن بیشتر تحت تأثیر عوامل ذهنی و رفتاریه، نه فقط عوامل جسمی. مقالهای در Psychology Today هم توضیح میده که طرز فکر آدمها دربارهی توانایی تغییر وزنشون، چه اثر عمیقی روی رفتار و نتیجهشون داره.
✨ رویای زندگی بدون چاقی
همیشه آرزوی اندامی رو داشتم که بتونم آزادانه لباسهای دلخواهم رو انتخاب کنم. اندامی که نشستن و بلند شدن برام سخت نباشه، بالا رفتن از پلهها نفسم رو نگیره و بتونم با اعتمادبهنفس توی مهمونیها و جمع دوستان حاضر بشم؛ بدون اینکه حس کنم همه دارن غذا خوردنم رو نگاه میکنن.
توی مدرسه نمیتونستم توی بسکتبال بپرم و بعد از پنج دقیقه نفسم میگرفت. با اینکه توی شهرمون رودخونه بود، از خجالت شنا رو کنار گذاشتم. همکلاسیها مسخرهام میکردن و برام اسم میذاشتن. میدونستم لاغری میتونه زندگی تازهای برام بسازه، ولی راهش رو بلد نبودم.

🧠 وقتی هیچ الگویی نداشتم
توی فامیل ما کسی نبود که بتونم ازش دربارهی لاغر بودنش بپرسم و الگوی خودم قرارش بدم. کسی هم من رو تشویق نمیکرد که میتونم متناسب بشم. همه میگفتن: «ژنتیکمون چاقیه»، «استخونبندیمون درشته». جملههایی که توی خانواده میشنیدم، کمکم شدن صدای درونی خودم. معروفترینش این بود: «چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم.» این جمله رو به همه میگفتم تا نتیجه نگرفتنم رو توجیه کنم، ولی ته دلم هنوز امیدوار بودم.
هر بار که میشنیدم کسی با یه روش لاغر شده، خوشحال میشدم که بالاخره راهی هست. ولی مدتی بعد همون آدم رو میدیدم که ناامید شده و از قبل هم چاقتر شده. خودم هم همین مسیر رو بارها رفتم. اولین رژیمم رو حدود ۸۵ کیلو شروع کردم و هر بار پنج تا ده کیلو کم میکردم و بعد بیشتر از قبل برمیگشت، تا جایی که حدود ۳۳ سالگی رسیدم به ۱۳۵ کیلو. تکرار این شکستها اونقدر ناامیدم کرده بود که پذیرفته بودم باید همینطوری زندگی کنم.
ولی هر بار که زندگی یه آدم متناسب رو میدیدم، دوباره امیدوار میشدم. دلم میخواست من هم بتونم هر لباسی رو با هر رنگی انتخاب کنم، راحت بازی کنم، هر غذایی که دوست دارم بدون نگرانی بخورم و از حضور توی مهمونیها لذت ببرم.
🙏 گلایههایی که به یه راه تازه رسید
همیشه گله داشتم که چرا بعضیها اینقدر راحت زندگی میکنن و من باید اینقدر سختی بکشم. چرا بعضیها بیدغدغه هر لباسی رو انتخاب میکنن و من هیچ حق انتخابی ندارم؟ چرا بعضیها بدون استرس کیک و شیرینی میخورن و من باید برای هر لقمه نگران چاقتر شدن باشم؟
سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم و ظرف یه سال، توی وضعیت مالی، رابطهها و کارم تغییرهای بزرگی دیدم. اون موقع بود که با قدرت ذهنم آشنا شدم؛ ذهنی که بهترین شکلش به من داده شده بود، ولی من ناآگاهانه اطلاعات اشتباهی روش ذخیره کرده بودم. همون موقع با خودم گفتم اگه ذهن اینهمه چیز رو تغییر داده، چرا نتونه وزن من رو هم تغییر بده؟ و این شد شروع مسیری که بعدها اسمش رو گذاشتم لاغری با ذهن.
اولین قدمم این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. از اون روز غذاها، متابولیسم و ژنتیک از فهرست مقصرهای من خط خوردن. بعد کمکم «باید لاغر بشم» رو با «دوست دارم لاغری رو تجربه کنم» عوض کردم. اوایل ذهنم بارها مسخرهام میکرد و میگفت «تو لاغر بشو نیستی». جوابش رو اینطوری میدادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم و وقتی به اندازهی کافی یاد بگیرم، روی جسمم هم اثر میذاره.»
شناختن کارکرد ذهن و یاد گرفتن مدیریتش باعث شد بدون رژیم، باشگاه و قرص حدود ۳۰ کیلو کم کنم و اندامی رو بسازم که سالها در رویام بود. اونقدر تغییرم برای اطرافیانم عجیب بود که بعضیها ازم پرسیدن عمل معده انجام دادم یا نه. و از اون موقع متناسب موندم.
🔁 چرا تلاشهای قبلیم موفق نمیشدن؟
وقتی به اون سالها نگاه میکنم، میبینم مشکل من هیچوقت کم کردن وزن نبود؛ لاغر موندن بود. تصمیمهام برای لاغر شدن همیشه از بیرون میومد: یه متلک، یه نصیحت ناخواسته توی مهمونی، یا یه جشن که نزدیک بود. یه عدد بالاتر روی ترازو ناراحتم میکرد، ولی هیچوقت باعث تصمیم جدی نمیشد. و تصمیمی که از بیرون بیاد، با گذشتن اون موقعیت تموم میشه.
قبل از خواستگاری، چون خانوادهی همسرم که همه متناسب بودن شرط گذاشته بودن یه کم وزن کم کنم، به پیشنهاد یه دوست متناسب یه رژیم و ورزش سخت رو شروع کردم و خوب هم کم کردم. ولی از روز اول منتظر تموم شدنش بودم. دو سه هفته بعد از موافقتشون، دوباره به حالت قبل برگشتم؛ ولی دیگه خانوادهی همسرم راهی برای مخالفت کردن نداشتن😄
بهونههام هم همیشه آماده بود. رژیم رو برای شنبه میذاشتم. توی مهمونی به خودم میگفتم «حیفه امشب رژیم بگیرم، امشب میخورم، از فردا». با یه وعده پرخوری هم کل برنامه رو کنار میذاشتم؛ برای من یا همهچیز بود یا هیچچیز. بعد از هر بار خراب کردن، بزرگترین حسرتم این بود: «ای کاش نخورده بودم.»
یه چیز دیگه هم بود: هر بار که با رژیم چند کیلو کم میکردم، یه حس دروغین بهم دست میداد که انگار کاملاً لاغر شدم، و همزمان یه ترس دائمی که نکنه برگرده. با این ترس، هیچ تغییری توی ذهنم ماندگار نمیشد. تجربهی لاغری موفق برای من وقتی شروع شد که به جای جنگیدن با بدنم، شروع کردم به شناختن ذهنم.
🌱 حالا چی فرق کرده؟
امروز وقتی سر سفره میشینم، دیگه از صبح تا شب به غذا فکر نمیکنم و صبحونهی فردا رو از شب قبل برنامهریزی نمیکنم. هنوز صبحها بعد از بیدار شدن یه چای یا نوشیدنی گرم با یه تیکه شکلات یا کلوچه میخورم؛ همیشه بهترین انتخابها رو ندارم، ولی خیلی بهتر از قبلم.
وقتی هم زیادهروی میکنم، دیگه به خودم عصبانی نمیشم و قول «فردا هیچی نمیخورم» نمیدم. قبول میکنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنشهام کار میکنم. همین آرامش، از هر رژیمی برای من مؤثرتر بود.

🌟 تجربه لاغری موفق: از ناامیدی تا تغییر
امروز نتیجهی این مسیر رو بهوضوح توی زندگیم میبینم. وقتی پیامهای اعضای سایت رو میخونم که از ناراحتی و ناامیدیشون دربارهی اضافهوزن نوشتن، خیلی خوب حسشون رو درک میکنم. گاهی دلم میخواد بلند بگم: «من هم یه روز همینجا بودم. من هم ناامید بودم، من هم از اضافهوزن خسته بودم و فکر میکردم هیچ راهی برای لاغر شدن وجود نداره.»
درسته که من مردم و حرف دیگران روی ذهن من خیلی کمتر از خانمها فشار میاره، ولی خوندن نوشتهها و جواب دادن به سؤالهای هزاران خانمی که از برنامههام استفاده کردن، باعث شده تا حدودی روحیات و نگاه خانمها رو درک کنم.
این رو هم صادقانه بگم که هنوز در مسیرم. هنوز بعضی وقتها بعد از تموم کردن یه کار، اون صدای قدیمی بهم میگه برو یه چیزی بخور و گاهی هم به حرفش گوش میدم، ولی نه همیشه. هنوز بارها لغزش دارم، ولی دیگه لغزش برام دلیل رها کردن نیست؛ دلیلیه برای اینکه بهتر تمرین کنم.
برای همین تصمیم گرفتم چیزهایی رو که یاد گرفتم و زندگیم رو تغییر داد، به دیگران هم آموزش بدم. دورهی ورود به سرزمین لاغرها رو برای کسایی ساختم که رویای مشابهی دارن؛ دورهای که کمک میکنه باورها و عادتهای ذهنی چاقی رو بشناسی و کنار بذاری. میتونی تجربهی بعضی از کسایی که این مسیر رو رفتن رو هم توی فهرست نتیجههای لاغری با ذهن ببینی.
🎯 تجربه لاغری موفق برای همه ممکنه
مهم نیست الان در چه شرایطی هستی؛ قدت چقدره، وزنت چند کیلوئه، چند سالته یا کجا زندگی میکنی. هیچکدوم از اینها مانع تجربهی لاغری موفق تو نیست. شاید وزنت خیلی بیشتر از چیزیه که دوست داری، شاید شرایطت سخت و ناامیدکنندهست یا حس میکنی دیگه توان تغییر نداری.
من هم وقتی ۱۳۵ کیلو بودم همین حس رو داشتم. تغییر از همون لحظهای شروع شد که تصمیم گرفتم نقش قربانی رو کنار بذارم و مسئولیت زندگیم رو بپذیرم؛ نه با سرزنش کردن خودم، بلکه با یاد گرفتن.
شاید تغییر تو حتی سریعتر از من باشه. چرا؟ چون من وقتی شروع کردم، نه دورهی آموزشی داشتم، نه راهنمایی که تجربههاش رو در اختیارم بذاره. همهچیز رو با آزمون و خطا یاد گرفتم. ولی امروز آموزشهای قدمبهقدم و تجربهی هزاران نفری که از این برنامهها استفاده کردن، در دسترسه. من، رضا عطارروشن، هم اینجام تا تجربهی خودم رو با تو در میون بذارم.

👨👩👧 لاغری با ذهن؛ هدیهای برای خانواده
اگه فرزندت اضافهوزن داره، این فقط یه عدد روی ترازو نیست؛ نشونهی الگوهای ذهنی و رفتاریه که اگه دیده نشن، میتونن سالها همراهش بمونن. من خودم بیشتر جملههای ذهنی دوران چاقیم رو از خانواده یاد گرفتم؛ جملههایی که از سر دلسوزی گفته میشدن، ولی ذهن من رو برای چاق موندن برنامهریزی کرده بودن.
وقتی پدر یا مادر باورها و الگوهای ذهنی خودشون رو تغییر بدن، محیطی میسازن که توش تناسب یه سبک زندگی طبیعیه، نه یه آرزوی دور. بچهها بیشتر از حرف ما، رفتار ما رو یاد میگیرن. اینطوری تجربهی لاغری موفق تو میتونه هدیهای برای همهی اعضای خانوادهات باشه.
🕊️ تو برای تناسب و آرامش ساخته شدی
یکی از چیزهایی که در دورههام بارها تکرار میکنم اینه که تناسب اندام، سلامت جسم و آرامش ذهن، طبیعیترین شکل زندگی ماست. ما برای جنگیدن با غذا و شرمندگی از بدنمون به دنیا نیومدیم.
اگه یه رویا توی دلت نشسته، توانایی رسیدن بهش هم توی وجودت هست. فقط باید فکرها و عادتهایی هماهنگ با اون رویا بسازی و قدمبهقدم جلو بری. این مسیر با زور رژیم ساخته نمیشه؛ با آگاهی و تمرین ذهنی ساخته میشه.
✍️ تمرین: سه قدم اول تجربه لاغری موفق
این تمرینها رو خودم بارها انجام دادم. همونقدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه.
- بازنویسی گذشته: بنویس در گذشته با چاقیت چطور برخورد میکردی، چه فکرهایی باعث میشد احساس شکست کنی و کدوم جملهها رو بیشتر از همه از خانواده یا اطرافیان شنیدی.
- ساختن تصویر ذهنی: چند دقیقه چشمهات رو ببند و خودت رو در بدن دلخواهت ببین؛ با لباسی که همیشه دوست داشتی. بعد بنویس توی اون بدن چه حسی داری و چه چیزهایی برات راحتتر شده.
- گفتوگو با ذهن چاق: بنویس اگه ذهن چاقت میتونست حرف بزنه، چی میگفت؛ و بعد جواب خودت رو بنویس. مثل همون جوابی که من دادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم.»
لازم نیست جوابهات کامل یا قشنگ باشن. همین که الگوهای قدیمی ذهنت رو ببینی، اولین قدم رو برداشتی.
📝 برام بنویس
تو هم مثل من یه لباس یا رنگ مورد علاقه داشتی که سالها به خاطر وزنت سراغش نرفتی؟ بزرگترین مانع ذهنیت برای رسیدن به تجربه لاغری موفق چیه؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین سوم رو انجام دادی، جوابی که به ذهن چاقت دادی رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه جواب خودش رو پیدا کنه.
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
تجربه لاغری موفق از کجا شروع میشه؟
از ذهن. تا وقتی باورها و عادتهای ذهنی چاقی تغییر نکنن، هر روشی موقتیه. اولین قدم، پذیرفتن مسئولیت چاقی خودت بدون سرزنش کردن خودته.
ژنتیک مانع لاغر شدنه؟
پژوهشها نشون دادن موفقیت در کاهش وزن بیشتر به عوامل ذهنی و رفتاری بستگی داره. من خودم سالها فکر میکردم چاقیم ارثیه، ولی با تغییر ذهنم حدود ۳۰ کیلو کم کردم.
چقدر طول میکشه؟
این مسیر یه فرایند یادگیریه و برای هر کسی متفاوته. مهم اینه که با لغزشها رها نکنی و تمرین رو ادامه بدی.
از کجا شروع کنم؟
از نوشتن. جملههایی که دربارهی وزنت تکرار میکنی رو بنویس، تصویر بدن دلخواهت رو هر روز چند دقیقه ببین و با ذهن چاقت گفتوگو کن.
امتیاز 4.36 از 39 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
وقتی این دلنوشته رو خوندم یاد یکی از جملهای میثاق نامه افتادم ( من از این ببعد به انسانهای متناسب توجه میکنم و انها را الگوی خود در رسیدن به هدفم قرار میدهم) برام پیدا کردن چنین افرادی سخت بود و از احساس درونی انها خبر نداشتم بعضی وقتا میگفتم ایا واقعا انها متناسب و ارام هستند و ….. تا یه روزی به ذهنم افتاد چه اوگویی بهتر از عطار روشن استاد و راهنما و پدر لاغری با ذهن
کسی که خودش نور امید را مثل ستاره کوجک در آسمان بی کران نا امیدی دید و در مدت خیلی کم یعنی فقط ٢ سال تونست زندگی خودش رو دگرکون کنه ایا نمونهای میتونم بهتر پیدا کنم؟؟؟؟ جواب من نه بود و واقعا شما نمونهای هستید که با به تصویر کشیدن شما در ذهن امید و رهایی و لبخند رو باهم در ما نمایان میکنه
خیلی خوشحال هستم که اینجا قرار دارم و تمام امیدم به این که در مسیر تناسب قرار بگیرم و به مهمترین هدف زندگی ام برسم و مطمئن هستم که می رسم من هر روز بیشترین وقت بی کاری ام را در این سایت میگذرونم در حال جستجو و در حال کسب اطلاعات جدید و فورمولهای تناسب ذهنی سعی می کنم در حد امکان روزی یک فایل رایگان گوش بدم و چند دلنوشته رو همراه با پیام دوستان در قسمت دیدگاه بخونم و اگاهی زیاتری کسب کنم تنها نکتهای که در خودم امروز احساس کردم حسرت بود وقتی داشتم پیام دوستان رو میخوندم یکی از دوستان بیان کردن که شلوار لی که داشتن اندازه شده و من اهی کشیدم پس من چه روزی این پیام رو در سایت بنویسم و احساس شادی کنم هر چند من در هفته اول تکرار هستم و میدونم در ابتدای راه هستم. و باید حسرت خودم رو به امید تبدیل کنم.