رهایی از افکار منفی (قسمت سوم)

با نام و یاد خدا …

جلسه سوم رهایی از افکار منفی  از دوره تکرار ( ۳ از ۶ )

دیدگاه  شماره ۲

دوستان توانمندم  لطفا به این موضوعات  توجه بفرمایید :

یک _ ما اگه می‌بینیم کسی تو یه سال زندگیش زیر و رو شده نباید فکر کنیم معجزه عجیبی رخ داده یا راه میانبر رفته چون واقعیت اینه که اون آدم اول توی ذهنش تغییر  ایجاد  کرده و ورودی‌های مخزنش رو عوض کرده هیچ‌کس یه شبه و بدون تغییر دادن فکرش به موفقیت پایدار نمی‌رسه و اگه با زرنگ‌بازی هم به چیزی برسه چون با محتوای ذهنش همخوانی نداره زود از دستش می‌ده

دنیای بیرون، آینه‌ی دنیای درون ماست.

بسیاری از مردم فقط نتیجه دیگران رو می‌بینن(ماشین، پول، جایگاه یا سلامتی) و فکر می‌کنن این‌ها اتفاقات تصادفی یا معجزات لحظه‌ای هستن اما  اونا  نمی‌بینن که قبل از اینکه  اون نتیجه در دنیای بیرون ظاهر بشه، یک «جنگ» در دنیای درون اون آدم اتفاق افتاده … ببینیم چه اتفاقاتی در حوزه ذهن  افتاده که خروجی یه چیز عالی ازآب دراومده 

■۱. تغییر مخزن (ورودی‌ها):

وقتی می‌گیم  «ورودی‌های مخزنش رو عوض کرده»، یعنی اون آدم یاد گرفته چه چیزهایی رو به ذهنش راه بده و چه چیزهایی را دور بریزه. کسی که مخزن ذهنش پر از «من نمی‌تونم»، «دنیا بی انصافه » یا «شانس ندارم» باشه، حتی اگر یک کیسه پول و طلا و دلار  هم بهش بدن، چون ظرفیت ذهنی برای مدیریت اون نعمت نداره دوباره به همون نقطه صفر برمی‌گرده … درست مثل کسی که در یک قرعه کشی  به شکل غیر منتظره  یه پول زیادی برنده میشه   اما بعد از چند ماه به دلایلی  همه اشو از دست میده  چرا ؟ چون ظرفیت ذهنی داشتن این مقدار پول رو از قبل نداشته براحتی از دستش داده ….

■۲. تفاوت «زرنگی» و «آگاهی»:

ببینید  زرنگ‌بازی شاید یک نتیجه سریع به دست بده، اما چون «محتوای ذهنی» با اون موفقیت همخوانی نداره  اون موفقیت تبدیل به یک «بار» می‌شه  . مثلاً کسی که با زرنگی به ثروت می‌رسه اما هنوز ذهنیتی از ترس و کمبود داره   هر لحظه می‌ترسه که این پول رو از دست بده   و در نهایت یا با استرس بیمار می‌شه   یا با یک اشتباه کوچیک، تمام اون را از دست می‌ده. چون ظرفیت پذیرش  نعمت را در درونش نساخته …

■۳. موفقیت به عنوان نتیجه طبیعی نه هدف:

وقتی آدم روی ذهن و افکارش کار می‌کنه، موفقیت دیگه یک «هدف» نیست که دنبالش بدوه، بلکه تبدیل به یک نتیجه‌ی طبیعی می‌شه   یعنی به جای اینکه دنبال پول بدوه، تبدیل به کسی می‌شه که «خوب است»، «آگاه است» و «ارزش خلق می‌کند»؛ در نتیجه، پول و نعمت به طور طبیعی به سمت او جذب می‌شه …

با توجه به این  آگاهی  در زندگی شخصیم   فقط به دنبال این نیستم که درد بدنم به دلیل دیسک  خوب بشه  یا «وزنم کم بشه » (که این‌ها نتایج بیرونی هستن). من دارم روی محتوای ذهنیم کار می‌کنم. دارم یاد می‌گیرم چطور به گرسنگی‌های کاذب «نه» بگم.

– دارم یاد می‌گیرم چطور غصه‌ها و کینه‌ها رو  پاک کنم تا فضای ذهنم بازبشه.دارم یاد می‌گیرم که به جای مسکن‌های موقتی، به دنبال درمان ریشه‌ای برم …

یعنی دارم ظرفیت  خودمو  برای دریافت سلامتی و آرامش بالا می‌برم. وقتی این تغییر درونی اتفاق بیفته، بهبودی جسمی دیگه یک اتفاق تصادفی نخواهد بود، بلکه نتیجه‌ی مستقیم تغییر مخزن ذهنی منه … 

دومین موضوعی که باید بهش توجه  کنیم  _  رابطه ایمان با شادی و دور شدن از غمه …

ما طبق وعده قرآن اگه واقعا مومن باشیم نباید غم و اندوه داشته باشیم چون غم خروجی افکار منفیه و نشون می‌ده که ما به خدا اعتماد نداریم

 ایمان واقعی یعنی اینکه توی اوج مشکلات و بیماری هم استرس نداشته باشیم و با بخشش دیگران و رها کردن کینه‌ها فضای ذهنمون رو خالی نگه داریم تا خدا اون فضا رو با آرامش و شفا پر کنه

این یک‌ نگاه شفاف و زیبا به ایمانه ایمانی که تبدیل شده به یک ابزار کاربردی برای بهبودی و شادی …..این نگرش  یک نکته بسیار کلیدی رو روشن می‌کنه  اونم  رابطه بین اتفاقات سخت با غم و اندوهه….

در زندگی، اتفاقات سخت (مثل دردهای جسمانی یا مشکلات خانوادگی) برای همه پیش می‌آن،

 اما غم و اندوه یک انتخابه. 

وقتی می‌گیم غم خروجی افکار منفیه دقیقاً به این نکته اشاره می‌کنیم که ما می‌تونیم در میان سخت‌ترین شرایط، باز هم آرام باشیم، چون ایمان داریم که:

۱. این وضعیت دائمی نیست.

۲. هر مشکلی، راه حلی داره

(حتی اگر ما فعلاً اون رو نبینیم).

۳. ما تحت حمایت قدرتی هستیم که از ما بیشتر به ما علاقه داره …

این موضوع با سه محور اصلی قابل بررسی است :

■۱. ایمان  ضدِ استرس:

استرس در واقع یعنی: «من فکر می‌کنم اتفاق بدی افتاده و من تنهایی باید باهاش بجنگم و احتمالاً شکست می‌خورم اما ایمان می‌گه  : اتفاقی افتاده، اما من تنها نیستم و این اتفاق بخشی از یک مسیر بزرگتر برای رشد منه.» وقتی این باور جایگزین استرس میشه، بدن  از حالت جنگ و گریز خارج شده و سیستم ایمنی و ترمیم  فعال می‌شه 

■۲  _بخشش  پاک کننده فضای ذهنی :

ما  می تونیم با بخشش دیگران  فضای ذهنمون رو خالی نگه داریم.. کینه‌ و خشم‌ مثل سنگ‌های سنگینی هستن که ما در کوله‌پشتی ذهنی‌مون حمل می‌کنیم. این سنگ‌ها نه تنها روح ما رو خسته می‌کنن بلکه باعث تنش در عضلات  می‌شن  . وقتی می‌بخشیم، در واقع اون سنگ‌ها رو زمین می‌گذاریم. حالا که کوله‌پشتی‌مون سبک شده، جا برای آرامش و شفای الهی باز می‌شه  …

■۳. اعتماد به خدا (توکل) یعنی رها کردن کنترل  :

بسیاری از غم‌های ما از این می‌آد که می‌خوایم همه چیز رو کنترل کنیم. ایمان یعنی قبول کنیم که ما سعی می‌کنیم (مثلاً  من نوعی به کلینیک درد می‌رم، و  ورزش می‌کنم)، اما نتیجه رو  به کسی می‌سپارم که از همه بهتر می‌دونه چه زمانی و چگونه منو  شفا بده. این یعنی رها کردن اضطراب.

اتفاقی که برام میفته  دیگه با بیماریم نمی‌جنگم، بلکه باهاش هم‌زیستی آگاهانه پیدامی‌کنم تا زمانی که شفا برسه.  به جای اینکه بپرسم «چرا من این دردها رودارم؟ می‌گم من می‌دونم که در حال بهبودی ام  و از این فرصت برای پاکسازی ذهنم استفاده می‌کنم.این یعنی  شفارو نه فقط در آزمایش‌ خون و ام‌آر‌آی، بلکه در تغییر فرکانس ذهنی‌ جستجو می‌کنم. کسی که بتونه در اوج درد، لبخند بزنه و دیگران روببخشه، در واقع بر تمام بیماری‌هاش پیروز شده  حتی قبل از اینکه دارو اثر کنه.

■من در حال ساختن یک «قلعه ایمانی» در درون خودم هستم که هیچ طوفانی نمی‌تونه در اون کوچکترین  لرزشی  ایجاد کنه  . همین آگاهی، خودش یک معجزه است….

پایان  دیدگاه دوم‌ از جلسه سوم تکرار….