تصور کن صبح از خواب بیدار شدی و هنوز چشم‌هات کامل باز نشده که یادت میاد یکی گفته: «اگه گلابی رو افقی ببری و نصف بالاش رو بخوری، لاغر میشی!» با اشتیاق می‌ری سراغ یخچال، گلابی رو برمی‌داری و با دقت نصفش می‌کنی؛ البته افقی، چون شنیدی برش عمودی هیچ اثری نداره و حتی چاق‌کننده‌ست!
شاید خنده‌دار به نظر بیاد، ولی من سالها با همین ذوق دنبال روشهای عجیب‌وغریب بودم. نزدیک ۳۵ سال چاق بودم و بارها رژیم گرفتم و تقریباً هر ادعای تازه‌ای که می‌شنیدم رو امتحان میکردم. توی این مقاله می‌خوام درباره‌ی تاثیر روشهای لاغری حرف بزنم؛ اینکه تبلیغات چطور ذهن ما رو قانع میکنه، چرا خستگی از چاقی ما رو ساده‌لوح میکنه و چرا بیشتر روش‌ها بعد از مدتی بی‌اثر می‌شن. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه می‌آموزیم:
🍐 وقتی گلابی هم می‌خواد به داد ما برسه
معلومه که نحوه‌ی بریدن گلابی هیچ فرقی در اثرش روی بدن ایجاد نمی‌کنه. ولی انتظاری که از گلابیِ افقی‌بریده توی ذهنمون ساخته میشه، خیلی بیشتر از همون گلابیه که عمودی بریده شده. چرا؟ چون تحت تاثیر توضیحاتی قرار گرفتیم که یه شرکت یا یه نفر درباره‌ی روشش داده.
تبلیغات لاغری بیشتر از اینکه بخواد واقعیت اثر یه روش رو نشون بده، تلاش میکنه ما رو قانع کنه که برای رسیدن به نتیجه‌ی دلخواه حتماً به اون محصول نیاز داریم. و ما چرا گاهی این‌قدر ساده با این ادعاها کنار میایم؟ چون از چاقی و تلاش‌های بی‌نتیجه خسته و ناامید شدیم و هر حرف تازه‌ای رو با اشتیاق می‌پذیریم، به این امید که شاید این بار راه نجات پیدا بشه.
🧠 ذهن، نه گلابی
ماجرا اینه که تاثیر روشهای لاغری خیلی وقت‌ها نه از یه فرمول علمی خاص میاد، نه از یه برنامه‌ی حرفه‌ای؛ از ذهن خودمون میاد. همون ذهنی که وقتی بشنوه فلان مکمل با عصاره‌ی یه گیاه کمیاب چربی‌ها رو آب میکنه، حاضره نصف حقوقش رو بی‌چون‌وچرا خرجش کنه.
💡 تبلیغات؛ صنعتی که با شرمساری ما کار میکنه
یه جمله هست که خیلی به دلم نشست: «صنعت رژیم به شرمساری آدم‌های چاق از وضعیتشون وابسته‌ست.» هر چقدر از وضعیت بدنمون بیشتر خجالت بکشیم، بیشتر دنبال یه روش برای فرار از این حس می‌گردیم.
نکته‌ی مهم اینه که این شرمساری توی ذهن ساخته میشه، نه توی جسم. هر بار که با این حس به خودمون نگاه می‌کنیم، احساس چاقی و خجالت بیشتری توی ذهنمون می‌نشینه، و همین حس به‌تنهایی برای ادامه‌ی چاقی کافیه. ولی ما برای فرار از اون، فقط سراغ تلاش جسمی می‌ریم.
بیا صادق باشیم: تبلیغات قرار نیست ما رو با دلیل قانع کنه؛ قراره متقاعدمون کنه. نمی‌گه «این محصول واقعاً لاغرت میکنه»؛ میگه «اگه این رو نخری، لاغر نمی‌شی!» بعد با یه موسیقی انگیزشی، چند تا عکس قبل و بعد و یه آدم همیشه‌لاغر، ما رو به این نتیجه می‌رسونه که این همون چیزیه که سالها دنبالش بودیم. در واقع باور ما به اون محصول، بیشتر از خود محصول کار میکنه.
😓 خستگی از چاقی؛ دام ساده‌لوحی
وقتی سالها رژیم و ورزش و دمنوش و دستگاه رو امتحان کردی و هنوز چربی‌های پهلو سر جاشون هستن، یه جوری خسته میشی که دیگه منطق هم کار نمی‌کنه. توی اون نقطه اگه کسی ادعا کنه «با نگاه کردن به عکس لیموترش، بدن شروع میکنه به چربی‌سوزی»، ممکنه با خودت بگی: «خب شاید واقعاً یه اثری داره!»
چرا؟ چون از تکرار شکست‌ها خسته‌ایم و دنبال راه نجاتیم، نه تحلیل. دنبال آرامشیم، نه تحقیق. فقط دلمون می‌خواد بالاخره یه روش جواب بده. و همین‌طوری پامون به وعده‌هایی گیر میکنه که پشتشون فقط شعار و بازارگرمیه.
من خودم بارها همین‌طوری گول خوردم. قرص چربی‌سوز خوردم، دمنوشهای بدمزه امتحان کردم، حتی با دل‌درد و حالت تهوع کنار اومدم به امید یه نتیجه. ولی هیچی؛ فقط گوارشم به هم ریخت و چربی‌ها همچنان سر جاشون بودن.
خیلی از این روش‌ها شاید اولش یه عددی روی ترازو کم کنن، ولی اثرشون زود از بین می‌ره. من با هر رژیم پنج تا ده کیلو کم میکردم و بعد بیشتر از قبل برمی‌گشت؛ تا جایی که از حدود ۸۵ کیلو رسیدم به ۱۳۵ کیلو. هر روشی که با ذهن و باورهای ما کاری نداره، فقط ظاهر ماجراست. تاثیر روشهای لاغری وقتی ماندگار میشه که از سطح جسم پایین‌تر بره و به ذهن و عادت‌های عمیق برسه.
🔥 شرمساری؛ سوخت صنعت رژیم
این واقعیت تلخه، ولی درسته: هر چقدر از وضعیت بدنمون شرمنده‌تر باشیم، بیشتر به روشهای لاغری وابسته می‌شیم. شرمساری باعث میشه هی بریم سراغ رژیم جدید، قرص جدید، مربی جدید؛ ولی نتیجه معمولاً همون چاقی قدیمیه با یه اسم تازه.
تصمیم‌های من برای لاغر شدن هم همیشه از همین شرمساری میومد: یه متلک، یه نصیحت ناخواسته توی مهمونی، یا خرید لباسی که فقط سایزهای بزرگ و رنگ‌های تیره‌اش بهم میومد. هیچ‌وقت از علاقه‌ی خودم شروع نمیشد. برای همین با گذشتن اون حس، تصمیمم هم تموم میشد.
🤦 مقصر کیه؟ ما یا روش لاغری؟
هر بار که شکست می‌خوریم، یه نوار تکراری توی ذهنمون پخش میشه: «تو نتونستی.» «تو بی‌اراده‌ای.» «باز هم خراب کردی!» من سالها بعد از هر پرخوری همین جمله‌ها رو به خودم میگفتم و قول می‌دادم «فردا به جبران امروز هیچی نمیخورم». ولی فردا یادم می‌رفت.
ولی یه لحظه صبر کن و از خودت بپرس: آیا همه‌ی آدم‌های چاق بی‌اراده‌ان؟ یا همه‌ی رژیم‌ها درست کار میکنن و فقط ما بلد نیستیم اجراشون کنیم؟ شاید جواب یه چیز دیگه‌ست.
ظاهر قشنگ روش‌ها
بیشتر روشهای لاغری ظاهر قشنگی دارن. وعده می‌دن: «سریع‌ترین راه»، «کمترین دردسر»، «بیشترین نتیجه». ولی اگه این‌همه روش واقعاً جواب می‌دادن، چرا هر روز یه مدل جدید وارد بازار میشه؟ و چرا هنوز این‌همه آدم بین رژیم‌های کوتاه‌مدت، مکمل‌ها و دمنوش‌ها گیر افتادن؟ جوابش ساده‌ست: چون اثرشون موقتیه.
طبق مطلبی در انتشارات سلامت هاروارد، بیشتر کسایی که وزن کم میکنن، در عرض چند سال دوباره به وزن قبلی یا حتی بیشتر برمی‌گردن.
ذهن کجای این ماجراست؟
بیشتر روش‌ها مستقیم می‌رن سراغ جسم: چی بخور، چی نخور، چقدر بدو، چقدر بسوزون. ولی هیچ‌کس نمی‌پرسه ذهن تو کجای این ماجراست. در حالی که ذهن همونیه که انتخاب میکنه چی بخوری، همونیه که وسوسه میشه، خسته میشه و تصمیم می‌گیره ادامه بدی یا ول کنی.
حتی اگه بهترین رژیم دنیا رو داشته باشی، تا وقتی ذهنت هنوز غذا رو جایزه می‌دونه، آخرش معلومه چی میشه. من از نوجوونی بعد از تموم کردن هر کاری، از مشق گرفتن تا برگشتن از مدرسه، یه صدا توی ذهنم می‌شنیدم که میگفت برو یه چیزی بخور. هیچ رژیمی این صدا رو ساکت نکرد؛ فقط برای مدتی صداش رو نادیده گرفتم.
یعنی وقتی ذهن قانع نشده و باورها و الگوهای فکری هنوز چاقی رو بازتولید میکنن، رژیم هم کمک زیادی نمی‌کنه. تاثیر روشهای لاغری وقتی واقعیه که با ذهن هماهنگ باشه.
مقصر تو نیستی؛ روش‌ها ذهنت رو ندیدن
شاید وقتشه به جای سرزنش خودت، به روش‌هایی که امتحان کردی دقیق‌تر نگاه کنی. ببینی واقعاً روی ذهنت هم کار کردن، یا فقط جسمت رو خسته کردن و آخرش گفتن: «تو نتونستی!» البته این به این معنی نیست که مسئولیت از روی دوش ما برداشته میشه. اولین قدم من در لاغری با ذهن این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. ولی مسئول بودن با مقصر دونستن و سرزنش کردن خودم فرق داشت.
تو فقط یه رژیم نمی‌گیری؛ با کلی باور ذهنی روبه‌رو هستی که سالها توی ذهنت جا خوش کردن: «غذا آرامش میده»، «خوشحال شدی؟ یه شیرینی بخور»، «ناراحتی؟ یه پیتزا سفارش بده». حالا می‌خوای فقط با حذف نون و برنج با همه‌ی این‌ها روبه‌رو بشی؟
🚨 علت شکست رژیم‌ها
به این جمله خوب دقت کن: با هیچ روش بیرونی نمی‌شه با عوامل درونی مبارزه کرد. یعنی اگه پنجاه بار هم وعده‌ی رژیمی بخوری، تا وقتی ذهنت پر از عادت‌ها و الگوهای چاق‌کننده‌ست، تغییر ماندگاری اتفاق نمی‌افته.
یادمه یه بار وسط یه رژیم سخت بودم که یکی از فامیل یه جعبه شیرینی آورد خونه‌مون. همون لحظه که جعبه رو دیدم، حس کردم الان می‌خورم و رژیم رو کنار می‌ذارم؛ و دقیقاً همین کار رو کردم. بعد از دو هفته رژیم سخت‌گیرانه، با یه جعبه شیرینی همه‌چیز تموم شد. برای من همه‌چیز یا صفر بود یا صد؛ با یه وعده پرخوری کل برنامه رو کنار می‌ذاشتم.
🔄 چرخه‌ای که بازار لاغری رو بزرگ میکنه
هر بار شکست، یعنی سرزنش کردن خودمون و تصمیم برای یه شروع دوباره. همین چرخه‌ی تکراری به رشد صنعت لاغری دامن می‌زنه. ما دنبال روش جدید می‌گردیم و بازار هم با دست پر از راه میرسه. نتیجه؟ لاغر نشدیم، ولی حساب بانکیمون حسابی لاغر شد!
🏋️ وقتی عضله ساختیم ولی چاق موندیم
در دوران چاقیم دوستی داشتم که قهرمان وزنه‌برداری بود. باورت نمی‌شه، ولی سایز شلوارش از من هم بزرگ‌تر بود! عضله داشت و قدرت بدنیش عالی بود، ولی وزنش از قبل هم بیشتر شده بود. چون ورزش روی عضله کار میکنه، نه روی باورهای ذهنی.
بعضی از آدم‌های چاق به خودشون می‌گن «آمادگی جسمانی مهمتر از لاغریه». من فکر میکنم این بیشتر یه توجیه برای نتیجه نگرفتن در لاغریه. زندگی عادی این‌طوری نیست که هر روز یک ساعت و نیم تا دو ساعت ورزش کنیم تا از گرفتاری‌های چاقی کم کنیم. باید دنبال راهی باشیم که متناسب و سرحال باشیم، بدون اینکه به یه روش خاص وابسته باشیم.
وقتی نیت پشت حرکت مهمتر از خود حرکته
برای اینکه بفهمیم تاثیر روشهای لاغری واقعاً از کجا میاد، باید از خودمون یه سؤال ساده بپرسیم: «اگه ورزش نکنم، چی میشه؟» جوابی که به این سؤال می‌دیم، بیشتر از خود ورزش مسیر ما رو مشخص میکنه؛ چون نیت پشت هر روش، اثری عمیق‌تر از خود اون کار داره.
اگه ذهن ما این فرمول رو ساخته باشه که «طبیعیه آدم‌ها مریض بشن، پس برای پیشگیری باید ورزش کنم»، در واقع داریم به ذهنمون می‌گیم بیماری حتمیه و ما فقط داریم یه کم زمان می‌خریم.
پدرم سالها برای اینکه سکته نکنه، هفته‌ای سه بار دور زمین فوتبال می‌دوید. ولی در ۶۴ سالگی، موقع ورزش سکته کرد. از اون طرف، شوهرخاله‌ام که هیچ‌وقت نمی‌دوید و چند سالی هم از پدرم بزرگ‌تر بود، اون هم بر اثر سکته‌ی قلبی فوت کرد. این دو تجربه من رو به فکر فرو برد که چیزی که مسیر ما رو می‌سازه، بیشتر از خود کارها، نیت و ترسیه که پشت اون‌هاست.
اگه ورزش می‌کنی چون از چاقی یا بیماری می‌ترسی، ذهنت داره با ترس برنامه‌ریزی میشه. ولی اگه ورزش می‌کنی چون عاشق قدم زدن توی پارک، بازی با دوست‌هات یا دوچرخه‌سواری توی هوای خنکی، داری با علاقه برنامه‌ریزی میشی. روشی که از لذت شروع بشه بیشترین اثر رو داره؛ ولی اگه با استرس و اجبار همراه باشه، آخرش به همون جایی می‌رسی که ازش فرار می‌کردی.
من خودم سالها «باید» میگفتم: «باید لاغر بشم»، «باید ورزش کنم». برای من «باید» یعنی جنگیدن و سختی. وقتی جاش رو دادم به «دوست دارم لاغری رو تجربه کنم»، نگاهم به همه‌ی این کارها عوض شد.
🔥 افسانه‌ی چربی‌سوزی
سال‌هاست وقتی صحبت از تاثیر روشهای لاغری میشه، اولین چیزی که می‌شنویم چربی‌سوزیه: قرص بخور، چای سبز بنوش، طناب بزن، عرق بریز؛ فقط بسوزون! حتی توی تبلیغات تلویزیونی نشونمون دادن که چربی‌ها چطوری مثل بستنی توی ماهیتابه آب می‌شن.
ولی بیشتر روش‌هایی که روی چربی‌سوزی تمرکز دارن، فقط دارن ردپای چاقی رو پاک میکنن. کسی نمی‌پرسه این چربی اصلاً از کجا اومده و چرا این‌قدر با سماجت سر جاش می‌مونه. ما سالها با چربی‌ای جنگیدیم که ذهنمون ساخته بود، ولی حتی یه لحظه هم ذهنمون رو توی این معادله ندیدیم.
چرا کسی دنبال کم کردن چربی‌سازی نیست؟
همه‌ی تمرکز روی اینه که «چطور چربی بسوزونیم»، نه «چطور چربی نسازیم». در حالی که اگه چربی ساخته نشه، نیازی هم به سوزوندنش نیست. از وقتی وارد مسیر لاغری با ذهن شدم، نگاهم عوض شد. دیگه دنبال سوزوندن بیشتر نبودم؛ دنبال این بودم که ذهنم دیگه به سمت ساختن چربی نره.
نتیجه‌اش این بود که بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم. اون‌قدر تغییرم برای اطرافیانم عجیب بود که بعضی‌ها ازم پرسیدن عمل معده انجام دادم یا نه.
✅ راه‌حل: تغییر از درون
برای لاغر شدن ماندگار باید از جای درستی شروع کنیم؛ از ذهن. یعنی فکرهای تکراری رو ببینیم، باورهای محدودکننده رو کنار بذاریم و الگوهای ذهنی تازه بسازیم. وقتی فرمولهای ذهنی عوض بشن، دیگه لازم نیست با خودمون بجنگیم و لاغر شدن نتیجه‌ی طبیعی ذهنیه که متناسب فکر میکنه.
اوایل مسیر، ذهنم بارها مسخره‌ام میکرد و میگفت «تو لاغر بشو نیستی». جوابش رو این‌طوری می‌دادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد می‌گیرم و وقتی به اندازه‌ی کافی یاد بگیرم، روی جسمم هم اثر می‌ذاره.» این جواب هیچ وعده‌ی معجزه‌آسایی نداشت؛ فقط یه مسیر یادگیری بود. اگه دوست داری بقیه‌ی روشهای لاغری رو هم از همین زاویه ببینی، این دسته از مقاله‌ها رو بخون.
✍️ تمرین: نیت پشت روش‌هات رو پیدا کن
همون‌قدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. یه برگه بردار و این‌ها رو بنویس:
- سه روش لاغری که تا امروز امتحان کردی رو بنویس.
- جلوی هر کدوم بنویس چرا سراغش رفتی: از ترس، از خجالت، از حرف کسی، از دیدن یه تبلیغ یا از علاقه‌ی خودت؟
- بنویس موقع انجامش چه حسی داشتی و نتیجه‌اش چقدر موند.
- بنویس اگه همون کار رو با نیت دیگه‌ای، مثلاً از روی لذت، انجام می‌دادی، چه فرقی میکرد.
- آخر سر یه جمله‌ی «دوست دارم…» برای خودت بنویس که جای یکی از «باید»هات رو بگیره.
همین که الگوی تکراری تصمیم‌هات رو کشف کنی، یه قدم بزرگ برداشتی.
📝 برام بنویس
عجیب‌ترین روش لاغری که امتحان کردی چی بود؟ تاثیر روشهای لاغری که تا امروز رفتی چقدر موند؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین رو انجام دادی، اون جمله‌ی «دوست دارم…» که نوشتی رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
چرا تاثیر روشهای لاغری موقتیه؟
چون بیشتر روش‌ها فقط جسم رو هدف می‌گیرن و به باورها و عادت‌های ذهنی کاری ندارن. تا وقتی ذهن همون الگوهای قبلی رو داره، وزن دوباره برمی‌گرده.
چرا تبلیغات لاغری این‌قدر روی ما اثر می‌ذاره؟
چون از چاقی و شکست‌های پشت‌سرهم خسته‌ایم و هر وعده‌ی تازه‌ای رو با امید می‌پذیریم. تبلیغات هم دقیقاً روی همین خستگی و شرمساری کار میکنه.
ورزش برای لاغری کافی نیست؟
ورزش روی بدن کار میکنه، ولی روی باورهای ذهنی نه. اگه از روی ترس و اجبار باشه، معمولاً دوام نداره. ورزشی که از لذت بیاد، خیلی ماندگارتره.
از کجا شروع کنم؟
از دیدن نیت پشت روش‌هایی که امتحان کردی. بنویس هر کدوم از کجا شروع شد و چقدر موند. بعد «باید»هات رو به «دوست دارم» تبدیل کن.
امتیاز 4.50 از 14 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سه روش لاغری که تا امروز امتحان کردی رو یادداشت کن.برای هر روش بنویس:چرا سراغش رفتی؟ (ترس، فشار، مد، یا علاقه؟)موقع انجامش چه حسی داشتی؟نتیجه چی بود؟ پایدار بود یا گذرا؟فکر کن: اگه همین روش‌ها رو با نیتی متفاوت انجام می‌دادی (مثلاً برای شادی یا عشق به خود)، نتیجه فرق میکرد؟
پس از نخوردنهای جسته وگریخته که معمولا بسیار زود دست ازآن میکشیدم اولین روش جدی من آشنایی بایک گروه بیش از صدنفره یی بود به نام جلسات oA درسال ۸۴ که باکپی از انجمن های معتادان گمنام گردهم میآمدیم واز تجربیات چاقی میگفتیم وخود را معرفی میکردیم بعنوان یک فرد چاق مثلا اکبر هستم یک فردچاق وچندروز پاکی دارم پاکی چی بود اینکه شما چندروز است که آرد گندم وشکر استفاده نکرده ایی
بدیهی است که هر چیزی درآن آرد گندم وشکر داشت مثل نون وانواع بیسکوویت ها و بستنی وغیره وفقط نون جو میخوردم ومکافاتهای پیداکردنش درآن زمان خیلی بود خلاصه خوردنش ممنوع بود خب چون تجمع میکردبم جالب بود والبته من به زور وکمی شرمساری اعلام چاقی میکردم دربرابر افراد بسیار چاق چون مثلااون روزا ۹۲ کیلوبودم وشاید ۱۲ کیلو اضافه داشتم ولی خب از تجمع و اشتراک تجربیاتمان لذت میبردم و۹ ماه ادامه دادم وبالای ۱۵ کیلو کم کردم ولی بهرحال خسته شدم وطبیعی بود که وازد بشم چون از جریان عادی زندگی خارج بود ونخوردنها اجبار وسختی درپی داشت وواقعا اگر آنروزها عشق وعلاقه ام را توام با حال خوب میکردم ومیفهمیدم مشکل اصلی از کجاست خیلی فرق میکرد
سرتان رادردنیاورم به محض رهایی انگار از قحطی درآمده بودم و در کمتر از ۳ ماه به ۹۵ کیلو رسیدم
خب روشهای شام نخوردن در ۳ ماه بود
یاورزشهاو دویدنهای شبانه که یکماه بیشتر دوام نداشت
ونخوردنهای با حال بد بود ودائم درحال رفت وآمد بودم
تا حالا فقط با تغییر طرز فکر، حس سبک‌تری بهت دست داده؟اگه قرار باشه فقط یه روش رو انتخاب کنی، اون روش باید بر اساس چی باشه؟ علم؟ حس درونی؟ تجربه؟
بلطف خدا وبا تاسی از همسر عزیزم سال ۹۹ به اینجا هدایت شدم ودرخرداد ۴۰۰ بطور پیگیر وحرفه ایی به این مسیر آمدم و ماندم وخواهم ماند
روشی که اگرچه علمی وتجربی بود بواسطه آموزه های استاد
اما با درون من وقدرت ذهن من مرا آشنا ساخت وفهمیدم که همه چیزبه خودمن ودرون من وقدرت خودمن بستگی دارد
خداروشکر نتایج شگفت انگیزی گرفتم وشگفتی ساز شدم و این سایت وآشنایی با استاد علاوه برتناسب ذهنی وجسمی زندگی ام را نیز زیرورو کرد آمدم که فقط لاغر شوم اما دوباره پس از۴۷ سال متولد شدم تولدی دوباره
با فایلهای تغییر زندکی و تناسب که یک آرشیو کامل را دراختیار دارم واینها همه زندگی من را از پایه واساس تغییر داد
بلطف وهدایت پروردگام خدایی جدید که او را یافتم وآگاهی ها وتجربیات وآموزه های کم نظیر بنده ی نظر کرده خدا جناب استاد رضا عطار روشن و باپشتکار وایمان واعتقادواطمینان خودم
خدایا شکرت
بدون غلو ومبالغه واقعا زبان وقلمم قاصر است از اتفاقاتی که پس ازآشنایی با سایت واستاد برایم رقم خورد
نشان های دریافت شده
سلام زمانی که چاق بودم یادمه میگفتن بمن صبحانه نون یه کف دست پنیربه اندازه یه قوطی کبریت دوعددگردو بخوریایه تخم مرغ ابپز بایک کف دست نون مرباخامه وکره نخور چاق کنندست بعدهاگفتن عسل بخورید خوبه اونم بادارچین لاغرکنندست کره بادام زمینی بخورکوره چربی سوزیه باشگاه میرفتم یک خانم متناسب دیدم گفتم شما روش تغذیه تون چجوریه گفت من کوکووکتلت یاغداهای نونی روبانون نمیخورم باکاهومیخورم چون کالری نداره یاعموم به برادرم میگفت ناشتا یه سیب بخورلاعرمیکنه یا یکی ازدوستان قبل ناهاریه سیب یه لیوان اب همراه دوتاسه قاشق برنج میخوردچون همسرش گفته حق نداری چاق بشی یا میگفتن شام نخورلاعرمیشی شام عامل چاقی هست اگرم خوردی سبک بخوراونم ۸شب به بعدهیچی نخور خودما وقتی ازچاقی خسته وحالت شرمشاری داشتیم ودنبال یک راهی بودیم تامتناسب بشیم رزیم هارواجرا تاحدودی وزن کم میشدولی دیگه بدن مقاومت میکردنمیتونست بی حس وحالی داغون میکرد ورهامیکردیم بعدیه مدتی دوباره میگفتیم رژیم دوستمواجراکنم شایدمنم مثل اون بشم اونم سخت بودورزش کنیم قبل باشگاه صبحانه بخوریم بعد رفتیم چربی سوزی بشه اومدیم تادوساعت چیزی نخوریم تواب خاکشیربریزیم چربی سوزه اب کرفس واب سیب خیلی ازافراددنبال قرص ودمنوش بودن اونم جواب نمیداد فقط اب بدن کم میشد طرف فکرمیکردلاغرشده ولی زودبرمیگشت وزن یاطبق این مقاله گلابی رو عامل لاعری میدونستن اصلا این افکاراشتباهه وقتی رزیم خراب میشد تودهن یه صدامیگفت توارزه نداری تونمیتونی جلوی شکمتوبگیری عزت نفس نداری همش تخریب ذهنی سالها دهن ماکدنویسی شده بودبراچاقی چراچون گفته بودن چاقی ارثیه بخاطرتیروید وبخاطرکم تحرکیه ولی بعداین همه تلاش خداراهی روجلوماگذاشت اونم لاغری باقدرت ذهن کاش همون موقع کسی بودبگه بماها لاغری ازذهن شروع میشه بعدبه جسم میرسه نه ازجسم شروع بشه بخودجسم ختم بشه دراین روش روافکارکارمیشه اونم بااموزش ها وحل تمرین واجراتکنیک ها دیگه ذهن یادگرفته چاقی ارث نیست توبشقاب وکالری شمارنیست توذهنه ترس ازخوردنها کناررفته میگه خوراکی قدرت نداره فکرکردن بیشترین قدرت روداره رژیم وپیاده روی نداره فقط اصلا ح نگرش ولیزنخوردن ومصمم بودن وداشتن حس وحال خوب
سلام
۳ تا روش لاغری که تبلیغ می کردند برای لاغری و انجام دادم ؟
۱ _ رژیم چربی سوز همراه با ورزش
۲_ دمنوشهای لاغری برای سوخت و ساز بیشتر
۳_ خوردن سرکه سیب ناشتا و خوردن دمنوش چای سبز برای سوخت و ساز بیشتر
من باشگاه و پیاده روی هم می کردم ولی زود خسته می شدم چون احساس بی ارادگی داشتم وباورها در ذهن من قوی بود که من لاغر نمی شوم چون سختی آن از سودش بیشتر بود رها می کردم و چون در تمام این کارها نیت من فقط لاغر شدن بود نه داشتن احساس خوب در نهایت نتیجه نمی گرفتم و آن را رها می کردم و دلیل اینکه من به سراغ این روش‌ها می رفتم گاهی به خاطر حرف دیگران و گاهی از چاقی خسته می شدم و می گفتم من باید لاغر بشوم و چون نتیجه نمی گرفتم رها می کردم و موقع انجام احساس من خوب نبود و در نهایت رها میکردم و رفتار ناسالم بیشتری برای غدا خوردن داشتم چون ولع خوردن در من زیاد شده بود و اگر روشی را انتخاب کنم می خواهم با احساس بخوب باشد چون اگر از نظر علمی هم درست باشه ولی احساس خوبی نداشته باشی لذت نمی بری و دوست ندارم این مسیر را ادامه دهم و آن را رها می کردم
من الان بعد از ۴۷ سال این روش لاغری با ذهن را یاد گرفتم و بسیار خوشحالم که فشار و زوری نیست و من با احساس شاد و خوب در این مسیر هستم و انشاالله متعهد می شوم که در این مسیر باقی بمانم و بتوانم با احساس خوب و با آگاهی هرروز در این مسیر شاد و لذت بخش حرکت کنم و با این کار انشاالله به وزن دائمی خودم برسم چون من نباید عجله کنم چون با این کار از این مسیر درست دور می شوم و دقیقا همان کاری می شود که در روشهای قبلی بود پس من با ایمان به این روش و با حوصله آن را درک می کنم و تمرینات را در زندگی خود بکار می برم و هرروز با تعهد مسیر را بدون عجله طی می کنم خدایا شکرت بابت اینکه من را به این مسیر درست هدایت کردی که علاوه بر لاغری در تمام جنبه های زندگی پیشرفت کنم و صبر من برای دیدن نتایج بیشتر شود چون عجله کردن کار شیطان است که احساس ما را برای زندگی کردن بد کند و با این کار از زندگی لذت نبریم
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد عطار روشن وهمه دوستان هم
به نام خدایی بخشنده ومهربان
خدایا بی نهایت تشکردارم که بازم میتوانم نظرم‌توسایت وبرای ذهنم بازگو کنم حال حس خوبی رو برام مهیا شد تازه قدر نوشتن دیدگاهم متوجه شدم یی هفته هست که نمیتواستم از بخش نوشتن و تاکید به ذهنم بهر ببرم و به شکر خدایی عزیزم ارتباط با سایت برام مهیا شد اولین فرصت خودم برای نعمت بهره بدن وتا اینجا نوشتم تا مطالب با دقت کامل مطالعه کنم و دریافت خودم رو بنویسم
به شکر خدایی عزیزم و‌مسیری که پرودگارم من هدایت کرده و حمایت میکنه تا اشتیاق و حال خوب استمرار داشتم و دارم
با حسی خوب دوره ورد به سرزمین لاغرها برای باره پنجم دارم انجام میدم این بار نوشتن نکته برادری انجام میدم با جواب هر سوال و تحقیق لایه های ذهنم با حواب دادن باورهای اشتباه خودش نشون‌میده انجام دادم چند باره دیکه فقط گوش دادم سوال جواب به این شکل اول نداشتم ولی این باره باحسی خوب انجام میدم کل تمرکز گزاشتم متوجه شدم برای جاقی خودم
من اصلا به ذهنم به عنوان مرکز تولید جربی که تو جسم انباشته بود نگاه نداشتم بلدش نبودم
هر برنامه اجراش کردم که موفق بشم تا لاغر بشم و از این مهمتر لاغر بمونم نشد که نشد لاغر شدم وزن زیادی از دست دادم ولی این لاغر شدن به سال بد اصلا نکشید و سال بد اصلا هیچ اثری از لاغری من نبود
جاش حسرت افسوس و خودم مقصر دیدن با چاقی کرفته بود احساس خراب هم دریافت میکردم از هر شکست
چون من راضی نبودم که چاق باشم و چاق بمونم این برنامه به تعدادی که از یادم رفته انجام دادم باعث شد افسردگی و نا رضایتی از خودم بی نهایت بشه
تو‌یی فایل دوره ام هست که برای زنده بود بدنم من به اب اکسیژن نور وغذا مواد اولیه رو‌باید داشته باشم که زنده بمونم همه توبخش خودش داشت درست کامل وطبق طبیعت جسم به پیش میرفتم فقط خوردنش دست من بود و من با این بخش انقدر افکار ورفتار عمل کرد اشتباه داشتم جای زیاد من خوردن مساوی بود با حال کسی رو گرفتن خوردن من تفریح بود خوردن از حوصله سر رفتم جلو‌گیری می کرد وکلی اشکال به این بخش طبیعی وجودم اضافه کردم واین بخش رو دستی کردم وشد چاقی بی حد خودم و حالا فقط اجازه بدم باورهای درست وطبیعت جسم توبخش طبیعت خودش برکشت کنه
یی موضوع تو همین چند روزی که دارم رویی خودم‌کار میکنم متوحه شدم من باوره تو ذهنم داشتم واون باوره اینکه فوری چاق میشم که درست نبود ولی کنارش یی باوره خوشکل داشتم که سریع با هر برنامه من لاغر مبشم ولاغر میشدم
ولی در اثر تکرار این برنامه نادرست قدرت این باوره اول کم و از بین رفت بهترین باوره کارامد که چند روز هست دارم از این باوره کارآمد بهره میبرم و ذهنم خود به خودم این باوره به من اول یاداوری و هم به من هدیه داد چقدر خوشحال هستم که‌دتو اون‌همه باوره اشتباه همه کم رنک شدن واین باوره خوب تازه چهره خودش نشون داده وحسی عالی برای من مهیا کرده
هیچ چربی توان و قدرت مقابله با ذهن و طبیعت جسم و جودی من نداره اگه تو بخش طبیعت خودش باشه افراد متناسب داران همین شکل رفتار میکنن واصلا بلد نیستن ذهنشون چه شکل آنها لاغرنگه داشته اصلا بهش فکر وتوجه نداران یی بی خیالی که برای من کامل سخت بود بتوانم رها کنم باورها و فرمولهای و تصویر ونحوای ذهنی با هم چرخ دنده چاقی من تشکیل داده بود بتوانم راحت اسون رها کنم میلیون بار میگفتم زمانی موفق شدم ولی بازم برکشت میکرد نمیشد اون راحتی خیلی واقعی رو به حسم هدبه بدم
وفتی فشار ذهنم گاهش پیدا کرد باوره خوشگل ذهن تازه قدرتش داره بهش برکشت میده وفتی شما استاد میگفتید تو وحودم و تو ذهن همه جیز درست کامل هست فقط،کافی باورهای اشتباه دیگه اول بهش،بها ندیم توجه نکینم رفتارم طبق طبیعت جسم انجام بدم وعمل کردم هم طبق طبیعت جسم عمل کنیم تازه معنی شکل درست با درک امروزم بهش،رسیدم
درکش برام لذت بخش هست طبیعت وجودی من بین من فرد متناسبی هیج تفاوتی نیست ازخدایی خودم نهایت تشکر دارم خدای خودم جقدر عادل دیدم که این همه سال جقدر حسرت چقدر افسوس و چقدر نگرانی و استرس و ترس داشتم ذهنم حسم بع من یاد آور میشه دیگه تو وجودم نیست کم رنگ شده
این دو هفته گذشته شجاعتی از خودم دیدم که اصلا باوره نکرنی نیست نه نگران بودم نه ترس داشتم انقدر ارام بودم که تعجب برای همه داشت وکلی حس خوب حال امید به اطرافم دادم و امید وحس خوبی داشتم می دونستم خدا کمک میکنه ودرپناهش امنش هستم انقدر یقین داشتم که هیج نگران نبودم و بارها وبارها گفتم اگه زمانش باشه هیج کسی هیج فردی قادر نیست این زمان به عقب بندازه پس چرا خودم نگران کنم تازه با برکشت به پشگاه خداوند هم یی مرحله از طبیعت وحودم من هست من فبولش دارم پس ترسم بسیار کاهش پیدا کرده چاقی در من بسیار استرس و ترس ایحاد کرده بود با برطرف کردن بخش باورهای این بخش و برکشت به بخش و طبیعت وحودم و شخصیت لاغری از وجودی من کم کرد جاش اعتماد به خدا وند و یقین واطمینان به خالقم هی به مرور زمان زباد زیادتر داره میشا تناسب در وجودم من ایمانی متفاوت با یقین ساخت ازشما استاد برای مسیرم واین همه دریافت که هیج زمان فکرش نمیکردم این همه نغیبر خوب به اضافه لاغری کنه نهایت تشکر دارم
و تناسب ارام ارام هدیه مسیرم باشه من اگرچه لاغری شدت سرعتش مثل بیقه دوستان نیود ولی نغییرلت دورنی عالی رو شاهد هستم که بهش واقعا نیاز داشتم یقین دارم لاغری من جلوه خواهد کرد همین وزنی که کم کردم و برکشت نداشتم و هی داره بیشتر میشه همه وهمه از ذهنم پاکم شده و کم رنگ شده کلی باوره فرمول تصویر و مسیر نادرست پاک شده خبر میده
خیلی شاد هستم بداز ی هفته که دارم دیدگاهم مینویسم کلی دست آورد ازتغیبر دهنم دورنش نوشتم‌تا ذهنم یادآور بشم که من واقعا مسئولیت هراشتباه اول فبول کردم
همه سعی ام گذاشتم که توشکل درست برطرفش کنم هیج بهانه رو بهش بها ندادم قصدم بهبود بخشی بود و هست وجقدر تجسم از لاغری برای خودم ساختم ازهر زمان کم استفاده میکنم تا تجسم بهر می برم که اول حس هرروزم خوب آینده دیگه نه ازش ترس دارم و نگرانی دارم
وفتی امروزم انقدر خوب هست آینده همین امروزم هست پس آینده حتما خیلی بهتر ازهمین زمان خواهد بود وبه کذشه دیکه به شکل سابق نه نگاه وتوجه ونه حسرت ونه افسوس ونه هیج حس ناخوشایند ندارم یی مرحل از زندگی من بود و تمام شد ازش عبور کردم
هرجی هست عشق ودوستی به خودم احترام گزاشتن به خودم وارزش مند دبدن خودم توسط خدایی بزرگم هست وعشق به خداوند در وجودم بعضی زمان چنان حال حس بی نظیر برام می سازه که با هیچ چیزی فایل مقایسه و فابل تعویض نیست خدایا بی نهایت ازت تشکر وسپاس گزار . هستم
این یی هفته که ازسایت دور بودم قدر نوشتن دیدگاهم برام زباد شد نعمت بزرگی به من و وحودم بازم برکشت دادم وتغیبراتی خوبی برام مهیا کرد که نتیجه بهتری برام ساخت
.خدا پشت وپناهتون یا حق حق نگه دارتون
سلام استاد
تو بقیه دیدگاها درمورد روشهای لاغری نوشتم
وتوی این دیگاه دوست دارم
اینو بنویسم
بله بله بله……
من با تغییر دیدگاهم دراین مدت کوتاه
احساس سبکی دارم
حتی اگر وزنم تغییر نکرده…
احساسات منفی ام خیلی کم شده، شرمساری کمتری دارم نسبت به جسمم
فقط یه عادت بدی که هنوز دست از سرم برنمیداره… خریدن رژیم های مختلف هست… که امیدوارم بتونم ترک کنم
خریدن ولی اجرا نکرد
چون فشارعصبی زیادی بهم وارد میشه
به خاطر فریاد ذهنم که میگه رژیم ها بدون نتیجه اند… واقعا من تمام رژیم هامو باترس از چاقی گرفتم
مدام به چاقی فکر میکنم
وهر روز همسرم میگه ورزش کنی مریض میشی
تمام
آزمایشات قند وچربی ام لب مرزه…
با شکمی بزرگ و بازوانی چاق که کار کردنم راهم سخت میکنه
ورزش برام فشار عصبی داره…. نمیتونم تحمل کنم
يک نفر میگه پیاده روی خوبه یکی میگه فایده نداره
… ورزشورزش قدرتی.. هوازی و… پیلاتس….
کلا لذتی از زندگی نمیبرم
نه از خرید لباس(خانم سایز شما را نداریم)
نه از خوردن(بخور نخور کم بخوروشام نخور برنج نخور)
نه از حضور در اجتماع (وای چقدر چاق شدی نمیخوای کاری بکنی،)
نه از مهمونی رفتن عروسی رفتن(لباس آور سایز باید بپوشم که سایزم معلوم نشه)
نه از مسافرت رفتن(سنگینی وسختی راه رفتن در سفر لذت خوردن غذاهای متنوع)
نه از باشگاه رفتن(خانم های چاق این حرکت را انجام ندن احتمال آسیب به زانو…)
در حصاری از چربی ها گیر افتادم
که خیلی لذت‌ها را ازمن گرفتند