تغییر باورهای ذهنی برای لاغری پایدار (گام ۱۳۳)

باسلام امروز در مورد خاطرات چاقی بود تا حالا به این موضوع فکر نکرده بودم که خاطرات چقدر در زندگی مهمه استاد توی فرمایشاتشون میگن از طریقی که چاق شدم الان برای چند دقیقه دست از نوستن برداشتم ودارم فک میکنم از چه مسیری بوده واقعا یعنی چیکار کردم وقتی خوب فک کردم در واقع هیچ تلاش فیزیکی من ندارم به طور واصح فقط تلاش فیزیکی ام این بود که لقمه یا مواد خوراکی رو با دستم به دهنم میبردم نحوه خوردن ومقدار خوردن دست من نبود که . من فقط در حد خفه شدن میخوردم واز دستم یک جورهایی مثل بیل استفاده میکردم میریختم توی حندق بلا پس تلاش خاصی نمیکردم پس بههمین صورت باید برگردم یعنی باید اینقدر ذهنمو تعلیم بدم که خودش دستم رو نبره برای خوردن بی مورد وبیش اندازه حالا خاطرات واقعا چه تاثیری داره خوب من توی این فایل چیزجالبی فهمیدم اینکه اصلا ذهن مانمیتونه خودش فکر کنه حتما در مورد چیزی که داری فکر میکنی از قبل اطلاعاتی بهش دادی مثلا وقتی با چند نفر داری صحب میکنی ودر مورد کسی یا چیزی یا جایی که اصلا در موردشون نه شنیدی نه دیدی نه خوندی نه تجربه ای در موردش داری وقتی صحبت میکنند تو توی اون لحطه هیچ فکری نداری وفقط با حالت تعجب گوش میدی واز اون روز به بعده که میتونی در موردش فکر کنی چون دیگه چیزی در موردش کسب کردی تا اون زمان ذهنت چیزی نمیدونست که فکر کنه حالا فهمیدم که چقدر میگن که مواظب ورودی های ذهنتون باشید واقعا چه قدر واصح شد این مسئله توی لهنم حالا دیگه هی گوشیم رو توی اینستا بر نمیدارم هر مطلبی که ببینم رو بخونم بعد هم هی بگم چطور از افکار منفی خلاص بشم خوب اگه دهنم رو اشنا با اون موصوع نکنم چرا فک کنه وهی فکر منفی تحویل من بده حالا فهمیدم که اینقدر مطالب را جع به این موادغدایی قند میاره  چربی میاره این خطر ناکه سر طان زاست اینها همه رو خودم وارد دهنم کردم یا اینکه توی روز باید چند کالری بخورم کف دست نان جند گرمه یا موارد مشابه که ههمون میدونیم وارد دهنمون کردیم وحالا هی که هر وقت میخوریم بلافاصله ذهنم میاد اون مطالب رو جستجو میکنه واین کار رو تطبیق میده با اون مطلب ومیگه طبق بررسی من که خودت قبلا وارد کردی زیادی خوردی ودچار ترس وعداب وجدانمون میکنه که این مخربترین فرمول اشتباه توی ذهن ما است البته هرچی رو میبینیم یا میشنویم یا تجربه میکنیم اگه بهش احساسی نداشته باشیم توی ذهنمون دخیره نمیشه ولی من که قدیم مگه میشد مطلبی در مورد لاغری ببینم وبدون هیچ حسی باشم حالا یا حس خوب یا بد بلاخره بدون هیچ حس نبود توجه میکردم وتوی ذهنم ذخیره میکردم ومیشه خاطرات این اطلاعات ثبت شده میشه خاطره وذهن مامیشه دفتر خاطرات  حالا در مورد چاقی وخوردن موادغذایی این دفتر خاطرات به چه صورت کار میکنه مراحل کارییش به این صورته که هر خورونی که برای ما قبلا با احساسی بوده حالا اگه مخصوصا احساس خوب بوده باشه چون هر وقت ذهن ما در مورد چیزی حس خوبی داشته باشه اونو بیشتر انجام میده و اونو بیشتر به طرف ما جذب میکنه مثلا برایثروت میگن در مورد پول باید همیشه حستو خوب کنی وهیچوقت در مورد پول چیزه بدی نگی واز خرج کرون لدت ببری واحساستو خوب کنی پس این احساس خوب در مورد ول باعث میشه که هما در مدا  ثروت وپول قرار بگیریم اگه بیام با عدا ربطش بدیم همینه دیگه پس اگه ما مثلا امروز طهر در مورد نهارمون از صبح در موردش فکر کنیم که نهار طهر امروز چقدر خوشمزه است فلان روز در فلان جا خوروم وچقدر بهم چسبید وچه حس خوبی داشتم وچه لدتی بردم پس وقتی ظهر شروع به خوردن کنی چون قبلش در موردش دفتر خاطراتتو ورق زدی وخاطرات خوبش روواحساس خوبتو مرور کروی پس ذهنت اونوبیشتر به طرفت جدب میکنه وباعث میشه دستور زیاد خوردن رو بده چون ذهن ما به طرف چیزهای که احساس خوب برای ما دارند بیشتر کشیده میشه مثلا اکه ما غذایی رو قبلا خوردیم که تند یا تلخه ومیام خاطره اش رو مرورمیکنیم بلا فاصله ذهنت میگه خوب نخور با لااقل کم بخور  هیچ وقت تکرارش نمکنهپس این پرسه پرخوری یا اشتهای زیتد به اینصورته که ابتدا در مورد عذایی که میخوایم بخوریم فکر میکنیم یعنی دفتر خاطرات ذهنمون رو ورق میزنیم وچون خاطرات خوبی درایم وللذبخشه حالامیام وشروع به خوردن میکنیم وچون در همون حین هم اون احساس دوبتره تشدید میشه دیگه این جادهنمون وارد عمل میشه ومیگه زیاد بخور ومندام لدت میبرم وواکنش رفتاری در مامیشه پرخوری واشتهای زیاد حالا من به پسر خودم نگاه میکنم که متناسبه شاید از مثلا پیتزا خوشش میاد ولی اندازه نیازش میخوره ممکنه یک دفعه که گرسنشه تموم پیتزا رو بخوره ولی یک دفعه دو سه تکش رو بزاره چون اصلا فک نمیکنم توی لحظه ای به عداش فک کنه وقتی میتد سر سفره مواجهه با علامیشه اگه خاطره خوبی داسته باشه باشه با لذت میخوره اگه بد باشه کم میخوره ولی در مورد اول با لذت میخوره ولی به اندازه میخوره وهرگز از خودن ترسی نداره چون ترس از خورن هم به خاطراتمون بر میگرده چون ترس از خورن موادعذایی هم به اینصورته که اولش ما داریم غذایی رو میخکریم وچون در مورد اون عذا خاطراتمون رو ورق زدیم دوباره وزیاد خوردیم ودرحین خودن ترس از خوردن برمیدار چون ترس از خوردن هم به خاطره همین خاطرات ذخیره شده قبلیه طبق اطلاعاتی که قبلا بذهنمون دادیم ودهنمون میاد در موردش فکر میکنه وطبق اطلاعات نادستی که در مورد اون غدای خاص بهشدادیمکه مصراتش اینه یا فوایدش اینه یا این مورد به خصوص رو باید ومبخوریم که لاعر بشیم به این صورت به عدا قدرت میده د  دهنمون وباعث میشه ما از صرفا خود غدابترسیم وترس از خوردن داشته باشیم ودرنتیجه ترس از لاعرنشدن داسته باشیم یعنی ترس از اینکه لاعرنشیم وباز پرسه تکراری پرخوری واشتهای زیاد شروع میشه چون باز این فرشروع به کار میکنه وباعث میشهکه ه چاقی تو دیگه همیشه هستونمیتونی لاعر بشی پس بخور وفکر نکنه وپرسه تکراری پرخوری واشتهای زیاد وباز غ اب وجدان ود نهایت چاقی زیادتر شروع به کار میکنه نمیدونم خوب فهمیدم یا نه ولی استاد یک ساعتی شاید بیشتر هم هست که دارم فک میکنم وبر میگروم به فایلهای قبلیم وهمه رو دارم یک جوری به ربط میدم لطفا استاد اگه میشه بگید درست فکر میکنم یا نه اخه خیلی این روزها دارم وقت میزارم برام مهمه بدرست تا حالا فهمیدم یا نه  ودر اخر فهمیدم نیایداز قبل به غدا فک کنم ود همون لحیه بخورم به اندازه نیاز ولدت در همون لحیه ببرم وخدارو شکر کنم ودیگه زیاد در موردش بعداز مصرف سناریوی زیادی و کادب نگم ونشنوم از هر عدای خدا به عنوان نعمتی در جهت به اندازه خوردن وسلامتی ام استفاده کنم وهمین وسعی کنم خاطرات لاعری رو ببستر کنم مثلا به همون صورت که خاطرا ت چاقی رووارد کروم دیگه مواظب ورودی های ذهنم باسم وهر وقت به اندازه نیتزم میخورم احساس لذتوشادابی کنم واین رو به عنوان خاطره خوب در لهنم ذخیره کنم واز اینکه دارم اگاهانه میخورم وزیادی نمیخورم وبه عبارتی اشغال نمخورم ودارم اعتیاد خوردن رو در خودم ازبین میبرم اینها رو باید با احساس خوب انجام بدم وخاطره خوب دخیره کنم واز اینکه چقدر لاعری احساس خوبی دارد میتوانم اعتماد به نفس بالایییی داشته باشم وهرچه میخوام بپوشم وچقدر احساس سبکی میکنم وچه قدر لباسهای قشنگ میپوسم وچه خوش تیپ شدم وچه قدر از نطر خودم با اراده شده ام وچه قدر با احساس خوبی میخورم ولدلتشو میبرم ودیگه دنبال چی بخورم وچی نخورم نیست به امورات دیگه زندگی میرسم ودر حالت کلی چه قدر دارم طبیعی میشم از اون ادم مصنوعی ساخته دست ذهن مریض خودم دارم سلامتی ام رو بدست میارم خدایا شکرت  استاد میشه لطفا اگه بداتون زحمتی نیست نطرتون رو بگید در مورد نوسته ام من منتطر میمونم که نطرتون رو بخونم بینهایت ممنونم