خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است (قدم ۱۳)

سلام و درود بر استاد عطا روشن 

خداوند مرا ارزشمند خلق کرده ولی متاسفانه ما از همون کودکی به جهت برخورد های نا مناسب والدین احساس بی ارزشی و پوچی کردیم وقتی غذامون نمی‌خوردیم و کمی از غذا باقی می‌موند بهمون میگفتن تو کاری بدی می‌کنی و خداوند دوستت ندارم پس باید برای ارزشمند بودن در نگاه خدا و پدر مادر باید کاری که از نظر اونها درست بود انجام می‌دادیم یادم میاد وقتی با خواهر ها و برادرم سرسفره می‌نشستیم کسی که زیاد میخورد قوی بود سالم بود بچه خوبی بود ومن برای رضایت والدین حتی اگر گرسنه هم نبودم گاهی اوقات ته مونده غذای اونها رو میخوردم وبعدش احساس ارزشمند بودن و خوبی داشتم یا چون ما چندتا دختر بودیم و یه برادر داشتیم همیشه سرکوفت می‌خوردیم وحتی برای دختر بودنمون هم احساس بی ارزشی بهمون میدادن وقتی بزرگتر شدم این جامعه بود که برای کارهای ما بهمون مدال بی ارزش بودن یا نبودن میداد همیشه احساس خوب رو برای رفتار مون باید از دیگران می‌گرفتیم واحساس خودمون اصلا و ابدا ارزشی نداشت یعنی این تایید اطرافیان بود که احساس ارزشمند ی برای ما داشت اینجوری عادت کرده بودیم چقدر غم انگیز بود یادمه من تا زمانی ازدواج کردم هیچ احساس ارزشمند بودنی نداشتم نسبت به خودم در حالی که حتی دادن یه لیوان آب به یک گلدان می‌تونه ارزش بالایی به انسان بده یعنی خدایی که تصمیم به خلقت منو گرفته وبرایم وقت گذاشته حتما ارزشمند بودم برایش وبسیار منو دوست داره چون از زمان تولد این همه نعمت برایم آفریده تا از اونها استفاده کنم از وقتی ارزش خودم رو فهمیدم به خودم می بالم  خورشید  ماه و طبیعت و روز شب و همه اینها در خدمت انسان هست و خداوند بسیار بزرگ و بخشنده هست و من بنده میرم و تایید خودم و زندکی خودم رو از بنده دیگه ای که دقیقا مثل خود من مخلوق پر ورد گارم هست  میکیرم یعنی نگرش اون فرد در مورد من می‌تونه حس خوب بودن یا بد بودن رو بهمون بده 

وچقدر ما ناسپاس هستیم در رفتار با خداوند مهربان من لیاقت زندگی خوب را دارم چون در پیشگاه خدای قدرتمند و توانایم ارزشمند ترین موجود روی کره خاکی هستم وتمام خاسته هایم را فقط از او میخواهم من انسان ارزشمندی هستم چون مورد هدایت پروردگارم قرار گرفته ام خدایا شکرت