خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است (قدم ۱۳)

به نام انرژی برتر جهان هستی 

احساس ارزشمندی خودش به تنهایی یک کتاب میشه و در دل یک کتاب می‌توان هزاران فصل راجع زیر مجموعه های احساس ارزشمندی ایجاد کرد.

احساس ارزشمندی ما زمانی که بچه بودیم و در دوران کودکی بودیم در بهترین حالت خودش بود با شوق و ذوق زندگی کردنمان، با خنده های از سر شوق نه از سر جلب توجه حتی در لباس پوشیدنمان هم فقط به دل خودمان بودیم نه از سر اینکه امسال مد چی یا رنگ سال، و چقدر راحت میبخشیدیم و شب ها چقدر راحت میخوابیدیم و نه از کسی کینه داشتیم و نه شب ها قبل از خواب در ذهنمان کسی را به خاطر اینکه به من بی احترامی کرد یا درست رفتار نکرد سرزنش کنیم، درگیر قضاوت ها و تحلیل و بررسی کردن ها نبودیم، عجب ۷سال اول زندگیمان خوب زندگی کردم و چقدر به خدا نزدیک بودیم و هماهنگ با این انرژی برتر بودیم فارغ از نماز خواندن ها و رسیدن به سن بلوغ و حجاب کردن ها و محرم و نامحرم کردن ها و محدود کردن هاو هزاران محدودیتی که ما در قفس به اسم زندگی ایمن برای ما ایجاد کردند.

به نظرم احساس ارزشمندی یعنی ظرف درونی وجود ما، من باید با تغییر افکار و نگرش ام و انتظارم از زندگی شخصیت ام رو بهتر کنم و ورژن ۲۰۲۴ خودم رو ارائه دهم و باید سعی کنم گذشته خودم رو فراموش کنم و هر چه بود یک تجربه زیبا برای روح من بوده و خودم رو با کسب آگاهی های جدید به روز کنم و وقتی آپدیت شوم نرم افزارهای وجودی من بهتر عمل میکنن و عملکرد من سریع تر و بهتر از گذشته می‌شود.

جدای از داشتن خواسته های ماشین و خونه و سفرهای لاکچری و داشتن گوشی های هوشمند سطح بالا و هزاران خواسته دیگر اول باید سعی کنم احساس ارزشمندی خودمان را بهبود بدهیم باید ظرف درونمان را بزرگتر کنیم تا دریافت نعمت های ما نیز بیشتر شود.

احساس ارزشمندی با عزت نفس رابطه مسقیم دارد هر چقدر احساس ارزشمندی بیشتر عزت نفس ما نیز بیشتر می‌شود و توجه و تمرکز ما روی خودمان نیز بیشتر می‌شود و تغییر از خودمان را شروع میکنیم و سعی می‌کنیم بهتر شویم و هر چقدر احساس ارزشمندی کمتری نسبت به خودمان داشته باشیم عزت نفس کمتری هم داریم و توجه و تمرکز ما روی دیگران و رفتار دیگران می‌رود و منتظر تایید و تحسین دیگران برای پیشرفت در زندگیمان هستیم و در یک جلب توجه دائم در زندگیمان هستیم و باعث حسادت و رقابت ناسالم و انواع بیماری ها و عمل های جراحی زیبایی و نا آرام بودن و نداشتن خواب مناسب چون در ذهن فقط درگیر مقایسه کردن ها هستیم و هزاران نتایج نامربوط در زندگیمان هستیم.

من بچه که بودم کلاس اول دبستان به دل خودم درس میخوندم و شاگرد ممتاز بودم و دختر عمه ام هم همسن من بود و پدرم بهم گفت آرزو اگر میخواهی افتخار من بشوی باید درس بخونی و شاگرد ممتاز شوی و من به دل پدرم و برای اینکه به من افتخار کنند من درس خوندم و پدرم خوشحال میشد و همه جا میگفت این دختر افتخار منه و من هم درس میخوندم و میخواستم امتیازهای بیشتری هم بگیرم کارهایی رو انجام می‌دادم که فقط رضایت پدرم رو به دنبال داشته باشه و شاید من اون روزها خیلی خوب بودم ولی بعضی اوقات از نظر پدرم خوب نبودم و با دختر عمه ام مقایسه میشدم که چقدر اون از تو بهتره و تو هنوز به خوبی اون نیست ولی درست خوبه و همین برای من افتخار،

و انگار عزت نفس من بر و احساس ارزشمندی من براساس رضایت پدرم در وجود من ایجاد شده بود وقتی از من راضی بود خوشحال بودم وقتی ناراضی بود من احساس شکست و ناامیدی میکردم، من تونستم با درس خوندن زیاد دانشگاه دولتی لیسانس و فوق لیسانس قبول بشم و خدا شاهد وقتی فوق لیسانس با رتبه عالی دانشگاه دولتی قبول شده ام آنچنان پدرم خوشحال شد و همه جا از من صحبت می‌کرد که این دختر باعث افتخار من و من خودم چقدر خوشحال بودم بعد از فارغ التحصیلی خواستم برای دکترا برم خارج کشور تا بیشتر باعث افتخار شوم ولی پدرم مخالفت کرد و گفت من اجازه نمی‌دهم دخترم بره خارج کشور اگه بخواهی درس بخونی همین جا بخون و من هم که اون روزها احساس ارزشمندی ام در گرو خوشحالی و رضایت پدرم بود قبول کردم ولی این بار دیگه ادامه تحصیل ندادم و سرکار هم نرفتم میخواستم اینبار برای خودم زندگی کنم اون روزها نمیدونستم که این احساس خود ارزشی یا عزت نفس ولی به توانمندی ام در درس خوندن ایمان داشتم و رفتم دنبال علاقه ای که از بچگی همراه من بود و یادگیری زبان انگلیسی بود چقدر من مسخره شده ام چقدر بهم خندیدن و چقدر پدرم سرزنشم می‌کرد ولی این بار انگار به قول دوست عزیزمان مثل دیوار شده بودم و حرف کسی را قبول نمیکردم و شروع کردم به خوندن حتی ازدواج هم کردم شوهرم اولش ناراضی بود و گفت بیا با خودم کار کن ولی گوشم بدهکار نبود و گفتم میخواهم علاقه ام رو دنبال کنم و ادامه دادم و استمرار داشتم و تونستم این بار به خواسته و علاقه خودم برسم و مدرک مربیگری زبان انگلیسی رو گرفتم و مدرس زبان انگلیسی شده ام و الان من ساعت ها فقط آهنگ انگلیسی گوش می‌دهم و سریال های انگلیسی رو نگاه میکنم و فایل های زبان انگلیسی رو تمرین میکنم تا مدرک آیلتس رو بگیرم ولی خسته نمیشم بلکه احساسم نسبت به اون موقع که داشتم برای دل دیگران و تایید دیگران رشته مورد علاقه پدرم رو میخوندم از زمین تا آسمان ،

وقتی احساس ارزشمندی برای خودمان ایجاد کنیم و به دل خودمان زندگی کنیم آرامش بیشتری رو تجربه می‌کنیم من قبلا برای لاغرشدن باشگاه میرفتم که چند نفر بگن آرزو چقدر خوشتیپ ماشاالله چه اندامی و من چقدر خوشحال بودم و کیف میکردم ولی بعد از گذشت چند سال که دیگه نتونستم برم باشگاه همون نفرات این بار گفتن آرزو چقدر چاق شدی یه فکری به حال خودت کن و من این بار ناراحت شدم و بعضی اوقات ساعت ها حال بد داشتم و درگیری ها و غر زدن ها که داشتیم یعنی من شخصیت ام و احساساتم را کاملا به عوامل بیرونی گره زده بودم که سعی کنم خوب باشم باشم دیگران از من تعریف کنند اگر هم نه در یک تلاطم احساسی بودم.

من وقتی وارد دوره ورود به سرزمین لاغرها شده ام اولش پر بودم از اینکه دیگران به من بگن آرزو چقدر لاغر شدی ولی بعد از گذشت چند ماه در دوره و اون احساس رها بودن و خودم رو دوست داشتن و تمرین کردن مقابل آینه و دوست داشتن خودم و عاشق اندام خودم باشم چه چاق بودنم و چه لاغر بودنم رو دوست داشته باشم و اینکه هر کس من رو میدید گفت چقدر لاغر شدی از اونها تشکر میکردم و حتی در بعضی جاها هم بهم گفتند چاق تر شدی باز هم واکنش نمی‌دادم و عاشق خودم شده بودم چه آرزوی چاق و چه آرزوی لاغر، و کم کم نتایج بهتر هم آمده اند من سلامت تر شده ام و آرامشم بیشتر شد حقوق شوهرم چندین برابر شد خودم در جای بهتر رفتم سرکار، پوششم کاملا عوض شد و اعتماد به نفس پوشیدن لباس های رنگارنگ و ست رو پیدا کردم و در جمع ها دیگه صحبت می‌کردم و اصلا قضاوت دیگران درباره خودم برام مهم نبود و خدا دوست تر شدم و کم کم صدای درونم رو هم برای هدایت در زندگیم رو بیشتر می‌شنیدم و دیگه درگیر غیبت کردن ها نبودم و خیلی به خودم اهمیت میدادم هر لباسی رو نمیپوشیدم، هر غذایی رو نمیخوردم و بینهایت عاشق خودم شده بودم و الان متوجه میشوم که احساس ارزشمندی مان فقط باید درونی باشد و اصلا ارتباطی به عوامل بیرونی ندارد وقتی از درون درست شویم بیرون هم خود به خود درست می‌شود.

بهتر احساس گناه و اشتباه رو در خودمان کمرنگ کنیم و بدانیم در همه حال خداوند از ما راضی هست و همان احساس راضی بودن روز اول را از ما دارد. ما برای کسب تجربه وارد این دنیای مادی شدیم و طبیعی که مرتکب اشتباه هم شویم ولی با استمرار و کسب آگاهی جدید بهتر هم می‌شویم مثل برندهای روز دنیا که از اول عالی نبودند بلکه با تصحیح خطاها و اشتباهات به مراتب بهتر شدند و الان یک نسخه عالی و برند روز دنیا شده اند.

من همین که زنده هستم و نفس می کشم خدا رو شکر.

همین که خواب راحت تری دارم خدا رو شکر .

همین که وارد این دنیای مادی برای کسب تجربیات زیبا شده ام خدا روشکر

من منتظر دریافت نعمت های الهی هستم.