تاثیر مثبت اندیشی بر رضایت از زندگی

سلام و درود 

امروز حال خوب من در این صفحه بود .

حال خوب همواره از طرف روح الهی ما در حال جاری شدن به سمت ذهن و جسم ماست . 

با مطالعه ای که در علم کالبد شناسی داشتم و تا حدودی در خودم درک کردم 

من یک کالبد روحی دارم که دمیده شده از خداوند است . 

یک کالبد ذهنی یا فکری 

یک کالبد احساسی

یک کالبد رفتاری 

یک کالبد جسمی 

روح و نفخه الهی همواره از طرف کالبد روحانی ما در حال تابش به ۴ کالبد دیگره . انرژی یکیست . 

در سطح فکر که منطقه ی انتخاب باورهاست ما باورهایی را انتخاب کردیم که حال خوبی در ما تولید میکند و حال خوب در بدن به شکل سلامتی و تناسب اندام خود را نشان می دهد . 

هر آنچه خلاف باورهای ما باشد باعث میشود در ذهن ما دوگانگی ایجاد شود و این حس دو گانگی حال خوب را مکدر می کند و در ما حس نومیدی رخوت سستی و … ایجاد می کند .  در رفتار ما به شکل رفتارهای خلاف باور ما خود را نشان دهد و در   جسم نیز آنچه خلاف باور ماست خود را  به صورت اختلالاتی چون بیماری چاقی زشتی  پیری ناتوانی نشان میدهد . 

هر چقدر دایره ی باورهای ما محدودتر باشد در نتیجه اختلال در کالبدهای دیگر بیشتر خود را نشان میدهد . 

تنها راه اینکه احساس ما سلامت باشد ؛ بزرگ کردن وسعت باورهامون هست . 

هر چه باورهامون رو بیشتر وسعت بدیم آنچه خلاف باور ماست کمتر رخ میدهد . چون ما نسبت به همه چیز حس پذیرش داریم و کمتر دچار دوگانگی میشویم .

در نتیجه حال خوب و رفتارهای بهنجار و   سلامتی و تناسب اندام بهتر در ما تداوم پیدا می کند . 

اما اشخاص در انتخاب باورها آزاد هستند . 

نمیتوان گسترش باورها را به همه پیشنهاد داد . 

پس در نتیجه برای گسترش حال خوب کنترل ورودی و کنترل ذهن کار گشاست . 

مثلا من امسال که به اردو رفته بودم به نسبت پارسال خب با افراد بیشتری می تونستم گفتگو کنم . خیلی با هم صحبت میکردیم . صحبتهایی بدون مشاجره و خیلی منطقی . 

حتی در مورد تغییر افکار و احساس هم بهشون پیشنهاداتی میدادم که همون وقت براشون منطقی بود و میپذیرفتن . 

خب دایره ی افرادی که با آنها بودم بیش از پارسال بود . پارسال  فقط با دوستان خودم رابطه داشتم ولی  امسال با افراد بیشتر . در اردوی  ما کلا افراد از سن ۱۰ سالگی تا ۶۰ -۷۰ سالگی بودند و خب اختلاف نسل قطعا اختلافاتی را ایجاد می کرد . اما من خودم به شخصه در حوزه روابطم با افراد دیگه خیلی رضایت آمیز عمل می کردم . 

من امسال خیلی بیشتر از پارسال تونستم لذت ببرم . چون به خوبیها توجه می کردم و نمیزاشتم ذهنم منفی بشه . 

پس من مسئولیت حال خوبم رو به عهده می گرفتم و با پذیرش همه ی افراد در اون لحظاتی که با آنها بودم سعی می کردم که رفتاری متناسب با هر قشری داشته باشم . 

یعنی از کودک ۱۰ ساله گرفته تا مردان ۵۰ -۶۰ ساله خب با هم صحبت میکردیم و کنار می اومدیم و لذت میبردیم . 

موقع پیاده روی ها که خیلی لذت میبردم . 

چون دسته جمعی پیاده میرفتیم  به همه حس خوب انتقال میدادم و می گفتم اجازه ندید ذهنتون منفی بشه که زود خسته بشید . 

برای بدن شما  خستگی معنا نداره . او فقط دارد قدم میزند اما این ذهن شماست که مسافت رو میبینه  هی می گه وای چقدر راه اومدم چقدر خسته شدم . فشار میاد بهم و … سعی کنید به توانایی بدنتون توجه کنید . اینکه در هر قدم کلی قلب پمپاژ میزنه تا خونرسانی عالی انجام بشه . بدن عرق می کنه که گرمای زیاد به بدن فشار نیاره . 

به زیبایی های مسیر نگاه کنیم و لذت ببریم و خلاصه پیاده رویهای طولانی مدت داشتیم که پارسال من همه رو به زور انجام میدادم ولی امسال با لذت سپری کردم . 

پارسال خیلی حالم بد بود ولی امسال بسیار لذت میبردم . 

خدارو شکر که من وارد این راه شدم و تونستم امسالم رو با مدیریت ذهنم بسیار عالی سپری کنم . 

و خلق اتفاقات خوب  نتیجه پذیرش مسئولیت حال خوب است .