من به معجزات الهی باور دارم (قدم ۱)

سلام استاد گرامی نوشتن نظر در این بخش به ازای خواندن این مطلب است با نوشتن در واقع هزینه این نوشته را می پردازم

اینجا تهران زمستان ۱۴۰۲  و یک صبح جمعه برفی است

خدا را شاکرم سوز برف از لای حدارهای پنجره به داخل خونه میاد و هوا واقعا سرده خدا را شاکرم به خاطر نعمت بارندگیش جه قدر گفتن که امسال بارندگی نشده چه قدر هنه حرف زدن اما فقط یک نفر میگفت که برف هم میاد و اومد و بارندگی شد و همه جا سفید شد برف اما عجب سکوت عجیبی داره

همیشه فکر میکنم خضرت یوسف با اون همه زیبایی باز هم خدا گفت برو و خودت رادبیارای خداوند دوست داره به وسیله بندگانش قدرت خودش رو نشون بده خدا دوست داشت یوسف زیباترین باشه

این همه گل این همه مرندگان زیبا این همه نعمت این هنه فراوانی

برداشت من از این اگاهی این که اگر من اینحام انتخاب شدم به وسیله خداوند و خدا نه تنها من را رها نکرده بلکه صلاح دونستن که من لاغر و زیبا شم 

نشانه های واضح از معجزات خداوند میتونم زندگی دوستم رو بگم که تنها سرمایه زندگیش وام ازدواجشون بود و کرونا دلیلی شد تا با یک جشن کوچک خانوادگی رفتن سر زندکیشون یک اپارتمان اجاره کردن که به صورت کاملا معجزه ایدصاحب خونه فردی بود که خیلی کم اجاره میگرفت برای کمک به زوجهای جوان

و الان خدا رو شکر همه چی عالی دوستم ماشین خریده خودش و همسرش کار خوبی پیدا کردن و تو ازمون وکالت قبول شده 

مسیر فرضی من این که من به طور معجزه اسایی خونه خودم رو میخرم و دست غیب الهی همواره در زندگی من است