من به تحقق آرزوهایم ایمان دارم (قدم ۸)

به نام خدای هستی بخش

ما فقط آرزو کنیم و براورده کردنش با خدا !!!!!!

چیزی که من از متن نوشتاری زیبا دریافت کردم اینکه که ما بدون هیچ ترسی و عذاب وجدانی فقط آرزو کنیم .چرا میگم عذاب وجدان چون به قول استاد همیشه به ما گفتن همین که سلامتی باید خداروشکر کنی ، همین که سقفی بالای سرته باید سپاسگزار خداوند باشی ، همین که نونی سر سفره ت هست باید خدارو شکر کنی و …… بنظر من این باورها به طور اشتباه به ما یاد داده شدن . توجه به داشته هامون باید باعث رضایتمندی مون از زندگی بشه باید باعث توجه مون به داشته هامون بشه نه باعث عذاب وجدان مون بشه که رومون نشه چیز بیشتری از خدا بخوایم و خواستن آرزو بیشتر رو غیر معقول بدونیم . پس خداوند این جهان رو برای کی آفریده ؟ غیر از اینکه خداوند گفته من این جهان رو برای انسان ها به وجود آوردم ؟اگه انسان زیاده خواه نبود اگر به دنبال آرزوهاش نمیرفت چطور این جهان به این حد از پیشرفت میرسید و قرار بعد از اینهم برسه؟خداوند میخواد که ما خواسته و آرزو داشته باشیم تا بتونیم رسالتی که خداوند بر دوش مون گذاشته رو انجام بدیم . داشتن خواسته و آرزو از خداوند عین ایمان و توکل داشتن خواسته و آرزو جز ناگسستنی زندگی ما انسان هاست چه خوبه اون خواسته و آرزومونو از خدای خالق آسمان و زمین بخوایم و اصلا به نحوه ی برآورده شدنش فکر نکنیم و اونو تمام و کمال به دست خداوند بسپاریم تا خیلی قشنگ و زیبا و حساب شده منطبق با زندگی ما مسیر رسیدن به اون خواسته رو برامون بچینه فقط خداست که به نهان و آشکار ما آگاه حتی بهتر از خودمون مارو میشناسه .