من به تحقق آرزوهایم ایمان دارم (قدم ۸)

سلام استاد عزیزم 

اول تبریک صمیمانه بگم به شما و همسرتون بخاطر سالگرد ازدواج.  

اتفاقا سالگرد ازدواج منم ۲۸ اردیبهشت 

 ازتون خیلی خیلی سپاسگذارم بخاطر فیلمی که در این مورد گذاشتین و خدا میدونه چقدر همه لذت بردیم و با زندگی امیدوار تر شدیم . 

منکه انقدر از رفتار مرجان خانم احساسی شدم اشکم در آمد.  چقدر تو دلم تحسینش کردم بخاطر همه ویژگی های خوبش . اینکه اینقدر قوی هست . اینکه انقدر روح بزرگی داره . اینکه انقدر مهربون . اینکه انقدر امیدوار . اینکه اینقدر عاشق. 

و اینکه کاملا درک کردم که شما چقدر مات و مبهوت شدید وقتی کادو رو دیدید و اصلا انتظار شو نداشتین .

به هرحال کلی حالمون خوب شد . 

منم بعد دیدن فیلم رفتم عکس پسرم نگاه کردم و با خودم گفتم ازدواجم گرچه پایان تلخی داشت اما مهم ترین ارزشمند ترین و قشنگ ترین اتفاقش این بود که من صاحب یه فرزند بینظیر شدم و مادر شدم ‌ . من احساس میکنم توی این دنیای مادی بین ما آدمها هیچ حسی قوی تر و خالص تر از حس مادرانه نیست . خداروشکر. 

استاد تو این قدم در مورد الهامات صحبت کردید . میخواستم بگم این الهام ها خیلی مهم خیلی نجات دهنده اس و واقعا میخوام حرفتون رو تصدیق کنم که الهام هیج دلیل منطقی به تو نمیده فقط میگه انجامش بده و این الهام رو تو زمانی میشنوی که وصل باشی که از خدا بخواهی که چشمت به او باشه و آماده کمک او باشی نه زمانی که دل خوش کمک دیگران هستی .

الهام رو زمانی درک میکنم که تسلیم باشیم بگیم خدا یا من کر و کور و لال میشم من این عقل رو کارب بهش ندارم فقط تو بگو چیکار کنم تو بگو کجا برم تو بگو بشین میشینم تو بگو برو میرم . 

بخدا قسم که من میفهمم چقدر از خدا دوری میکنم ولی اون نه اون همیشه نزدیک . 

من میفهمم که چقدر راحت گول ذهنم رو میخورم و فکر می‌کنم فلان کار منطقی تر و انجام میدم .

ولی حداقلش میتونم بگم خداروشکر که به این حد از آگاهی رسیدم که اینارو بفهمم . و واقعا تا وقتی با الهاماتم عمل کردم زندگی برام روان و ساده تر شده . 

چقدر از نگرانی هام کم شده .

من هیچوقت آرزوهام رو فراموش نمیکنم .

من یقین دارم که میرسم 

یقین دارم که خداوند پاسخ می‌دهد 

واقعا نمیتونم حس ارتباط با خدا رو توضیح بدم . 

نه بخاطر اینکه پیچیده است.  بخاطر اینکه انقدر راحت انقدر دم دست ‌ . انقدر شیوا هست که آدم باورش نمیشه یعنی ذهن آدم رو گول میزنه . 

مثلا من ی سوال از خدا میپرسم . بعد خدا خیلی راحت پاسخ میده . پاسخی که در حد درک و فهم منه . بعد من فکر میکنم میبینم عه راست میگه جواب همینه . بعد ذهنم میگه نه بابا انقدر که ساده نیست . و شروع میکنه به پیچیده کردن موضوع ‌ . 

ولی من دارم تلاش می‌کنم که به الهاماتم عمل کنم و کمتر چون و چرا بیارم ‌ .

اینو خیلی خوب درک میکنم که الهام به صورت یه شوق و انگیزه در من شکل میگیره .

مثل الان که وقت خوابه ولی من دلم خواست بیام و بنویسم . با اینکه اصلا نمیدونستم چی قرار بنویسم .

یعنی همیشه همین‌طور.  

به من میگه فلان کار انجام بده 

میگم چطوری من اصلا نمیدونم

میگه کاریت نباشه شروع کن تا بقیه شو بگم 

و همیشه همیشه همیشه . الهامات به صورت قدم به قدم هست و به شرطی قدم دوم گفته میشه که تو ایمان به غیب داشته باشی و قدم اول رو انجام داده باشی .

وگرنه که الهامات رو از ی گوش میگیری و از اون گوش در میکنی . 

اما وقتی همیشه تلاش می‌کنی گوش به فرمان باشی شنوا باشی تسلیم باشی . آروم آروم عادت میکنی به شنیدن الهامات . کم‌کم میتونی تشخیص بدی این فکری که کردم نجوای شیطان بود یا الهام خداوند !

ومن خداروشکر میکنم که خیلی بهتر شدم نسبت به اون روزایی که اصلا نمیفهمیدم این الهام چی هست این نجوا چیه ‌ .

ولی مگه میشه تو ی سوال بیاد تو ذهنت و پاسخ رو دریافت نکنی . بالاخره منم فهمیدم .

و میدونم هرچقدر بگذره بهتر میشم و این مسیر ته نداره .

خیلی ممنونم ازت استاد.