به طرح الهی ام نزد خداوند ایمان دارم (قدم ۷)

با سلام و احترام خدمت استاد گرامی و همراهان سایت وزین تناسب فکری

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ. 

     “وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ” من جنّ و انس را نیافریدم جز براى این که مرا “پرستش” کنند (ذاریات 56) . در این آیه به روشنی در خصوص طرح الهی صحبت شده است. از آنجائیکه در وجود همه ما انسانها روح الهی دمیده شده است” و نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي” نتیجه می گیریم هدف از پرستش خداوند، نزدیک نمودن روح موجود در بدن ما به روح خداوند (منبع) است. آن چیزی که به غلط به ما گفته شده، این است که عبادت، انجام تکالیف دینی در ساعاتی از شبانه روز است، در حالی که این آیات به همراه آیات دیگر مانند “فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ” نشان می دهد لازم است ما در تمامی ثانیه های شبانه روز در حال حرکت به سمت منبع باشیم و لحظه به لحظه با او هماهنگ باشیم. 

     در واقع اتفاقی که می افتد این است که ما “هدف گذاری” می کنیم (خواسته هایمان را عرضه می کنیم) و به خاطر داشته هایمان “سپاسگزاری ” و در ادامه  خداوند (منبع) ما را به بهترین مسیر برای رسیدن به خواسته هایمان (مسیر مستقیم) هدایت می کند (اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ) و در صورت تبعیت از هدایت خداوند، ما “عبادت” کرده ایم. در ادامه مجددا از خداوند بابت رساندن ما به خواسته هایمان “سپاسگزاری” می کنیم و این پروسه مجددا تکرار می شود.

    در حالت عبادت کامل، ما 100% دل به هدایت خداوند می سپریم و بدون هیچ شرطی و بدون هیچ اما و اگری فقط تبعیت محض می کنیم و طبیعتا نتایج  در این حالت بسیار بزرگ و عالی خواهد بود ( به مانند سلیمان نبی). گرچه در عمل، هیچ انسانی نمی تواند 100% بدون خط و اشتباه باشد و حتی پیامبران بزرگ الهی نیز در کارشان اشتباهاتی هرچند کوچک داشته اند که در قرآن کریم نیز به آنها اشاره شده است.