بسیاری از انسانها هیچ آرزوی ندارند چون نمیدانند که میتوانند از خداوند درخواست و طلب نعمت کنند. برخی دیگر که آرزو میکنند سالهاست در انتظار برآورده شدن خواستههای خود هستند.
مساله مشترک بین دو گروه این است که ما انسانها به طور ناخودآگاه علاقه ای به دریافت نعمتهای الهی نداریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.29 از 63 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان
من مشتاق نعمتهای الهی هستم.
هر آنچه داریم ونداریم نعمتی از طرف خداوند است این جمله منو یاد جمله هر آنچه از طرف خداوند به من میرسد خیر مطلق هست هر چه دارم وندارم نعمتی از نعمتهای خداوند است .
لباسی که میپوشم نعمت خداوند هست نانی که میخورم نعمته خانواده ای که دارم نعمته زندگی که دارم نعمته ترسهایی که دارم برای من نعمته حتی بچه ی دومی که ندارم بازم برای من نعمته حتی کینه ای که از افراد دارم برای من نعمته نعمت خوب وبد نداریم هرچی که هست نعمته .
نمیدونم چرا نوشتنم نمیاد وقفه ای که افتاده در نوشتنم شاید یه جور نعمته نمیتونم دیدگاه این قسمت رو بنویسم بعضی وقتها با خودم میگم کاش استاد برای استفاده ازین دوره شرط نوشتن دیدگاه نمیگذاشت تا راحت بودم هر وقت دوست داشتم مینوشتم احساس آزادی رو از آدم میگیره نمیخوام یه چیزی سرسری بنویسم تا برم جلسه بعدی.
در مورد استفاده از نعمتها منم نظرم اینه که مال اندوزی برای آدم ارامش نمیاره این استفاده از دارایی هایی که داری به آدم لذت میده واحساس خوبی داره استفاده از نعمتهای الهی انسان رو سرشار از احساس خوب میکنه منم قبلا لباسها وکیف ها وکفشهامو نگه میداشتم تا تازه بمونه تا تو مهمونی عروسی که شاید سالی یه بار اتفاق بیفته بپوشم ولی حالا هر چی دارم میپوشم واستفاده میکنم ولذتشو میبرم قبلا حسم خوب نبود ولی حالا که دارم استفاده میکنم لذت می برم راستی استاد من در دوره لاغری که گفته بودین تا زمانی که لاغر نشدی لباس نخر من دو سه سال هیچ لباسی نخریدم وهر چی پول پس انداز میکردم برای دوره ها خرج کردم وهیچ لباسی نخریدم وخیلی درین مدت حس بی ارزشی گرفتم چون اندام چاقمو لایق لباس جدید ندونستم وحالا خیلی ناراحت میشم بعضی مواقع من درین چند سال لاغر نشدم مقطعی لاغر شدم ولی بازم به عقب برگشتم ونه لاغر شدم نه لباس نو خریدم ونه پوشیدم لباسهایی که بعضی وقتها هدیه گرفتم پوشیدم واین تمرین به نظرم به من حس بی لیاقتی داد وهم استرس منو بیشتر کرد.درین یکسال من بازم مثل قبل شروع به خریدن لباس جدید کردم وحسم خوبه حتی لباسهایی که اندازه ام نمیشه وتنگه وهدیه گرفتم رو چون حس استرس وبدی میداد میدم بره دیگه نگه نمیدارم تا بپوشم هر لباسی که تنگه رو میدم بره من با همین اندام چاق لایق لباسهای عالی هستم.
من تمرکز کافی برای نوشتن تمرین این قسمت نداشتم وسعی میکنم دیدگاه جدیدی بنویسم خیلی پراکندگی فکری دارم