مشتاق تجربه نعمت‌های الهی هستم (قدم ۱۷)

به نام خدایی که جان آفرید، خدای عشق، خدای فراوانی و خدای مهربانی‌ها که هر لحظه نفس‌هایم به اراده‌ی اوست و تمام بودنِ من، نشانی از حضور بی‌انتهای اوست. 🤍✨ 

سلام و درود گرم و صمیمانه خدمت استاد عطاروشن عزیز و تمام دوستان هم‌قبیله‌ای و مهربانم در سایت تناسب فکری. 🌸🙏

امروز می‌خوام از عمق وجودم بنویسم؛ از حسی که این روزها در من جوانه زده و هر روز قوی‌تر می‌شه. می‌خوام از «نعمت» بگم، از نگاهی که تازه به زندگی پیدا کردم و انگار چشم‌هام رو به روی واقعیتی شسته و رفته باز کرده. انگار سال‌ها پشت یک دیوار سنگی ایستاده بودم و نمی‌دیدم که پشت این دیوار، باغی بی‌انتها از فراوانیِ خدا منتظره. 🌿🍎

 ۱. نعمت‌های الهی؛ تار و پودِ وجودِ من 🌈وقتی فکر می‌کنم که هرچه دارم و ندارم، همه‌اش بخشی از نعمت‌های الهی است، دلم قرص می‌شه. من کی هستم؟ من یک آفریده‌ام، یک روح که از دمِ مسیحایی خدا در من دمیده شده. همین که الان دارم نفس می‌کشم، همین که می‌تونم این کلمات رو بنویسم و شما بخونید، یعنی خدا خواست. 🌬️💫خدا همه‌ی لحظات همراه منه. چه اون لحظه‌هایی که حالم عالیه، چه اون روزهایی که با بیماری یا غم دست و پنجه نرم می‌کنم؛ همه‌ی این‌ها در آغوشِ خداست. اصلاً انگار خدا می‌خواد با همین بالا و پایین‌های زندگی بهم ثابت کنه که قدرت مطلق فقط اونه. من ایمان آوردم که حتی نداده‌های خدا هم حکمتی داره که شاید الان از دیدِ محدودِ من پنهان باشه، اما در نهایت، همه چیز برای رشد و تعالیِ منه. این یعنی شکرگزاریِ خالصانه، فارغ از قضاوتِ ذهن. 😍💎

 ۲. بی‌حد و حصر بودنِ انتخاب 🌊قدیما فکر می‌کردم من یک انسان معمولی‌ام و نباید توقع زیادی داشته باشم. سقفِ آرزوهام رو کوتاه گرفته بودم، چون می‌ترسیدم که نکنه “سهمم” تموم بشه. اما حالا؟ حالا می‌بینم که درِ نعمت‌های الهی، درِ آسمان‌های بی‌کرانِ خدا بازه! 🌌وقتی باور کردم که خدا محدود نیست، دیگه چرا من محدود فکر کنم؟ هرچی بخوام، هرچقدر بخوام، خدا برام مهیا می‌کنه. فقط کافیه با اطمینان بخوام. انگار خدا نشسته و منتظره که من با باورِ قلبی ازش طلب کنم. این باور که «خدا هم می‌تونه و هم می‌خواد که من غرق در نعمت باشم»، همه‌چیز رو تغییر داده. حالا دیگه می‌دونم هر چی رو که واقعاً با نیت خیر ازش طلب کنم، در زمانِ درستش، مثل یک هدیه‌ی الهی به دستم می‌رسه. 🎁✨

 ۳. آزادی در انتخاب؛ قدرتِ اراده‌ی الهی در من 🌟من با اطمینان می‌گم که در انتخاب نعمت‌ها آزادم. این حقِ انتخاب رو خدا به من داده و خودش هم می‌دونه که منِ بنده، چی می‌خوام. همیشه وقتی چیزی رو انتخاب کردم، خدا در بهترین زمان ممکن برام رقم زده. اصلا حس می‌کنم خدا عاشق اینه که من دست روی خواسته‌هام بذارم و بهش اعتماد کنم. من شک ندارم که خیر و برکت، بخشی از مسیرِ انتخاب‌های منه، چون وقتی از دلِ خدا طلب می‌کنم، نتیجه‌اش قطعاً جز خیر نیست. این آزادیِ انتخاب، زیباترین هدیه‌ی خدا به بندگانشه. 🕊️🙌

 ۴. لذتِ استفاده؛ اجازه دارم خوشبخت باشم! 😍🍴بعضی‌ها فکر می‌کنن نباید از نعمت‌ها لذت برد، انگار که گناهه! ولی من فهمیدم هر چی بخوام می‌تونم از خدا طلب کنم و هرجور دلم می‌خواد ازش استفاده کنم و لذت ببرم. مگه خدا این همه زیبایی رو برای چی آفریده؟ برای اینکه ما لذت ببریم دیگه! 🌸😊 من دیگه عذاب وجدان ندارم که چرا خوشبختم، چرا دارم لاغر می‌شم، چرا حالم خوبه. وقتی خدا داده، یعنی می‌خواد استفاده کنم. لذت بردن از نعمت‌های الهی، خودش نوعی شکرگزاریه.

 ۵. خیرات؛ انتخابی برای سرشارتر شدن 💖در مورد امور خیریه هم فکر می‌کنم آدم مختاره. اما حقیقتش اینه که وقتی آدم از وفور نعمت سرشار می‌شه، دلش می‌خواد این فراوانی رو با دیگران هم تقسیم کنه. کارِ خیریه خوبه، چون قلب رو بزرگ می‌کنه، اما شرطش نیست. من فکر می‌کنم بخشندگی باید از سرِ عشق باشه، نه از سرِ اجبار یا برای اینکه ثواب جمع کنیم. وقتی حالِ من با نعمت‌های خدا خوب باشه، خودبه‌خود دوست دارم حالِ دیگران رو هم خوب کنم. 🌻🌈

 ۶. ثواب در مصرف است، نه در احتکار! 💰✨این نگرش که «دریافتِ نعمت ثواب نیست، اما مصرفِ نعمت ثواب داره» چقدر منطقیه! اصلاً مگه نعمت برای چی داده شده؟ برای اینکه راکد بمونه؟ نه! نعمت باید در جریان باشه. هر وقت از نعمت خدا استفاده می‌کنم و لذت می‌برم، یعنی دارم شکر می‌گم. لذت بردن و آسایشِ من، اصلاً گناه نیست. این بندگانِ خدا و امکاناتِ دنیا برای آسایشِ ما آفریده شدن. این یعنی دارایی‌هامون باید در چرخشِ زندگی باشن، نه اینکه گوشه‌ی ذهن یا کمدِ زندگی خاک بخورن. 💃🎉

 ۷. اشتیاقِ بی‌پایان؛ من عاشقِ نعمت‌های خدام 🎈چقدر مشتاقم؟ بی‌نهایت! من ذره‌ذره‌ی نعمت‌های خدا رو با لذت زندگی می‌کنم. هر روز که بیدار می‌شم، شکرگزارم. از داشتنِ هیچ‌چیز احساس گناه نمی‌کنم. اگر امروز دارم لاغر می‌شم، اگر صورتم داره کوچیک می‌شه و دارم به اندامِ رویاییم نزدیک می‌شم، این‌هارو به عنوان نعمت‌های بزرگ از طرفِ خدا می‌بینم و بابتشون کیف می‌کنم. خدا بده، من هم با تمام وجود در آغوش می‌گیرم! 💖😇

 ۸. فراوانی؛ نزدیک‌ترین پل به آغوشِ خدا 🔗❤️شاید باورتون نشه، ولی هرچقدر بیشتر نعمت داشته باشم، آرامشِ من بیشتره. وقتی نگرانیِ مالی ندارم، وقتی نگرانِ سلامتی‌ام نیستم، استرس‌هام کمتر می‌شه. وقتی استرس نباشه، دلم خیلی راحت‌تر تو بغلِ خدا جا می‌گیره. خداست که این همه لذت رو برای من فراهم کرده. پس هر نعمتی، یادآوریِ حضورِ اون مهربونه. فراوانی، نه تنها منو دور نمی‌کنه، بلکه منو غرق در عشقِ خالق می‌کنه. هر چه دارم، نشانه‌ای از لطفِ اونه. 🤲🌌

 ۹. آگاهیِ نهایی؛ مسیرِ شکر و لذت 💡✨در آخر، برداشتِ من از تمامِ این آگاهی‌ها اینه: هر چه داریم، از خداست. خدا برای بنده‌اش بهترین‌ها رو می‌خواد. دارایی، شکر داره و فقر با فضیلت، فقط یک شعارِ قدیمی بود که می‌خواست ما رو از لذت‌های الهی دور کنه. نه! دارایی خیلی لذت‌بخش‌تره. نعمت‌های خدا بی‌پایان، بی‌پاداش و بی‌پایان هستن. من انتخاب کردم که در این مسیرِ آگاهی بمونم، گام‌به‌گام و آهسته پیش برم و همزمان که به اندامِ ایده‌آلم می‌رسم، به این باور برسم که من شایسته‌ی تمامِ زیبایی‌های این جهانم. 😍🌹

دوستای عزیزم، مسیرِ ما در این سایت، مسیرِ بازگشت به خودِ اصلی‌مونه. خودِ اصلیِ ما، یک موجودِ پر از نوره که خدا اون رو لایقِ بهترین‌ها دونسته. بیاید با هم از این مسیر لذت ببریم. بیاید یاد بگیریم که چطور «سیر بشیم» ولی «گرسنه برای زندگی بمونیم». من برای خودم، برای این بدنی که داره تغییر می‌کنه، برای این صورتی که داره شکل عوض می‌کنه و برای این قلبی که داره بزرگ‌تر می‌شه، ارزش قائلم. این شروعِ یک رویای بزرگ است که همین الان، ثانیه به ثانیه‌اش رو دارم با لذت زندگی می‌کنم. 🥗🧘‍♀️✨

خداوندا، سپاسگزارم بابت این همه آگاهی، سپاسگزارم بابت استاد عطاروشن، سپاسگزارم بابت این قبیله‌ی امن که بهم یاد دادند چطور با عشق، نه با جنگ، به آرامش برسم. 🫂💋❤️

همگی پر از نور و فراوانی باشید! 🌟🎊💐

فرانک یونیک ✨🎉🌷