مشتاق تجربه نعمت‌های الهی هستم (قدم ۱۷)

سلام خدمت استاد گرامی و دوستان عزیز 

من هم جز اون دسته از آدمها بودم که آرزوی خاصی نداشتم و البته که خواسته مدام در آدم شکل میگیره ولی مغزم ،افکار منفیم منو قانع میکرد که نمیشه ولش کن و خواست خداست که تو نداشته باشی و یا نتونی !

 جسم ما با تمام جزئیاتش سلول به سلول از نعمتهای خداوند هست ،احساسمون ،ترس،شادی،غم،…از نعمتهای خداوند هستند 

خانواده ام ،وسایلی که ازش استفاده میکنم ،موجوداتی که میبینم،خوردنی ها،روز وشب،چاقی و هر چیزی که هست نعمت خداونده ،حتی اتفاقات منفی هم نعمت خداست چون از طریق انسانها ایجاد شده و انسانها هم نعمت و مخلوق خداوند هستند 

پس من غرق در نعمتهای بی نهایت خداوند هستم ،من هم نعمتی از نعمتهای الهی هستم و به دنیایی پر از نعمت و فراوانی پا گذاشتم تا هر نعمتی رو که میخوام هر طوری که دوست دارم استفاده کنم 

پس دیگه حسرت یا دلسوزی معنی نداره ما همه غرق در نعمتی و میتونیم هر چیزی رو که دوست داریم تجربه کنیم 

درک این آگاهی به ما آرامش و رضایت و حس سپاسگزاری میده و این یعنی در مسیر درست هستیم 

نعمتهای این دنیا برای همین دنیا هستند و من فرصت دارم ازشون استفاده کنم و هر چقدر که بیشتر درخواست کنم و استفاده کنم و لذت ببرم نامه اعمال پربار تری خواهم داشت و این احساس ما از تجربه کردن هست که در نامه اعمالمون ثبت میشه 

پس اینگه قانع باشیم و از خداوند درخواست نکنیم و به همینی که داریم راضی باشیم بسیار منفوره و چقدر حس قربانی بودن و محدودیت به ما میده  و چقدر احساس ترس از تجربه نعمت‌ها در ما ایجاد میکنه 

یعنی ما طبق اون چیزی که براش به دنیا اومدیم مدام در ذهنمون خواسته ایجاد میشه و ما هی از ترس باورهای اشتباهمون که خدا خوشش نمیاد اونا رو یکی بعد از دیگری به فراموشی سپردیم یعنی خلاف حقیقت وجودمون و قصد خداوند عمل کردیم و برای همین همیشه حس بدی رو تجربه کردیم 

هیچ نعمتی ضرر و زیان نداره بلکه ما انسانها هستیم که تصمیم میگیریم چطور ازش استفاده کنیم اون طور که حال خوب در خودم و دیگران   ایجاد بشه یا طوری که حال خودمون و دیگران بد بشه 

خداوند فقط درخواست های ما رو اجابت میکنه و ما رو به سمتش هدایت میکنه دیگه فرقی براش نداره که ما چطور از نعمتها استفاده کنیم 

پس درخواست کردن چقدر مقدسه ،تجربه ی نعمتهای الهی هر چقدر بیشتر باشه پسندیده تر هست از دید خداوند چون ما با قصد خداوند در این دنیا هماهنگ میشیم 

هیچ نعمتی از بین نمیره چون همه چیز در دنیا خداونده و منشا انرزی داره و انرژی از بین نمیره بلکه از حالتی به حالت دیگه تبدیل میشه 

پس هر که نعمتش بیشتر ،تجربه و احساس خوبش بیشترو در نهایت ثوابش بیشتر و نامه اعمالش پر بارتر 

وقتی من مدام درخواست کنم و تجربه کنم خداوند به من افتخار میکنه که به خوبی از توانایی ها و استعداد هایی کع در وجودم قرار داده استفاده کردم 

چقدر این آیه از قرآن به دلم نشست و تکرارش کردم 

حضرت سلیمان از خداوند اینطور درخواست کردن:پروردگارا مرا ببخش ،و سرزمینی به من عطا کن که بعد از من کسی سزاوارش نباشد 

و خداوند چقدر فراتر از درخواستش به عطا کرد حتی باد رو هم براس رام کرد تا هر جا که بخواد باهاش بره ،چقدر از دید من این درخواست ها دور از دسترسه !

ولی حضرت سلیمان این درخواست های به ظاهر بزرگ رو از خداوند کرد چون به بخشندگی خداوند ایمان داشت و خداوند بهش بخشید ،درخواست هاش رو اجابت کرد و بهش گفت که میخوای ببخش،میخوای برای خودت نگه دار 

چقدر بیم حقیقت وجود انسان و خداوند و جهان هستی و افکار من فاصله هست و خودم این فاصله رو ایجاد کردم خودم هیچ وقت نفهمیدم که خداوند چقدر بخشنده هست !

چقدر درخواست های من از خداوند کوچک هستند و من کلمه ای برای کوچکی اونها پیدا نمیکنم !

خداوند منو ارزشمند خلق کرده و تمام دنیا رو برای من خلق کرده و دنیا رو فرمانبردار من خلق کرده پس اصلا قراره که من مدام درخواست کنم و دریافت کنم و لذت ببرم و این مقدس ترین هدف دنیاست ،درخواست کردن و تجربه کردن و لذت بردن مقدس ترین هدف دنیاست و لذت بخش ترین قسمتش اینه که من باید خواسته هام رو خلق کنم و اینجاست که حس رضایت رو، حس توانمندی رو تجربه میکنم پس باید یاد بگیرم چطور میتونم دریافت کنم 

من غرق در نعمتهای الهی هستم برای همونه که نمیبینمشون،جسمم که خودش یک دنیاست 

اطرافیانم،توانایی هام ،ابزارهایی که دارم و باهاشون راحت زندگی میکنم،و هر چیزی که میبینم همه از آن اوست ،همه نعمتهای بی‌نظیر و بی نهایته خداونده و من تازه دارم یاد میگیرم کی هستم برای چی به دنیا اومدم و با منبع هستی چه رابطه ای دارم و جهان هستی چطور به من کمک میکنه و تازه دارم متوجه میشم جهان هستی متمرکز بر گسترش و پیشرفته اونم از طریق درخواست‌های انسانها یعنی این من و امثال من هستیم که جهان رو با درخواست دادن و دریافت کردن درخواستهامون گسترش و پیشرفت میدیم و این سیستم توسط خداوند بینهایت مدیریت میشه پس چقدر من با درخواست‌های زیادم موثر در پیشرفت جهان مادی هستم و چقدر اینکار مقدس و پسندیده هست 

وقتی به اطرافم نگاه میکنم میبینم خداوند بدوم هیچ محدودیتی این دنیا رو خلق کرده و هیچ چیزی انتها نداره ،نه ابزار ها و وسایل انتها دارن،نه هنر انتها داره،نه تولد انسانها انتها داره،نه علم انتها داره،نه منابع طبیعی انتها داره،نه هوا انتها داره،…و همه چیز در حال رشد و پیشرفته پس مبنای این دنیا بر اساس رشد و پیشرفته ،من هم که مخلوق خداوند و جزئی از همین دنیا هستم پس میتونم همسو با جهان هستی و خداوند بی نهایت خواسته داشته باشم و با افتخار و احساس خوب تک تک اونها رو تجربه کنم 

وقتی بچه ها رو نگاه میکنم میبینم که چه ذهن باز و نامحدودی دارن انگار خواسته هاشون انتها نداره و دارن یکی یکی تجربه اس میکنن و حتی افکاری دارن که ما فکر می‌کنیم غیر واقعی و رویایی هستند ولی در واقع اونا دارن درست فکر و تجربه میکنن و در واقعیت محض زندگی میکنن ،هم از اون نعمت های که دارن استفاده میکنن و لدت میبرن و هم مدام خواسته هایی دارن که دریافت و تجربه میکنن و باز هم خواسته بعدی و بعدي و بعدی و…

دخترم که نه سالشه دیروز داشت راجع به ده سال بعد حرف می‌زد که وقتی کتاب رو باز میکنه یه شعر زیبا نوشته شده که زیرش اسم خودش به عنوان شاعر ثبت شده 

لحظه ای تو ذهنم مرور شد این رویاست ،فقط یه فکره ولی با خودم گفتم این خواسته هست،علاقه هست،توانایی هست ،که اگه پررنگ باقی بمونه به واقعیت تبدیل میشه و بعد باهاش همراهی کردم و تشویقش کردم در صورتی که اگه چند سال قبل بود با همون مرور اول که این یه فکر بچگانه هست حرفی میزدم که نشان از نشدن داشت 

خداوند خودش در قرآن فرموده که به انسان حق انتخاب و آزادی داده پس این حق همه جانبه هست و همیشگی پس من میتونم هر خواسته ای داشته باشم و هر طور که دوست دارم از نعمتها و خواسته هام استفاده کنم همونطور که تا الان درخواست و دریافت کردم چه چیزی که از استفاده اش راضی بودم و یا راضی نبودم فقط بلد نبودم و نمیدونستم که میشه تغییرش داد و الان دارم یاد میگیرم چطور درخواست کنم،چطور دریافت کنم و حق انتخاب با منه که چطور استفاده کنه و در نهایت اگه دوست نداشتم تغییرش بدم 

اینکه چطور از نعمتها استفاده کنم دیگه به خودم و انتخابم برمیگرده مانند مثال قرآنی کع حصرت سلیمان و قارون هر دو ثروت داشتند ولی هر کدام یک طور ازش استفاده کردند 

پس م هم میتونم اونطوری که دوست دارم از نعمتهای استفاده کنم مثل نعمت چاقی من نعمت چاقی رو خودم با باورهام درخواست داده بودم مثل خواهر و برادرم ،ولی از نتیجه راضی نبودم بنابراین همیشه سعی می‌کردم نتیجه رو تغییر بدم ولی از روش‌های اشتباه ولی بالاخره یه روز از خداوند درخواست نعمت تناسب اندام رو دادم و خداوند منو به بهشت تناسب فکری هدایت کرد و اینجا به کمک آگاهی های بی‌نظیر استاد عزیز نه تنها نعمت چاقیم رو با تناسب عوص کردم بلکه در مسیر تغیری شگرف و عمیق قرار گرفتم و به پاسخ خیلی از سوالهام رسیدم و چیزهایی رو یاد گرفتم و در حال یا گیریش هستم که خودم و دنیام رو تغییر داد۶ و تغییر میده ولی خواهرم از نعمت چاقی طور دیگه ای استفاده میکنه در مسیر بیماری و بعد ترس از بیماری بیشتر و بعد رژیم و ترس و محدودیت بیشتر ،پس نعمت چاقی و نعمت خوردنی ها ترسناک نیستند بلکه استفاده ما از نعمتها باعث میشه در خودمون و دیگران حس خوب یا حس بد ایجاد بشه 

من میخوام درخواست‌هام رو از این به بعد مقدس بدونم و تجربه های زیادی داشته باشم و حسم رو به خاطر تجربه هایی که دوست ندارم بهتر کنم تا تغییرش بدم چون همه چیز نعمت خداونده و من مختار هستم که چی رو چطور استفاده کنم و من میتونم فراوان درخواست داشته باشم و خلق و تجربه اش کنم چون اینکار مقدس‌ترین کار دنیاست و همسو ترین کار دنیاست و خدایی ترین کار دنیاست و نیکوترین کاری هست که میتونم برای آخرت خودم انجامش بدم و یکتا پرستی در من قوی و قوی تر بشه 

خدای مهربانم بینهایت سپاسگزارم

 استاد عزیز بینهایت سپاسگزارم