مشتاق تجربه نعمت‌های الهی هستم (قدم ۱۷)

بنام خداوند بخشنده ومهربان

گام 17 از دوره زندگی با کمک خداوند 

1_نگرش شما درباره اینکه هرچه دارید ندارید جزعی از نعمت های الهی هستند چیست؟ این موصوع را برای ذهن خود منطقی کنید

واقعا هم همین طوره ما غرق در نعمت های الهی هستیم همین که زنده ایم و داریم زندگی می کنیم خودش نعمته شب با رفتن خورشید وامدن تاریکی آرامش می گیریم وبرای رفع خستگی به خواب می ریم نعمته در بستری راحت ودر سکوت استراحت می کنیم نعمه صبح بدون هیچ مشکلی دوباره روح وجسم ما یکی می شه وچشم بازمی کنیم نعمته و باره آماده فعالیت وکار روزانه می شیم نعمه تمام زندگی ما سراسر نعمته هرچیزی هرکسی درمسیر زندگی ما قرار می گیره یه واکنشی یه برخوردی یه حرکتی درما ایجاد می شه همه برای بقا وحیات ماست وهمه وهمه نعمته حتی اتفاقات به طاهر ناخوشایند هم نعمته به‌نحوی به رشدما کمک می کنه وما همین جوری هم بدون هیچ درخواستی غرق در نعمت هستیم وشاید اگر این سایت واین دوره واین گام نبود خود من هرگز اینقد واضح به این درک نمی رسیدم 

2_نگرش شما درباره اینکه در انتخاب نعمتهای الهی هیچ محدودیتی ندارید چیست؟ شرح دهید

من دریافتم که خداوند مرا در دنیای سرشار از نعمت وفراوانی خلق کرده وبه عنوان خالق وظیفه خودش دانسته من هرگونه درخواستی از او داشته باشم را اجابت کنه وبرای این درخواست هیچ محدودیتی قاعل نشده ومن به هر اندازه که بخواهم می توانم درخواست داشته باشم این تعداد درخواست من هرگز برای خداوند زحمت محصوب نمی شود وحتی جزعی از جز هم نیست و ذره ای از خزانه او کم نمی کنه واین نگرش که خداوند از درخواست های زیاد من خشمگین می شود کاملا اشتباه است وهرگز کفر یا پر رویی یا زیاده خواهی نیست بلکه خداوند بسیار هم خوشحال می شود واز من راصی خواهد بود چون به قوانین جهان هستی عمل کردم هرچقدر میزان درخواست های من بیشتر باشد تجربه های من از دریافت این نعمت ها بیشتر خواهد بود هرچقدر تجربه های بیشتری داشته باشم احساس هایی که از این تجربه ها کسب کزدم بیشتر خواهد بود واین احساس ها هست که به عنوان نامه اعمال ما نزد خداوند می رود

3_از طریق توضیح دادن منطقی کنید در انتخاب نعمت های الهی آزاد هستید. 

خداوند به عنوان خالق وبر طبق عهدی که از اول باانسان بسته خود را موظف می داند درخواست درخواست کننده را اجابت کند به هر میزان که بخواهد وهرگز برای درخواست های بی شمار بنده ها محدودیتی قاعل نشده اما نحوه استفاده وتجربه این درخواست ها را به عهده خود انسان ها گذاشته واین همان معنای آزادی اختیاری است که خداوند برای بندگانش قاعل شده در انتخاب سرنوشت خود

خداوند به هرمیزان که بخواهیم به ما نعمت داده ولی ما آزادیم از این نعمت ها چطور استفاده کنیم همه اونها رو دست نخورده بزاریم واستفاده نکنیم یا به دیگران ببخشیم یا خودمان استفاده کنیم یا هرکار دیگه ای انتخاب با ماست 

4_نگرش شما درباره اینکه در نحوه استفاده از نعمت های الهی آزاد هستید چیست.؟ 

من قبلا خیلی از درخواست زیاد داشتن از خداوند می ترسیدم ونگرشم این بود خداوند اگه به کسی مال زیادی بده حتما از اون طرف به طریق دیگه امتحانش می کنه وهرگز خدا همه چیز رو باهم به آدم نمی ده برای همین از درخواست نعمت های زیاد همیشه می ترسبدم ومی گفتم خدا همینی که بهم داده ازم نگیره وهمه چی امن وایمان باشه بسمه اما حالا فهمیدم خداوند با من عهد بسته همیشه درخواست های منو اجابت کنه وهرگز هیچ محدودیتی برای اونها قاعل نشده ومن آزادم که چطور از نعمت های تحت اختیارم استفاده کنم واینکه خداوند هیچ کاری نداره من چطور از اونها بهره ببرم اگه اصلا استفاده نکنم براش فرق نمی کنه اگه ببخشم به دیگران فرق نمی کنه اگه باهاش خوش باشم براش فرق نمی کنه اون فقط به من داده ودیگه کاملا اختیار با منه چکارش کنم 

5_به نظر شما انسان حتما باید بخشی از نعمت های الهی خودش رو صرف امور خیره کنه.. 

تا قبل از دریافت این آگاهی تصورم این بود اگه به دیگران کمک کنم خدا بیشتر دوسم داره وبا این کار بیشتر رضایت خدا رو جلب می کنم وهمیشه شنیده بودم وقتی به نیازمندی کمک می کنی خدا اونو فرستاده تا تو رو امتحان کنه واز تو بخواد واگه کمک کنی بیشتر بهت دارایی می ده واگه نیازمندی می دیدم واز کنارش رد می شدم همیشه عذاب وجدان می گرفتم که چرا بهش کمک نکردم حالا متوجه شدم خداوند هرگز از من ناراحت نمی شه اگه از نعمت الهی سهم خودم کمکی به نیازمندان نکنم ونحوه استفاده از اون رو به عهده خودم گذاشته وبراش فرقی نمی کنه چطور خرجش کنم وظیفه من نمی دونه بخشی از مالم رو به دیگران بدم اما من وقتی خودم با رضایت خودم بخشی از مالم رو به دیگران می بخشم در واقعا احساس خوبی رو از تجربه داشتن نعمت های الهی در کاردنامه اعمالم ثبت می کنم واز این طریق برای جهان آخرت برای خودم قدم خیری برداشتم در واقعه به خودم کمک کزدم چون با کمک من به یه نیازمند اون بی نیاز نمی شه فقط من به خودم کمک کردم حتی این کار رو به نیت رضای خدا هم نمی خواد انجام بدم چون خداوند با رعایت قانون جهان هستی واینکه من با درخواست کزدن ازش نعمت های الهی رو دریافت کردم از من راضی هست ونیازی به جلب رضایتش نیست

6_نگرش شما درباره اینکه دریافت نعمت های الهی ثواب نیست اما مصرف آنها ثواب دارد چیست؟ 

من متوجه شدم خداوند با اجابت درخواست های من واینکه چه مقدار نعمت دریافت کردم کاری ندارد چون این رابطه خالق با مخلوق است واینکه من چه مقدار توانسته ام نعمت الهی دریافت کنم تاثیری در نامه اعمال من ندارد ومن می توانم وآزادم هر طور که بخواهم با این نعمت های برخورد کنم هرچقدر بیشتر نعمت دریافت کنم تجربه بیشتری کسب می کنم اگه از این نعمت ها در جهت تجربه احساس خوب وخیار ونیمکی استفاده کنم به همان میزان خیر وخوبی ونیمکی در کاردنامه اعمالم تبت می کنم واگه هیچ استفاده ای نکنم همان جور در این جهان همه را برای بقیه جا می گذارم وگناه من نسبت به کسی که اصلا نعمتی دریافت نکرده بیشتر خواهد بود چون من داشتم واستفاده نکزدم وهیچ تجربه ای ازداشتن این نعمت ها دریافت نکزدم 

7_8_9

من مشتاق دریافت نعمت های الهی هستم وبرعکس گذشته از دریافت نعمت های الهی هیچ ترس وواهمه ای ندارم در گذشته فکر می کزدم اگه زیاد از خدا بخوام خدا منو زیاده خواه و دنیا دوست می دونه وتازه دیگه دوسم نداره ومنو به حال خودم رها می کنه وخدا کسی رو دوست داره که با سختی زندگی کنه وچیزی از خدا نخواد ومثل فقبرا زندگی کنه. حال اونها رو درک کنه اما حالا میزان ایمان خودم رو به خدا در میزان درخواست های خودم ازش می دونم ومی دونم هر چقدر از خدت بیشتر بخوام یعنی بیشتر بهش ایمان دارم هرچقدر نعمت های بیشتری دریافت کنم خدا بشتر ازم راضی خواهد بود دریافتم تا در این دنیا هستم واز نعمت حیات برخوردار هستم باید از خداوند درخواست های بیشتر وبیشتر داشته باشم واز این نعمت ها در جهت تجربه حال خوب ولذت بردن از زندگی استفاده کنم وبرای هموار کردن وداشتن حال خوب در جهان باقی هم تا می توانم از مالم به دیگران ببخشم وهمواره از زنده بودنم واز زندگی کزدنم لذت ببرم واین فهمیدم نعمت های الهی هرگز از بین نمی روند بلکه از حالتی به حالت دیگر تبدیل می شوند یعنی من همیشه غرق در نعمت هستم ودیگه بستگی به انتخاب خودم داره در چه جهتی از این نعمت ها استفاده کنم واین دریافتم وقتی کسی ازدنیا میره نمی تونه هیچ مالی با خودش ببره ومیزان داریی او هیچ تآتیری در سرنوشت او پس از مرگ نداره ودارای او برای ورثه باقی می مانه واینکه اونها چطور از اون دادایی استفاده کنن هم بی تاثیر است در سرنوشت شخصی که فوت شده فقط کارهایی نیکی که احساس خوب از اونها دریافت شده در کاردنامه اعمال ثبت می شه وبعضی صدقه ها در دنیا جاری هستن وتا وقتی بقیه ازش استفاده کنن تآثیرات نیک‌ برای انسان جاری مثل ساختن مدرسه ساختن بیمارستان و….