مشتاق تجربه نعمت‌های الهی هستم (قدم ۱۷)

سلام خدمت استاد عزیز و مهربونم و دوستان گرامی 

من با آگاهی های این جلسه متوجه شدم که هررر آنچه در این جهان هست جزئی از نعمت های الهی است. به طوریکه من هم جزیی از نعمت الهی هستم زیرا تمام نعمت های الهی باهم هر کدام به نحوی باعث رشد و گسترش جهان میشوند. تاثیری که هر نعمت بر دیگر اجزای این جهان میگذارد باعث رشد و گسترش جهان میشه. چه در ظاهر شر باشه چه خیر در واقع از بُعد انسانی خیر یا شر توصیف میشه اما تاثیر همه نعمت ها به صورت رشدو گسترش جهان هست.یعنی حتی اون چیزی که ما فکر میکنیم به ظاهر بد هست اما سبب ایجاد و تقویت خواسته در ما میشه و هر خواسته گسترش جهان رو به دنبال داره.

خداوند بدون در نظر گرفتن تعداد و ویژگی های خواسته ها خودشو بعنوان اجابت کننده درخواست ها معرفی کرده و این نشون میده که من میتونم به هر میزان و به هررر شکلی از خداوند درخواست داشته باشم و خداوند صرف نظر از ویژگی خواسته من اونو اجابت میکنه پس هیییچ محدودیتی در تعداد و نوع خواسته وجود نداره.

علاوه بر این خداوند همواره همه نعمت ها رو برای ما فراهم کرده ودر اینکه من چه استفاده ای بکنم و چگونه استفاده کنم هم محدودیتی قائل نشده در واقع خداوند فقط پاسخ دهنده هست و مسئولیت استفاده و چگونگی استفاده از نعمت هارو بعهده خود ما گذاشته. اینکه من چه استفاده ای بکنم خداوند واکنشی به استفاده من نداره تنها تاثیر استفاده من از نعمت اینه که احساسی که در نتیجه استفاده از نعمت در من ایجاد میشه توشه من میشه برای انتقال من به جهان دیگر.

در واقع استفاده یا عدم استفاده از نعمت تاثیری در خداوند نداره اما در اوضاع و احوال من تاثیر گذاره اگر به نحوی استفاده کنم که احساس خوب و لذت رو برای من بهمراه داشته باشه قطعا من زندگی پرباتری داشتم و روز مرگ حسرتی نخواهم داشت. در واقع من تونستم از قدرت خلق کردن و تجربه زیبایی ها و فراوانی لذت ببرم چیزی که هدف خداوند از آفرینش بوده! 

من قبلنا تصور میکردم که اگر نعمت های زیادی داشته باشم حتما باید مقداری از اون صرف امور خیریه و کمک به دیگران بشه اما الان برام روشن شد که از اونجایی که فقط و فقط هر شخصی مسئول زندگی خودش هست و خداوند مارو در درخواست نعمت ها و نحوه استفاده از نعمت ها آزاد گذاشته و همه انسان ها به صورت یکسان در معرض نعمت های الهی هستند پس من هیچ اجباری به کمک به دیگران ندارم اصلا اینکه من فکر کنم باید نیاز نیازمندان رو برطرف کنم حتی نگرش صحیحی نمیتونه باشه مثل این میمونه که ما در اعماق ذهنمون فکر میکنیم خداوند این اشخاص رو به حال خودشون رها کرده و حواسش نبست من باید حواسم باشه و این یعنی ما به عدالت خداوند ایمان نداریم در حالی ک عدالت خداوند اقتضا میکنه که همممه نعمت ها به صورت یکسان در اختیار همه اشخاص هست و در نتیجه  هر کسی شخصی خودش مسئول زندگی خودشه کافیه بخواد کافیه درخواست کنه قطعا خداوند پاسخ درخواست بندگان رو میده و هدایت میکنه منتها یکی از نحوه استفاده از نعمت ها بخشیدن باشه اما باید مراقب هدف از بخشیدن باشیم در نهایت اونچه که مهمه احساس هست یعنی اگر هدف من از بخشیدن نعمت های خودم رسیدن به احساس خوب برای خودم باشه همین احساس توشه من میشه و نه هدف جلب رضایت خدا به دلیل کمک به نیازمندان!

یعنی من آگاه باشم که نیازی به جلب رضایت خدا ندارم خداوند تغییر ناپذیره و همواره از ما راضی بوده من نیازی به جلب رضایت خداوند ندارم.اصلا من نیازی به انجام یک فعل یا ترک یک فعل به جهت جلب رضایت خدا ندارم.

_استاد من یه موضوعی رو با جمله ابتدایی این جلسه یادم اومد اونجا که نوشته بودید ما بصورت ناخودآگاه علاقه ای به دریافت نعمت های الهی نداریم! من یادم اومد که خود من در گذشته نه چندان دور و خیلییی از اطرافیان و افراد دوست داریم نعمتی رو نداشته باشیم و لذتی رو تجربه نکنیم تا خودمون رو قربانی و مظلوم نشون بدیم تا ترحم و دلسوزی و توجه دیگران رو جلب کنیم انگار از نداشتن ها لذت میبریم و حتی یه چیز وحشتناک تر متوجه شدم که من بصورت ناخودآگاه دوست داشتم فرد ثروتمندی نباشم تا بتونم از کمک مالی پدرم و در آینده همسرم برخوردار باشم. تصورم این بود که اگر دارا باشم دیگه بابام مثلا کمکم نمیکنه یا اگر ازدواجم بکنم همسرم بهم پول نمیده یعنی یه همچین مانع محدودکننده ای داشتم و دیدم واقعا بصورت ناخوداگاه علاقه ای به تجربه ثروت نداشتم. اینهارو با تمرکز بر محتویات ذهنم متوجه شدم.

با مطالعه این جلسه متوجه شدم استاد بله منم دارا شدن رو خیلی مواقع گناه میدونستم میترسیدم که من یه چیزی رو دارم ولی خواهرم نداره یا من درآمد دارم ولی مامانم نداره خواهرم نداره و یه جورایی حس گناه و عذاب وجدان داشتم که در برهه ای فقط میتونستم نیازهای خودم رو برآورده کنم و انگار مسئول براورده کردن نیازهای بقیه هم بودم یعنی دارا شدنم رو با مسئول شدنم در برابر افرادی از خانواده ام که استقلال مالی نداشتن میدونستم و اینم یکی از موانع خیلی بزرگم بوده و حتی در اسکیل بزرگ تر متوجه شدم اگر شخص خیلییی دارایی باشم از دارا شدن خیلییی زیاد میترسیدم چون فکر میکنم گناه کردم ک من دارم و بقیه ندارن چقدر الگوهای مخفی هستن و بعضی وقتا هم این نجوای ذهنی هم میاد که اگر فلان چیزو بخوام نکنه به صلاحم نیست و چقدر خوبه که استاد این آگاهی هارو برامون گفتید در واقع موانع ذهنی برخورداری از تجربه ثروت هستن.

اما با خودم که فکر کردم متوجه شدم وااااقعا دارا شدن و برخورداری از نعمتهای خداوند سبب بی نیازی ما از غیر خداوند میشه چقددرررر مستقل میشیم چقدر سرمون بالاست و محتاج هیچ کسی نیستیم به عزت و شرف میرسیم.

وقتی من به نعمت برسم و در صدد استفاده کردن از نعمتم باشم لحظه به لحظه سبب گسترش و رشد جهان میشم فقط خرید چند عدد نان، میتونه سبب درآمد زایی چه تعداد افرادی میشه؟ خرید یک کفش برای لذت خودم و تجربه راحتی  به تماااام کسانی که در پروسه تولید کفش دخالت داشتن کمک میکنه، رفتن به مسافرت و استفاده از خدمات یک هتل جهت لذت خودم و رسیدن به حس خوب خودم میتونه به همممه افرادی که در راه اندازی اون هتل دارن فعالیت میکنن چقدر کمک کنه! در واقع درخواست نعمت از خداوند سبب گسترش تمام ابعاد جهان میشه و این عااالیه من دارم برای لذت خودم تلاش میکنم درخواست میکنم همزمان جهان رو دارم گسترش میدم و این یعنی خداوند حامی لذت های منه!

هر چقدر برخورداری من از نعمت های الهی بیشتر باشه یعنی ایمان من به خداوند بیشتره یعنی من خداوند رو باور دارم.

در واقع خداوند حامی دارا شدن ماست هررر کسی که بخواد و درخواست کنه خداوند پاسخ میده چون میخواد که ما لذت ببریم میخواد ما پر از تجربه های لذت بخش و احساس خوب بشیم اونوقت ما کل عمرمون فکر میکردیم اینجا اومدیم که از پس امتحان های سخت سربلند بشیم بعدشم دچار تناقض شدید میشدیم که اصلا هدف خدا از امتحان کردن ما چیه چقدر مردم آزاره این خدا!

فقط میتونم خدارو شکر کنم که منو در مسیر دریافت این آگاهی ها قرار داد و الان انتظارو اینو دارم که خداوند منو برای آسانی ها آسان کنه!

واقعا از خدا میخوام که مارو برای آسانی ها و لذت بردن و احساس خوب داشتن آسان کنه و مارو به راه کسانی که به آنها نعمت داده هدایت و حمایت کنه آمین

استاد بینهایت ازتون سپاسگذارم دوستتون دارم خداقوت بهتون میگم🙏🏻🌹