مشتاق تجربه نعمت‌های الهی هستم (قدم ۱۷)

به نام خدا 

1.من همیشه این نگرش رو دارم راجع به نعمت های خدا که :وقتی شکرگزاری میکنم به ریز ترین و کوچک ترین مواردی که میبینم اشاره میکنم؛حتی سختی ها و چالش های زندگیم که یه روزی اونا رو بدبختی و بد شانسی خطاب میکردم ؛الان میگم که اونا از بزرگترین نعمت های زندگی منن که من امروز رو ساختن!واقعا به هر قسمت زندگیم که نگاه میکنم بی نهایت حضور نعمت رو مشاهده میکنم,خدایاشکرت خدایاشکرت خدایاشکرت

2.من قبلا فکر میکردم که باید در درخواست کردن از خدا حد و حدود خودمو بشناسم و یوقت بیش ازون چیزی که در حدمه از خدا درخواست نکنم؛ترس داشتم دیگه…ولی الان میدونم و مطمعنم که هیچ محدودیتی در درخواست کردن وجود نداره و من به اون اندازه ای که خدا رو بزرگ میبینم در زندگیم اش درخواست میکنم و با اطمینان و راحتی و ایمان به اینکه درخواستم بهم میرسه اونو از خدا طلب میکنم.

3.خب اگه بخایم بر اساس آیات قرآن بگیم اینجوریه که:خدا توی هیچ آیه ای نیوورده که حتمن چنین و چنان درخواستی داشته باشید تا بتون بدیم!اگه درخواست تون این باشه میدیم ولی اگه اون باشه نمیدیم !اصلا چنین چیزی وجود نداره ،خدا در آیات مختلف به شیوه های مختلف بیان کرده که شما درخواست بکنید تا ما بهتون بدیم!اصلا هیچ محدودیتی برای شخص یا اشخاص خاصی نزاشته …و خب این نشون دهنده رحمت و لطف و فراوانی خداونده !پس علم و منطق و همه چیز تاییده میکنند که هیچ محدودیتی در درخواست کردن وجود نداره.

4.هرکس تصمیم میگیره که در چه جهتی بخاد از نعمت های زندگیش استفاده کنه؛این درست استفاده کردن و عشق دادن به نعمت های زندگی که همون شکرگزاریه،باعث بیشتر شدن و بهتر شدن نعمت ها میشه…مثلا وقتی که در ارتباط با آدمای زندگی مون انتخاب میکنیم که باهاشون با عشق و محبت و مهربانی و بخشش رفتار کنیم،متوجه میشیم که چقدر ارتباط فوق العاده تری با این انسان ها نصیب مون میشه…و بالعکس وقتی که انتخاب میکنیم که با آدمای زندگی مون کج خلقی و بد اخلاقی کنیم ؛متوجه میشیم که خود به خود این ارتباطات نابود میشن و از بین میرن و منجر به جدایی انسانها از هم میشن…

پس اینجوریه که همه ی ما نعمت داشتن خانواده رو داریم،یه نفر انتخاب میکنه که با خانوادش عشق کنه و یه نفر انتخاب میکنه که با هیچ شخصی از خونوادش ارتباط نداشته باشه!

5.کاملا دلبخواهیه؛خود من همیشه راجع به خودم این نظر رو داشتم که تو حتما حتی با این 2 هزار تومنی که توی جیبت هس کمک بکنی که خدا ازت راضی باشه…ولی خودم رو نابود میکردم در اصل…ولی الان اصلا اینجوری نیست و واقعا به این درک رسیدم که من باید با نعمت های زندگیم کاری رو انجام بدم که در من حس خوب ایجاد میکنه؛به وقتش کمک میکنم ،ولی اینجوری نیست که دیگه اون دید رو داشته باشم.

6.یادمه توی یکی از کتاب های دینی نوشته بودن که یه جمله ی معروفی از امام علی هست که میگه :هرکاری که باعث ایجاد حس خوب در تو بشه ثوابه…

اگر به این جمله ی امام علی خوب فکر کنیم این نتیجه رو میگیریم که اگر انسان واقعن به دنبال اینه که ثوابی بکنه ،باید کاری رو انجام بده که حس خوب بهش میده…زمانی ما حس خوب داریم که از نعمت های زندگی مون به بهترین شکل ممکن استفاده کنیم …و این حس خوب پیدا کردن باعث میشه که ثوابی برای ما ثبت بشه ؛ولی فقط داشتن نعمت به تنهایی ایجاد ثواب نمیکنه

7.واقعا من هر لحظه منتظر وقوع معجزه و دریافت نعمت های الهی هستم …خیلی مشتاقم که ببینم نعمت های متنوع و بی شماری از طرق مختلف وارد زندگیم میشن ،قبلا اینجوری نبودم؛ینی تا قبل ازینکه فایل های مربوط به چشم زخم رو گوش بدم ،اینجوری فکر میکردم که وای حالا اگه نعمتی هم بیاد تو زندگیم چشمم میزنن و نابود میشه زندگیم و این حرفا…ولی بعد ازون کاملن با خیال راحت مشتاق دیدن و دریافت کردن نعمت های بی شمار پروردگارم هستم!

8.برای من اینجوریه که :هر چه بیشتر همسو با جهان و قوانین الهی حرکت کنم ،فراوانی و عشق در زندگی من متجلی میشه!ینی تا زمانی که خلاف قوانین جهان و طبیعت رفتار و فکر کنم هیچ چیزی نصیب من نمیشه…ارتباط با خدا این نیس که صبح تا شب آدم نماز بخونه و دعا کنه و ازون طرف هیچ ایمانی به مستجاب شدن درخواستش نداشته باشه…ارتباط واقعی از نظر من اینه که واقعا در جهت خدا و جهان (که همه ی این اسم ها در اصل یکی هستن)حرکت کنه و اون وقته که شاهد رحمت بی نهایت خالق میشه…

9.تقریبن توی موارد بالای توضیح دادم ولی یه چیز دیگه ای که میخاستم بگم اینه که من این نتیجه رسیدم که در فراوانی زندگی کردن خیلی انسان رو از لحاظ معنوی بالاتر میبره؛برخلاف باوری که عموم مردم دارن…انسانی که فراوان زندگی میکنه،فقط از لحاظ پولی و مادی فراوان زندگی نمیکنه،از همه نظر فراوانه…و یکی از دلایل اصلی ای که خودم عاشق زندگی در فراوانی ام همین مورده