زندگی با اراده خداوند (قسمت دوازدهم)

سلام استاد 

خدارند را شاکرم که درتاریخ 1402/06/27 توانستم یکی دیگر از گامهای زندگی با اراده خداوند را بخوانم و بدانم که چقدر بابت این نااگاهیها و غرزدن به خداوند نعمتهایی که باید ازسوی خداوند برای من فرستاده میشد. خودم با ذهن خودم آنها را غرق کردم 

من باید طبق قانون شناوری ، زندگیم را با اراده خداوند جلو ببرم و از وضعیت الانم راضی باشم و هی ناامید و مایوس نباشم و شکوه و شکایت نکنم .

در آن لحظه باز هم به خودم یادآوری کردم که وظیفه من توجه به قانون شناوری است نه قانون غرق شدن. یعنی به قولی از میزان آبی که دریا را شکافته است بیشتر نباشم که غرق شوم و کشتی آرزوهایم را با افکار منفی سوراخ نکنم تا به مقصد برسم. 

استاد درمورد خودتان چقدر مثال خوبی زدید . هیچ کس با شما در این مسیر همراه نبود حتی نزدیکترین افراد خانواده – هیچ مدرکی علمی نداشتید برای راه اندازی این سایت – هیچ تخصصی برای کامپیوتر و راه اندازی سایت نداشتید –  چقدر درمدت این 35 سال سختی برای لاغری کشیده بودید و نتیجه نداده بود . و خداراشکر که خواندن و تفکر کردن درمورد خداوندو نقطه جذب و علاقه شما را هدایت کرد که قانون شناور بودن و غرق شدن را از هم جدا کردید و فقط متکی به معلمومات  تجربی خودتان و با اتکاء به اراده خداوند که شمارا دراین مسیر یاری خواهد کرد کاررا شروع کردید که خداراشکر الان شما مدرس بزرگترین و اولین سایت لاغری با ذهن دردنیا هستید و این کار یعنی اینکه اراده خداوند ازهمه چیز در دنیا بالاتر است و بعضی از قراردادها و قوانین هم اگر خواسته باشند جلوی کاری را بگیرند وقتی اراده خداوند باشد کاری از پیش نمی برند . 

من از وقتی با این قسمت از سایت که زندگیم را با اراده خداوند جلو ببرم و نجنگم آشنا شدم چقدر آرامش درونی من بیشتر شده 

استاد من از وقتی شما گفتید ورودی ذهنتان را کنترل کنید و درمحیط کار و خانواده این کاررا انجام دادم چقدر راحترم وووقت بیشتری دارم به خودم و کارهایم فکر کنم و برنامه ریزی کنم برای انجام انها . قبلا درمحیط کار هر همکاری به من میرسید فقط از دیگران ویا جامعه شکایت میکرد و اگر هم جوابی نمیدادم از مشکلات و ناراحتی دیگران من هم ناراحت بودم ولی الان از صبح تا ظهر دراتاقم هستم و به همکاران اعلام کردم چند وقتی من روزه سکوت گرفتم و با دیگران صحبت نمیکنم . درابتدا چند تایی بهم خندیدند که یعنی چه دیوانه شده ولی الان بسیار راحت و سبک شدم و اصلا کسی به اتاق من نمیاید و غیبت همکاری را نمیکند چون من جوابی نمی دهم که همدردی کرده باشم و بعدش از حرف من یک کلاغ چهل کلاغ کنه . اصلا دیگر اخبار نمیشنوم چون وقتی من نتوانم شرایط را تغییر بدهم چه سود که غم و رنج دیگران را گوش بدهم . و در خانواده هم وقتی صحبتی از دیگران میشود من می گویم ببخشید من باید دراین ساعت فایل گوش بدم و سریع می روم . یک بار یکی از اشنایان گفت چقدر گوشه گیر شدی و صحبت نمی کنی من هم در جواب گفتم خداوند انسان را با دو تا گوش و یک دهان آفریده یعنی دو برابر گوش بده و یک برابرحرف بزن ، بنده ی خدا تا اخر مجلس فقط گوش داد و صحیتی نکرد و من دردلم خندیدم که چه حرف حکیمانه ای زدم و چقدر در بعضی از افراد تاثیر داشت .

من امسال دو تا از فرزندانم کنکور سراسری داشتند وقتی نتایج آمد دخترم خیلی راضی و پسرم زیاد راضی نبود من بهش گفتم پسرم ،خودت را به اراده خداوند بسپار که اگر صلاح تو دراین باشد که قبول شوی رشته پزشکی که میشوی و اگر صلاح و مصلحت تو نباشد و دراین راه میبایست سختی بکشی قبول نمیشوی و غصه خوردن فایده ای نداره چون خداوند بهترین نتیجه ها را برای بنده هایش درنظر میگیرد درحالی که ما بندگان از آن اطلاعی نداریم و آن را بدشانسی میدانیم . گفتند از تو حرکت ازخدا برکت تو زحمت کشیدی و خواندی مابقی را بسپار به اراده خداوند که انشاالله هرچه صلاح و مصلحت است صورت پذیرد 

استاد باورتان میشود روحیه پسرم با این کلمات برگشت و گفت چشم من هم زندگیم را با اراده خداوند جلو میبرم نه اراده شخصی خودم