مهارت نه ✋ گفتن (گام ۴۱)

بنام خداوندبخشنده مهربان 

سلام به همه همراهان و استاد عطار روشن عزیز 

مهارت ن گفتن 

بنظر من در ایران مردم خیلی ب سختی ب هم میتونن ن بگن چون افراد از هم انتظارات بیش از حد دارن و خیلی هم تعارف دارن و فکر میکنن اگر ن بگن خیلی زشته و من خودم بارها وقتی گفتم ن احساس خجالت و شرمندگی کردم 

الان ک فکر میکنم من در اون موقعیت ک بودم واقعا دلم نمی‌خواسته بگم بله یا اصلا شرایطش رو نداشتم ک بگم بله برای همین گفتم ن نمیتونم یا نمیخام یا…

و موقع ن گفتن خیلی احساس کمبود اعتماد به نفس کردم 

اما موقع ن شنیدن من تقریبا میتونم بگم از هیچ کسی هیچ انتظاری ندارم و چون قبلا خیلی انتظار داشتم از بقیه و اذیت میشدم دیگه تصمیم گرفتم روی پای خودم بایستم و فقط ب خداوند و ب خودم تکیه کنم و میتونم بگم انتظارات رو ب صفر رسوندم 

من قبلا ک ن می‌شنیدم خیلی ب هم می‌ریختم و فکر میکردم طرف قلبم رو شکسته یا بهم بی احترامی کرده یا حس بی ارزشی میکردم و خیلی ناراحت میشدم 

الان هم کمی این حالت هارو دارم اما یادم میاد ک خودم وقتی گفتم ن خب شرایط نداشتم و گاهی دوست نداشتم ن اینکه اون طرف رو بخوام خورد کنم یا برام بی ارزش هست 

و میگم اون شخص هم مثل من حتما شرایط نداره شاید وقت نداره شاید واقعا اون وسیله رو نداره یا خرابه و رهاش میکنم و دنبال راه حل دیگه ای میگردم 

من سالها پیش در شرایط خیلی سختی قرار گرفتم و خیلی نیاز ب کمک داشتم اما همه منو تنها گذاشتن توی شهر غریب ک کسی رو نمیشناسی و نمیتونی ب  دیگران اعتماد کنی من با دوتا بچه کوچیک ک یکیشون خیلی گریه میکرد شب و روز تلاش کردم هر دو بچه رو بزرگ کردم اولش خیلی سختم بود حتی وقت غذا درست کردن یا یه حموم رفتن نداشتم قلبم درد می‌گرفت وقتی ب این فکر میکردم ک مادرهمسرم در همسایگی منه و بیکاره حتی نمیاد بپرسه تو داری چیکار میکنی چقدر در رنج بودم حتی وقتی ازش درخواست کردم ک کمی بهم کمک کنه کلی بهونه آورد و گفت ما زمان قدیم ۴ تا بچه رو خودم تنها بزرگ کردم این همه هم امکانات نداشتیم و من تنها تر شدم از اون روز تصمیم گرفتم هرگز هرگز ازش کمک نخوام و ب خداوند پناه آوردم سعی کردم غمها رو رها کنم و هرجور شده شاد باشم ک خداوند بهم بچه داده سالم و زیبا و من هر روز اونارو می‌بردم بیرون پارک بازی و شادی و تا الانکه ۹ سال از اون قضیه میگذره من هرگز ب ایشون نگفتم ک کمکم کن 

هربار ک میبینم بچهای بقیه رو نگه میداره و برای بچهای من وقت نداره تعجب می‌کنم ولی میگم من ب اونا هیچ احتیاجی ندارم خودم تونستم 

الانکه دارم مینویسم میفهمم چقدر برام رنج داشته من سالها پیش رها کردم ولی هنوزم انگار ازش ناراحتم 

شاید تقصیر خودم بوده ک هروقت هر چیزی خواسته نتونستم ن بگم تقصیر خودم بوده ک همیشه خودمو نادیده گرفتم تا کارای اون رو انجام بدم تقصیر من بوده ک سالها از شوهر پیرش مراقبت کردم و دم نزدم 

تقصیر خودم بوده ک همیشه احترام بیش از حد گذاشتم و تقصیر خودمه ک خواستم ب هر قیمتی ب چشمش بیام و نیومدم 

چقدر دلم میشکست وقتی میرفتم اونجا و بهم بی محلی می‌کرد ک حتی یک چایی هم جلوم نمیذاشت و ازم می‌پرسید چایی میخوری منم میگفتم ن  در صورتیکه میخواستم 

کاش مهارت نگفتن رو یاد بگیرم و کاش ب خودم بیشتر ارزش میذاشتم

من میخوام زندگیم رو تغییر بدم و روی خودم اینقدر کار میکنم تا همه چیز اونطوری بشه ک من میخوام 

از خداوند متعال و هدایتگر و استاد روشن بینهایت متشکرم