لاغری با ذهن، آسان‌ترین راه کاهش وزن (گام ۱۳۲)

گام 18 (تکرار1)

بنام خداوند بخشنده مهربان 

نه تنها شما استاد، بلکه همه ی افراد چاق دنبال آسان ترین روش برای لاغری هستند!

من که خودم چون میدونستم نمیتونم بیشتر از 3 /4 ماه رژیم بگیرم که تازه 3 یا 4 هم بخوام کیلو کم کنم .رژیم های کوتاه مدت 1 ماهه با 10 کیلو کاهش وزن رو همیشه ترجیح میدادم !ولی خب خیلی سخت بودن !

از نظر ما آسون ترین راه برای لاغر شدن این بود که هرچی میخواستیم میخوردیم و لاغر میشدیم ! که الان تازه با اینراه آشنا شدیم .

در روش لاغری با ذهن به مراتب سریع تر و راحت تر از انچیزی که چاق شدیم ، لاغر میشیم ، لاغری ماندگاررر و بدون ترس از بازگشت و چاق شدن .اگر در این روش استمرار داشته باشیم !

اگر هم در شروع این مسیر و هفته های اول تصور کنیم که لاغر نشدیم اشتباه بزرگیه ، چون لاغری باذهن از جسم شروع نمیشه که بتونیم اون و ببینیم ، بلکه از طریق ذهن ایجاد میشه .پس اگه ما در اوایل مسیرمون دیدیم لاغر نشدیم سریع ناامید نشیم و جا نزنیم ! یزره صبوری کنیم و ادامه بدیم تا جسممون کم کم واکنش نشون بده .

آنچه در ذهن ایجاد میشود رو میشه احساس کرد !

 اگر در مدت حرکت خودمون تو این مسیر احساس خوبی داریم ، شورو شوق داریم ، انگیزه و امید داریم ، مطمعناا روند لاغرشدن در ما استارت خورده .

این نشانه هارو من کاملا حس میکنم .

یکی از خصوصیات ذهن مقاومت در برابر سختی هاست و ما هرجقدر بیشتر خودمون و تحت فشار قرار بدیم ، ذهن هم مقاومت بیشتری  میکنه !

من خودم که هربار هرچقدر خودمو میترکوندم علاوه بر اینکه خیلیی سخت لاغر میشدم ، دوباره زودم چاق میشئدم و هر دفعه نتیجه زود تر برمیگشت !

دلیل این روند معکوس افزایش مقاومت ذهن بوده است  نه بی اراده بودن ما .مقاومتی که ما خودمون ایجادش کردیم اما نمیدونستیم!

چون که ما تلاش میکردیم با محدود کردن مصرف غذایی  یا تحت فشار قرار دادن جسممون  و… وزن خودمون رو کاهش بدیم و این فرایند برای ذهن ما به عنوان سختی و رنج محسوب میشد و تمام سعی خودش رو به کار میگرفت تا از این مرحله رهایی پیدا کنه!

عملکرد ذهن ما شبیه رفتار و واکنشهای کودکان است ، ذهن ما نسبت به تنبیه و تحت فشار قرار گرفتن به شدت مقاومت دارد و از طرفی نسبت به تشویق شدن و لذت بردن بسیار مشتاق است .

بچه ها چون هنوز زیاد  تحت تعلیم خانواده شون  قرار نگرفتن و ذهن ناخودآگاهشون زیاد برنامه ریزی نشده بخاطرهمین رفتارشون خیلی فابریک ترو درست تره  .حالا از لحاظ ما بزرگترها ممکنه اشتباه باشه ولی از لحاظ عملکرد ذهنی رفتار اونها صحیح تره .

مثلا دیدیم بجه هایی رو که کارهایی رو انجام میدن که رو مغزممونه و ما نمیخوایم که انجامشون بدن ، اومدن اونارو تهدید به کتک زدن و تنبیه کردن و …. میکنن و میترسوننشون و اون بچه هم بخاطر ترس ازینکه تنبیه بشن ، جند دقیقه و یا چند ساعت رفتارشونو تغییر میدن ولی دوباره مجدد به رفتار قبلی خودشون برمیگردن و ادامه میدن و این کارشون هم ناخوداگاهه .ولی ما فکر میکنیم که دارن از قصد دوباره رفتارشون رو تکرار میکنن ! 

ذهن ما هیچ کنترلی نداره و ما نمیتنونیم که با تنبیه و رنج و ترسوندن از انجام کاری منع کنیمش!

و اون لحظه که بچه آروم میشه و اونکارو انجام نمیده تصمیم خودآگاهشه که برای اینکه کتک نخوره یا تنبیه نشه اونکارو انجام میده و وقتی که دوباره تغییر رفتار میدن به دلیل ذهن ناخوداگاهه که زیر حرف بار زور نمیره !

ولی اگه بخوایم این بچه رو تشویق کنیم که اگه مثلا فلان کارو نکنی بهت جایزه میدم ، شکلات میدم ، میریم پارک یا … اگه ی وعده لذت بخش رو به بچه ها بدیم اونا خیلی راحت تر میتونن رفتارشون رو کنترل کنن و ذهن ناخودآگاهشون هم میپذیره که جون قراره ی لذت  بهتری و تجربه کنیم ، اینکارو الان انجام نمیدیم

کلا روند ذهن ناخوداگاه اینشکلیه که هرکاری که براش لذت بخش تر باشه رو انجام میده .

حالاربط این موضوع با چاقی اینه که همه ما در روند  زندگیمون  در مسیر چاقی ،چاق شدن برامون لذت بخش بوده !

شاید خودمون هم میگفتیم که دوست نداریم چاق بشیم یا از چاقی بدمون بیاد اماا رفتار ما برعکس این و نشون میداد!

وقتی که برای بیشتر خوردن و لذت بردن از خوردن برنامه ریزی میکردیم و همش تمام فکر و ذکرمون در خوردن و بیشتر خوردن بود . این ها نشان میدادکه ما از چاق شدن لذت میبریم !

شاید هم قبول نداشتیم که چاقی رو دوست داریم ، اما رفتار و عمل و افکار ما کاملا از چاق شدن لذت میبردند .و بخاطر همین ما هرکاری میکردیم ، رژیم میگرفتیم ، ورزش میکردیم و… نتیجه نمیگرفتیم ،چون در ناخودآگاهمون ما از چاقی لذت میبردیم !و تمام اون اقداماتی که ما برای لاغر شدن انجام میدادیم ، مثل تهدید والدین به بچه ها میمونه ! میتونستیم تا چند مدت اون  برنامه رو رعایت کنیم ولی چون ذهن ناخوداگاه از چاق شدن لذت میبرد دوباره براحتی وارد مسیر چاقی میشدیم و دوباره رفتارمون رو ادامه میدادیم و به همین دلیل نتیجه ای از اقداماتمون برای لاغری دریافت نمیکردیم .یا اگه هم چیزی کم میکردیم ، دوباره به وزن قبلی برمیگشتیم ، چون نمیشه با فشارو محدودیت ذهن ناخوداگاه رو از چاق شدن منع کرد.

رفتار ما با مواد غذایی نشون میده که ما از چاق شدن بدمون میاد یا لذت میبریم !

 ناخودآگاه رو نمیشه با عمل جراحی تغییرداد، جسم رو میشه ولی ذهن رو نه !

ممکنه تا چندمدت چون بخوان نتیجه عالی بگیرن ، دستورالعمل های پزشک رو رغایت کنن و چون مطمعناا که دیگه عمل کردن و خیالشون راحنته که ی اقدامی انجام دادن و…و خودشون هم همکاری میکنن ، مسلما نتیجه میگیرن! ولی همه ی اینها فشار جسمی و تصمیم آگاهانس و دوام نداره و همیشیگی نیست !

یکی از آشناهای های ما به همراه دخترش دوتایی عمل کردن و خیییلی  لاغر و زیبا شدن حدود دوماه پیش  یکی از فامیلامون که ارتباط نزدیکی با اونا داره اومده بود خونمون و مادرمم درباره اونا سوال پرسید چون خودشم خیلی کارها برای اینکه لاغر بشه انجام داده ولی نتیجه نگرفته و بعضی وقتا به فکرش میزنه که عمل کنه .

بعد فامیلمون گفت که آره خیلی لاغر شدن و فلان و … ولی خیلی باید مراقب باشن تا دوباره چاق نشن!

بعد مامان من پرسید که مگه بازم میشن ! مگه عمل نکردن و…؟

گفت عاوو بله خانم معلومه که چاق میشن ! خیلی ها اطرافش مثل اینکه عمل کرده بودن و بازم چاق شده بودن و اینم مطمعن بود که  اونا هم بازم چاق میشن اگه مراقب نباشن !

به هرحال ناخودآگاه غلبه میکنه بر خوداگاه اونا . درسته این افراد عمل کردن ولی تصویر خودشون از چاقی هنوز تو ذهنشون هست  و ذهن اون ها جسمشون  به هر حالتی که شده اونارو به تصویری که از چاقی در ذهنشون دارن میرسونه

و از اونجایی که در روش لاغری با ذهن ما ذهن و ناخوداگاه و برای کسب نتیجه عالی هدایت میکنیم به طوری در این روش با رضایت و شادی و احساس خوب، لاغرشدن مورد تایید ذهن ما قرار میگیرد با تجسم کردن مزایای لاغری با تصویر سازی کردن از طریق تمریناتی که انجام میدیم ، و لاغر شدن رو برای ذهنمون لذت بخش میکنیم و از رنج و ناراحتی قبلی لاغر شدن خارجش میکنیم  .لدرصورتی که در تمام روش های قبلی با گزینه رنج و سختی برای ذهنمون استفاده کرده بودیم !

پس ما لاغر شدن و برای ذهنمون لذت بخش میکنیم و بعد از جند مدت متوجه میشیم که رفتارهامون داره تغییر میکنه !

درسته که ماا تو دورانی که رژیم هستیم خیلی خودمون رو کنترل میکنیم ولی ذهن ما همش میخواد که از اون غذا بیشتر بخوریم و ….و همش مارو اذیت میکنه . و عصبانی و پرخاشگر شدن ما در دوران رژیم ها و ورزش های سخت به همین دلیله .

چون ذهن یچیز دیگه میخواد ولی ما به زور داریم یکار دیگه و انجا م میدیم و این عدم تعادل بین جسم و رفتار و ذهن باعث ایجاد عصبانیت در فرد میشه ! بخاطر همین یسری افراد نمیتونن برنامه های رژیمیشون رو ادامه بدن !

ولی اگه ذهن ناخودآگاه رو آموزش بدیم این هماهنگی خود به خود به وجود میاد . و ذهنمون با جسممون در تعادل قرار میگیره و بعد حرکت کردن کردن به سمت متناسب شدن برامون لذت بخش تر میشه .

 چون ذهن ناخودآگاه ما با تصمیم آگاهانه ما  که لاغر شدنه همسو میشه  و دیگه اون مقاومت های ذهنی وجود نداره !و تازه اشتیاق هم پیدا میشه در ما  و بهمون انگیزه میده برای لاغر شدن !

پس یکی از نشانه هایی که به ما نشون میده مسیر ما اشتباهه اینه که ما در اجرای مراحل  حس بدی داشته باشیم !

چون که اگه با سختی و بی حوصلگی این مسیر و انجام بدیم ، متاسفانه از تلاش خودمون برای لاغر شدن نتیجه ای نمیگیریم !

من هم خودم سعی میکنم که مواقعی که حوصله ندارم از فایل ها استفاده نکنم و هروقت  اون انرژی  و داشتم بیام ادامه بدم ، بخاطر همینم هست که یزره طول کشیده ولی اشکال نداره مهم نتیجه س نه مدت زمان !

به هرحال من با آرامش تو این مسیر دارم حرکت میکنم و هروقت میبینم حس بدی دارم ، یزره وایمیسم و دوباره شروع میکنم . 

چون قبلا اگه حس بدی هم داشتم بزور ادامه میدادم و بایدد حتما سریع نتیجه میگرفتم و… و نتیجه ش هم پایدار نبود .

پس آرام آرام دارم با آرامش حرکت میکنم و هیج زوری هم روش نیاوردم ، تو جاده یک عالمه با هم استراحت هم میکنیم .

زمانی که با روش های اشتباه قبلی اقدام میکردم برای لاغر شدن همش اعصابم خورد بود که من چرا باید هرچی میخورم چاق بشم ولی فلانی هرچی مثه اسب میخوره باید لاغر باشه !یا این چه سرنوشت و شانسیه و…

ولی الان تو این مسیر آرامش پیدا کردم و مطمعن شدم که منم میتونم مثل اونا باشم ! این اولین حسی بود که بهم دست داد و منو امیدوار کرد و من گفتم که این همون مسیریه که قراره منو برسونه !چون داره درباره خودم حرف میزنه ولی روش های قبل فقط راهکار و رژیم بود و…

.پس برای لاغرشدن هیچ روشی به غیر از لاغری با ذهن نیست!

همه ی ما دوست نداشتیم چاق بشیم اما هرماه یا در خودم هر رووز چاق تر میشدیم !همه ی ما دوست نداشتیم که پرخوری کنیم ولی همیشه پرخوری میکردیم و بعدش عذاب وجدان میگرفتیم !و….

این تجربیات مشابه در همه ی افرادی که اضافه وزن دارند وجود دارد .

در روش ذهنی نتیجه برای همه یکسانه بخاطر همین افرادی که از این روش نتیجه گرفتن ،تجربیانشون هم یکسانه .با این تفاوت که چه مقدار احساسشون خوب میشه و انجامشون میدن و در این مسیر استمرار دارن !و هرکس این قسمت رو بهتر انجام بده ، نتیجش براش بهتر میشه .

ولی احساس شادی و نشاط و آرامش و اشتیاق به لاغری  و…در همه ی افراد مشابه ، به خاطر آموزش ذهن ناخوداگاه است .

پس یک بار برای همیشه تصمیم  قاطع بگیریم که از این روش لاغر بشیم و حتی  اگه 10 % از اون تلاش و سرسختی که ما در روش های قبل انجام میدادیم و در این روش انجام بدیم و متعهد باشیم و تمریناتمون رو انجام بدیم و…. نتیجه مون رو میگیریم .

چه بخوایم جه نخوایم !

آسان ترین راه برای لاغر شدن ، لاغری ازطریق ذهنه ! چون به همین سبک ما چاق شدیم ، خیلی ساده! 

هیچ کسی که جاق شده رنج نکشیده ، هممون هی لذت بردیم ، خوردیم ، زندگی کردیم ، بازی کردیم و…همینطوری چاق شدیم !

همش با لذت بوده و بنابراین روشی مارو به لاغری و تناسب اندام میرسونه که همواره با لذت و شادی و نشاط باشه که اون روش هم لاغری با ذهن هست .

شاد و پیروز و متناسب باشید .