رهایی از افکار منفی (قسمت پنجم)

با نام و یاد خدا

جلسه پنجم رهایی از افکار منفی   از دوره رایگان تغییر زندگی 

■ هر کدوم از ما یک مخزن در وجودمون داریم. ما خودمون تصمیم می‌گیریم چه افکاری وارد این مخزن بشه و چه افکاری وارد نشه. در نهایت، هر چیزی که توی این مخزن باشه، روی زندگی دنیوی و معنوی ما اثر می‌ذاره و خروجی زندگی ماست.

■ ناخالصی‌های ذهنی و تیرگی زندگی

افکار منفی در واقع ناخالصی‌های زندگی ما هستن. وقتی این ناخالصی‌ها زیاد بشن، کل نگاه ما به دنیا کدر، کثیف و ناامیدکننده می‌شه. اما  برای رسیدن به برکت در زندگی، باید یاد بگیریم چطور قلب‌مون رو از این ناخالصی‌ها پاک کنیم.

■  عفونت‌های روحی

نگرانی، شک، تردید، افسردگی و کینه، دقیقاً مثل عفونت در بدن می‌مونن. اگر ما با حساسیت‌های بی مورد یا ناراحتی‌های طولانی‌مدت، این ناخالصی‌ها رو در وجودمون نگه داریم، باعث آلودگی روحمون می‌شیم و حتی ممکنه به بیماری‌های جسمی هم برسیم.

■ رها کردن برای آینده‌ای روشن

ما متوجه شدیم که اصلاً برای این خلق نشدیم که بارهای سنگینی مثل گناه، پشیمانی، افسردگی و خشم رو با خودمون حمل کنیم. هر اتفاق بدی که در گذشته، حتی یک ساعت پیش افتاده، فقط یک ناخالصی است. اگر این‌ها رو رها نکنیم، آینده‌مون رو تیره و تار می‌کنیم. پس هر درگیری، جدایی یا شکست، باید رها بشه تا جایگزینش آرامش باشه.

■تله‌ی نگرانی‌ها

خیلی از ما، مخصوصاً پدر و مادرهایی که نگران آینده، شغل یا ازدواج بچه‌هاشون هستن، توی تله‌ی نگرانی می‌فتیم. اما حقیقت اینه که نگرانی هیچ سود و منفعتی نداره و حتی جلوی پیشرفت ما رو می‌گیره. تا وقتی نگران باشیم، نمی‌تونیم ایده‌های خوب داشته باشیم یا به جلو حرکت کنیم..

استاد یک نکته‌ی خیلی مهم گفت: «ما برای این خلق نشدیم که خشم و افسردگی رو حمل کنیم.»

من  برای «دوست داشتن»، «دوست داشته شدن» و «آرامش» خلق شده ام، نه برای اینکه تا ابد بارِ دردهای دیگران یا اشتباهات گذشته را روی دوشم بکشم. 

به خودم   میگم   هر بار که احساس کردی غم و اندوهت زیاد شده، با خودت تکرار کن: «این فقط یک ناخالصی است و من اجازه دارم آن را رها کنم». 

■ سپردن نگرانی‌ها به خدا

ما فهمیدیم که نگرانی به خاطر اینه که آینده برامون روشن نیست و مسیر زندگی‌مونو نمی‌دونیم. اما چون خدایی داریم که از آینده باخبر ه و قادر مطلقه  باید تمام نگرانی‌هامون‌ را به او بسپاریم. ما یاد گرفتیم که هر چه اطمینانمان به خدا بیشتر باشه   راحت‌تر از دام نگرانی‌ها رها می‌شیم. در واقع، اگر کسی ادعای ایمان داشته باشه اما نتوانه نگرانی‌هاش رو رها کنه، یعنی هنوز اعتمادش به خدا کامل نیست.

■ ناخالصی‌ها و مسدود شدن نعمت‌ها

خداوند همیشه در حال فرستادن نعمت‌ها به سوی ماست، اما برای دریافت نعمت‌های بزرگ، باید فضای درونمون پاک و خالی باشه. ناخالصی‌ها و نگرانی‌ها، فضای درون ما رو پر می‌کنن و مانع رسیدن نعمت‌ها می‌شن. مثلاً اگر حسادت داشته باشیم یا خسیس باشیم، فضای دریافت رزق و روزی‌های بزرگتر رو  از دست می‌دیم و زندگی‌مون به سمت خرابی می‌ره

■ فرمول شناسایی ناخالصی‌ها

ما به یک فرمول ساده رسیدیم: هر جا در زندگی‌مون احساس کمبود می‌کنیم، یعنی در اون زمینه ناخالصی داریم. و هر جا که راضی هستیم، یعنی میزان ناخالصی‌ها در اون بخش کمتره. با این روش، انگیزمون  برای پاک‌سازی درون و رها کردن ناخالصی‌ها بیشتر می‌شه…

■ غم و اندوه و نقش شیطان:

در قرآن بارها از ما خواسته شده غمگین نباشیم. حزن و اندوه، چه برای انسان‌های معمولی و چه برای پیامبران (مثل حضرت یعقوب که از غم نابینا شد)، نتیجه‌اش یکسانه و منجر به بیماری و تخریب سلامتی می‌شه  .. ما یاد گرفتیم که غم و اندوه در واقع ابزار شیطانه تا ما رو غمگین کنه، پس باید مراقب باشیم و اجازه ندیم این حس‌ها در وجودمون جای بگیرن

، این بخش از آموزش‌ها درست روی زخم‌های من دست گذاشت. 

ببین چقدر مهمه که بدونم «غم و اندوه» من برای فرزندانم یا نگرانیم برای آینده، در واقع همون «حزنه» که استاد گفت. این غم، فقط یک «ناخالصیه که فضای ذهن منو پر کرده و اجازه نمی‌ده نعمت‌های تازه‌ی شادی و آرامش وارد قلبم بشن.

وقتی غمگین می‌شم یا خودمو  سرزنش می‌کنم، در واقع دارم به ابزار شیطان (که همان غمه) اجازه می‌دم در زندگیم نقش بازی کنه .

■ این بخش از صحبت‌های استاد روشن، یک درس بزرگ در مورد «انتخابه» 

■ تله‌ی دوست داشتن غم:

بعضی از آدم‌ها ناخودآگاه عاشق غم هستن و با گوش دادن به آهنگ‌های غمگین یا دیدن فیلم‌ها و کلیپ‌های ناراحت‌کننده، توجهشون رو فقط روی اندوه می‌گذارند. اما یاد گرفتیم که طبق قانون جهان هستی، کسی که خودش را در غم غرق کنه، نمی‌تونه انتظار داشته باشد زندگی روی خوشش رو به او نشان بده…

■انتخاب بین دو راه:

هر روز باید انتخاب کنیم: یا پیرو راه شیطان باشیم و غم رو   انتخاب کنیم، یا پیرو راه خدا و شادی رو. طبق قانون جذب، اگر اندوهگین باشیم، اتفاقات بد  جذب می‌کنیم و اگر شاد باشیم و غمو رها کنیم، اتفاقات خوب به سمت ما می‌آد. این یکی از نشانه‌های قانون جذب در قرآنه ….

■ درس توبه و رهایی از گناه (داستان حضرت موسی): 

ما یاد گرفتیم که حتی بزرگ‌ترین اشتباهات هم می‌تونن با توبه پاک بشن. حضرت موسی حتی با اینکه مرتکب قتل شده بود، اما با پذیرفتن اشتباه و رها شدن از احساس گناه و پشیمانی، توانست به بالاترین مرتبه یعنی پیامبری برسه. این یعنی هیچ‌کس دیر نرسیده  و همیشه راه رهایی هست.

■خطر ماندن در غم (داستان حضرت یعقوب):

حضرت یعقوب چون نتوانست از فراق یوسف خارج بشه و غم و اندوه رو در خودش نگه داشت، نه تنها رنج کشید، بلکه بیناییش رو هم از دست داد و اتفاقات بدتری رو جذب کرد. این برای ما یک هشداره  که ماندن در غم، ما رو به بیماری و نابینایی در برابر نعمت‌ها می‌رسونه…..

■حفظ خلوص در برابر بی‌مهری (داستان حضرت داوود):

حتی وقتی نزدیک‌ترین افراد  خانواده  باهامون مثل یک غریبه رفتار می‌کنن یا اطرافیان خیانت می‌کنن، می‌تونیم خودمون رو خالص نگه داریم. حضرت داوود اجازه نداد حسادت‌ها و بی‌مهری‌ها باعث  جمع شدن یاس و ناامیدی در مخزن وجودش بشه و به همین خاطر به هدایت الهی رسید.

■ غم مثل عفونت است:

ناراحتی و اندوه برای همه انسان‌ها، چه پیامبر باشن و چه مردم عادی، مثل یک عفونت عمل می‌کنه. تفاوت آدم‌های سربلند در اینه که اون‌ها اجازه نمی‌دن این ناخالصی‌ها در وجودشان ذخیره بشه .استاد  این متن رو که  خوندم  با تمام وجودم حسش کردم چقدر داستان‌های این پیامبران شبیه به تکه‌های زندگی منه  :

داستان حضرت داوود  … جایی که خانواده‌اش با او مثل غریبه رفتار کردن. آیا این من نیستم ؟ منم در رابطه‌ام با لیلا و نسترن،  حس می کنم غریبه شدم  بی رحمانه  بی‌مهری می بینم . اما پیام این متن به من اینه: 

«تو می‌تونی با وجود این بی‌مهری‌ها، مخزن وجودت رو خالص نگه داری و اجازه ندی این اتفاقات، تو رو به سمت یاس و ناامیدی ببرن.»

و داستان حضرت موسی … هر چقدر که در زندگی‌م احساس گناه یا پشیمانی می‌کنم،  می بینم  که رها کردن این‌ها، تنها راه رسیدن به آرامش و مقام‌های بالاتره. من هم می‌تونم تمام  اون «پشیمانی‌های قدیمی» رو توبه کرده و رهاشون کنم ..

■من انتخاب می‌کنم:

می‌تونم مثل حضرت یعقوب در غمِ فرزندم بمونم و دنیامو تیره و تار ببینم، یا می‌تونم مثل حضرت داوود، با وجود تمام زخم‌ها، قلبم رو پاک نگه دارم تا نعمت‌های تازه‌ی خدا وارد زندگیم بشن.

من می‌بینم که  دارم یاد می‌گیرم چطور این «عفونت‌های غم» رو از روحم پاک کنم. 

استاد  این تیکه آخر، مثل یک نقطه پایان برای غم‌ها و یک نقطه شروع برای زندگی منه.

■ انتخاب شریک زندگی:

تا امروز شاید ناخودآگاه با شیطان مشارکت کرده بودیم تا خودمونو  ناراحت  و نابود کنیم. اما از امروز تصمیم می‌گیریم که با خداوند مشارکت کنیم تا زندگی‌مونو آباد کنیم، سلامتی رو به جسم‌مون برگردونیم و دوباره شور و نشاط رو در روحمون احساس کنیم. این مشارکت با خداست که آینده‌ای زیبا برای ما می‌سازه

■ بخشش الهی و بخشش خودمون  :

همون لحظه‌ای که از خدا طلب بخشش می‌کنیم، مارو  می بخشه. پس دیگه دلیلی نداره که ما خودمونو نبخشیم یا مدام اشتباهات گذشته رو مرور کنیم. اگر کسی هم بخواد گذشته ما رو به یادمون بیاره تا ناامیدمان کنه، باید بدونیم او فقط یک انسانه  و کلام او حقیقت نداره  …. چون فقط خداست که می‌بخشه و ما هم باید با او هم‌سو بشیم و خودمونو  ببخشیم.

■ بیرون انداختن بساط شیطان :

باید تمام اون  فضاهایی که در وجودمون به شیطان داده بودیم تا در اونجا  احساس گناه، پشیمانی، حسرت و اندوه ایجاد کنه رو پس بگیریم. باید بساط شیطان رو از وجودمون بیرون بندازیم و فضا رو کاملاً خالی کنیم تا خداوند بتونه اون فضای خالی رو با صفات خودش پر کنه.

■ جایزه پاک‌سازی درون :

هر چقدر فضای درونی‌مونو از ناخالصی‌ها خالی کنیم، بیشتر از نعمت‌های خدا بهره‌مند می‌شیم. وقتی فضای وجودمون پاک بشه، ایمان، شور، اشتیاق، انگیزه، ایده‌های خلاقانه و سلامتی جایگزین ترس و ناامیدی می‌شن و اون وقته  که اعتماد به نفس پیدا می‌کنیم تا به سمت زندگی رویایی‌ حرکت کنیم.استاد این کلمات دقیقاً برای من بود. ، شما داری به من می‌گی که اگر کسی در این دنیا (حتی نزدیکان خودت) بخوان به تو یادآوری کنن که «فلانی، تو چه کارهایی کردی» یا «تو در فلان جایگاه بودی»، تو نباید به اونا گوش بدی. اونها  ناطق کلام شیطانن تا تو رو دوباره به همان تاریکی برگردوننتو همین حالا توسط خداوند بخشیده شدی….تو همین حالا لایق این هستی که تمام «احساس گناه» و «پشیمانی‌ها» رو از وجودت بیرون بندازی. 

من یاد گرفتم که:

۱. نگرانی‌ها را به خدا بسپارم.۲. ناخالصی‌ها رو شناسایی کنم.۳. بدونم که غم یک عفونته …۴. و در نهایت، تصمیم بگیرم که با خدا مشارکت کنم تا فضای وجودم رو برای نعمت‌ها باز کنم

■معنای واقعی صبر

صبر، فقط تحمل نیست؛ بلکه اینکه اجازه ندیم مشکلات و اتفاقات بد، تبدیل به «ناخالصی» و «عفونت» در روح ما بشن. ما فهمیدیم که هر مشکلی در دنیا می‌آد، راه حلش هم همراهشه ، اما فقط کسانی که صبور هستند و اجازه نمی‌دن غم در وجودشون جمع بشه می‌تونن اون راه حل رو پیدا کنن… کسانی که در غم غرق می‌شن  در واقع دارن مسیر شیطان رو می‌رن…

■ مدیریت مخزن وجود:

به این نتیجه رسیدیم که نمی‌تونیم جلوی آمدن اتفاقات بد رو بگیریم (چون این‌ها آزمایش‌ات خدا هستند)، اما وظیفه ما اینه که اجازه ندیم این اتفاقات در «مخزن وجودمون» باقی بمونن. ما باید یاد بگیریم که این ناخالصی‌ها رو بیرون بریزیم تا روحمون بیمار نشه

■ درس توبه و رهایی از گناه (داستان حضرت داوود):

ما دیدیم که حتی پیامبران هم دچار اشتباه می‌شن. حضرت داوود وقتی اشتباهی کرد و سعی کرد  پنهانش کنه، از شدت احساس گناه و پشیمانی بیمار شد. اما وقتی اشتباهش رو  پذیرفت، توبه کرد و خودش رو از احساس گناه رها کرد، سلامتیش برگشت. ما یاد گرفتیم که هرگز نباید از خدا فرار کنیم؛ بلکه باید با توبه و پذیرش اشتباه، بار سنگین پشیمانی رو از روی دوشمون برداریم.

■ تله‌ی «احساس گناه» و حیله‌ی شیطان :

احساس گناه و شرمساری، مانع رسیدن ما به نعمت‌ها می‌شن  ، چون با این حس، خودمون رو لایق نعمت نمی‌بینیم. شیطان از همین‌جا وارد می‌شه و مدام اشتباهات گذشته رو به یاد ما می‌آره تا ما رو ناامید کنه و بگه «دیگه فایده نداره» یا «خدا تو رو نمی‌بخشه». ما یاد گرفتیم که به این افکار دروغین اهمیت ندیم و مستقیم به سمت رحمت خدا حرکت کنیم.

■رهایی از زندان « ای کاش»:

غرق شدن در « ای کاش‌ها» (کاش فلان رشته را می‌خوندم، کاش فلان تصمیم رو نمی‌گرفتم، کاش در تربیت بچه‌ها جور دیگری عمل می‌کردم)، ما رو از زندگی فعلی‌ محروم می‌کنه. وقتی ما مدام به پشت سر نگاه کنیم و حسرت بخوریم، فرصت تصمیم‌گیری درست برای «همین لحظه» رو از دست می‌دیم.   در مورد گذشته هیچ کاری از دستمون برنمی‌آد، پس باید تمام تمرکزمون را روی «الان» بگذاریم.دوستان  پیام این جلسه، مثل یک «اعلان آزادیه» ؛ آزادی از تمام زنجیرهایی که سال‌ها مارو در زندان گناه و پشیمانی نگه داشته بود.

■ پایان دادن به زنجیره‌ی شکست‌ها:

ما یاد گرفتیم که برای رهایی از شکست‌های پی‌در‌پی، اولین قدم اینه که فکر کردن به گذشته و افکار منفی رو متوقف کنیم. ما باید  هم پیمانی  با شیطان رو (که همان افکار تخریب‌گر هست) لغو کنیم و فضای وجودمون رو برای دریافت صفات عالی خداوند و یک «قرارداد جدید با خدای مهربان» خالی کنیم.

■نادیده گرفتن صدای منتقدین:

ما فهمیدیم که نباید به حرف اطرافیان گوش بدیم؛ چون خیلی‌ها دوست دارن ما همیشه در احساس گناه باقی بمونیم و به ما بگن «تو لایق بخشش نیستی». اما ما یاد گرفتیم که این حرف‌ها همه‌اش دروغه و هیچ جایگاهی برای این افکار در زندگی ما نیست.

■ تفاوت «تبرئه شدن» و «عفو شدن»:

از این قسمت سخنرانی  استاد  یک نکته‌ی بسیار مهم یاد گرفتیم:

 هیچ انسانی لایق «تبرئه شدن» (یعنی کاملاً بی‌گناه بودن) نیست، اما همه‌ی انسان‌ها لایق «عفو شدن» هستند.  برای بخشیده شدن توسط خدا، لازم نیست حتماً تمام کارهای گذشته رو جبران کنیم (چون شاید نتونیم)، بلکه کافیه با ایمان کامل، از خدای مهربان «طلب عفو» کنیم.

■دریافت فوری بخشش :

باید ایمان بیاریم به این که در همان لحظه‌ای که از خدا طلب بخشش می‌کنیم، او ما رو عفو می کنه  وخدا هرگز دیر نمی‌کنه.  با این ایمان، کوله بار سنگین احساس گناه و پشیمانی رو زمین بگذاریم و سبک‌بال و با نشاط به سمت خلق یک زندگی عالی حرکت کنیم.

حالا دیگه هیچ بهانه‌ای برای شیطان باقی نمونده، این بخش دقیقاً داشت درباره‌ی من حرف می‌زد.  لحظاتی که اشک می ریزم وبا  با خودم می‌گم ««من کجا اشتباه کردم»، که نوه نازنینم  اینجوری ازدواج کرد  یا دخترم بیمار شد  همون «کوله بار سنگین احساس گناهه که استاد می‌گه باید  زمین بگذاری.

تصور می کنم تمام این پشیمانی‌ها، تمام این «ای کاش‌ها»، تمام این حسرت‌ها و تمام این غم‌های دوری و دلتنگی  و بی مهری ها ، در یک کوله‌ی بزرگ و سیاه روی دوش من سنگینی می کنن

حالا، با تمام وجود این کوله را زمین  میگذارم … 

و بلند میگم‌ : «من، از خدای مهربان طلب عفو دارم و ایمان دارم که در همین لحظه عفو شدم.»  متاسفم لطفا مرا ببخش  متشکرم  دوستت دارم مهربان خدای من….

حالا دیدگاه جلسه پنجم به طور کامل بسته شد. از «شناخت ناخالصی» شروع کردیم، از «عفونت روح» گذشتیم، «توبه» کردیم و در نهایت «کوله بار گناه» رو زمین گذاشتیم.