هر انسانی در زندگی خود آروزهای زیادی دارد که به برخی از آنها میرسد، به برخی دیگر تا حدودی میرسد، اما به تعدادی از آرزوهای خود هیچ وقت دست پیدا نمیکند.
دلیل محقق نشدن برخی آرزوها نبود آن نعمت به اندازه کافی در دنیا نیست، بلکه نگرش ما درباره تفاوت قائل شدن بین نعمتهای الهی است.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.51 از 84 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
و خدایی که در این نزدیکیست.
منم توی زندگیم شیرهایی دارم که آب رو تا پشت اهرم باز و بسته شدن شیر آب میاره ولی من بلد نیستم که چطور اون اهرم رو باز کنم،گاهی با گریه و زاری،گاهی با حال خوب،گاهی با حال خراب و افسرده تلاش کردم که اهرم رو باز کنم ولی چون با زور و تضرع بوده،هرگز جواب درستی نگرفتم.کاش میتونستم از برنامه ای استفاده میکردم که تک تک این مشکلات رو برطرف کنه برام و منو به خواسته هام برسونه.چند شب پیش حرف استاد رو در مورد این بود که خداوند هرآنچه در ذهن ما به وجود میاد،در برنامه ی الهیش داره و نشدنیه نیست رو به همسرم میگفتم،و بعد با خودم فکر کردم چقدر آرزوها و ایده ها به ذهنم رسیده ولی تلاشی نکردم،نه به این معنی که هیچ کاری نکردم برای رسیدن به خواسته هام بلکه راه و مسیر رو اشتباه رفتم.من سالها پیش که از خداوند طلب فرزندی رو کرده بودم و یادمه اون اوایل که شور و شوق زیادی داشتم،خیلی خوب داشتم برای بچه م خرید اسباب بازی و لباس میکردم ولی حیف و صد حیف که چون بلد نبودم و بعد از گذشت چند ماه دلسرد شدم و گفتم خدا منو لایق نمیدونه،خدا به من نگاه نمیکنه،من آنقدر گناهکارم که خداوند هرگز به من بچه نمیده و هرآنچه برای نوزاد خیالی تهیه کرده بودم خیلی راحت چند تکه ش رو بخشیدم به اطرافیانم الان متوجه شدم چرا بعد از این همه سال من هنوز بچه دار نشدم،من این نعمت رو از خودم دور کردم.من این شیر آب رو بسته بودم و فکر میکردم نعمت بچه دار شدن قطع شده،توی خونه من جاری نمیشه،خدایا چی بگم؟؟؟چرا باید الان متوجه بشم؟؟همون موقعه ها که داشتم وسایل خریداری شده م رو میبخشیدم به ديگران،خواهرم میگفت چرا داری این کارو میکنی؟؟دیر و زود خدا بهت بچه میده،نکن و بدار این راه برات باز باشه ولی افسوس که متوجه نشدم که حرف خواهرم یعنی چی؟؟ولی شاید من باید این مسیر رو طی میکردم به قول یکی از دوستان سایت،مادر باتجربه ۴۰ ساله بودن بهتر از مادر جوان ۲۰ ساله و بی تجربه بودنه.من دارم تلاش میکنم که بسپارم به خدا و تمام تلاشم اینه که فقط در خونه خدا رو بزنم.ولی کاش یکی راهنماییم میکرد برای رسیدن به این خواسته چطور باید درهای رحمت رو باز کنم؟؟چطور میتونم و چیکار باید بکنم تا مانع جاری شدن نعمت فرزند دار شدن به خونه مون نشم.؟لطف اگر کسی میدونه که چه مراحلی رو باید طی کنم و یا دوره ای رو میشناسه که میشه راه درست و هدفمند رو پیدا کرد،بهم بگه لطفا.الهی شکر
یا حق
نشان های دریافت شده
و خدایی که در این نزدیکیست
در رسیدن به خواسته ها و آرزوها به مراحلی رسیدم که باعث ایست کامل و در جا زدنم بودن برای تحقق ارزوهام،شاید یک قدم فقط مونده بود که بهش برسم ولی از اونجایی که شناخت درستی از خدا نداشتم و فقط و فقط داشتم از آدمها کمک میگرفتم نتونستم به هدفم برسم..باید بتونم افکار و باورهامو برگردونم به قبل از به وجود آمدن ادیان،مگه در تاریخی که شنیدیم و خوندیم آدمهای کمی بودن که از خدا برامون نوشتن ،از وجود خدایی گفتن که اونها رو به علو درجات رسونده. از خدایی حرف زدن که با بودنش در زندگیشون،جاودانه شدن و اسمشون بعد از قرنها به زبان میاد.من خودمو دارم میگم ، ب خاطر تحقیق نکردن،برای آگاهی پیدا نکردن،برای ناشناخته بودن خداوند در زندگیم،همیشه توی ی نقطه در طول عمرم داشتم پرسه میزدم،هیچ وقت نخواستم عمل کنم،فقط میشنیدم،دلم میخواسته که دیگران بهم یاد بدن،نمیدونم اسمشو بزارم ترس،یا تنبلی،البته مهم نیست چی بوده،مهم اینه که من تلاشی برای شناخت خداوند نکردم.من فقط خواستم پیرو دیگران،پیرو پدرومادر و اجتماعی و کشوری که توش زندگی میکردم،باشم،برای شناخت خداوند،که او بخشنده،مهربان،و سخاوتمند هست باید دست از دنباله رو دیگران بودن، بردارم،باید با کسانی آشنا بشم که مثه من فکر میکنن،باید به طرفی راه رو ادامه بدم که منو به شناخت بهتری از خداوند برسونه.باید دیدگاهم در مسیر رسیدن به خواسته هامو عوض کنم،باید تکرار کنم که میشود چون خدا رو دارم،اونی که به دل من انداخته چه هدف و آرزویی داشته باشم،خودش هم منو به هدفم میرسونه،پس خداوند همه چیز را میشود،حالا که من از او درخواست کردم،و جوابمو داده پس مستحق این هست که فقط اسم اونو صدا بزنم.الان مدتیه برای آرزویی که در دلم افتاده قدمهایی برمیدارم،بهش در طول روز فکر میکنم و ته دلم ذوق میکنم از رسیدن بهش و با اینکه اتفاقی نیفتاده و من به خواسته م نرسیدم ولی احساس شادی و شوری در دلم دارم و ایمان دارم که بهش میرسم چون این خواسته و آرزو رو فقط خداوند هست که میتونه برام محقق کنه،من مشتاقانه هر زمان که یادم میاد چه چیزی دلم میخواد،در ذهنم مرورش میکنم و از خدا برای داشتنش تشکر میکنم و فک میکنم مستلزم رسیدن به هدف،احساس شادی و رضایت از داشتنش هست.خدایا شکرت که منو به این درجه از آگاهی رسوندی که برای اینکه قدرت رسیدن به هدفم گاهی ی حا گیر و گوری پیدا میکنه چطور رفعش کمم.من ی زمانی که با قدرت ذهن آشنا شده بودم مدام از اساتید میشنیدم که باید باورهای پولساز باورهای… رو عوض کنیم تا به خواسته هامون برسیم ولی با شنیدن این فایل متوجه شدم من باید شناختم رو نسبت به خدا عوض کنم،چون اون بوده که من به این دنیا پا گذاشتم،قبلا فکر میکردم اگر پدرومادر نبودن شاید من هرگز به این دنیا پا نمیذاشتم ولی الان درک کردم که خداوند بوده که اجازه داده من از طریق پدرومادر به این دنیا وارد بشم.خیلی وقتها از اینکه خداوند پدرومادر مو ازم گرفته شاکی بودم ولی الان میگم حکمتی داشته و من شاید با وجود پدرومادر هرگز به آگاهی های امروزم نمیرسید.شاید با نبود اونها من تونستم خدا رو صدا کنم و اونم جوابمو بده،کمبود پدرومادر منو به این مسیر هدایت کرده،شاید اگر اونها بودن و من با بودن در کنار اونها به تضادهای زندگیم برخورد نمیکردم.پس الهی شکر برای هرآنچه امروز نصیبم شده تا بتونم راه حقیقت رو پیدا کنم.الهی شکر
خدایا ازت ممنونم که از رگ گردن بهم نزدیکتری یعنی اینکه تو خود منی،من از تو هستم،من هرآنچه در دل داشته باشم فقط و فقط تو هستی که میتونی منو بهش برسونی،خیلی خواسته ها داشتم که برآورده شون کردی،مثلا خیلی دلم میخواست با همسرم ازدواج کنم و این امر نمیدونم چرا توی ذهن من غیر ممکن بود ولی تو برام انجامش دادی،پس این نشون میده نعمتهایی که دارم و آرزوهای در دلم همه شون دست یافتنی هستن و این منم که باید بخوام.گاهی به خاطر آموزشهای اشتباه قبلیم برام تحقق آرزوهام غیر ممکنه ولی با شنیدن حرفهای استاد دارم نگاهمو نسبت به خدا عوض میکنم که میشود.خدایا شکرت که استادی رو بهم معرفی کردی که داره به من تو رو یادآوری میکنه.اینکه من به خودم برگردم،فکر میکردم برای شناخت تو باید بیرون از خودم دنبال تو بگردم ولی دادم متوجه میشم من اگر بتونم درونم رو بشناسم در واقع تو رو شناختم. الهی شکر
یا حق