مقصر زندگی شما کیست؟! (گام ۲)

به نام خدای هستی بخش

در شرایط زندگی مقصر دونستن دیگران آسون ترین و در دسترس ترین راه هستش و به گونه ای شونه خالی کردن از مسئولیت زندگیه. خیلی راحت تره که دیگران رو مقصر شرایط زندگیمون بدونیم چون اگر خودمون رو مقصر بدونیم مسئولیت همه چیز به کردن خودمون میوفته و انگشت اتهام به سمت خودمون برمیگرده و این پذیرفتنش خیلی سخته که هرچیزی تا الان در زندگیمون تجربه کردیم مقصرش خودمون بودیم یعنی خودمون خواستیم در فقر و بدبختی یا هر شرایط دیگه ای زندگی کنیم و ما همیشه در تقلا هستیم که خودمون رو مظلوم و مورد ظلم قرار گرفته جلوه بدیم نه ظالم به خود!!!!!!واین تا زمانی ادامه پیدا می‌کنه که به قول استاد از مقصر جلوه دادن دیگران دیگه خسته بشیم و به یه حالت استیصال و درماندگی برسیم .اونجاست دیگه به نقطه تسلیم میرسیم و از خداوند کمک می‌خوایم اونجاست که چشم دل ما باز میشه و حقیقت هارو میبینیم .متوجه میشیم که هیچ کس و هیچ چیز در دنیا مانع یا عامل خوشبختی ما نیست جز خودمون واین نقطه یعنی آرامش محض !!!!!!!

یعنی دست برداشتن از هر تقلای اضافی یعنی دوری از هر حسادت و چشم هم چشمی ،دوری از خشم ،دوری از غم،دلهره و…… هر چیزمنفی که باعث برهنه زدن این آرامش بشه .

به نظر من همه ما اول از هرچیزی باید تلاش کنیم به این میزان از آرامش قلبی برسیم و بقیه ش خود به خود اتفاق میوفته بدون کمترین تلاشی