با دنیا نجنگید! (گام ۱۹)

💕 به نام خداوند یکتا 💕

💕 سلام و درود بی کران 💕

🌿 به نظر من یکی از چیزهایی که خیلی از ما آدمها رو خسته و نگران میکنه، توجه بیش از اندازه به اتفاقات بد و مشکلاتیه که اطرافمون میفته. یه وقتایی فکر میکنیم اگر از همه اتفاقات بد باخبر باشیم، اگر مدام به دیگران هشدار بدیم و اگر حواسمون به همه چیز باشه، میتونیم جلوی مشکلات رو بگیریم. یه وقتایی هم اسم این رفتارمون رو میزاریم مسئولیت پذیری و فکر میکنیم داریم به بقیه کمک میکنیم. 

💕 خیلی از آدمها دوست دارن اتفاقات بد رو برای هم تعریف کنن و حس میکنن یه جور همدردیه، مثلا یکی از گرونی ها میگه، یکی از جنگ و اتفاقات ناراحت کننده خبر میده، یکی ماجرای اختلاف و قهر دو نفر رو تعریف میکنه و یکی هم خبر مشکل یک هنرمند یا یک آدم معروف رو منتشر میکنه. انگار همیشه باید موضوعی برای صحبت کردن داشته باشن و بیشتر مواقع موضوع خیلی از این تعریفها اتفاقات ناراحت کنندست. شاید بعضی ها واقعا از روی دلسوزی این کار رو میکنن و فکر میکنن با خبر دادن به دیگران، جلوی اتفاق مشابهی رو میگیرن. شاید هم دنبال همدردی هستن یا دوست دارن هیجان یک خبر رو با بقیه تقسیم کنن. من دقیقا نمیدونم دلیل همه این رفتارها چیه، اما همیشه برام این سوال وجود داشته که چرا از اتفاقات خوبشون نمیگن چرا بیشتر از مشکلات و اخبار جنگ میگن .

🌿 من خودم هم قبلا همین طور بودم. اما از وقتی که با سایت تناسب فکری آشنا شدم ،کم کم نگاهم تغییر کرد. یاد گرفتم که لازم نیست مدام درباره مشکلات و ناراحتی ها صحبت کنم و ذهنم رو با خبرهای بد پر کنم. حتی اخبار هم گوش نمیدم. بعضی وقتها دیگران ازم میپرسن خبر داری فلان اتفاق افتاده؟ و وقتی میگم نه، تعجب میکنن و میگن تو باید از اتفاقات جامعه خبر داشته باشی. اما سوال من اینه که اگر دونستن یک خبر هیچ کمکی به من نمیکنه و فقط قراره ذهنم رو درگیر و ناراحت کنه، چرا باید هر روز دنبالش کنم.

 من ترجیح میدم به جای اینکه مدام از اتفاقات بد باخبر باشم، به چیزهایی توجه کنم که حالم رو بهتر میکنن.

💕 یکی از تجربه های قدیمی من هم باعث شد بیشتر به تاثیر نگرانی و توجه ذهنم دقت کنم. سالها پیش همسرم خیلی بد رانندگی میکرد و من همیشه نگران بودم که بالاخره با این مدل رانندگی اتفاق بدی براش بیفته و حتی ممکنه در تصادف کسی جونش رو از دست بده. این نگرانی اونقدر زیاد بود که یادمه یک بار این موضوع رو با مادرم هم مطرح کردم و گفتم با این وضعیت رانندگی حتما یکی رو میکشه میکنه ،مدت زیادی نگذشت که همسرم با همون ماشین تصادف کرد و متاسفانه تو اون حادثه دوستش فوت کرد. این اتفاق برای من تجربه خیلی سنگینی بود و باعث شد بیشتر به افکار و نگرانی های خودم توجه کنم. از اون زمان به بعد سعی کردم روی خودم کار کنم و یاد بگیرم که به جای زندگی کردن با ترس و نگرانی، آرامش بیشتری داشته باشم و تمرکزم رو ، رو فکرای خوب بزارم.

🌿 البته چیزی که بیشتر از همه در زندگی خودم متوجه شدم، این بود که چقدر عادت داشتم دنبال ایرادها بگردم. مثلا وقتی به فروشگاه میرفتم، حتما باید رسید خرید رو بررسی میکردم و همه چیز رو چند بار کنترل میکردم. فکر میکردم اگر این کار رو نکنم ممکنه اشتباهی اتفاق بیفته یا سرم کلاه بره. وقتی لباس میخریدم، اونقدر با دقت دنباله ایراد و زدگی میگشتم که انگار از قبل مطمئن بودم حتما یک مشکلی وجود داره. جالب این بود که خیلی وقتها هم واقعا با همون چیزهایی روبه رو میشدم که ازشون میترسیدم. مثلا پیش میومد چیزی از خرید کم باشه یا لباسی که خریده بودم ایرادی داشته باشه و من هم خیلی ناراحت میشدم ، تازه به این رفتارم افتخار هم میکردم. فکر میکردم آدم دقیقی هستم و خوب میتونم از حق خودم دفاع کنم. اما کم کم از خودم پرسیدم چرا باید همیشه با این ذهنیت وارد خرید بشم که قراره یک اتفاق بد بیفته؟ چرا به جای لذت بردن از خریدم، باید از اول آماده پیدا کردن اشتباه باشم، تصمیم گرفتم این عادت رو کنار بذارم و دیگه با اون حساسیت همیشگی دنبال ایراد نگردم.

اتفاقا چند وقت پیش برای خرید لباس رفته بودم و فروشنده بهم گفت لباس رو خوب نگاه کن که ایرادی نداشته باشه. من خیلی راحت گفتم نه، میدونم ایرادی نداره. حتی بهش گفتم که دیگه مدت زیادیه این عادت رو کنار گذاشتم که برای خریدن لباس مدام دنبال ایراد بگردم. این تغییر شاید از بیرون خیلی ساده به نظر بیاد، اما برای خودم نشونه یک تغییر بزرگ در ذهنیتم بود.

این رفتار فقط در خرید کردن نبود. حتی وقتی به رستوران میرفتم، از قبل آماده بودم که به کارمند رستوران بگم میز کثیفه یا فلان قسمت مشکل داره. انگار ذهنم از قبل دنبال پیدا کردن یک ایراد میگشت و جالبه که خیلی وقتها هم با همون شرایط روبه رو میشدم. بعدها متوجه شدم وقتی با ذهنیت پیدا کردن بدی ها وارد یک محیط میشم، اصلا فرصت دیدن خوبی های اون محیط رو به خودم نمیدم.

در ارتباط با آدمها هم همین تجربه رو داشتم. قبلا خیلی وقتها وقتی وارد مهمونی میشدم، با خودم فکر میکردم آدمهای اون جمع من رو دوست ندارن. بعد هر حرکت و رفتار کوچیکی رو بررسی میکردم و ممکن بود از یک نگاه یا یک جمله برداشت بدی داشته باشم. حتی اگر کسی خوبی های یک نفر رو تعریف میکرد، من ممکن بود به رفتارهای ناخوشایندش توجه کنم و خوبی هاش رو نبینم. اما کم کم یاد گرفتم به جای حساس شدن روی رفتارهای دیگران، زیبایی های اونها رو ببینم.

اوایل که این آموزش ها رو شروع کرده بودم، حتی وقتی کسی از یک نفر بد میگفت، سعی میکردم خوبی های همون آدم رو یادآوری کنم. با گذشت زمان متوجه شدم هر چقدر بیشتر روی خوبی ها تمرکز میکنم، احساس خودم هم تغییر میکنه. چهره ام که همیشه حالت اخم داشت، کم کم بازتر شد. نگاهم تغییر کرد و حتی چشم هام حالت لبخند پیدا کرد. جالب تر اینکه رفتار آدمهای اطرافم هم با من بهتر شد. انگار وقتی من با ذهنیت بهتری وارد جمع میشدم، ارتباطم با آدمها هم شکل دیگه ای پیدا کرد.

💕 الان بیشتر از قبل سعی میکنم قبل از رفتن به جاهای مختلف، از خدا هدایت بخوام تا بتونم درست رفتار کنم، حالم خوب باشه و بی دلیل نسبت به آدمها حساس نشم. دوست دارم از خرید کردن، از بودن کنار دیگران، از رفتن به مهمونی و حتی از اتفاقات ساده روزمره لذت ببرم.

🌿 به نظرم پیام مهم این فایل اینه که ما نمیتونیم تمام اتفاقات دنیا رو کنترل کنیم و نمیتونیم با شنیدن همه خبرهای بد، مراقبت از همه چیز و پیدا کردن تمام ایرادها، خودمون رو از هر مشکلی دور نگه داریم. همیشه ممکنه اتفاقی بیفته که اصلا به ذهنمون نرسیده باشه. پس چرا باید تمام انرژی و آرامشمون رو صرف پیش بینی اتفاقات بد کنیم، من دوست دارم به جای جنگیدن با دنیا، یاد بگیرم با آرامش بیشتری زندگی کنم. قرار نیست چشمم رو روی واقعیت ها ببندم یا اگر کاری از دستم برمیاد، انجامش ندم. اما نمیخوام ذهنم همیشه درگیر ترس، نگرانی و پیدا کردن مشکل باشه. میخوام بیشتر خوبی ها رو ببینم، بیشتر از لحظه هام لذت ببرم و به جای اینکه مدام منتظر یک اتفاق بد باشم، به اتفاقات خوب هم فرصت بدم وارد زندگیم بشن.

💕 برای من این تغییر فقط یک آموزش ذهنی نیست. بلکه چیزی بوده که تاثیرش رو در رفتار، احساس و حتی ارتباطم با آدمهای اطرافم دیدم. فهمیدم لازم نیست همیشه آماده پیدا کردن ایراد باشم تا احساس امنیت کنم. گاهی کافیه سخت نگیرم، و باورهامو قوی ککم ایمان و اعتمادم رو به خدا زیاد کنم و اجازه بدم زندگی همون طور که باید پیش بره.

💕 خدا رو شکر میکنم که امروز میتونم خیلی از چیزهایی رو ببینم که قبلا از کنار زیبایی هاشون رد میشدم.💕