خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است (قدم ۱۳)

سلام خدای مهربونم 

خدایا شکرت که مرا ارزشمند خلق کردی 

سلام استاد عزیز و دوستان خوبم 

خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است 

ایا من انسان ارزشمندیم ؟

من چکار کنم که ارزشمند بشم ؟

سالهای عمرم بر این اساس گذشت که چکار کنم که از نظر خدا و مادرو پدرو همسرو همکارو غیره ارزشمند باشم 

در مورد خدا که نظرات گوناگون بود که باید نمازم رو به موقع میخوندم

باید روزه هامو میگرفتم و اگر روزه قضا میداشتم باید همون سال میگرفتم وگرنه 

باید موهامو نمیدیدن وگرنه از یک مو منو اویزون میکردن 

و خیلی از این کارها رو باید انجام میدادم تا ارزشمند بودم 

باید دختر خوبی میبودم و به حرف پدر و مادرم گوش میکردم تو کارها کمک میکردم هر چی اونا میگفتن رو میخواستم در مورد سلیقه لباس و همه چیز و اگر به حرفشون نکنم دختر بدی هستم 

اگر درکارها به خواهر برادر کمک کنم خوبم و ارزشمندم ولی اگر این کاررو نکنم ارزشمند نیستم 

اگر کارهای همکارم رو هم پوشش بدم ارزشمندم ولی اگر این کار رو نکنم همکار بی ارزشی هستم 

ایا واقعا اینها معیار ارزشمندی واقعی است و من واقعا با این کارها ارزشمندم من با وجود این همه کارها دربعضی اوقات انسان بی ارزشی بودم چون هیچ وقت نمیشه مدام توقعات این افراد رو انجام بدم و اگر یک دفه نتونم دختر خوبی و خواهر خوبی وهمکار خوبی و بنده خوبی باشم بی ارزشم

ارزشمندی که با این معیارها باشه موقته و نمیتونه ارزشمندی واقعی باشه 

پس ارزشمندی واقعی چیه و بر چه مبنایی هست ؟

متاسفانه در خانواده های ما با ایجاد حس رقابت در ما که نگاه کن فلانی از تو بهتره این حس رو که باید تلاش کنیم تا از اون فرد بهتر بشم رو درما ایجاد میکنن و این حس همچنان که بزرگ میشیم در ما رشد میکنه و همراه ماست و حس ارزشمندی ما وابسته میشه به تایید پدر و مادر 

به خوب بودن همسر 

به خوب بودن فرزند 

یا یک سری از اعمال ورفتار

ولی روز هایی بود که به این نتیجه میرسیم که پدر و مادرو همسر و فرزند و حتی خدا هم مارو ناامید میکنه و با خودمون میگیم حتی خدا هم مارودوست نداره 

پس نکته مهم اینه این نگرش احساس ارزشمندی من با تایید دیگران بستگی داره 

کلید واقعی و اصلی احساس ارزشمندی این است که انتخاب کنم که خداوند بهترین و مهمترین فرد زندگی من است وقتی احساس ارزشمندیم رو بر اساس گفته های خداوند در مورد خودم بدونم به بالاترین احساس ارزشمندی میرسم 

خداوند منو جور دیگه ای میبینه 

من انسان ارزشمندی هستم چون زنده ام 

من تاوقتی زنده ام لیاقت بهرهمندی از نعمت های الهی را دارم این نگاه خداوند من است 

من انسان ارزمندی هستم چون هدایت شده ام 

این هدایت در تمام لحظات عمرم صورت گرفته و میگیره و این نگاه خداوند به من است 

من انسان ارزشمندی هستم چون در همزمانی های مناسب قرار میگیرم و این نگاه خداوند به من است 

وقتی من در جای مناسب و زمان مناسب قرار میگیرم تا زندگیم تغییر کنه مثل قرار گرفتن جلوی دربانک و پیدا شدن همزمان خانمی که کتاب راز رو به زور به شوهرم بفروشه و این کتاب در اختیار من قرار بگیره و من به این سایت راه پیدا کنم 

من از نگاه خداوند ارزشمندم ولی سالهای عمرم طی شدم تا این احساس ارزشمندی رو از نگاه دیگران دریافت کنم 

وقتی بچه بودم خودم رو به ابو اتیش می زدم تا تایید مادرم رو بگیرم یادمه یک روز کتری و قوری روی گاز بالای کابینت بود و من رفتم بالا تا قوری که در حال ترکیدن بود رو از روی کتری بزارم پایین تا تایید مادرم رو داشته باشم وپام گیر کرد و افتادم پایین و دندون جلوم شکست و تا وقتی دیپلم گرفتم این درد رو همراه خودم داشتم 

و این تلاش همچنان ادامه داشت تا زمان بزرگسالی و باز برای خواهر وبرادر کار کردم تا تایید ارزشمندی خودم رو از اونا بگیرم 

و قتی رفتم سر کار اینقد کار کردم تا ارزشمند باشم تا چشمام به شماره 4رسید و خیلی ضعیف شد 

شرک ورزیدن چیه ؟وقتی در رابطه خودم با خدایم شریک قاعل شدم من شرک ورزیدم 

شرک ورزیدن فقط این نیست که من برم بت پرست بشم وقتی من ارزشمند بودن رو به نظرو نگرش وابسته کنم شرک ورزیدم 

خداوند برای نگرش من ارزش قاعله وای این چقد کلیدیه 

من قبلا وقتی نگرشم و انتظارم از خودم بد بود و از خدا بد بود خب خدا برای این نگرش ارزش قاعل بود و بدبختی رو برام بر اساس دستورات خودم عمل میکرد 

من هر چی در مورد خودم عقیده و انتظار داشته باشم دقیقا خدا همانطور با من برخورد میکنه و این نهایت ارزش و احترام خداوند به من است خداوند برای نگرش و عقیده من بسیار ارزش قاعلی است 

پس اولین کارم تغییر نگرشم نسبت به خودم هست و این تغییر نگرش باعث تغییر زندگی من میشه 

من باید احساس ارزشمندی کنم تا به خواسته هایم برسم 

دریافت نعمت های خداوند بسته به احساس ارزشمندی من نسبت به خودم دارم داره وقتی من خودم رو ارزشمند بدونم و لایق نعمت های الهی پس خداوند نعمت های الهی رو وارد زندگی من میکنه و من احساس خوشبختی میکنم 

چرا من ارزشمندم ؟چون خداوند خالق من است 

همیشه این فکری که من چه کار مهمی انجام داده ام تا از نظر خدا ارزشمند باشم فکرم رو درگیر میکرد خب من چرا باید ارزشمند باشم ؟من که نه از صالحینم و نه از خوبان چرا باید ارزشمند باشم ولی فهمیدم که همه اینها با حساب کتابهای دنیایی و زمینی است که من احساس بی ارزشی و بی لیاقتی میکنم 

با حساب کتاب خدا من انسان باارزش و ارزشمندی هستم  

 این که من ارزشمند نیستم نگاه من است 

ولی نگاه خداوند به من این است که من انسان ارزشمندی هستم 

خداوند من انسان رو به عنوان جانشین خودش بر روی زمین خلق کرد پس من چطور میتونم بی ارزش باشم 

خداوند مرا خلق کرد و علم اسماع رو به من اموخت علم اسماع همون علم اسرار افرینش هست خداوند به من استعداد داده که هر چه بخواهم در این دنیا برای خودم خلق کنم 

خداوند به من قدرت و ذهن داد تا بتونم در این دنیا زندگی خودم رو خلق کنم و به خواسته هایم برسم 

من انقدر ارزشمندم که تمام ملائکه به من تعظیم کرده اند

من انقدر ارزشمندم که خدا وقت خلق کردنم روحش را در من دمیده است 

من وقتی در این مسیر قرار گرفتم لاغر شدن از نظر خیلی ها ازاین راه غیر ممکن بود ولی من به ان رسیدم و تونستم با نیروی ذهنم لاغر بشم و لاغر بمونم 

پس قدم اول ایمان به ارزشمندی خودم است 

نیاز نیست که من رفتار و اعمال خاص انجام بدم تا در نظر خداوند باارزش و ارزشمند باشم فقط کافیه من باور کنم که ارزشمندم و لیاقت داشتن نعمت های الهی و دریافت خواسته هایم رو دارم 

ممکنه که خونه بخوام ولی درگیر این بشم که چطوری ولی احساس ارزشمندی هیچ ربطی به توانایی مالی من نداری چگونگی پرداخت یادر اختیار گرفتن این نعمت ها وظیفه من نیست خداوند تحقق این خواسته ها رو تضمین کرده است 

مثلا چیزی که به همین تازگی چند ماه پیش معجزه وار بود این بود که من یک وام خونگی داشتم برنده شدم و رفتم طلا خریدم ودقیقا همزمان خونه ای پیدا شد که کنار مغازه همسرم و کنار پارک بود پیدا شد و من طلا ها رو با کلی سود فروختم و تونستم رهن خونه رو جور کنم و خیلی راحت این همزمانی ها انجام شد اگر میخواست دراختیار خودم باشه نمیتونستم این پول رو به این راحتی تهیه کنم و فقط این کار خدا بود و بس 

وقتی دیپلم میگرفتم شرایط خوبی نداشتم و ولی من همون سال اول دانشگاه مرحله اول دانشگاه قبول شدم و مرحله دوم هم همون رشته ای که دوست داشتم قبول شدم و درصورتی که چند تا از دوستام همه جاها قبول شدن پیام نور و دولتی و ازاد و تربیت معلم ولی مرحله دوم هیچ جا قبول نشدن و میدونم قبولی من به دلیل شوق من برای قبولی در دانشگاه بود و این شوق رو در دلم نگه داشتم وحفظ کردم فقط کار خدا بود که به این درخواست من پاسخ داد و این هماه قدرت خلق کنندگی است که خداوند به من هدیه کرده است 

این قدرت خلق کنندگی میتونه بد باشه و میتونه خوب باشه 

زمانی که قبلا از این قدرت بیخبر بودم و همش دنبال منفی ها بودم وخودم رو بی ارزش میدیدیم خلق بد انجام میدادم 

من چاق شدم چون خودم رو لایق لاغری نمیدیدم خلق بد 

من همیشه به خاطر شندیده ها دیگران در مورد مادر شوهر برای خودم مادر شوهر ی خلق کردم که خیلی در اون مدت اذیت شدم و این خلق بد بود 

ولی وقتی دانشگاه رو دوست داشتم پس تونستم خلق خوب کنم و قبول شدم 

کارم رو دوست داشتم و تونستم اونو خلق کنم 

لاغری رو دوست داشتم و تونستم اونو خلق کنم 

شوهری عاشق دوست داشتم و خلاف مادر شوهرم شوهری عاشق خلق کردم و دارم که اون درمقابل مادر شوهرم از م دفاع میکرد و حامی من بود 

پس من میتونم تمام خواسته هامو خلق کنم و خالق زندگی خودم باشم 

چند روز پیش فیلمی دیدم در مورد کهکشان و زمین نقطه ای بود در میان این کهکشان و وقتی فکر کردم من هم نقطه ای هستم در این زمین پس من در مقابل این همه قدرت خداوند هیچی نیستم و خواسته من جزعی از جز است و خیلی برای خداوند راحته که این خواسته های منو براورده کنه و میتونم با ایجاد حس ارزشمندی اینخواسته هار رو خلق کنم 

قدم دوم 

ارزشمند بودنم را خلل ناپذیر کنم 

اشتباه یا همون گناه که سالیان سال افکارم رو مشغول خودش کرده بود که ایا من بخشیده شدم یا نه این ارزشمندی رو دچار خلل میکرد 

ولی این طبیعت منه که اشتباه کنم و از انجام اشتباه نباید ناامید بشم بلکه باید اونو اصلاح کنم و حالمو خوب کنم و ادامه بدم 

قبلا وقتی اشتباه میکردم و به قول معروف توبه میکردم و باز این توبه رو میشکستم همش به خودم سرکوفت میزدم که خاک بر سرت تو ادم بشو نیستی وناامید بودم از رحمت خداوند چون گناهام رو اندازه عظمت خدا میدیدم پس کار تمومه ومن غیر قابل بخشیدنم و هیچ 

ولی یاد گرفتم که من خودم رو بخشیدم و کوله بار اشتباهات رو انداختم و خودم رو سبک کردم و خدا هم منو بخشید و خیلی سبک تر شدم و تازه این نگرش باعث شد که اشتباهات رو اصلاح کنم و از تکرار اونا خلاص شدم و حال بدم کمتر شد و احساس بهتری دارم م و احساس ارزشمند بودن از طرف خدا در من تقویت شد 

من انسان ارزشمندی هستم حتی زمانی که اشتباه میکنم 

اگر به دیگران هم این طور نگاه کنیم که چون انسانن حق اشتباه دارن و انها ارزشمندن حتی وقتی اشتباه میکنن باعث میشه دیگه نسبت به دیگران حالمون بد نشه و ازشون ناراحت نشیم چون اونا هم انسانن و حق اشتباه دارن و در هر حالتی ارزشمندن 

قدم سوم 

نیازمند ارزش و اعتبار انسانها نباشید 

این چیزی است که فکر کنم همه ما درگیر اون هستیم که اعتبار و ارزشمون رو با تلاش برای دیگران میسنجیم 

ولی هر چی بیشتر تلاش میکردم بیشتر ناامید میشدم چون این کارها وظیفم میشد و اگر انجام نمیدادم دیگه در نظر اونا بی ارزش بودم چون همه کارهام برای اونا عادی میشد باز توقع بیشتری داشتن و من هم که مدام در پی ارزشمند شدن بودم 

ولی من باید بدونم که اررزش خودم رو فقط از خدا کسب کنم و ارزشم رو براساس نگاه خدا بدونم 

من خودم رو بخشیدم و ایمان دارم که خدا هم منو میبخشه 

من در اغوش خدا به امنیت میرسم 

خداوند منو به عنوان شاهکار افرینش خلق کرده پس چطور میتونم بی ارزش باشم 

خداوندا تو مرا باارزش خلق کردی و فکر کردن به این جمله باعث میشه که حس بی ارزشی نکنم مگه میشه موجودی که خدا خلق کرده و از خودش در او دمیده و به اون علم اسماع داده بی ارزش باشه 

خدایا من در هر کاری با خودم فکر میکنم که نگاه خداوند نسبت به من چیه نه نگاه دیگران 

خدایا میدانم که دوستم داری و عاشقمی پس مگه میشه من که معشوق خدایم بی ارزش باشم 

در گذشته خیلی حس ارزشمندی من به نگاه دیگران بستگی داشت که باید تلاش میکردم تا این حس ارزشمندی ازبین نره 

ولی از وقتی در دوره هستم و برای خودم ارزش قاعل شدم دیگه برام مهم نیست که اونا چی میخوان بهشون احترام میزارمو باهاشون خوب برخورد میکنم ولی دیگه مثل قبل خودم رو فدای کارهای اونا نمیکنم تا ازم تعریف کنن و ارزشمند بشم 

دنبال کارهایی که حالمو خوب میکنه میرم مثل بودن در این سایت یا پیاده روی یا فکر های خوب رویاهام و یا صحبت با خدا و میدونم که من بنده خوب خدایم ومن ارزشمندم ونگاه خداوند به من با نگاه دیگران به من متفاوته 

خداوند بدون منت به من مهربونی میکنه 

خدابدون این که توقعی از من داشته باشه میبخشه 

خدا بدون این که در قبال دریافت هام چیزی بدم بهم نعمت های الهی خودشو میده 

وفقط کافیه که من خودم رو ارزشمند بدونم ولایق دریافت این نعمت های الهی و خواسته من فقط جزعی از جز است و برای خداوند براوره کردن اون هیچ کاری نداره و وقتی من بخوام خداوند فقط اون چیزی رو بهم میده که من اونو در دلم حفظ کنم و از ایمانم مراقبت کنم تا به خواسته خودم برسم 

در پناه خداوند باشید