خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است (قدم ۱۳)

به نام خدای هستی بخش

من هم مثل خیلی از انسان های دیگه احساس ارزشمندی خودم رو به دیگران گره میزدم اگر مورد تشویق و تمجید اطرافیان قرار میگرفتم احساس ارزشمندی میکردم  و اگر مورد سرزنش دیگران قرار میگرفتم و عملکردم باب میل دیگران نبود و مورد توجه قرار نمیگرفتم احساس بی ارزشی میکردم این هم بخاطر تربیت ما به این شکل که به قول استاد تا وقتی بچه بودیم اصلا نظر دیگران برامون مهم نبود و به طور کامل احساس ارزشمندی میکردیم ولی هرچه سن ما بالاتر رفت و بزرگتر شدیم بخاطر واکنش اطرافیان مون به نحوه عملکرد ما به اینکه بارها بهمون گفتن اگه اینکارو بکنی مردم چی میگن، اگه اینکارو بکنی مردم پشت سرت حرف درمیارن، با این کارت آبرومو پیش مردم بردی و هزارتا گوشزد این چنینی که به طور ناخودآگاه به ما القا میکرد که باید مورد تایید مردم باشیم اگه مردم تورو تایید کردن پس انسان باارزشی هستی و اگرنه نه تنها در خودت احساس بی ارزش بودن میکنی بلکه باعث سرافکندگی و خجالت نزدیکانت هم میشی .چقدر مارو از خود واقعی مون دور کردن چقدر مارو کوچیک و بی ارزش جلو دادن که همیشه باید به دنبال تایید دیگران باشیم واین باعث میشه اون چیزی که خداوند در مورد ما گفته و بهش پایبنده رو فراموش کنیم و نبینیم .خداوند مارو اشرف مخلوقات خطاب میکنه،زمانی که ما رو خلق کرده به خودش احسنت گفته این یعنی ما از نظر خداوند خیلی باارزشیم .حالا ما باید ارزشمند بودن مون رو براساس نظر خداوند بسنجیم یا مخلوق خداوند؟معلومه که باید فقط نظر خداوند برامون مهم باش خداوند از روح خودش در ما دمیده پس مطمئنا براش باارزشیم که همچین چیز باارزشی رو به ما عطا کرده ،خداوند به ما قدرت خلق کردن داده .همه انسان ها از نظر خداوند باارزش هستن و اصلا ارزشمندی ما به اعمال و کار خاصی وابسته نیست چون خداوند وقتی میخواد در مورد انسان حرف بزنه و اونو اشرف مخلوقات اعلام بکنه به گروه خاصی از انسانها اشاره نمیکنه و از کلمه انسان استفاده می‌کنه یعنی همه انسان ها یا بقول استاد زمانی که خداوند مارو خلق کرده قبل از انجام هرکاری از جانب ما مارو احسن الخالقین خونده یعنی از ازل تا ابد ما برای خداوند باارزشیم و بسیار به نگاه و دیدگاه ما به خودمون احترام میزاره بخاطر همینکه هرکسی زندگی مطابق با نگرشش نسبت به خودش داره خداوند به نظر ما احترام میزاره .با انجام اشتباه و خطا از ارزشمندی ما کاسته نمیشه تا اشتباهی نباشه کار درست معنا پیدا نمیکنه به قول استاد خطا و اشتباه باعث پیشرفت انسان میشن پس در زمان انجام اشتباه که جز جدانشدنی وجود انسان ،به جای سرزنش خودمون به دنبال اصلاح باشیم به دنبال پیشرفت باشیم به دنبال زیبا کردن اول دنیای خودمون و بعد دنیای اطراف مون باشیم.