من سپاسگزار نعمت‌های الهی ام هستم (قدم ۵)

به نام خداوند هستی بخش مهربان 

مقایسه زندگی دیگران با زندگی خودم را از قبرها داشته ام و همیشه حسرت زندگی دیگران باعث ناراحتی خودم بود ولی بعد که فهمیدم نباید به نعمتهای دیگران حسرت لوازم از اینکه دیگران چه نعمت‌هایی دارند خوشحال می شدم و شکر گزاری می کردم اما نمی دانم درست متوجه شدم که این کار را هم نباید بکنم و اصلاتوجهی به داشته های دیگران نکنم ؟

ولی در مورد میزان لیاقت انسانها کاملاً به این موضوع موافق هستم و این دیدگاه را دارم خلایق را هر چه لایق ،گو نهایت سعی خود را می کنم که لیاقت داشتن نعمتهای بیشتر را برای خودم فراهم کنم