من ایمان دارم که خدا با من است (قدم ۱۲)

به نام خدای بخشنده مهربان سلامم🖐🏻

سلامی مخصوص به لاله عزیزم و جناب عطارروشن ✴️

۱- به نظر شما در داستان لاله عزیز چه مواردی جالب توجه و الهام بخش بود؟!

همه اتفاق‌هایی که توی زندگیش رخ داده من عمیقأ بهش فکر کردم و مطمئن شدم که اگه من می‌بودم کم می آوردم و قطعا یقه خدا رو می‌گرفتم و میگفتم تو بدبختم کردی !!!پس تو کجایی که من الان اینجام!!

داستان لاله برای من داستانی از صبر و مقاومت و توکل به خداست.اینکه مطمئن بود وقتی به خدا سپرده پس قطعا هررر چی بشه به نفع اونه و در نهایت از نتیجه راضی و خوشحال خواهد بود.حتی برام خیلی جالب بود که اون پسر،پدر و مادر و اطرافیانشم به خدا سپرده بود و نگران شون نشد حتی وقتی تنها فرزندش تصادف کرد حتی وقتی با شرایط بد پدرش رو به رو شد خیلیی جالبه واقعا!!!

این حجم از کنترل ذهن!!!

حالا من بارها میگم خانواده ام رو به خدا میسپارم ولی تا ی اتفاقی میفته من کلیی نگران میشم و توی ذهنم کلی سر و صدا به پا میشه و استرسی میشم و فکر میکنم حالا چه اتفاقی میخواد بیفته! چرا اینجوری شد؟خدایا چیکار کنیم و این داستانا.

البته اینم بگم که من الان نسبت به اوایل خیلی خیلی بهتر شدم ولی هنوز نواقصی هست و می‌دونم چیا هستن!

و خدای مهربان و حامی لاله هم واقعا جواب شو داد

 هم شغل عالی تر بدست آورد ، هم سلامتی شو کامل از خدا گرفت،هم آرامش خودش و خانواده اش رو حفظ کرد هم پیامای قشنگی از سمت ریئسش قدیمی‌اش و خواهرش دریافت کرد که همه اینا فوق العادن

و این نشون میده واقعا نگاهی که خانم لاله نسبت به خدا داشتن جواب داده و خدا به اون شکل در زندگیشون در اومده 

۲- چه ویژگی هایی در لاله عزیز مشاهده کردید که باعث خلق همزمانی های مناسب برای پیش برد مسائل زندگی شده است؟

• مهم ترینش اینه که همه چی رو به خدا سپرده به معنای واقعی کلمه، دیگه ناراحت و نگران نمی‌شده باور داشته که خداوند پشتیبان و حامی اون و خانواده اش در تمام رخداد ها و اتفاقات و شرایطه!و ایمان حقیقی نسبت به خداوند داشته
• ویژگی آرامش و صبر که در نتیجه تمرین و ممارست در این مسیر بوده،
• همه ما توی زندگیامون شرایط مختلفی رو تجربه می‌کنیم یه روزایی هست که حالمون بده ولی همه نمیتونن کنترل ذهنشون رو در اختیار داشته باشند، ولی لاله خیلی خوب این کار رو انجام داده 
• ویژگی کنترل زبان و رفتار چون اونا نمیتونن کمکی بهمون بکنن.چیزی که توی جامعه جا افتاده میگن باید ناراحتی هات رو بگی،نباید توی خودت بریزی ولی من خودم بارها برام پیش اومده مثلا به خاطر موضوعی ناراحت بودم ،سکوت کردم و به خاطر اصرار دیگران برای بیان کردن موضوع اون رو گفتم و بعدش ناراحت ترر شدم!!باید سعی کنیم وقتی از موضوعی ناراحت هستیم اول اون رو به خدا بسپاریم بعدش حواسمون رو پرت بکنیم به هیچ عنوان نباید اون رو به کسی بگیم وقتی مطمئنیم که کاری از دستشون بر نمیاد.فقط باعث میشه خودمون احساس ضعف و بدبختی بیشتری کنیم .

به لاله عزیز هم تبریک میگم به خاطر تمام ویژگی های خوبی که توی این سه سال و نیم کسب کردن و تونستن در شرایط سخت بیماری هم ایمانشون و حفظ کنن