من نزد خداوند گله و شکایت نمی‌کنم (قدم ۲۵)

به نام خدای مهربان

1.انقدر دیگه این کار و نکردم توی این یسکال و خرده ای که دقیقا یادم نمیاد از چی گله و شکایت میکردم قبلا!ولی دو موردش رو که یادمه :

اولی چاقی بود؛که همیشه از چاقیم و ترس ازینکه وای اینو نخورم اونو نخورم چاق میشم و چه زندگی ایه و همش باید دنبال یه راهی باشی که چاق نشی و این حرفا…

دومی شرایط مالی خونوداگی مون بود؛که همیشه هم به خودم هم به بقیه میگفتم شانس هم نداشتیم تو یه خونواده پولدار متولد بشیم که حداقل اگه خوشی نداریم پوله یکم دلخوشمون کنه…

2.من قبلا کلمه ی (ناراحتم،خیلی عصبانی ام) رو خیلی استفاده میکردم و جالبه که همیشه هم توی همین مود بودم !ینی یا ناراحت بودم یا عصبانی بودم یا هر جفتش رو باهم داشتم …

3.حرفایی که اغلب میشنوم اینه:

نمیدونم چرا اعصاب ندارم!

نمیدونم چرا دلمون گرفته!

همش خوابم میاد!

همش حال ندارم!

دلم خوش نیست! و…

4.نه خداروشکر ؛قبلا این کار و خیلی انجام میدادم ولی الان به هیچ عنوان!یکی از تغییراتی که توی مسیر بیداری اتفاق می افته اینه که کاملا از توجه دیگران بی نیاز میشی چون کاملا توجهت روی خودته؛ولی به طور خودکار توجه ها بهت جلب میشه با این که خودت بی خبری و اصلا نمیخای چنین چیزی و…

5.من خودم برای تغییر دادن این مورد ،اومدم روی موارد مثبت تمرکز کردم !ینی به خودم نگفتم که دیگه نباید گله و شکایت بکنم؛گفتم هروقت که زبونم خواست به گله کردن باز بشه یاد یکی از نعمت های زندگیم بیفتم و همون موقع خداروشکر کنم براش …خیلی کوچیک و آروم شروعش کردم و بعد از مدتی متوجه شدم که حتی در سطح ذهنی هم دیگه اینکار و انجام نمیدم و این نتیجه ی تمرین و ادامه دادن بوده!