نقش خداوند در قانون جذب (گام ۱۲)

🏵 خدایا شکرت که هر روز آگاهی تازه ای وارد زندگیم می کنی و کمکم می کنی با نگاه عمیق تری به خودم و دنیای اطرافم نگاه کنم.🏵

🏵 سلام درود خدمت استاد عزیز و دوستان آگاهم 🏵

🌿 برداشت من از درس امروز این بود که برای خواستن از خدا هیچ سقف و اندازه مشخصی وجود نداره. نباید به خاطر شرایط فعلی زندگی یا موقعیتی که توش قرار داریم، رویاها و خواسته هامون رو کوچک کنیم. ما می تونیم خواسته های بزرگی داشته باشیم و برای رسیدن بهشون تلاش کنیم. مهم اینه که باورمون به امکان پذیر بودن اون خواسته ها رو تقویت کنیم و با تمام وجود بخوایم.

استاد امروز به مثال های جالبی اشاره کردن که نشون میداد خیلی از چیزهایی که زمانی در ذهن انسان ها فقط یک ایده یا تصور بودن، بعدها به واقعیت تبدیل شدن. این موضوع من رو یاد تجربه ای از زندگی خودم انداخت. یاد زمانی افتادم که پسرم نوزاد بود و برای عید می خواستم براش لباس های خاص و متفاوت بخرم. دنبال لباس مردونه برای نوزاد می گشتم، بعضی ها با تعجب می گفتن مگه میشه برای بچه چند ماهه لباس مردونه دوخت؟ یا چرا لباس های زیر دکمه دار رو یقه مردونه بدوزید تا لباس نوزاد خوش فرم بشه یا شلوار پیشبندی رو از همون سن برای بچه ها تولید نمی کنن؟ اون زمان شاید چنین چیزهایی برای خیلی ها عجیب بود، اما امروز می بینیم انواع لباس های شیک و متفاوت برای نوزادها وجود داره و دل همه رو هم میبره.

مثال دیگه ای که همیشه توی ذهنم مونده، آبگرمکن نفتی و چراغ نفتی خونه مون بود. همیشه با خودم فکر می کردم چرا نباید یه راهی وجود داشته باشه که دیگه مجبور نباشیم مدام نفت بریزیم، دست و وسایلمون بوی نفت بگیره یا وسط حموم نگران تموم شدن نفت باشیم.همیشه میگفتم از بشکه نفت لوله بکشیم برای آبگرمکن و چراغ نفتی خونه و امروز پکیج ها اومدن و هم آب گرم داریم، هم خونه گرم و هم از اون دردسرها خبری نیست. وقتی به این مثال ها فکر می کنم، می بینم خیلی از چیزهایی که زمانی فقط یک ایده بودن، امروز به بخشی از زندگی عادی ما تبدیل شدن. پس نباید فقط به خاطر اینکه چیزی الان وجود نداره، فکر کنیم امکان به وجود اومدنش نیست.

موضوع دیگه ای که خیلی روی من تاثیر گذاشت، صحبت استاد درباره یوم الحسرت بود. من این برداشت رو خیلی دوست داشتم که دنیا پر از نعمت های خداست و ما اومدیم که از این نعمت ها استفاده کنیم و از زندگی لذت ببریم. البته منظورم لذت بردن در حد تعادل و به شکل درست و معقول هست، نه زیاده خواهی و ولع(بیشتر منظورم در مورد خوردن ). به نظرم زندگی فقط عبادت کردن و انجام دادن یک سری وظایف نیست. نماز و روزه و عبادت جای خودشون رو دارن، اما نباید فراموش کنیم که خداوند این همه زیبایی و نعمت رو هم در اختیار ما گذاشته تا زندگی کنیم، تجربه کنیم و از داشته هامون لذت ببریم. دوست دارم من هم این نگاه رو بیشتر وارد زندگی روزمره ام کنم و بتونم رو باورهای فراوانیم رو قوی تر کنم .

این گفته استاد هم خیلی برام جالب بود ما معمولا میگیم خدایا بابت نعمت های داده و نداده ات شکر، دقیقا چقدر اشتباه گفتیم چقدر بهتره بگیم خدایا بابت نعمت هایی که بهم دادی و نعمت هایی که در مسیر زندگی می خوای بهم ببخشی شکر. چون دوست ندارم در ذهنم این تصور شکل بگیره که خداوند چیزی رو از من دریغ کرده یا توانایی بخشیدنش رو نداشته. من ترجیح می دم با نگاه امید و اعتماد به آینده از خداوند تشکر کنم و این خیلی آگاهی ارزشمندیه .

یه نکته ی دیگه اینه که وقتی از شرایط زندگی مون ناراضی هستیم، به جای اینکه درگیر مقایسه و حسرت بشیم، باید ببینیم واقعا چی می خوایم و برای رسیدن بهش چه کاری می تونیم انجام بدیم. من معمولا عادت ندارم خودم رو با دیگران مقایسه کنم، اما گاهی پیش اومده که با خودم بگم من با این همه استعداد چرا نتونستم آدم موفقی باشم؟ الان متوجه می شم که به جای تکرار این سوال و حسرت خوردن برای موفقیت دیگران، باید از خودم می پرسیدم برای اینکه به موفقیت برسم چه قدمی باید بردارم و چه تغییری باید در رفتارم ایجاد کنم. حسرت و نارضایتی قرار نیست ما رو متوقف کنن. شاید همون احساس ها دارن نشون میدن که چه چیزی رو تو زندگی می خوایم و باید ازشون برای حرکت کردن استفاده کنیم. من هم باید مسئولیت انتخاب ها و کارهای خودم رو بپذیرم و به جای سرزنش کردن خودم، برای ساختن شرایط بهتر اقدام کنم.

من به این باور رسیدم که فراوانی در دنیا وجود داره. وقتی می بینیم یک نفر به خواسته ای رسیده، می تونه نشونه ای باشه که رسیدن به اون خواسته امکان پذیره. مثل برق که همه می تونن ازش استفاده کنن، یکی بیشتر و یکی کمتر. نعمت ها هم در دنیا وجود دارن و ما باید یاد بگیریم خواسته هامون رو بشناسیم، باور کنیم که امکان رسیدن بهشون هست و برای به دست آوردنشون قدم برداریم. البته خواستن به تنهایی کافی نیست و من باید باورها، رفتارها و تلاش خودم رو هم در مسیر خواسته هام قرار بدم.

شاید مهم ترین چیزی که از این درس برای خودم برداشتم، پذیرفتن مسئولیت زندگی خودمه. وقتی به گذشته نگاه می کنم، می بینم خیلی از چیزهایی که زمانی از ته دل خواستم، وارد زندگی من شدن. شاید اون موقع آگاهی کافی نسبت به این موضوع نداشتم، اما امروز بهتر می فهمم که باور، خواستن و توجه به خواسته ها چقدر می تونه در مسیر زندگی ما تاثیرگذار باشه. در عین حال متوجه شدم بعضی باورهای اشتباه و بعضی انتخاب های من باعث شدن در جاهایی که می تونستم پیشرفت بیشتری داشته باشم، متوقف بشم.

از این به بعد دوست دارم با تمام وجود روی باورهای خودم کار کنم، خواسته هام رو واضح تر و اصولی تر بشناسم و برای رسیدن بهشون برنامه داشته باشم. می خوام برای روزمره ام یک برنامه جدی و منظم در نظر بگیرم، ذهنم رو بیشتر مدیریت کنم، به جای مقایسه کردن، روی مسیر خودم تمرکز کنم و هر روز قدمی برای بهتر شدن بردارم. نمی خوام شرایط امروز زندگی ام سقف آرزوهای فردای من باشه. می خوام مسئولیت زندگی ام رو بپذیرم و برای ساختن زندگی ای که دوست دارم تلاش کنم.

 استاد عزیز بابت این درس ارزشمند که در اختیار ما گذاشتید سپاسگزارم. 🏵

خدایا شکرت که من رو با این مسیر آشنا کردی، آدم ها و آموزش هایی رو سر راهم قرار دادی که باعث میشن بیشتر خودم رو بشناسم .🏵