خالق زندگی بودن (تکمیلی ۱)

به نام خدای هستی بخش 

صدا و ندای خداوند آرامه و در هیاهیوی ذهن شنیده نمیشه !!!! چه توصیف قشنگی . خداوند همیشه بوده هست و خواهد بود و همیشه در حال هدایت کردن ما به صورت ندا بوده ولی متأسفانه ما با سروصدا و همهمه ای که ذهن و وجودمون ایجاد کردیم صدای خداوند شنیده نمیشه چون صدای خداوند از جنس آرامش ،از جنس اطمینان ، از جنس ایمان و توکل ، ولی سروصدای ذهن ما از جنس ناامیدی ، یأس ، آشفتگی . وقتی میخوایم از حرف زدن خداوند با خودمون صبحت کنیم میگم که ندا وحی هدایت و یا درنهایت بگیم صدا که همه اینها از سروصدا و همهمه ای که برای  توصیف هیاهیوی ذهن مون استفاده میکنیم آرام تر و گوش نواز تره .پس اگر میخوایم صدای و ندا خداوند رو بشنویم اولین کاری که باید بکنیم اینکه سروصدای ذهن مون که حاصل از دریافت اطلاعات از اطراف مون رو ساکت کنیم تا صدای آرام و گوش نواز خداوند در فضای خالی ذهن مون تنین انداز بشه . همه ما تجربه این رو داشتیم که وقتی خونه ساکت و یک لحظه چشمامون رو میبندیم چه آرامشی وجود ما رو فرا میگیره حالا اگه ذهن مون رو مثل خونه مون درنظر بگیرم که خالیه از هرسروصدایی هست چقدر آرامش بخشه !!!!حالا اگر این آرامش رو با صدای زیبای خداوند که نوید دهنده شادی و سرزندگی و امید به زندگی و هدایت شدن هست عجین بشه چقدر این آرامش دوچندان میشه ،چقدر میتونه اون باری که خودمون روی روح مون وارد کردیم رو برداره، باعث سبک بالی و رهایی روح مون بشه،چقدر میتونه به روح مون اجازه پرواز کردن به دور دست ها رو بده چقدر روح ما میتونه بزرگ بشه و به خدا نزدیکتر!!!!!! اینجاست که ما دیگه به خدا وصل شدیم و چی میتونه از این لذت بخش تر باشه .

افزایش انتظار از خداوند عین عبادته !!!!! 

واقعا چقدر این جمله پرمعناست ، وقتی ما انتظارمون رو از خداوند بالا ببریم و خواسته های ریز و درشت مون رو از خدای خودمون بخوایم دیگه انتظاری از دیگران نداریم و این باعث افزایش اعتماد بنفس و عزت نفس ما میشه چون غرور و شخصیت مون رو برای درخواست کردن از دیگران خرد نمیکنیم .وقتی تمام خواسته همون رو از خدا بخوایم و تنها او رو ببینیم همه صفات خداوند رو درک میکنیم که این یعنی ایمان ، یعنی عین عابد بودن 

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی ، نروم جز بهمان ره که توام راهنمایی