چند بار تصمیم گرفتی یه عادت بد رو کنار بذاری؟ مثلا کمتر پرخوری کنی، شبها زودتر بخوابی، یا دیگه از روی عصبانیت رفتار نکنی؟
اما یه جای راه، باز هم همون رفتار تکرار شد… و دوباره شروع شد: خشم، سرزنش، ناراحتی از خودت 😣
حالا وقتشه یه راه متفاوت رو امتحان کنی:
در صلح بودن با عادت ها 👉
در این جلسه، میخوام با زبون ساده برات توضیح بدم که چرا مبارزه با خودت کارساز نیست و چطور با ذهن آروم و پذیرش، میتونی عادتهات رو برای همیشه تغییر بدی.
شناسایی عادت بدون قضاوت 🕵️♀️🧘♂️
اولین قدم برای هر تغییری، شناخت عادته.
اما خیلی از ما این شناخت رو با قضاوت، شرم و سرزنش قاطی میکنیم 😓
کافیه دوباره یه رفتار تکراری ازت سر بزنه — مثلاً پرخوری، تنبلی، یا عصبانیت — و فوری با خودت بگی:
❌ «باز خراب کردم!»
❌ «من هیچوقت درست نمیشم!»
❌ «چرا انقدر بیارادهم؟»
اما این نوع نگاه فقط تو رو از خودت دورتر میکنه…
✅ تو اومدی اینجا تا در صلح بودن با عادت ها رو یاد بگیری؛ یعنی دیگه نمیخوای با خودت بجنگی.
🪞 تصور کن جلوی آینه وایسادی و داری خودت رو نگاه میکنی. به جای فریاد زدن سر خودت، فقط خودت رو نگاه میکنی.
همین دیدن بیقضاوت، اولین نشونه صلحه ✨
در صلح بودن با عادت ها یعنی با خودت مثل یه دوست رفتار کنی، نه یه دشمن.
مثل یه معلم مهربون که وقتی شاگردش اشتباه میکنه، تحقیرش نمیکنه… بلکه با حوصله کمکش میکنه درس رو بفهمه 📚💛
✍️ این عبارت رو بنویس تا حسابی در ذهنت حک بشه:
و یادت باشه:
تغییر از لحظهای شروع میشه که خودت رو همونطوری که هستی ببینی و بپذیری.
🌿 چون تو لایق صلحی… حتی با عادتهایی که دوستشون نداری.
احساساتت تصمیمگیرنده واقعی هستن 🎭
تا حالا شده یه لحظه از شدت عصبانیت حرفی بزنی یا کاری بکنی که بعدش با خودت بگی:
«ای کاش اون حرفو نمیزدم…»
یا مثلاً بری سمت یخچال، یه دل سیر بخوری و بعدش حسرت بخوری که چرا دوباره کنترل از دستت خارج شد؟ 😓
💥 وقتی عصبانی یا مضطربی، مغزت میره روی حالت «هشدار!»
در این حالت، عقل و منطق کمکم خاموش میشن و احساسات فرمان رو در دست میگیرن.
هرچی بیشتر بجنگی، بیشتر مغزت احساس خطر میکنه… و این یعنی تکرار همون عادتها بدون اینکه فرصت فکر کردن داشته باشی.
💡 اما اگه به خودت یادآوری کنی:
🌀 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم»
یه فضای امن و آروم توی ذهنت ایجاد میکنی.
و توی این فضاست که مغزت میتونه از حالت دفاعی خارج بشه و منطقیتر تصمیم بگیره 🧘♀️
هر بار که وسوسه میشی برگردی به یه رفتار قدیمی،
بهجای جنگیدن، فقط با آرامش بگو:
🌿 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم»
هر بار که احساس کردی میخوای خودتو سرزنش کنی،
یادآوری کن:
✨ این جمله، مثل یه آغوش ذهنیـه… بهت یادآوری میکنه که تو در مسیر رشدی، نه در مسیر تنبیه.
✅ و یادت باشه:
احساساتت اگر درست دیده و پذیرفته بشن، دشمن نیستن… راهنما هستن.
🌈 چون تو در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایت هستی، تصمیمهات هم هر روز آرامتر و آگاهانهتر میشن.
در صلح بودن با عادت ها یعنی چی؟ 🕊️
یعنی با خودت آشتی کنی…
نه به این معنا که از رفتار اشتباهت خوشحال باشی، بلکه یعنی بدون خشونت، بدون شرمندگی، بدون سرزنش، فقط بپذیری که این رفتار الان بخشی از توئه.
✅ در صلح بودن با عادت ها یعنی وقتی یه کار تکراری انجام دادی، بهجای اینکه خودتو بکوبی، آروم بگی:
«باشه… این الان بخشی از منه. ولی قراره کمکم تغییر کنه. من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
هر بار که بعد از یه رفتار احساس خشم یا نفرت از خودت میکنی، در واقع داری با خودت میجنگی.
و یادت باشه:
⚔️ هیچکس با جنگیدن با خودش به صلح نمیرسه…
🌱 هیچتغییری توی زمین خشونتآمیز رشد نمیکنه.
ولی وقتی خودتو با همه نقصهات، با همه رفتارهایی که هنوز اصلاح نشده، بپذیری، یه چیز عجیب اتفاق میافته:
💫 ذهنت آروم میشه… کنترل بهجای اینکه توی دست عادت باشه، کمکم میاد سمت خودت.
✨ هر بار که جملهی زیر رو با خودت تکرار کنی، در واقع داری انرژی جنگ رو خاموش میکنی و انرژی آرامش رو روشن:
🧘♀️ پذیرش یعنی قدرت.
وقتی بپذیری، بدون اینکه حتی فشاری وارد کنی، قدرت از عادت گرفته میشه و به سمت خودت برمیگرده.
قدرتی که از جنس آگاهی، مهربانی و انتخابه… نه اجبار و ترس.
و تو لایق این قدرتی 💚
آموزش ذهن؛ دیدن، فکر کردن، نوشتن 🧠✍️
اگه بخوای یه عادت رو واقعاً تغییر بدی، فقط تصمیم گرفتن کافی نیست.
تو نمیتونی یهشبه فرمان ناخودآگاه رو عوض کنی. چون اونجا سالها اطلاعات، احساسات و الگوهای تکراری ذخیره شده.
✅ برای اینکه تغییر وارد ناخودآگاهت بشه، باید سه گام ساده ولی مهم رو بارها تکرار کنی:
۱. دیدن یا شنیدن 🎧👁️
یعنی آموزش ببینی، گوش بدی، آگاه بشی.
هر چی بیشتر درباره عادتهات بدونی، بیشتر متوجه میشی که چرا انجامشون میدی و چطور میتونی تغییرشون بدی.
🌀 یادت باشه:
«من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
و همین یادگیری، خودش یه پیروزیه!
۲. فکر کردن 🤔🧩
فقط شنیدن کافی نیست. باید با خودت خلوت کنی، به اونچه شنیدی فکر کنی.
توی ذهنت مرور کنی:
«این عادت از کجا اومده؟ چرا تکرارش میکنم؟ چه احساسی بعدش دارم؟»
اینجا هم یادت باشه که فکر کردن بدون قضاوت، یعنی همون در صلح بودن با عادت ها 💗
۳. نوشتن ✍️📒
نوشتن یعنی ثبت آگاهیها، مرور احساسات و ساختن مسیر جدید ذهنی.
وقتی چیزی رو مینویسی، در واقع به ذهن ناخودآگاه میگی:
“این برای من مهمه. لطفاً ذخیرهاش کن.”
📝 تمرین روزانه بنویس:
«من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم و هر روز بیشتر خودم رو میفهمم.»
این سه گام ساده، پایهی آموزش ذهن هستن.
تو هر بار که ببینی، فکر کنی و بنویسی، یه قدم دیگه به تغییر پایدار نزدیکتر میشی 🌱
و اینطوریه که آرامش جای خشم رو میگیره، و بهجای جنگیدن با خودت، با خودت همراه میشی ✨
قدرت واقعی در صلح کردنه، نه جنگیدن 💪🕊️
❌ سالها با چاقی جنگیدی…
❌ با پرخوری درگیر شدی…
❌ بارها با خودت عهد بستی که دیگه «نمیخورم»، «شروع میکنم»، «از فردا رژیم!»
ولی هر بار بعد از چند روز، برگشتی سر نقطهی اول…
چرا؟ چون روش کار اشتباه بوده.
راهت همیشه از جنس نبرد بوده، نه پذیرش.
در تمام اون سالها داشتی تلاش میکردی که با عادتهات بجنگی، نه اینکه باهاشون در صلح باشی.
✅ اما حالا وقتشه یه مسیر تازه رو تجربه کنی:
🌱 مسیر در صلح بودن با عادت ها
یعنی چی؟
یعنی بهجای جنگیدن با پرخوری، فقط ببینیش.
یعنی وقتی وسوسه میشی چیزی بخوری که نمیخوای، نگـی:
«من آدم ضعیفیام!»
بلکه بگی:
🌿 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
💡 وقتی رفتار اشتباهت رو بدون قضاوت، بدون خشم، فقط مشاهده میکنی، یه اتفاق عجیب میافته:
🧠 ذهن ناخودآگاهت کمکم متوجه میشه که دیگه این رفتار، لازم نیست تکرار بشه.
چون دیگه باهاش نمیجنگی؛ بلکه آرومآروم داری جاشو با آگاهی و پذیرش پر میکنی.
«در مسیر در صلح بودن با عادت ها بهتر است به مفاهیم ساده اما علمی در تغییر عادتها مراجعه کنیم تا فهمیم چرا صرف اراده کافی نیست.»
🎯 در صلح بودن با عادت ها یعنی قدرت داشتن بدون فریاد
یعنی حرکت بهسمت تغییر، بدون تنبیه
یعنی فهمیدن اینکه:
«من میتونم تغییر کنم، چون خودم رو همونطور که هستم پذیرفتهام.»
✨ این یعنی رهایی واقعی…
رهایی از چرخهی تکرار – خشم – قضاوت – شکست
و ورود به چرخهی جدید:
🔁 مشاهده – پذیرش – آموزش – تغییر
و تو این قدرت رو داری…
چون حالا دیگه میدونی مسیرت از جنس صلح و آگاهیه، نه اجبار و تنبیه.
💬 فقط کافیه هر روز با خودت تکرار کنی:
🌟 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.» 🌟
صلح، مسیری برای تغییر پایدار
تا اینجا با هم دیدیم که تغییر واقعی از دل آرامش میاد، نه فشار…
از درک و پذیرش، نه قضاوت و سرزنش.
سالها با عادتهات جنگیدی…
نتیجه چی شد؟ تکرار پشت تکرار، خستگی، ناامیدی، و گاهی تنفر از خودت 😞
اما حالا وقتشه یه مسیر جدید رو انتخاب کنی:
🌿 در صلح بودن با عادت ها
وقتی میگی:
✨ «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم»
در واقع داری به مغزت یاد میدی که دیگه لازم نیست برای تغییر، رنج بکشه…
لازم نیست با خودت بجنگی تا بهتر بشی.
بلکه میتونی با مهربونی، آگاهی و تمرین، قدمبهقدم رشد کنی.
📝 تمرین پایانی امروز:
یک دفتر یا برگه بردار و بنویس:
- یکی از عادتهایی که هنوز داری و ازش ناراضی هستی.
- احساسی که معمولاً بعد از انجام اون عادت داری.
- حالا چند جمله با این ساختار بنویس:
«من این رفتار رو میبینم.
من خودم رو قضاوت نمیکنم.
من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
🌈 این جمله رو هر روز، حتی اگر فقط یک دقیقه وقت داشتی، با صدای بلند بخون یا بنویس.
چون هر بار که تکرارش میکنی، یه آجر از دیوارهای جنگ با خودت پایین میاد، و یه گام به سمت صلح درونی نزدیکتر میشی.
💬 یادت نره…
صلح با خودت، هدیهایه که فقط خودت میتونی به خودت بدی 🎁
و تو لایق آرامش، رشد، و تغییر پایدار هستی… چون تو
🌟 در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایت هستی 🌟
اگر تجربهای از این مسیر داری یا این مقاله برات الهامبخش بود، حتماً توی نظرات بنویس؛ صدای تو برای ما مهمه ❤️
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.32 از 87 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام استاد چقدر حس خوب مهمه،حس خوب اساس همه آموزشهای ذهنی هست در تمام دوره های آموزش ذهنی در موضوعات موفقیت همیشه روی حس خوب تاکید میشه و فرمول احساس خوب=اتفاقات خوب همیشه به عنوان یه قانون ثابت در جهان معرفی میشه توی فایلهای شما هم همیشه روی احساس خوب تاکید دارین و همیشه میگین مهمترین موضوع براتون احساس خوبتون باشه الان که توی این چالش شرکت کرده هم باز هم دارم تاکید شما رو روی این موضوع به وضوح میبینم،خیلی جالبه باوجودیکه ۷ ماهه توی سایت شما دارم اموزش میبینم بازهم با شروع این چالش فکر میکردم یه جورایی آموزش میدین یا تاکید میکنین بر تصمیم به ترک این عادتها ولی حالا میبینم که باز هم روی اساس آموزشهاتون که احساس خوب هست دارین کار میکنین و خبری از تاکید بر اشتباه بودن اون رفتار نیست تاکید بر اینه که با اون رفتار در صلح باشیم چجوری؟با این روش که دیگه از اون رفتار و عادت حالمون بد نشه و خودمون رو سرزنش نکنیم و به این صورت که خیلی ساده وراحت این عادت رو بپذیریم و حس خوبمون رو خراب نکنیم قدرت رو از اون عادت بگیریم و به خودمون بدیم ،در واقع با جنگ کردن و مقاومت کردن در برابر اون عادت که نتیجه اش احساس بد هست اون عادت رو بپذیریم و حس خوبمون رو فدا نکنیم ،با مقاومت و جنگ ما داریم خودمون رو ضعیف میکنیم پس راهش اینه که اگه باز هم تکرار شد حسمون مهمتر باشه و اینجوری اون عادت کمرنگ تر میشه
من از زمانی که آموزش لاغری با ذهن رو دارم کار میکنم خوردن شیرینی با چای برام راحت تر و قابل پذیرش تر شده وقتی میدونم و یاد گرفتم که مواد غذایی قدرتی ندارن برای چاق کردن ما با خیال راحت تری میخورمشون وقتی فایلهای شما رو میبینم که قهوه رو با کیک شکلاتی میخورین وفقط از خوردنش لذت میبرین منم یاد میگیرم که اینه روش درست لاغر شدن👌👌
سپاسگزارم استاد از فایلهای فوق العاده شما ،من با فایلهای سایت شما مطالب آموزشهای ذهنی در مورد مسایل دیگه رو هم خیلی آسونتر و عمیقتر یاد میگیرم،ممنونم ازتون🙏❤
نشان های دریافت شده
سلام🙂
وقتی میخواستم این جلسه رو ببینم بی اختیار چشمم افتاد به تعداد بازدید که نزدیک به ۳۰۰۰ بازدید داشت و شما در همین فایل تصویری و حتی نوشته قبل فایل تاکید زیادی کرده بود بر نوشتن تمرین و حتی گفتین که اونایی که تمرین رو انجام نمیدن نتیجه نخواهند گرفت ولی باز هم میبینیم که تعداد کامتنهای جلسه قبلی تا الان فقط ۱۱۷ تاست و به مرور طبق حرفای شما از جلسه اول به مرور در طی جلسات ریزش میکنه و همین مشخص میکنه که چقدر ما برای خودمون و برای آموزش و برای هدفمون متعهد هستیم ..و حیف که قدر این آموزشهای به اصطلاح رایگان رو هم نمیدونیم و خیلی سرسری ازش عبور میکنیم حتی با تاکید زیادی که شخص شما بر نوشتن و فکر کردن دارین…انشالا بهتر از قبل درک کنیم که اصلا رش آموزش ذهنی چجوریه و اهمیت تکرار رو در به ناخوداگاه سپردن آموزش درک کنیم که اونوقت خیلی عالیتر و محکمتر و مطمئنتر قدمها رو بر میداریم.
کاملا برای هممون قابل درکه مثالهایی که زدین و بارها برای خود من پیش اومده که حرفی رو از روی عصبانیت زدم یا تصمیمی رو گرفتم که بعدها پشیمون شدم چون در اون لحظه عصبانیت و فعال شدن سیستم جنگ و گریز بدن جریان خود از قسمت قشر جلوی پیشانی که مرکز تفکر هست دزدیده میشه تا جریان خون بیشتری برای قلب و ریه ها و دستها و پاها برای جنگ یا فرار فراهم بشه و این سیستم طبیعی بدن هست در هنگام استرس و تحت اثر هورمونهای کورتیزول و بقیه هورمونهای استرس در بدن رخ میده…
برای همین بارها حتی در تعلیمات دینی تاکید شده که خشم خودتونو فرو ببرید یا محل رو ترک کنید یا سکوت کنید یا آب بخورین یا آبی به دست و صورت بزنین….چون واقعا و علمی هم ثابت شده که تفکر فعال و آگاهانه در اون شرایط رخ نمیده چون امکان نداره همزمان هر دو سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک در بدن فعال باشن و در هر لحظه یکی از اونافقط فعالیت داره .
مثال تون رو در مورد فرزند خیلی دوس داشتم و خیلی برام درس داشت که حتی در مورد تربیت فرزند و واکنش به رفتار یا کلام اشتباه فرزندمون هم سرزنش و جنگ و دعوا …کاملا بی اثره و اتفاقا فرزندمون رو از ما دورتر میکنه
روانشناسای کودک و نوجوان همیشه میگن که نقش والد فقط حمایتگری هست و انتخاب راه در نهایت به عهده هر فردی هست ولی حتی اگه فرزند ما انتخاب ناصحیحی هم انجام داد در نهایت وظیفه ما فقط حمایت و محبت هست تا برگرده…
همون کاری که خدای عزیز همواره برای تک تک ماها داره انجام میده وهر لحظه منتظره که ما برگردیم و همیشه هم خودش رو ستارالعیوب و غفار الذنوب معرفی کرده و ما با هر مقدار بار خطا و اشتباه و به اصطلاح گناه هر لحظه ای که متوجه بشیم و توبه کنیم (برگردیم )بلافاصله میبخشه و تمام خطاهای ما رو از صفحه ذهن خودش و ذهن تمام کائنات پاک میکنه و با آغوش باز ما رو میپذیره و ما رو پاک میکنه دقیقا مثل زمانی که از مادر متولد شدیم.
در رابطه با عادت هایی که از نظر خودما اشتباهه و تکرارشون بعد از تمام لذتهایی که داشته حالا باعث ناراحتی و عذاب وجدان ما شده هم بهترین و موثرترین راهکار جنگ نیست چون جنگ هرگز راهکار درست و موثری نیست چون تصمیمی هست که از سر عصبانیت و خشم و ناراحتی گرفته میشه و گفتیم که در ناراحتی و خشم ما اصلا تفکر درستی نداریم پس عصبانیت و ناراحتی رو کنار بذاریم و بپذیریم که اینم جزیی از رفتارهای تکراری ما شده چون مزایایی برای ما داشته از جمله تعربف و تمجید دیگران به خاطر لاغر نبودن و ضعیف نبودن مون….یا حتی زیباتر شدن صورتمون به خاطر تپل شدن…و همین حرفا باعث شده که برای اینکه از زیبا شدن و سالم بودن و مورد تایید بودن لذت بیشتری ببریم خودمون هم به چاق شدن و تپل شدن توجه کردیم واگه الان این توجه رو مانع میدونیم برای لاغری خودمون بوجودش آوردیم و راهش اینه که باهاش به صلح برسیم و ازش ناراحت نباشیم خوب به نوعی بچه مونه بچه ای که حاصل توجهات خودمون بوده باید بغلش کنیم و برای اون هم در وجودمون جا باز کنیم .در واقع بپذیریمش که فعلنا هستش و اشکالی هم نداره که هست …
اینطوری دیگه جنگی در کار نیست درگیری ای در کار نیست و ذهن ناخودآگاه که مرکز فرمان این عادت هست هم دیگه نمیخواد مبارزه کنه و مقاومت نشون بده و در صلح قرار میگیره با ما…
نشونه اینکه خوب این تمرین رو انجام دادیم اینه که با تکرار دوباره و دوباره اون رفتار عادتی دیگه حسمون بد نمیشه عصبانی نمیشیم عذاب وجدان نمیگیریم …پس باز هم برگشتیم به اون اصل ثابت و همیشگی حال خوب که اصل و اساس تمام موفقیتهاست