ترکیب رفتار با عادت (گام ششم)

“ گر صبر کنی ، ز غوره حلوا سازم ”

این مثال بنظر من خیلی جالب و خیلی به جا بود .

چون هم صبر داخلش گفته شده ، هم تنوع داره ، هم تغییر. عادت هست ، و هم عمل کردن و ترکیب رفتار با عمل . حالا چجوری ؟

یک درخت مو انگور رو در نظر بگیرید که در زمستان خشکیده و تبدیل به چند تکه چوب شده . باغبون این درخت رو هرس میکنه تا بجای شاخ و برگ اضافه انرژی و تمرکز درخت بره واسه محصول پربارتر و بیشتر . بعد تو فصل بهار اول کم کم درخت شروع میکنه به برگ و شاخه جدید زدن و گل های کوچیک خوشه ای غوره هم سر و کله شون پیدا میشه ، و یه مدت بعد هم میشن خوشه های شیرین و آبدار انگور .

 حالا صاحب درخت به فراخور سلیقه اش محصولش رو یا در مرحله غوره رو میچینه و اجازه نمیده تبدیل به انگور بشن ، یا در مرحله بعد ، خوشه های شیرین انگور میچینه که میتونه از خود انگوراستفاده کنه یا تبدیلش کنه به کشمش ، شیره انگور ، سرکه و …(نقطه چین رو به سلیقه خودتون پر کنین ، خخخخ ) 

شیره ی انگور هم با خاصیت های متفاوتش چندین مورد استفاده داره : برای درمان کم خونی ، برای تقویت قوای جسمانی ، برای افزایش انرژی روزانه بدن و … یکی از موارد استفاده اش هم بعنوان یک شیرین کننده مقوی و طبیعی در تهیه انواع مختلف غذا و حلوا و ارده و نوشیدنی و شربت و …هستش .

برگردیم سر موضوع خودمون . ریشه ی اون اون درخت مثل ناخودآگاه ماست که قوی و محکم سرجاش قرار داره . شاخه های خشکیده درخت همون باورهای قدیمی و پوسیده ای هستند که از ذهن ناخودآگاه بیرون میان و تمام دور و بر و فکر و زندگی ما رو پر میکنن .با مطالعه و یادگیری ، ما مثل یک باغبون آگاه اول جلوی رشد اون باورهای اشتباه و غلط رو میگیریم ، اونا رو هرس میکنیم و دیگه جلوی رشد اون افکار مزاحم و آزاردهنده رو میگیریم .

 با یادگیری و افزایش آگاهی ، شاخ و برگ افکار تازه در مغز و سیستم عصبی ما  شروع به رشد و نمو میکنن و با استمرار و تکرار و دوباره استمرار و تکرار ، و  پررنگ کردن این افکار جدید ، ما به فراخور میزان تمرین و عمکرد و رفتارمون به محصولات متنوعی در افکار تازه و عادت های جدیدمون میرسیم که ریشه در ناخودآگاه ما دارند و از ذهن ما تغدیه میشن .

حالا ، بعضی از ماها ، که عجول تر هستیم. مثل همون مرحله اول رشد میوه ی درخت که غوره رو میچینیم و تمام ! وارد یک آموزشی میشیم . با عجله چند تا مقاله میخونیم ، چند تا متن مینویسیم ، چند تا دوره رو میگذرونیم و بدون اینکه به اون تغییر عادت های قبلی زمان بدیم ، بدون اینکه صبر کنیم تا به شیرینی محصول بعدی ، یعنی تغییر عادت قبلی یا ایجاد عادت جدید برسیم ، از آموزش و دوره خارج میشیم ! و میگبم اینم که نشد بابا ! البته نمیشه گفت در انتها دستاوردی نداشتیم ، داشتیم ، رسیدیم به غوره ی ترش ، به آگاهی های خام و آموزش های ابتدایی که هنوز بهشون عمل نکردیم ، هنوز در رفتارمون انجام شون ندادیم ، هنوز زمانی رو برای بودن در جو و اتمسفر تغییر و رسبدن به تناسب صرف نکردیم . آموزش رو با عجله و نصفه نیمه رها کردیم ، غوره رو خوردیم ، و با ترشرویی از دوره خارج میشیم .

بدون اینکه صبوری کنیم ، بدون اینکه آموخته هامون رو در رفتارمون بیاریم ،بدون اینکه بهشون عمل کنیم ،بدون اینکه به خودمون زمان بدیم تا آگاهی های جدید و افکار تازه در ناخودآگاه مون ثبت بشن و به محصول شیرین و نتایج شیرین تر در تناسب و لاغری برسیم .بدون اینکه به شیره ی شیرین حلوامون برسیم .

باید چیکار کنیم ؟  به غوره بگیم :” من تو رو نمیخورم !” چرا ؟ چون شیرینی دستاورد محصول جدید در راه هست ، به آگاهی هامون اضافه میکنیم ، عادتی که میخوایم تغییر بدیم رو انتخاب میکنیم ، باهاش در صلح قرار میگیریم  و روزهایی رو به یاد بیاریم که هنوز برای ما انجام دادن اون رفتار لذت بخش بود ، کیف میکردیم از عمل کردن به اون رفتار ، قبل از زمانی که تبدیل بشه به یک عادت خسته کننده و حوصله سر بر .

و حالا مرحله به مرحله با ایجاد انعطاف توی عادت مون و توی ذهنمون و خط انداختن روی عادت قبلی ، کم کم نقش اش رو کمرنگ کنیم تا جایی که تاثیرش رو از دست بده. و حالا میتونیم با عمل به آگاهی های جدید ، با رفتار تازه ای که بر اساس دانش و دانسته های جدیدمون انجام میدیم و تکرار این رفتار خوشایند تازه مون ، به مرور و با صبوری به عادت دلچسب تازه مون دست پیدا کنیم ، عادتی که تناسب رو برای ما در همه جنبه های زندگی مون امکان پذیر میکنه از جمله تناسب و لاغری جسم مون .بشرطیکه با عمل به این رفتار و ترکیب اش با عادت های قبلی مون ، اون رو ملکه ذهنمون تبدیل کنیم .

استاد عطار روشن ، تشکر فراوان از آگاهی هایی که در اختیار ما گذاشتین .

برقرار باشید .

یا حق .