خدا هرگز دیر نمی کند

 « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ »

“به نام خداوند هستی بخش مهربان

اولین آیه از قرآن برای درک تفاوت اونچه خداوند درباره خودش میگه،با اونچه که من درباره اون میدونم کافیه.

در این آیه خداوند اولین ویژگی خودش رو هستی بخش بودن، و اولین صفت خودش رو مهربان بودن معرفی میکنه،

مهربان بودن ضروری‌ترین صفت نیرویی باید باشه که هستی بخشِ،

اگه خدا مهربون نباشه چطور میتونه ویژگی هستی بخش بودن رو در جهان گسترش بده؟؟

نیرویی که هستی بخشِ و در عین حال مهربونه،

و اگه نگاهی به جهان اطرافم بندازم متوجه میشم که هر آنچه در طبیعت میبینم کامل و درسته،و اگه یک گل رو نگاه کنم چینش برگ‌ها، چگونگی رنگ آمیزی، نظم موجود در شکل‌گیری گل، همه نشون از درست و صحیح بودن هستیِ که خداوند در گل به نمایش گذاشته،

یا اگه به یک پرنده توجه کنم، به حرکت موج دریاها، به وزش باد، به لانه زنبور،

هر اونچه در اطرافم میبینم سرشار از نظم و درستیِ .

خداوند ویژگی هستی‌بخش بودنش رو در بهترین حالت خودش به نمایش میذاره، 

پس به زندگی خودم توجه کنم،

 خودم رو چطور می‌بینم؟درباره خودم چه نظری دارم؟دیدگاهم درباره زندگی چیه؟آیا احساس خوشبختی دارم؟آیا آرامش دارم؟

همونطور که خداوند هستی بخش به هر اونچه که در جهان اطرافم هستی بخشیده و در بهترین حالت خودش قرار داده، پس شرایطم در زندگی از هر نظر باید بهترین حالت ممکن باشه،

هستی من از خداست و خداوند هستی رو به صورت کامل و بدون نقص قرار داده، 

پس اگه از شرایطم در زندگی راضی نیستم به این دلیل نیست که در هستی بخشِ من نقص یا اشتباهی صورت گرفته،بلکه به این دلیله که من در تجلی هستی بخش بودن خداوند در زندگیم خلل ایجاد کردم.

همه موجودات در دریافت و تجلیِ هستی خداوند در دنیای مادی خلل ایجاد نمی‌کنن،چون اون‌ها تعریفی درباره خدا توی ذهنشون ندارن و بدون مقاومت هر آنچه برای هستی داشتن نیاز هست رو از خداوند دریافت می‌کنن،

پرنده‌ها پرواز کردن رو از خداوند دریافت می‌کنن و بدون هرگونه مقاومتی پرواز می‌کنن،

زنبورها طریقه لانه درست کردن و جمع آوری شهد گل‌ها رو از خدا دریافت می‌کنن و هستی خود رو در دنیا به صورت کامل و بدون نقص به نمایش میذارن.

پس چطوره که من که اشرف مخلوقات هستم در نمایش هستی خودم در دنیا به شکل کامل و بدون نقص دچار مشکل شدم؟؟

باید بدونم به واسطه تعریف‌هایی که درباره خداوند در ذهنم ایجاد کردم،هر اونچه از هستی مهربان دریافت می‌کنم رو به شکلی که خودم درباره اون میدونم تغییر دادم، و در زندگی به نمایش گذاشتم،برای همینه که هستیِ بسیاری از انسان‌ها در دنیا با اختلال و مشکل همراه شده.

به اندازه‌ای که بتونم نگرش و تعریف‌های اشتباهم درباره خداوند رو اصلاح کنم، مهربانی خداوند در هستی‌بخشیدن به زندگیم رو تجربه می‌کنم.

تغییر فرمول‌های ذهنی کاری نیست که بتونم در چند دقیقه، ساعت، یا روز اون رو انجام بدم،باید با تکرار محتوای آموزشی و انجام تمرینات، به مرور اونچه از قبل در ذهن دارم رو با محتوای جدید جایگزین کنم،

فرمول‌های جدید ذهنی باعث ایجاد تغییرِ انتظار از زندگی در من میشن،و در نهایت جهان هستی پاسخ تغییر انتظارم رو میده و اتفاقات و شرایط جدید رو وارد زندگیم میکنه.

برای تغییر زندگی راهی جز اصلاح درک و شناخت خودم نسبت به خدا ندارم،چرا که منبع نعمت‌ها خداونده و اگه تعریف من از خداوند اشتباه باشه در مسیر دریافت نعمت‌ها قرار نمی‌گیرم،به همین دلیله که هرچه آرزو می‌کنم، دعا می‌کنم، التماس می‌کنم، هیچ خبری از برآورده شدن آرزوهام نمیشه،

تنها دلیل برآورده نشدن آرزوهام به این دلیل نیست که خداوند توانایی برآورده کردن آرزوهام رو نداره،یا خداوند صلاح نمی‌دونه که آرزوهام برآورده نمی‌شن،بلکه فقط به این دلیله که در مسیر صحیح برای دریافت نعمت‌ها نیستم،

هر چقدر شناخت و درک بهتری نسبت به خدا پیدا کنم، مسیر دریافت نعمت‌ها در زندگیم وسیع‌تر میشه،

در هر لحظه از زندگی در حال مشاهده کردنِ آشکار شدن خداوند در زندگیم هستم و شرایطی که در زندگی دارم دقیقاً منطبق بر نگاه من درباره جهان هستی و خداونده،اگه از شرایطم راضی نیستم، فقط کافیه نگاهم درباره خداوند رو اصلاح کنم،

اگر خودم رو لایق به دست آوردن نعمت‌ها ندونم و انتظار داشته باشم خداوند بر اساس صلاح و دیدگاه خودش نعمت‌ها رو بهم بده، باعث میشه هرگز در زندگی به خواسته‌هام نرسم،

برای تغییر شرایط زندگیم فقط باید فرمول‌های ذهنیم رو درباره خوشبختی و خداوند، ثروت و خداوند، سلامتی و خداوند رو اصلاح کنم،

اگه فکر می‌کنم رزق و روزیم از قبل مشخص شده اهمیتی نداره چقدر تلاش می‌کنم که درآمد بیشتری داشته باشم، چون میزان درآمد من بر اساس تعریفم از زرق و روزی و میزانیِ که خداوند برام در نظر گرفته هستش،

باید قبل از هر اقدامی برای افزایش درآمد و تغییر شرایط زندگیم اول باید فرمول‌های ذهنیم درباره خداوند رو شناسایی و اصلاح کنم و بعد حرکت خودم برای تغییر زندگی رو آغاز کنم.فرمول‌هایی که باعث میشه در عین حالی که دوست دارم شرایط بهتری در زندگی داشته باشم اما هرگز به خواسته‌های خودم نرسم،چون در ذهنم رسیدن به آرزوها با بنده خوب بودن و نزدیکی به خداوند منافات داره،اون فرمول‌های اشتباهی که در ذهنم هستن که خوب زندگی کردن باعث طرد شدن از طرف خداوند میشه و همچنین این عقیده اشتباه که افراد ثروتمند از مسیر خداوند دور شدن و پول باعث جدایی اون‌ها از خداوند شده،

پس دیدگاه و نگرش من درباره میزان داشتن نعمت‌ها با نزدیکی یا مورد قبول واقع شدن توسط خدا، باعث میشه که در عین حالی که دوست دارم زندگی بهتری داشته باشم، اما از داشتن پول، ماشین، خونه، ترس داشته باشم که مبادا مال دنیا چشم و دلم رو کور کنه و از خداوند دور بشم،

اگه عقیده من اینه که هر آنچه در جهان هستی وجود داره مخلوق خداونده،پس چطور ممکنه استفاده از نعمت‌های الهی باعث دور افتادنم از خداوند بشه؟؟

سپاسگزاری قوی‌ترین راه ارتباط با خداونده،و از این طریق میتونم نگرش و درک بهتری نسبت به خدا در ذهنم ایجاد کنم،

نباید فکر کنم که سپاسگزاری فقط باید درباره خداوند باشه،سپاسگزاری از زمین و دنیای اطرافم باید شروع بشه و بعد به سپاسگزاری از خداوند ختم بشه،سپاسگزاری از اطرافیان برای کمک‌ها و احساس خوبی که در من ایجاد می‌کنن، قدم اول و بسیار تاثیرگذار برای سپاسگزاری کردنه،

وقتی که ذهنم رو برای سپاسگزاری از انسان‌ها برنامه‌ریزی می‌کنم، اولین نتیجه اون ایجاد احساس بهتر در خودم میشه، احساس خوب باعث افزایش نعمت‌ها و رضایت از زندگی میشه،

پس سپاسگزاری فقط به معنای تشکر از خداوند برای نعمت‌هایی که به صورت مستقیم وارد زندگیم میکنه نیست،چون بسیاری از نعمت‌های زندگی من از طریق بنده‌های خداوند وارد زندگیم میشن،

انسان‌ها دستان خداوند در کمک کردن به یکدیگر هستن،پس سپاسگزاری از انسان‌ها به مفهوم سپاسگزاری از خداونده، که با تجربه رفتار خوب در بندگان خدا در من ایجاد میشه.

خیلی از ما به اشتباه فکر می‌کنیم که هر چقدر انجام کاری که برای رضایت خداوند هست، سخت‌تر باشه خداوند بیشتر از ما خوشش میاد و برای همینه که سعی می‌کنیم کارهایی که انجام اون سخت‌تره رو انجام بدیم،چون احساس می‌کنیم خداوند بیشتر دوستمون داره،

باید بدونیم که فرمول‌های اشتباه زیادی درباره ارتباط ما با خداوند و تحت تاثیر قرار دادن خداوند در ذهن ما ذخیره شده که به مرور باید شناسایی و اصلاح بشه،

پس به جای اینکه به دنبال راضی کردن خداوند با انجام اعمال خاص باشم در جستجوی رسیدن به احساس خوب برای بهتر زندگی کردن باشم،نتیجه احساس خوب و بهتر زندگی کردن رضایت از زندگی خواهد بود،و سپاسگزاری واقعی زمانیه که من از زنده بودن و زندگی کردن رضایت داشته باشم.

ارتباط بین ذهن و زندگی چگونه است؟؟اگه من درباره تاثیر ذهن بر زندگی خودم آگاهی داشته باشم به جای تلاش برای تغییر شرایط پیرامونم سعی می‌کنم افکار خودم رو مدیریت کنم و از این طریق به سادگی دنیای اطرافم هم تغییر خواهد کرد.

باید سعی کنم افکار خودم رو تغییر بدم و به جای فکر کردن درباره اونچه که دوست ندارم، به اونچه که دوست دارم فکر کنم، اون وقت به مرور شرایط زندگیم هم تغییر میکنه.

این تفکر کاملاً اشتباهه که خداوند سرنوشتی رو برای من رقم زده،خداوند این شرایط رو برای همه انسان‌ها فراهم کرده که به هر شکلی که دوست دارن زندگی خودشون رو خلق کنن،

باید سعی کنم به جای منتظر بودن برای تغییر شرایط اطرافم، شروع به تغییر افکار و فرمول‌های ذهنی خودم کنم و در این شرایط اگر انتظار می‌کشم برای نتیجه دادن تغییراتی باشه که در درون خودم ایجاد می‌کنم،

هر انسانی در هر لحظه در حال خلق شرایط خودش در زندگیه،اما از اونجایی که ما عادت کردیم با توجه به شرایط موجود انتظار خودمون از آینده خودمون رو تعیین کنیم،بنابراین در طی کل زندگی شرایط ما همواره ثابت میمونه.

چون با توجه به اون چه هست، انتظار آینده رو در ذهن خودمون شکل میدیم،

 اگه یاد بگیرم بدون توجه به شرایط فعلی، شرایطی که می‌خوام رو در ذهنم ایجاد کنم دنیای اطرافم بدون توجه به عوامل بیرونی تغییر خواهد کرد.

مالک اونچه دارم کیه؟؟خواسته‌های من از کیست؟؟و اگه وارد زندگیم میشن مالکیت اون‌ها با کیه؟؟آیا تایید ثبت اسناد مشخص کننده مالکیت اون چیزیه که در اختیار منه؟؟

خیلی از افراد تلاش می‌کنن مالکیت‌های خودشون رو افزایش بدن و هر چقدر هم سعی می‌کنن نتیجه‌ای حاصل نمیشه،

باید به جای تلاش برای افزایش مالکیت‌ها سعی کنم تجربه‌های خودم رو افزایش بدم،باید به این درک برسم که مالک نعمت‌ها خداونده و من فقط تجربه کننده هستم، اینکه بخوام نعمتی رو تجربه کنم یا بخوام مالک اون باشم با هم تفاوت داره،درک این آگاهی بهم کمک میکنه تا تلاشم رو به جای تمرکز بر مالکیت نعمت‌ها، بر تجربه نعمت‌ها متمرکز کنم و نتیجه این تغییر نگرش و عملکرد شرایط زندگیم رو متحول می‌کنه،

خواسته‌هام رو به عنوان تجربه‌هایی از نعمت‌های الهی باید در ذهنم تنظیم کنم، در این صورت دستیابی به خواسته‌ها بسیار ساده‌تر و همراه با احساس بهتره،

هر اونچه خداوند مالکیت اونو به عهده داره جهت تجربه بنده‌هاش آماده اهدا کردنه،وقتی به دنبال تجربه کردن باشم، انتظار و احساسم از برآورده شدنِ فرصت تجربه کردن، با زمانی که انتظار مالکیت داشته باشم کاملاً متفاوت میشه.

سپاسگزارم از شما استاد عزیز بابت متن عالی و پر از آگاهی شما…