مهم ترین دلایل چاقی چیست؟ (قسمت دوم)

                    به نام خدای مهربان.     

                            متن ۲ ( ناشنوایان )

 این يه تعریف خیلی ساده از قانون جاذبه س…

… این قانون تا زمانی اعتبار داره که همه ی اجسام به سمت زمین بیان؛ یعنی اگه شما یک روزی از خواب بیدار شدی و مثلا یک سیب رو رها کردی و به سمت بالا رفت؛ بلافاصله این قانون جاذبه نقض میشه وتمام فرمول های وابسته به اون، همه از اعتبار ساقط میشه؛ چونکه دیگه مورد مخالف اون رؤیت شده واین قانون بل کل از بین خواهد رفت؛ این درباره ی همه چیز هست؛ درباره ی هر دلیلی هم، می تونه این قانون صدق کنه؛

دلايلی که شما برای اضافه وزن تون نوشتید؛ اگر بتونید مقابل اون رو پیدا کنید، اگر دلايلی دیگه پیدا کنید که دلیل شما رو نقض کنه ، یعنی نمونه هایی پیدا کنید که دلیل تون رو نقض کنه؛ پس دلیل شما برای چاق شدن تون، یک دلیل معتبر نیست.

چند تا مثال براتون می زنم که حدس می زنم در نوشته های شما وجود داشته باشه؛

خیلی از افرادی که اضافه وزن دارن، ارثی بودن رو عامل اضافه وزن شون می دونن؛ یعنی طرف میگه ” بابا من ارثی مون همینه، چیزی که من خودم هم باورم این بود؛ یعنی از بچگی 

به ما گفته بودن که خانوادگی ما، چاق هستیم و راست هم می گفتن؛

همه ی عموهای من، عموزاده های من، همه ی خانواده ی پدری من، تا جایی که من می شناختمشون چاق بودن.

اصلا یکی از نشانه‌های خانواده ی پدری من، همین چاق بودنشونه و الانم هر کدوم از اونایی که فامیلشون عطار روشن هست اضافه وزن دارن؛ پس منم باور کرده بودم؛ یعنی قبول داشتم که خب ارثی بودن يه دلیل خیلی موجه؛ خیلی قابل اعتبار برای اینکه من چاق باشم. 

بعضی از افراد که اضافه وزن دارن، شرايط زندگیشون رو عامل  مثلا اضافه وزنشون میدونن، مصرف مواد غذایی رو؛ 

مثلا میگن که خب مواد شیمیایی در غذاها قاطی می کنن، نمی دونم کود های مختلف می دن؛ به هرحال ، مواد غذایی رو مقصر اضافه وزن خودشو می دونن .

یه عده دیگه میان ، کم تحرکی شون رو عامل می دونن؛ طرف میگه خب من چون تحرکم کمه، چون که کار پشت میزی دارم،….

ادامه دارد….

سلام به استاد عزیزم ودوستان همراهم!

صبح زیباتون سرشار از آگاهی های ناب!

امیدوارم امروز شما هم مثل من از صدای تسبیح گنجشک ها غرق لذت شده باشید و حال تون عالی باشه!

دراین قسمت ازتکلیف این جلسه‌ که اعتراف به توانایی خودم براش لاغر شدنه:

باید عرض کنم خدمت شما که: 

من درمقاطع مختلفی بارها برای لاغری اقدام کردم:

می تونم بگم اکثر اوقات من در حال کم خوری بودم وتقریبا هر روشی رو که می شنیدم باعث لاغری میشه امتحان میکردم  اما هیچ کدوم حس خوبی بهم نمیداد، لاغر میشدم اما بعد چند وقت از ادامه اون روش خسته میشدم وعلاوه بر اون به غذاها و خوراکی ها حریص می شدم.

یادمه یه بار با مصرف دمنوش چای سبز سه کیلو وزن کم کردم  اما چون طعم اون رو دوست نداشتم ومصرف چای سبز بهم افت فشار میداد ، اون روش رو رها کردم.

البته این رو هم بگم که من از اول ۱۶ کیلو اضافه وزن نداشتم و تلاشم اون موقع برای کم کردن ۳_ ۴ _ ۷ ویا ۱۰کیلو بوده.

یه بار با مصرف دارو و ورزش هم زمان باهم ۵ کیلو وزن کم کردم. خب در مصرف دارو خیلی حساس بودم ومیگفتم چون کبدم باید دارو رو تجزیه کنه وممکنه به بدنم آسیب بزنم زود کنار گذاشتم دارو رو وادامه ندادم؛ اما تا قبل از کرونا ۴سال به طور مرتب ورزش رو ادامه دادم.

راستی ! استاد بزرگوار بعد از مشورت با شما در مورد ادامه دادن ورزش( که البته پاسخ شما کاملا هوشمندانه بود و مسؤلیت تصمیم گیری در این مورد رو به خودم واگذار کردید ، واین امر تصمیمم رو برام بسیار با ارزش کرد)، از وقتی دوره رو شروع کردم دیگه باشگاه نرفتم . البته خدا یه جوری این کار رو برام آسان کرد که خودم هنوز در حیرتم! می خوام به خودم والبته بیشتر به همسرم که خیلی دیر باوره،  نشون بدم کاهش وزنم به ورزش هیچ ربطی نداره و نشونش بدم که میشه با فکر متناسب شد و اون رو به ورزش ربط نده و این کار رو به این خاطر انجام دادم که برای ادامه دوره باهام همکاری کنه. چطوری؟ یعنی بهم غر نزنه که داری چکار میکنی ؟ که همش یا داری می خونی یا می نویسی توی گوشیت و یا فایل گوش میدی. بهم نگه کار تو بی فایده س.

البته غیر از خانوادم یعنی همسرم وبچه هام که البته خیلی سربسته می دونن ،هنوز به کس دیگه ای نگفتم که دارم از این دوره استفاده میکنم و به قول شما باور دارم که فرمودید:”  بزار نتایج حرف بزنه”.

 و مانع محیطی برام ایجاد نشه و با ذهن آرام ادامه بدم.

یادمه در یه تلاش دیگه برای کاهش وزنم، با مصرف سالاد شیرازی ساعت ۴بعداز ظهر هر روز  و اینکه تا فرداش فقط آب میخوردم ویه دونه سیب ، درمدت یک سال به آرامی تونستم۱۰کیلو وزن کم کنم؛ چون فکرم این بود که اگه سرعت کاهش وزنم زیاد باشه عوارض زیادی برام داره مثلا :شل شدن پوست وتکیده شدن صورتم و ضعف و افت فشار و…. زیاد موافق کاهش سریع وزن نبودم؛

ادامه دادم ؛ بعد از اون ۱۰کیلو کاهش وزن، خیلی سبک شده بودم ، لباس هام به تنم زیباتر شده بود وحس خوبی داشتم.

در طی دو دوره هم اقدام به پیاده روی یک ساعته ویا شاید یه کم بیشتر کردم درهربار بایکی از دوستانم. وباز یه چند کیلویی کم کردم.

بله دوستان ! الان که فکرشو میکنم و اون خاطرات رو مرور میکنم بیشتر برام واضح ومشخص میشه که چه آدم با اراده ای بودم و کوتاه نیومدم از خواسته ی خودم که تناسب اندام بوده و با پشتکار پیش رفتم ؛ ولی خب چون در مسیر اشتباه بودم وخودم خبر نداشتم  ، بارها راه های متفاوتی رو امتحان کردم.

حالا متوجه شدم ؛ که من توانایی لاغر شدن رو دارم وجسم من  در این مدت چقدر با من همراهی کرده( ازش ممنونم!)  .

حالا که مسیر درست رو پیدا کردم به موفقیتم در این مسیر ایمان دارم. حسم بهم میگه راه درستی رو انتخاب کردم ، پس بدون تردید وبا همون پشتکار البته این بار در مسیر درست ادامه میدم.

خوشحالم که اینجا هستم وبابت این نعمت بسیار با ارزش از خدای درونم سپاسگزارم. 

بابت تناسب اندامم ازت ممنونم خدا جونم ! دوستت دارم که همیشه دست منو می‌گیری ومن رو به مسیر درست هدایت میکنی.

وقتی دستم تو دست توباشه خیالم راحته خدا جونم . دیگه نگران هیچی نیستم چون پشتم به خالق کوه ها گرمه وفقط پشتم به کوه نیست. 

دوستان عزیزم ممنونم که نوشته منو خوندید و شاهد تلاش های موفقیت آمیز من برای تناسب اندام من بودید. 

احساس خوبی دارم و ادامه میدم….

سلام به استاد عزیزم ودوستان همراهم!

درادامه ی داستانم به اینجا رسیدم که مهمانم رو راهی کردم ودر رو پشت سرش بستم.

 وقتی که چشمامو بسته بودم داشتم به این فکر می کردم که:

راستی چی شد که این مهمون من اینقدر زیاد ماندگار شد؟ 

جواب های زیادی به ذهنم رسید:

ازجمله این که: خودم باعث شدم ودلیل اصلی اون،  باورهای اشتباه خودم بوده ونه هیچ کس دیگه.

 خودم مقصرم که فقط حضور اون رو توجیه میکردم ، به عبارتی ( يه اصطلاح برای خودم دارم که میگم ، نصفه فکر کردم ، یعنی اگه فقط یه جمله برای توجیهم  ، جواب داشتم  ، زمان حضور چاقی در جسم من ، این همه سال ، به درازا نمی کشید. ) شنیده بودم که :خدا انسان رو آفرید و انسان توجیه رو. 

حالا که به این جمله فکر می‌کنم  می بینم درسته: من استاد توجیهم.  می دونید چرا اینو میگم ؟ چون هر وقت بخوام کاری رو انجام بدم، میگردم هزار ویک دليل براش پیدا می‌کنم

 و بالعکس وقتی نخوام کاری رو انجام بدم می گردم  هزار و یک دلیل برای انجام ندادنش، پیدا می کنم. 

بله دوستان خوبم! 

خودم رو تو تمام این سالها توجیه کردم که چاقی رو در جسم خودم نگه دارم و در هر دوره ای  با مهارت عجیبی خودم برای قطار چاقیم ، ریل جدید ساختم ( کنایه از توجیهات جدید) ، و به اصطلاح دلایل واهی یا همون توجیهات رو بروز رسانی کردم  به صورت کاملا ناآگاهانه و البته خیلی حرفه ای . 

چرا میگم حرفه ای؟ 

چون خیلی خوب این کار رو انجام دادم و نتیجه ی اون چاقی مداوم و پایدارم شده. 

اینا رو که نوشتم یاد یه جمله ای از دوست خوبم فریده حسنی افتادم که می‌گفت:” قبل از این که یه کاری انجام بدیم ، قبل از اون خیلی کارای دیگه انجام دادیم” .

واین جمله به نظرم درسته و ما قبل از این که وارد هر دوره ای از زندگی مون بشیم قبلش دستور چاقی رو به مغز و ذهنمون دادیم  وبا پیدا کردن توجیهات بی اساس ، خودمون زمینه رو برای ادامه‌ ی چاقیمون هموار کردیم. چرا ؟ 

واقعا نمی دونم،

من که  هرچی به این موضوع فکر می کنم  فقط به اینجا می رسم که : چون با توجیهاتی که داشتم ، چاقی رو پذیرفتم، درنتیجه ، با این حرف ها وتوجیه ها می خواستم از کارم دفاع کنم، از چاقیم دفاع کنم. نمیشه گفت : از روی تنبلیم بوده، اینو قبول ندارم ولی باگفتن مثلا: چاقی من به دلیل ( حالا آخرین توجیهم) میانسالی منه ، خواستم خودم رو راحت کنم و اول خودم و بعد بقیه رو راضی کنم که دست از سرزنش من بردارن؛ چون راه دیگه ای بلد نبودم.من که هر کاری میکردم که لاغر بشم،

 از کجا باید می دونستم اون راه ها اشتباه بوده؟ 

الان یه استاد عطار روشنی رو خداوند سر راه من قرار داده که خدا خیرش بده؛ آگاهم کرده و من پیدا کردن راه درست رو مدیون‌ آموزش‌ها وآگاهی هایی هستم که از ایشون کسب کردم .هر چه سپاسگزاری کنم ،بازم کمه!

دوستان خوبم! سخن به درازا کشید. 

فقط از این خوشحالم که دیگه دوران ناآگاهی من تموم شده و من دیگه هیچ وقت به اون دوران بر نمی گردم و این آگاهی دیگه از من گرفته نمیشه.

من این همه گفتم که به اینجا برسم که هرچه بر جسمم گذشته و هر آسیبی که تو این مدت از چاقی به روح وجسم من وارد شده ، تقصیر خودم بوده ، اشتباه خودم بوده، از ناآگاهی خودم بوده و مسئولیت اون رو می پذیرم و می دونم کسی غیر از خودم مقصر نیست وقول میدم جبران کنم .

هر چقدر اضافه وزن دارم رو برطرف کنم واز اون مهمتر متناسب باقی بمونم تا آخر عمرم.به امید خدا!

اینجا که هستم خیلی حالم خوبه! 

ممنونم دوستان عزیزم! می دونم درکم می کنید . ممنونم که حرفها ودلنوشته منو با حوصله خوندید .

خوشحالم که همراه هم هستیم.

حسم عالیه …ادامه میدم….

 باسلام درود! 

خب! 

حالا که ذهنم رو حلاجی کردم و تقریبا تمام دلايلی رو که عامل چاقی خودم می دونستم والان که بهشون فکر میکنم به نظرم خیلی خنده دار و مسخره و بچگانه میان ،رد کردم، چی باقی موند؟ 

درسته، من وچاقیم ؛

دوست عزیزی که خودم باعث شدم سالها کنارم و باهام  باشه وتازه ،کنارش، نه به اون خوش خوش بگذره ، نه به من. 

اما دیگه دارم باهاش خدا حافظی میکنم .دارم کمکش میکنم بار و بندیلش رو جمع کنه، چمدانشو ببنده و راهی بشه یه جای دیگه ، پیش کس دیگه، کسی که لایقش باشه. آخه من دیگه لایق چاقی نیستم. لیاقت من چاقی نیست ، به یقین رسیدم:

امروز صبح که دیدمش داشت گریه می‌کرد:  

کنارش نشستم وشانه شو ماساژ دادم و ازش پرسیدم:

چرا گریه می کنی؟ با چشمای اشک آلود نگاهم کرد و با بغض گفت :

میدونم که دیگه جای من اینجا نیست ورفتنم حتمیه اما دلم برات تنگ میشه، برای غر زدن هات به جونم ، برای اعصاب خوردی هات که من رو باعث زشتی خودت می دونستی، 

برای گریه هات که از دست همه چیز وهمه کس ، حتی از دست خدا هم شاکی بودی ، برای اینکه صدامو نمی شنیدی و هر چی داد می زدم که، بابا من مقصر نیستم، خودت منو دعوت کردی وتا زمانی که خودت راهیم نکنی نمی تونم برم 

. 

حرفاش درست بود ، جوابی نداشتم.

نگاهش کردم وبهش گفتم : 

نادانی و ناآگاهی منو ببخش . کارهام عمدی نبوده، راهشو بلد نبودم، نمی دونستم با خودم وبا تو چجوری رفتار کنم . آدمیزاده و ممکن الخطا .

دوست خوبم ! درسته که تو تموم این سال ها هر دوتامون اذیت شدیم ولی گذشته ها گذشته ، من دیگه آگاه شدم .

می دونی چطوری؟ 

از اون ور کشورم ، یه انسان آگاه پیدا کردم که روشنایی آگاهیش به من رسیده، از دزفول ، اسمش استاد عطار روشنه، خدا خیرش بده، دل پاک وروشنی داره ، کارش عطاری نیست اما بوی عطر افکار نابش انسان رو مست میکنه. اون بهم آگاهی داد و چون من در مدار اون آگاهی قرار گرفتم ، دارم تغییر میکنم ، بهتره بگم تغییر کردم، دیگه فکرم واحساسم مثل قبل نیست. برای همین دیگه نمی تونم پیش خودم نگهت دارم.

درسته که قبلا ازت بدم میومد وازتو متنفر بودم ، شرمنده ، منو ببخش . حالا دیگه عوض شدم دوستت دارم ، منو ببخش که میزبان خوبی برات نبودم . برو به سلامت! حالا دیگه دوستت دارم و برات اوقات خوبی رو آرزو می کنم.

……..

من وچاقیم همدیگه رو درآغوش گرفتیم و در بغل هم یه خدا حافظی جانانه کردیم ومن راهیش کردم و براش دست تکون دادم .

 تموم شد . 

مهمان اسمش با خودشه. بالاخره یه روز میره اومدم تو ودر رو بستم. به در تکیه دادم وچشمامو بستم .

خب حالا که چاقی رفت، چکار کنم؟ 

خب من همیشه بعد از رفتن مهمانم همه چی رو مرتب میکنم و میشینم به کارهایی که پیش رو دارم فکر می کنم .

آها یادم اومد:

باید تعهد بدم ، باید یه قولی به خودم بدم .

میرم که در این باره فکر کنم ، بعدا میام براتون می نویسم که چه قولی می خوام به خودم و خدای خودم بدم.

چقققققدر حالم خوبه ! خدایا ازت ممنونم…

                  به نام خدای لاغری 

سلام به استاد گرامی و دوستان خوبم!

صبح زیباتون به خیر! امیدوارم روز شادی رو شروع کرده باشید!

در جواب این که چرا من چاق هستم، باید بگم :

من چاق هستم چون به طور ناآگاهانه تحت تاثیر آموزش های خانواده و جامعه بودم.

افکار اشتباهی در باره خوراکی ها داشتم 

نمی دونستم چطوری اطلاعاتی که وارد ذهنم میشه رو فیلتر کنم ویا حتی درست تحلیلشون کنم.

به این موضوع آگاهی نداشتم که تفسیرهایی که بعداز خوردن مواد غذایی به کار می‌بردم باعث می شده که احساس بدی از تجربه خوردن در من ایجاد بشه و نتیجه ی اون بشه چاقی جسمم.

من چاق هستم چون توی ذهنم تصویر چاقی رو به دیوار زده بودم ومدام هر روز به اون نگاه کردم و حال خودم رو بد کردم و هر روز چاق تر شدم .

من چاق هستم چون قبلا بلد نبودم خودم رو دوست داشته باشم وبه خودم و جسمم احترام بزارم و فکر می کردم فقط باید حواسم باشه که دیگران به من احترام بزارن، همون طوری که من به اون ها احترام میزارم.

من چاق هستم چون در هر دوره ای از زندگیم یه توجیهی برای چاقی در ذهنم داشتم واون طوری منتظر چاقی بودم و چاقی رو برای خودم عادی و طبیعی جلوه دادم و باعث ماندگار شدن چاقی در جسمم می شدم .

با وارد شدن به هر مرحله ای از زندگیم (که قبلش یه دلیل برا چاقیم به اون مرحله فرستادم ودر ذهنم آماده چاقی در اون مرحله بودم)، مغزم بر اساس تصویری که تو ذهنم بوده دستور چاقی رو صادر می کرده و انتظار ناآگاهانه ی منو بر آورده می کرده. 

و خیلی وقتها که یه نفر به چاقی من توجه‌ میکرد ، حالا با یه نگاه خاص ویا اینکه مستقیم بهم میگفت :چاق شدی ، من تو هر مرحله ای یکی از توجیهاتی رو که تو ذهنم بود به عنوان دلیل چاقی خودم به اون شخص می گفتم ودر واقع با این کارم سعی داشتم چاقی خودم رو برای اون شخص هم موجه و عادی جلوه بدم 

ویه جورایی میشه گفت از اون توجیهات به عنوان سپر برای دفاع از خودم استفاده می کردم و در نتیجه چاقی من ادامه‌ داشت و پیش می رفت بدون هیچ مانعی و این من بودم که در هر مرحله ای راه رو براش هموار می‌کردم نه هیچ کس دیگه ای.

من چاق هستم چون فکر می کردم با ازدواج وبعد از اون آدما چاق می‌شن و این رو طبیعی می دونستم.

فکر میکردم چاق شدن بعداز بارداری و زایمان و در دوران شیردهی طبیعیه.

بعد از همه‌ی این مراحل فکر بعدی من این بود که با ورود به‌ میانسالی آدم‌ها چاق می‌شن. 

در مرحله بعد با خودم میگفتم در دوران پیش از یائسگی و بعد از اون  هم آدم‌ها چاق می‌شن. 

چند فکر دیگه که در تمام دوره های قبلی و لابلای اون دلايلی که نوشتم همیشه بود و اونها رو تکمیل میکرد اینها بود:

دیر شام خوردن آدم رو چاق میکنه.

دیر خوابيدن باعث چاقی میشه.

حتی کم خوابيدن و زیاد خوابيدن رو باعث چاقی  میدونستم واز دیگر متهمان چاقی من به حساب میومدن.

تو وعده شام برنج خوردن آدم‌ها رو چاق میکنه و کلا مصرف زیاد برنج باعث چاقی میشه.

کم تحرکی باعث چاقی میشه.

غذاهای چرب وشور وفست فودی زیاد خوردن چاق کننده ست.

حتی زیاد مهمانی رفتن رو چاق کننده می دونستم و این فکر اشتباه باعث شده بود که زیاد علاقه ای به مهمانی رفتن نداشته‌ باشم .

به لطف خدای عزیزم وبعد از هدایت شدنم به این سایت وکسب آگاهی های درست،  متوجه شدم که هیچ کدام از مواردی که ذکر کردم دلیل واقعی چاقی من نبوده ونیست و برداشت اشتباه من و آموزش های غلطی که خودم ناآگاهانه اونها رو پذیرفتم و وارد ناخودآگاهم شده دلیل اصلی چاقی منه.( نه ورود به هر دوره ای از زندگیم، نه کم یا زیاد خوردنم، نه دیر خوردنم، نه کم یا زیاد خوابیدنم، نه هیچ نوع ماده ی غذایی خاصی، نه چرب و شور بودن غذاها، نه فست فود خوردن و نه…….)

چرااااا؟؟؟؟

چون وقتی درست نگاه کردم ویاد گرفتم درست نگاه کنم خیلی از دور و بری ها واطرافیان رو یادم میاد که بعداز ازدواج وحتی تا سالها بعدش هم متناسب بودن پس این مورد رد میشه.

کسانی دیدم وبه یاد آوردم که حتی در دوران بارداری و بعد از اون هم همچنان متناسب بودن در نتیجه این هم نمی تونه دلیل چاقی من باشه و رد شد

افرادی رو دیدم ومی شناسم که در دوران شیردهی و بعد از اون هم همچنان متناسب هستن وچاق نشدن ، پس این هم دلیل چاقی من نیست و رد میشه.

ورود به میانسالی ودوران پیش از یائسگی وحتی خود دوره یائسگی هم باعث چاقی نمیشه چون خیلی آدم ها که در این دوران هستند رو دیدم ومی بینم که متناسب هستن پس این هم دلیل چاقی من نمی تونه باشه ورد میشه.

دیر غذا خوردن و کلا دیر شام خوردن هم دلیل چاقی من نیست چون افرادی رو می شناسم که این کار عادی وروز مره ی اوناس ولی متناسب هستن ، خب، اين مورد هم رد شد.

دیر خوابيدن و کم یا زیاد خوابيدن هم منطقی نیست که دلیل چاقی من باشه چون موارد نقض اون رو در افراد دور وبرم زیاد می‌بینم پس رد میشه و متهم چاقی من نیست .