زندگی با اراده خداوند نوشته ای است که زمانی فقط به صورت یک عقیده یا انرژی در قلمرو نامرئی (انرژی پاک) قرار داشت.
خواست خداوند بر این قرار گرفت تا این آگاهی به صورت نوشته ای قابل خواندن و درک شدن در دنیای مادی متجلی شود.
نتیجه زندگی با اراده خداوند
بعد از خواندن این نوشته شما دیگر انسان اکنون نخواهید بود چرا که آگاهی جدید از طریق خواندن این نوشته از دنیای بی‌شکل وارد دنیای شکل یافته ذهن شما خواهد شد. بنابراین شما تغییر خواهید کرد و این تغییر در نگرش، می‌تواند باعث شروع تغییر در زندگی شما شود.
آنچه می‌خوانید باعث شکل گیری نگرش‌های جدید در ذهن شما می‌شود، سپس در افکار و رفتار شما تغییر ایجاد خواهد شد و اراده ای همسو با اراده خداوند در شما برای تغییر زندگی شکل خواهد گرفت.
من، شما، همه انسانها و به طور کلی همه زندگی از میدانی به وجود آمده ایم که دیده و شنیده نمی‌شود و آن میدان “قدرت خداوند” است.
اگر با این نگرش زندگی کنید، قدرتی را در خود احساس خواهید کرد که همان قدرت خداوند است و مصداق وعده او که در قرآن کریم می‌فرماید: من از خود در شما دمیدم.
“پس زمانی که اندامش را درست و نیکو نمودم و از روح خود در او دمیدم، برای او سجده کنید. (۷۲ سوره ص)”
برای درک قدرت خداوند باید به قدرتی که در وجود ما نهفته است توجه کرد.
همه ما قدرت خود را با “اراده” میشناسیم.
- من انسان با اراده ای هستم
- من انسان بی‌اراده ای هستم
- من اراده کرده ام
- من اراده ندارم
- من اراده دارم و …
- کلمه “اراده” تعریف ما از قدرتی است که در خود سراغ داریم.
معنی کلمه “اراده” چیست؟
اراده همان دنبال کردن هدف یا انگیزه ای نیرومند به همراه عزم و تصمیم برای ایجاد نتیجه ای مطلوب به شمار می‌رود.
از نظر ما افراد با اراده، افرادی هستند که برای رسیدن به خواسته‌های خود تلاش می‌کنند و هیچ نیرویی نمی‌تواند مانع رسیدن آنها به هدفشان شود.
اگر انسانی هستید که هرگز تسلیم نمی‌شوید و رویایی درونی (تصویری ذهنی) شما را به سمت تحقق رویاهایتان ترغیب می‌کند خود را انسانی با اراده می‌دانید.
اما نکته ای در نقش اراده در زندگی ما وجود دارد که معنی و مفهوم اراده داشتن را تغییر می‌دهد.
بارها در زندگی خود شاهد مسائل و موضوعاتی بوده اید که بدون اینکه تصمیم به تجربه آنها گرفته باشید وارد زندگی شما شده اند.
این موضوع را به شکل کمک‌هایی که انتظار دریافت آنها را نداشته اید اما در زمان مناسب از طریق انسانها به شما داده شده اند نیز تجربه کرده اید.
در شرایطی که هیچ راهی برای تغییر شرایط یا رسیدن به خواسته ای نداشته اید، اتفاقاتی رخ داده است که مسیر رسیدن شما به خواسته هایتان را هموار کرده است.
در اینجا نیروی اراده شما منجر به تغییر شرایط و رقم زدن اتفاقات نشده است بلکه نیرویی بسیار قدرتمندتر باعث ایجاد همزمانی‌هایی در زندگی شما شده است که شرایط شما را دگرگون کرده است و نتیجه اراده شما فراتر از انتظارتان رقم خورده است.
من برای رها کردن شغل ابزار و یراق تصمیم قاطع نگرفته بودم، همچنین برای آموزش دادن لاغری با ذهن برنامه‌ریزی نکرده بودم، حتی برای نوشتن این کلمات به دنبال یکدیگر هیچ تصمیمی نگرفته ام.
زمانی که ارتباطم با معنویت (قدرت اراده خداوند) را بیشتر کردم این رویدادها به صورت عملکردی طبیعی و ساده در زندگی من رخ دادند.
من سال‌ها شغل‌های مختلف داشتم که همه آنها مستلزم حضور فیزیکی در محل کار و رعایت اصول حضور و غیاب و سایر قوانین اداری بود و من بعد از آشنایی با قدرت خداوند دوست داشتم در شرایطی کار کنم که آزادی زمانی و مکانی داشته باشم.
آزادی در انتخاب محل انجام کار، آزادی در انتخاب زمان انجام کار و از همه مهمتر آزادی مالی را تجربه کنم.
دقیقا به خاطر دارم در یک روز از زندگی ام احساس کردم باید شغل ابزار و یراق را رها کرده و مشغول آموزش لاغری از طریق قدرت ذهن شوم.
آن لحظه برای اولین بار بود که این فکر در ذهن من مرور شد و بلافاصله به یک تصمیم برای اجرایی شدن تبدیل شد.
تصمیم (اراده) خود را با همسرم مطرح کردم.
تصور میکنم در آن لحظه همسرم نیز مطیع و فرمانبردار آن نیروی عظیم و قدرتمند شد و با تصمیم (اراده) من موافقت کرد. این در حالی است که هیچ نشانه منطقی یا دلیل قانع کننده ای نداشتیم که اثبات کند رها کردن شغل ابزار و یراق که شش سال بود آن را با هر سختی و زحمتی انجام داده بودم و تازه به شرایطی رسیده بود که احساس می‌کردم در حال نتیجه دادن است را رها کرده و مشغول کاری شوم که هیچ تضمینی برای نتیجه دادنش وجود نداشت.
اراده خداوند، فراتر از اراده من برای ادامه دادن شغل ابزار و یراق بود.
اراده خداوند در جهت تحقق رویای من (آزادی زمانی، مکانی و استقلال مالی) بود اما اراده من در جهت ادامه دادن شرایطی بود که مرا به رویایم نمی‌رساند.
جمله قبل را با دوباره با دقت بخوانید و الگوی آن را در زندگی خود یا دیگران جستجو کنید.
توکل کردن و نقش آن
توکل کردن در این مرحله از تحقق رویاها تاثیر فوق العاده ای در فعال شدن اراده خداوند در جهت تحقق خواسته‌های ما دارد.
با توکل کردن شما تصمیم می‌گیرید که از اراده خداوند برای تحقق آرزوهای خود استفاده کنید و این در حالی است که ممکن است همچنان در حال عمل کردن بر اساس اراده شخصی باشید که نتیجه زندگی شما را تا آن زمان رقم زده است.
در این صورت اراده خداوند وارد عمل شده و اراده شما را تحت تاثیر قرار داده و در ذهن و قلب شما تمایل برای انجام اعمالی را ایجاد می‌کند که هم جهت با اراده قبلی شما نیست بلکه همسو با اراده خداوند و در مسیر تحقق رویاهای شما می‌باشد.
پس از درک (اراده من) و (اراده خداوند) و نقش هر کدام در شکل دهی نتیجه زندگی، این عقیده در من شکل گرفت که: اراده، بسیار فراتر از یک تصمیم منطقی بر اساس داده‌های دریافتی از دنیای پیرامون است.
تعریف اراده واقعی تقریبا در تضاد با تعریف قبلی من و احتمالا اکثر انسانها درباره اراده می‌باشد.
کارلوس کاستاندا در آخرین کتابش، اراده خداوند را اینگونه تعریف می‌کند:
اراده خداوند، همچون نیرویی است که در جهان وجود دارد. افرادی که در ارتباط با منبع و منشاء وجود، زندگی می‌کنند قدرت خداوند را فرا می‌خوانند. این قدرت در دسترس آنها قرار می‌گیرد و راه فضیلت و کمال را برایشان هموار می‌کند. یعنی آنها هرآنچه را که بخواهند انجام می‌دهند.
بر اساس این آگاهی، اراده کاری نیست که ما انجام می‌دهیم یا قصد انجامش را داریم، بلکه نیرویی است که به صورت میدان انرژی نامرئی در جهان وجود دارد.
من تا قبل از این هرگز چنین تصویری درباره نیروی اراده نداشتم.
برای بهره بردن از قدرت اراده خداوند باید خودمان را غرق آن کنیم، از طریق توکل کردن، ایمان داشتن و اعتماد کردن به خداوند و قدرت بی‌نهایتش در شکل دهی جهان هستی.
این نکته برای من کاملا آشکار شده است که از طریق تلاش‌های طاقت فرسای فیزیکی (ظاهری) برای رسیدن به آرزوها با استفاده از اراده ی شخصی، امکان دست یابی به قدرت اراده خداوند کاهش می‌یابد.
به این معنی که هرچه بیشتر بر نیروی اراده خود برای تحقق رویاهایمان متکی شویم از نیروی اراده خداوند در جهت خلق رویاها کمتر بهره مند می‌شویم.
از آنجاکه خداوند منبع و منشاء تجلی جهان هستی می‌باشد، قدرت اراده ما در برابر قدرت اراده او بسیار ناچیز است اما استفاده از کدام اراده (اراده شخصی یا اراده خداوند) برای تحقق رویاها به عهده انسان می‌باشد. این معنای واقعی آزادی در زندگی دنیایی است.
ما می‌توانیم انتخاب کنیم با اراده شخصی خود و بر اساس افکار منطقی و منیتی خود در جهت رسیدن به آرزوهای خود تلاش کنیم.
همچنین می‌توانیم انتخاب کنیم با استفاده از اراده خداوند زندگی کرده و از قدرت هدایت او بهره مند شده و در مسیر رسیدن به رویاهای خود حرکت کنیم.
به اندازه ای که بتواینم دیدگاه خود درباره اراده انجام کارها را تغییر داده و برای انجام امور زندگانی به اراده خداوند متکی و متصل شویم شرایط ما در زندگی تغییر می‌کند.
پاتانجالی بیش از بیست قرن پیش توصیه کرده است:
“نیروهای خفته، قابلیت‌ها و استعدادها شکوفا می‌شوند و شما خودتان را به صورت انسانی بسیار برجسته‌تر و بزرگ‌تر از آنچه که حتی در رویاهای تان می‌دیدید کشف می‌کنید.”
نیروی خفته در سخن پاتانجالی همان اراده خداوند است. همان اراده ای که سبب شد من از حرفه چندساله ام دست کشیده و مشغول حرفه ای شوم که هیچ دانش و تجربه ای درباره آن نداشتم.
همان نیرویی که سبب شد من تمایل پیدا کنم از قدرت ذهن برای رهایی از چاقی و خلق رویای لاغری استفاده کنم و نه تنها من بلکه بی‌نهایت افرادی که رویای لاغر شدن دارند را به سمت سایت تناسب فکری هدایت کرد تا مسیر خلق رویای لاغر شدن را به آنها نشان دهد.
نیروهای خفته
شاید تصور عموم از عبارت “نیروی خفته” در سخن پاتانجالی، نیروهایی هستند که وجود ندارند یا به صورت انسان‌های مرده هستند اما واقعیت امر این نیست بلکه نیروی خفته، اراده ای است که در وجود انسان پس از اینکه در معرض وحی و الهام قرار می‌گیرد ایجاد می‌شود.
در واقع خداوند به وسیله الهام کردن به انسانها از طریق آنها مشغول انجام کارها می‌شود. اگر تا به حال درباره هدف یا ایده ای به شما الهام شده است و آن را انجام داده اید بهتر مفهوم انجام کارها از طریق خود با اراده خداوند را درک خواهید کرد.
مدت طولانی است این موضوع ذهن مرا به خود مشغول کرده است که چطور می‌توانم به این نیروهای به ظاهر خفته دسترسی پیدا کنم تا در لحظات حساس زندگی از آنها کمک گرفته و به آرزوهای خودم برسم.
این نیروهای خفته چه نیروهایی هستند؟
در کجا قرار دارند و چه کسی می‌تواند از آنها استفاده کند؟
چه کسی نمی‌تواند از این نیروها بهره مند شود و چرا؟
این سوال‌ها سبب شد تا اشتیاق بیشتری برای درک نیروی خفته (اراده خداوند) در من ایجاد شود و نتایج زندگی من گواه تغییر نگرش من درباره نیروی اراده شخصی و سعی در بهره مند شدن و استفاده از نیروی اراده الهی برای رسیدن به رویاهاست.
امروز می‌دانم که اراده، همچون نیرویی است که همه ی ما آن را در وجود خود داریم. قدرت اراده خداوند میدانی از انرژی است که به صورت نامرئی و ماورای الگوهای تکرار شونده روزمره و طبیعی ما جریان دارد.
این نیرو حتی قبل از بسته شدن نطفه هر یک از ما نیز در آنجا وجود دارد.
ما دارای ابزاری هستیم که می‌توانیم این نیرو را جذب کنیم و زندگی را به شیوه ای جدید و مهیج تجربه کنیم.
اراده خداوند در کجا قرار دارد؟
برخی از پژوهشگران اعتقاد دارند که هوش، خلاقیت و تصورات ما در نتیجه ی واکنش به اراده خداوند به وجود می‌آیند و صرفا افکار و عناصری در مغز نیستند.
دیوید بوم معتقد است: “همه ی تاثیرات و اطلاعات منظم در قلمرو نامرئی یا در حقیقتی متعالی‌تر وجود دارند و به هنگام نیاز می‌توانیم از آنها دعوت کنیم.”
در پاسخ به این سوال که میدان انرژی اراده خداوند در کجا قرار دارد؟ باید بگویم هیچ مکانی را نمی‌توان یافت که این انرژی در آن نباشد، زیرا هر چیزی که در جهان موجود است در درونش هدف و انگیزه ای دمیده شده است.
این حقیقت درباره همه صورت‌های زندگی مانند یک اسلحه، یک غنچه گل رز و یا یک کوه صحت دارد. یک پشه نیز در تجربه ی زندگی دارای هدف و انگیزه است.
یک دانه لوبیا که به نظر می‌رسد قدرت فکر کردن و عمل کردن ندارد نیز تحت مدیریت اراده خداوند عمل می‌کند.
تنها کافی است دانه لوبیا را در خاک مرطوب بکارید، چند روز بعد شاهد قدرت و عظمت موجود در دانه لوبیا خواهید شد.
اگر دانه سیب را بشکافید درخت سیب را در آن نمی‌بینید اما می‌دانید که درخت سیب از دل این دانه به وجود خواهد آمد.
هر شکوفه ای که در فصل بهار بر شاخه درخت سیب می‌روید فقط یک گل کوچک و زیبا است اما در حقیقت هدفی درون آن دمیده شده است که باعث می‌شود در زمان مقرر به صورت میوه سیب متجلی شود.
خداوند اشتباه می‌کند؟!
در دایره اراده خداوند هرگز اشتباهی صورت نمی‌گیرد.
دانه سیب هرگز به گلابی تبدیل نمی‌شود و تخم یک کبوتر هرگز به یک مار تبدیل نمی‌شود.
هر بخش از طبیعت بدون استثنا داری هدف و انگیزه است و چیزی در طبیعت وجود ندارد که به هدف خود از بودن در دنیا شک کند.
ما انسانها نیز جزئی از این طبیعت هستیم و داری هدف و انگیزه برای بودن در دنیای مادی هستیم.
همانگونه که تولد یک شکوفه در فصل بهار بدون هدف و برنامه نیست، تولد هر انسان در جهان مادی بدون هدف و برنامه نمی‌باشد.
تفاوت انسان با سایر موجودات در پیگیری هدف و انگیزه خود از زندگی این است که انسان تنها موجودی است که قدرت ذهن دارد، توانایی اندیشیدن و انتخاب کردن و تغییر کردن دارد.
هیچ موجودی به جز انسان در جهان مادی در طول حیات خود قادر به ایجاد تغییر در شرایط زندگی خود نیست و فقط بر اساس غریزه خود زندگی می‌کند.
اما انسانها می‌توانند در مدت زمان حیات خود در دنیای مادی بارها شرایط زندگی خود را دگرگون کنند.
من تا سن 35 سالگی چاق بودم و اکنون چند سال است که متناسب هستم.
این یک تغییر است که من در شرایط زندگی خود ایجاد کرده ام.
تا سن 35 سالگی از نظر مالی در شرایط بسیار نامناسب بودم اما در طی چند سال شرایط مالی خود را به طور کامل تغییر دادم.
هر فردی که این نوشته را می‌خواند در طول عمر خود بارها شرایط زندگی‌اش تغییر کرده است حتی اگر نداند یا قبول نداشته باشد که خودش مسبب تغییر در زندگی‌اش بوده است اما این از توانایی‌های منحصربفرد انسان است که در هیچ موجود دیگری یافت نمی‌شود.
نکته جالب توجه این است که قدرت اراده خداوند در تمام اجزای هستی جریان دارد بنابراین هر تغییری که انسان در شرایط زندگی خود ایجاد می‌کند تحت مدریت و کنترل قدرت اراده خداوند است.
در لحظه ای که نطفه ما بسته می‌شود زندگی در معنا و مفهوم واقعی شروع می‌شود و قدرت اراده خداوند مراحل رشد و نمو را مدیریت می‌کند.
در لحظه ای که نطفه بسته می‌شود ساختار جسمانی، ویژگی‌های ظاهری، زمان مناسب تشکل شدن قلب، چگونگی شکل گیری استخوان‌ها و هزاران موضوع دیگر در همان لحظه اول و شروع زندگی تعیین می‌شود.
ما فقط به عنوان یک شاهد در حال نظاره کردن مراحل رشد و نمو جسم خود هستیم.
می‌بینیم که موهایمان رشد می‌کند و می‌توانیم آنها را کوتاه کنیم بدون اینکه بتوانیم رنگ، صاف یا فر بودن آنها را تعیین و انتخاب کنیم.
قدرت اراده خداوند را نمی‌توان با کلمات توصیف کرد چون همین کلمات هم از این قدرت سرچشمه می‌گیرند.
قدرت اراده خداوند قلبم را به تپش در می‌آورد، غذایم را هضم می‌کند، پاهایم را کنترل می‌کند، نوشته هایم را می‌نویسد و حرف هایم را می‌زند و این کارها را برای هر چیزی که در جهان وجود دارد انجام می‌دهد.
قدرت الهی همه چیز را در جهان تعیین می‌کند و در همه جا حضور دارد یعنی جایی را نمی‌توان یافت که قدرت اراده خداوند در آن جا نباشد، اما اغلب اوقات احساس میکنیم از خدا جدا شده و دور افتاده ایم.
نکته مهمتر و قابل توجه این است که اگر قدرت اراده خداوند همه چیز را تعیین می‌کند، چرا اکثر انسانها بیشتر آنچه که دوست دارند داشته باشند را ندارند؟
پاورقی:
این نوشته ادامه دارد، برای کسب نتیجه بهتر از مطالعه کردن، در همین لحظه که مشغول نوشتن هستم به من الهام شد که نوشتن را متوقف کرده و از خواننده بخواهم یک بار دیگر این نوشته را بخواند و به سوال مطرح شده در انتهای نوشته پاسخ دهد.
ایمان دارم اراده خداوند این نوشته و نوشته‌های بعدی را مدیریت می‌کند و اراده او هدایت ما برای درک بهتر و افزایش نیروی اراده در وجود ماست که زندگی خود را تغییر دهیم.
سوال: اگر قدرت اراده خداوند همه چیز را تعیین می‌کند، چرا بیشتر آنچه که دوست داریم داشته باشیم را نداریم؟
منتظر خواندن نوشته‌های شما هستم
همراه همیشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 3.98 از 284 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
به نام خدایی که بی کران مهربان است
سلام و درود خدمت استاد عزیز و دوستان هم مسیر در آکادمی تناسب فکری
ممنون از استاد عزیزمون که با آگاهی ها و نوشته های فوق العاده به راه ما نور می پاشن.
من مرتبه دوم هست این سری نوشته های زندگی با اراده خدا رو میخونم. مرتبه قبل حدودای اردیبهشت بود. الان که مجدد میخونم متوجه میشم چه تغییر واضحی در باورها و نگاه و رابطه م با خدا ایجاد شده. و چقدر این تغییر برای من شوق، آرامش و اطمینان خاطر به همراه اورده.
این سری نوشته ها، یکی از ارزشمند ترین کتابی هایی هست که میشه درباره اراده، توکل و خداباوری، و شناخت خدا، پیدا کرد و خوند، سرشار از اگاهی های طلایی و روشن.
و اما سوال این جلسه:
“اگر قدرت اراده خداوند همه چیز را تعیین می کند، چرا بیشتر آنچه که دوست داریم داشته باشیم را نداریم؟”
به نظرم مهمترین علت این قضیه عدم شناخت کافی ما از خداونده. ما خدا رو نه در باورمون که فقط در کلام میشناسیم و بهش توکل داریم. ما به زبان میگیم “هرچی خدا بخواد” ، اما در عمل هزار و یک جور نگرانی داریم. و دل مون از استرس می جوشه. ما از خدا دوریم. خدا رو بیرون از خودمون و در غیر قابل دسترس ترین نقطه آسمان شناختیم. خدا رو موجودی عبوس و سختگیر شناختیم که با چوب دستی بزرگ در آسمان بر سریر پادشهای کمین بنده هاش نشسته که کوچکترین خطایی ازشون سر بزنه و خدا با همون چوب بنده هاشو به بدترین شکل تنبیه کنه، تازه چوبشم که صدا نداره!!!
این حجم از خشم و خشونت دیدن در خدا ، این حجم از ترس از عقوبت و چوب خدا، باعث ایجاد احساس گناهی در ما ادمها شده که مانع قدم برداشتن ما به سوی خدا شده، که جلوی چشم ما رو گرفته، و نمیگذاره مهربانی و بخشندگی خدا رو ببینیم، به شناخت دقیق خدا برسیم، که باعث شده از تمام صفات و اسما الهی فقط بگیم خدا منتقمه ! خدا سخت انتقامه! خدا جباره! بدون اینکه معانی این صفات رو بدونیم، بدون تلاشی برای شناخت خدایی که بر ما از پدر و مادر ما، از خود ما مهربان تر و پر از رحم تر هست. آیا هیچوقت فکر نکردیم جبار یعنی بسیار جبران کننده و مرمت بخش کاستی ها و شکستگی ها… همون خدایی که جبران همه ی نداشته هاست…آیا هیچوقت فکر نکردیم خدا بیرون ما نیست و درون ماست…؟ در هر ضربان قلب مون…در هر تنفس مون… آیا فکر نکردیم خدا فیض عام داره به همه هستی و کائنات؟! آیا فکر نکردیم خدای کریم الصفح یعنی چی…؟!
بله…فکر نکردیم چون همیشه درگیر و دار ترس خدا و تنبیه بندگانش بودیم…درگیر ترس از آتش جهنم…و چقدر کارما ایجاد کردیم….هم نسبت به خدایی که بی کران مهربانه و ما همیشه با خشم ش و تنبیه هاش شناختیمش و ازش ترسیدیم… هم نسبت به خودمون که دنبال اگاهی نبودیم و باعث شدیم از چه نعمتهایی و زیبایی هایی محروم باشیم به واسطه ی این عدم شناخت…
ما بیشتر از اونچه میخواستیم نرسیدیم چون خدا رو باور نداشتیم…چون خدا رو نشناختیم…. چون همیشه فکر کردیم باید خودمون آستین بالا بزنیم و همه چی رو سامون بدیم… چون هیچوقت به قول حضرت مسیح : ساکت ننشستیم تا خدا به جای ما همه چی رو درست کنه. همیشه خودمون در جنگ بودیم. اقرار ما نسبت به یگانگی خدا فقط به زبان بوده ، نه از دل و نه در عمل. به زبان میگیم خدا بزرگه، خدا سبب سازه. خدا برکت و رزق میده…اما در دل سرشار از نگرانی و استرسیم. اگر بنده ی خدا قولی به ما بده روی قول اون بنده بیشتر از خدا حساب باز میکنیم. و در عمل هم میزان داشته ها و رضایت و آرامش مون کاملا نشان دهنده ی میزان توحید و ایمان ماست.
تمام ذات و هستی ما از خداونده. ما قطره ای از نور خداوندیم. همون خدایی ک در عهد الست به خداییش اقرار کردیم و وقتی وارد دنیا شدیم عهدمون رو از یاد بردیم. و در فراز و فرود دنیا خدا رو هم از یاد بردیم…و از نور دور شدیم…. و رفته رفته زنگار تمام روح و بخش معنوی ما رو فرا گرفت و -بنا به اقتضای میزان درک و کسب آگاهی و خداشناسی مون- قسمتی از روحمون به ظلمت دچار شد… که بسته به ظرف و ظرفیت وجودی آدمها در بعضی ظلمت کمتر و در بعضی بیشتر هست.
خدا از ما ، و ما از خدا جدا نیستیم.
ما قطره ای از بیکرانگی خدا هستیم.
خدا ما رو به صورت نمادی از خودش خلق کرد که وجود و ظهور مادی و کالبدی داره وگرنه زمانی که از روح خودش در ما دمید تمام صفات خودش رو در ذات ما قرار داد… اما این ما انسانها بودیم که از ذات نور مون نگهداری نکردیم. خیلی جاها دنباله رو شیطان شدیم. به خداشناسی واقعی نرسیدیم و هی نورمون رقیق تر و رقیق تر شد…و ما از خدا دورتر و دورتر…
ما خدا رو از یاد بردیم و او ما رو نه…
همون خدایی که در الست عهدش رو از ما گرفت…پیمان از ما گرفت…نه این خدایی که به ما آموختند: مظهر خشم و عصبانیت و تنبیه های عجیب غریب…خدایی در دور دست ها… در دور از دسترس ترین جای آسمانها….
اگر به سوی خدا قدم برداریم، اگر سعی در شناخت واقعی و درست خدا کنیم، اگر فقط ذره ای ذره ای سعی کنیم به آغوش نور بازگردیم بدون شک چنان زندگی پر شور و شگفتی رو تجربه میکنیم که در زبان و تفکر نگنجند…
یادمون باشه آغوش خدا همیشه به روی ما بازه….خدا با تمام نعمتها و مهربانی هاش منتظر ماست….
خودش گفته: اگر بنده های من میدانستند من چقدر به آنها مشتاقم هر آینه از شوق جان میدادند…
به سمت خدا قدم برداریم … هرجایی که هستیم…در هر جایگاهی…با هر میزان آگاهی….با هر ظرف وجودی که داریم…وقت رو تلف نکنیم.. نکنه بریم به جهان ابدی و بفهمیم چه خدایی با چه حد بی نهایتی از بخشندگی و چه بیکران نعمتهایی رو نشناختیم و چه زندگی پرشور و قشنگی میتونستیم داشته باشیم و به خاطر عدم شناخت کافی و درست از خدا، از دست دادیم و دیگه دیر شده…. برای خودمون نخوایم و رقم نزنیم سرنوشتی که یوم الحسرت ش، نشناختن خدا باشه…
تا وقت داریم به سمتش بریم و شناخت واقعی ازش پیدا کنیم، و بهش ایمان داشته باشیم. ایمانی که برامون آرامش خاطر و اطمینان بیاره. تمام اموراتمون رو دستش بسپریم. بعد می بینیم که چقدر بیشتر از اونچه ارزوی ما بوده بهمون میده و چقدر زندگی مون رو غرق نعمت میکنه…
خدایی ک در اسماءالله خودش رو معرفی کرده برای شما و برای خودم آرزو میکنم ❣️❣️❣️